Mousumi Phukan

Directions

Mousumi Phukan ||Child Mental Health Professional|| ||Parent & Child Counsellor||

22/09/2026

FIRST PERIOD অহাৰ আগতেই ছোৱালীজনীক এইবোৰ শিকাওক!
#মাহেকীয়া

21/09/2026

কিয় শিশুৱে বহি ললে কান্দে, কিন্তু থিয় হ’লে শান্ত হয়?

“মই কোঁচত লৈ থিয় হৈ থাকোঁতে ভালকৈ থাকে… কিন্তু মই বহিবলৈ ল’লেই আকৌ কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰে!”
এই অভিজ্ঞতা কেৱল আপোনাৰ নহয়। বহুতো অভিভাৱকে বিশেষকৈ নৱজাতক তথা শিশুটি সৰু হৈ থকা সময়ত এইটো অনুভৱ কৰে।

কেতিয়াবা শিশুটিক শান্ত কৰিবলৈ বহু অভিভাৱকে বহু সময় ধৰি খোজ কাঢ়ে, কোলাত লৈ থিয় হৈ থাকে, লাহে লাহে দুলি থাকে, বুকুৰ ওচৰত ধৰি ৰাখে। কিন্তু বহিবলৈ ল’লেই—আকৌ কান্দোন!

ইয়াৰ আঁৰৰ কাৰণ কি কয়?

শিশু এটি জন্মৰ পিছত অত্যন্ত অসহায় অৱস্থাত থাকে আৰু পিতৃ-মাতৃৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হয়। সেয়ে তেওঁলোকৰ শৰীৰত কিছুমান স্বাভাৱিক survival আৰু stress responses থাকে। যেতিয়া শিশুৱে ভোক, অস্বস্তি, সংযোগৰ প্ৰয়োজন বা আন কোনো কাৰণত distress অনুভৱ কৰে তেতিয়া শৰীৰত stress response সক্ৰিয় হয়। তেনে সময়ত
১. Movement য়ে শিশুক শান্ত কৰাত সহায় কৰে।
কোলত লৈ থিয় হোৱা, লাহে লাহে দুলি থকা বা খোজ কঢ়াৰ দৰে rhythmic movement-এ distress কমোৱাত সহায় কৰে।
২. Heart rate কমাই ৰাখে। গৱেষণাৰ তথ্য মতে distress ত থকা শিশুক কোলাত লৈ থিয় হ'লে শিশুৰ heart rate কমিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ই stress response লাহে লাহে settle হোৱাৰ সৈতে জড়িত।
৩. Physical closeness এ নিৰাপত্তাৰ অনুভূতি দিয়ে
শিশু কোলাত থাকিলে caregiver ৰ শৰীৰৰ সংস্পৰ্শ, উষ্ণতা আৰু movement অনুভৱ কৰে।
এই physical closeness + gentle movementএ শিশুক comfort আৰু security অনুভৱ কৰাত সহায় কৰে।

গৱেষকসকলে এই আচৰণক শিশুৰ natural survival response-ৰ সৈতে জড়িত বুলিও ব্যাখ্যা কৰিছে। Caregiver থিয় হৈ বা ইফাল সিফাল কৰি থাকিলে বিপদৰ সময়ত শিশুটিক লৈ সোনকালে স্থান সলনি কৰিব পাৰে। সেয়ে movement-ৰ সৈতে শিশুৰ শান্ত হোৱাৰ এটা স্বাভাৱিক biological response বিকাশিত হোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে শিশুৱে সচেতনভাৱে ভাবে যে—“মা/দেউতা থিয় হৈ থাকিলে বিপদৰ পৰা পলাই যাব পাৰিম।”এইটো এটা স্বাভাৱিক biological response

কিন্তু এটা কথা মনত ৰখা দৰকাৰ যে শিশুক থিয় হৈ কোলাত ল’লে শান্ত হোৱা স্বাভাৱিক হ’ব পাৰে। কিন্তু কান্দোনৰ মূল কাৰণটোও বিচাৰিব লাগে। ভোক, ভিজা ডায়াপাৰ, গেছ, গৰম/ঠাণ্ডা, অতিপাত ক্লান্তি, অসুস্থতা বা কেৱল comfort বিচৰাৰ বাবেও শিশুৱে কান্দিব পাৰে। যদি শিশুৱে অস্বাভাৱিকভাৱে বেছিকৈ কান্দে, একেবাৰেই শান্ত কৰিব নোৱাৰি, খোৱা-শোৱাত সমস্যা হয়, জ্বৰ থাকে বা আন অসুস্থতাৰ লক্ষণ দেখা যায়, তেন্তে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা দৰকাৰী।

মৌচুমী ফুকন

আপুনিও এই কিতাপখন পঢ়িব পাৰে! শেষ বাৰৰ বাবে কেতিয়া অসমীয়া উপন্যাস পঢ়িছিলো মনতেই নাই পৰা। আজি বহুত দিনৰ পিছত এইখন পঢ়ি সমাপ...
17/09/2026

আপুনিও এই কিতাপখন পঢ়িব পাৰে!

শেষ বাৰৰ বাবে কেতিয়া অসমীয়া উপন্যাস পঢ়িছিলো মনতেই নাই পৰা। আজি বহুত দিনৰ পিছত এইখন পঢ়ি সমাপ্ত কৰিলোঁ। সময়ৰ তাগিতাত হওক বা জীৱনে বিচৰা নতুন পথৰ সন্ধানতেই হওক ভাল লগা কামৰ কিছুমান কাম ক'ৰবাত ৰৈ যায়। মোৰ ক্ষেত্ৰত অসমীয়া কিতাপৰ ক্ষেত্ৰত তেনে হোৱাৰ দৰে। উপন্যাস পঢ়ি ভাল পাওঁ যদিও কিছু বছৰৰ পৰা Self-help Books বোৰৰ লগতে, শিশুৰ বিকাশ, শিশুৰ মনোজগত, পেৰেণ্টিং সম্বন্ধীয় বিভিন্ন কিতাপহে পঢ়া হৈছিল। বহুদিনৰ পিছত এই কিতাপখনে এক নতুন সোৱাদ দিলে। এইকেইদিন ৰাতি দিন সকলো সময়তে কিতাপখনৰ চৰিত্ৰবোৰেই যেন মনৰ মাজত দোলা দি আছিল!

কিতাপখন মোক এগৰাকী শ্ৰদ্ধাৰ বাইদেউ তথা আজিলৈকে দেখা সাক্ষাৎ নোহোৱা এগৰাকী অভিভাৱকে উপহাৰ হিচাপে দিছিল আৰু লিখি দিছিল যে " বিচাৰি বিচাৰি যোগাত্মক কিতাপ এখন শুভবোধেৰে আৰু সম্পূৰ্ণ শুভাশাৰে মেৰিয়াই মৰম আৰু সন্মানৰ মৌচুমীলৈ পঠিয়াইছো"! কিতাপখন নপঢ়াৰ আগতেই এই কথাখিনিয়ে সাংঘাতিকভাৱে আকৰ্ষণ কৰিছিল। তেওঁ লিখাৰ দৰেই কিতাপখন এখন সাংঘাতিক যোগাত্মক কিতাপ। কিবা এটা বেয়া হ'ব হ'ব বুলি অহা পৰিস্থিতিৰ পৰা হঠাত্‍ আহি যোৱা এটা ভাললগাই কিতাপখনৰ সকলোতকৈ ভাল লগা দিশ!

যোগাত্মক দিশটোৰ বাহিৰেও কিতাপখনৰ আৰু এক ভাললগা দিশ হ'ল যে কিতাপখনত চৰিত্ৰবোৰৰ মাজেৰে প্ৰকাশিত কথাবোৰ জীৱনৰ বাটত অহা কঠিন সময়ৰ যেন মহৌষধ। মোৰ জীৱনৰ কঠিন সময়বোৰত বহু কিতাপে সহায় কৰিছে। আজিৰ পৰা সেই কিতাপবোৰৰ মাজত এইখনো যোগ হ'ল!

আৰু এটা কথা বহুতেই Pregnancy ৰ সময়ত পঢ়িব পৰা কিতাপৰ কথা সোধে। মই ভাৱো এইখন Pregnancy ৰ সময়ত পঢ়িব পাৰে। মন বেয়া লগাৰ সময়ত মন ভাল লগাটো নিশ্চিত আৰু Positivity চাৰিওফালে বিয়পি পৰিব। লগতে বহুসময়ত আমি উপহাৰৰ বাবে বিচাৰি ফুৰা কিতাপৰ মাজত এইখনো এখন বুলি ভাৱো!

শেষত কিতাপ খন উপহাৰ হিচাপে দিয়া Mridusmita Ankur Raj বাইদেউ আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ জনালোঁ🙏

14/09/2026

কিমান বয়সৰ পৰা ল'ৰা ছোৱালীক নিজে খাবলৈ দিব পাৰি?
এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ সম্পূৰ্ণ লেখাটো পঢ়াৰ পিছত নিজেই বিচাৰি উলিয়াব পাৰিব। লেখাটোত বয়স অনুসৰি কি দৰে নিজে খোৱা কথাটো শিকে তাৰ সৱিশেষ উল্লেখ কৰা হৈছে।

৬ মাহ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত
: চামুচ আগবঢ়ালে মুখ মেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে
: চামুচ বা বাটি অলপ সময় ধৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰে
: হাতেৰে খাদ্য স্পৰ্শ আৰু অন্বেষণ কৰে
খাদ্য হাতেৰে চেপি ধৰা বা লেতেৰা কৰা বেয়া আচৰণ নহয়—ই শিকাৰ এক অংশ।

৮–৯ মাহ
: কোমল finger food হাতেৰে তুলি ল’বলৈ আৰম্ভ কৰে
: নিজে খাবলৈ চেষ্টা কৰে
: সহায় লৈ কাপৰ পৰা পানী খাবলৈ আৰম্ভ কৰিব পাৰে

৯–১২ মাহ
: বুঢ়া আঙুলি আৰু তৰ্জনী আঙুলিৰে সৰু খাদ্য তুলি ল’ব পাৰে (pincer grasp)
: খাদ্য অধিক সঠিকভাৱে মুখলৈ নিয়াৰ চেষ্টা কৰে
: চামুচ ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও খাদ্য পৰি যোৱাটো স্বাভাৱিক।

১২–১৮ মাহ
: নিজে খাবলৈ আগ্ৰহ বাঢ়ে
: চামুচেৰে খাদ্য তোলাৰ দক্ষতা লাহে লাহে উন্নত হয়
: অলপ সহায় লৈ cup-ৰ পৰা খাব পাৰে
লেতেৰা হোৱাটো স্বাভাৱিক। কিন্তু শিকাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো চলি থাকে।

১৮–২৪ মাহ
: বেছিভাগ আহাৰ নিজে খাবলৈ সক্ষম হয়
: ভাত, ৰুটি, ফল-মূল আৰু শাক-পাচলি আদি হাতেৰে আত্মবিশ্বাসেৰে ধৰি খাব পাৰে
অলপ খাদ্য পৰি যোৱাটো এতিয়াও স্বাভাৱিক

২–৩ বছৰ
: হাতেৰে নিজে খাব পাৰে
: দৈ, দাইল বা পায়স/পাতল খাদ্য চামুচেৰে খাবলৈ শিকে
: সাধাৰণ table manners শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে

৪–৫ বছৰ
: নিজে আহাৰ খাব পাৰে
: প্ৰয়োজন অনুসৰি উপযুক্ত চামুচ-কাঁটা চামুচ আদি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।
সাধাৰণতে এই সময় ছোৱাত সহায় নোলোৱাকৈ আহাৰ শেষ কৰিব পাৰে।

প্ৰায় ৬ বছৰ
সাধাৰণতে শিশুৱে—
: নিজে খাব পাৰে
: অতি কম পানী পেলাই গিলাচত পানী ঢালিব পাৰে
: কল নিজে বাকলি গুচাব পাৰে
: খোৱাৰ পিছত নিজৰ প্লেট আঁতৰাই থ’ব পাৰে
: table manners আৰু অধিক উন্নত হোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়।

শিশু তথা পৰিৱেশ ভেদে কিছু তাৰতম্য ঘটিব পাৰে। এই সময়চোৱাত অভিভাৱকে কৰা কিছুমান সাধাৰণ ভুল

: নিজে খাবলৈ সাজু হোৱা শিশুক সদায় নিজে খুৱাই থকা
: আহাৰ খোৱাৰ সময়ত চাৰিওকাষ একেবাৰে পৰিষ্কাৰ হৈ থাকিব বুলি আশা কৰা
: খাদ্য পেলালে শিশুক ধমক দিয়া
: খোৱাৰ সময়ত খৰখেদা কৰা
: কাহি বাটি লৈ শিশুৰ পিছফালে ঘূৰি ফুৰা
: খাবলৈ মন কৰাবলৈ মোবাইল বা TV দেখুওৱা

কি কৰিব পাৰে?
:সহায় কৰাৰ আগতে শিশুটিক নিজে চেষ্টা কৰিবলৈ সুযোগ দিয়া
: অলপ খাদ্য পৰি যোৱাটো স্বাভাৱিক বুলি মানি লোৱা
: প্ৰথমে কম পৰিমাণে খাদ্য আগবঢ়োৱা
: সম্ভৱ হ’লে পৰিয়ালৰ সৈতে একেলগে বহি খাবলৈ দিয়া
: উৎসাহিত কৰা। কিন্তু জোৰ নকৰিবলৈ চেষ্টা কৰা
: খাদ্য কিমান পৰিষ্কাৰকৈ খালে সেইটোতকৈ চেষ্টা কৰাৰ বাবে প্ৰশংসা কৰা।

শেষত এটা কথা সদায় মনত ৰখা প্ৰয়োজন যে
শিশুৰ হৈ সকলো কাম কৰি দিয়াটো অভিভাৱকৰ লক্ষ্য নহয়। লক্ষ্য হ’ল—লাহে লাহে সহায় কমাই শিশুটিক নিজৰ কাম নিজে কৰিবলৈ সক্ষম কৰি তোলা।

✍️মৌচুমী ফুকন

12/09/2026

“মোৰ সন্তানটিয়ে কেতিয়াৰ পৰা নিজে খাবলৈ শিকিব?”

বহুতো অভিভাৱকে প্ৰায়ে কয়—
“মই খুৱাই নিদিলে সি/ তাই ভালকৈ নাখাই।”
“নিজে খাবলৈ দিলে গোটেইখন লেতেৰা কৰি পেলায়!”
“মই খুৱাই দিলে সোনকালে খাই লয়।”
“মই পিছফালে কাহি- বাটি লৈ ঘূৰি নাথাকিলে সি/তাই নাখায়।”
আমাৰ সমাজৰ বহু পৰিয়ালত এতিয়াও শিশুক খুৱাই দিয়াটো মৰমৰ এক প্ৰকাশ। মাক-দেউতাক, ককা-আইতা বা যত্ন লোৱা ব্যক্তিয়ে বহু বছৰ ধৰি ধৈৰ্য্যৰে শিশুক খুৱাই থাকে, কাৰণ তেওঁলোকৰ চিন্তা হয় যে যদি নিজে খাবলৈ দিয়া হয়
“মোৰ সন্তানটি ভোকত থাকিব।”
“সি/ তাই এতিয়াও বহুত সৰু।”
“সি/ তাই বৰ picky eater।”
“নিজে খাবলৈ দিলে ইমান লেতেৰা কৰিব যে সামৰিবলৈ সময় নাথাকে”
এই সকলোবোৰৰ উদ্দেশ্য কিন্তু সদায় মৰম হয়।
কিন্তু কেতিয়াবা মৰমত সহায় কৰিবলৈ আগবঢ়োৱা হাতখন শিশুটোৱে নিজে কৰিবলৈ সাজু হোৱাৰ পিছতো অলপ বেছি সময় থাকি যায়।

নিজে খোৱা মানে কেৱল খোৱাই নহয়!
শিশুৱে নিজে খাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়ত একে সময়তে মগজুৱে বহুতো দক্ষতা অনুশীলন কৰে।সেইবোৰ হ'ল
: Fine motor skills — আঙুলি আৰু হাতৰ সৰু সৰু পেশীবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা
: Hand-eye coordination — চকু আৰু হাতৰ সমন্বয়
: দুয়োখন হাতৰ সমন্বিত ব্যৱহাৰ — যেনে, এখন হাতে বাটি/প্লেট ধৰি আনখন হাতে খাদ্য মুখলৈ নিয়া
: ইন্দ্ৰিয়গত অভিজ্ঞতা — খাদ্যৰ স্পৰ্শ, গোন্ধ, গঠন আৰু উষ্ণতা অনুভৱ কৰা
: হাত, বাহু আৰু কান্ধৰ স্থিৰতা
: পৰিকল্পনা আৰু ক্ৰম অনুসৰি কাম কৰা — খাদ্য লোৱা → মুখলৈ নিয়া → খোৱা
: আত্মবিশ্বাস আৰু আত্মনিৰ্ভৰশীলতা
: ভোক আৰু পেট ভৰি যোৱাৰ সংকেত চিনিবলৈ শিকা
অৰ্থাৎ, প্ৰতিবাৰৰ আহাৰ গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া শিশুৰ বাবে একধৰণৰ developmental exercise।

তেন্তে অভিভাৱকৰ ভূমিকা কি?
শিশুৰ হৈ সকলো কাম কৰি দিয়াটো লক্ষ্য নহয়।
সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ'লে সহায় কৰা। কিন্তু শিশুটিক নিজে কৰিবলৈও সুযোগ দিয়া উচিত। আৰম্ভণিতে অলপ লেতেৰা হ’ব পাৰে। খোৱা বস্তুবোৰ পৰিব পাৰে। সময়ো অলপ বেছি লাগিব পাৰে। কিন্তু সেই সৰু সৰু চেষ্টাবোৰৰ মাজেৰেই শিশুৱে শিকে যে
“মই নিজে কৰিব পাৰোঁ।”

Parenting-ৰ লক্ষ্য শিশুক আমাৰ সহায়ৰ ওপৰত সদায় নিৰ্ভৰশীল কৰি ৰখা নহয়। লাহে লাহে এনেদৰে সহায় কৰা যাতে এদিন সেই সহায়ৰ প্ৰয়োজনেই নাথাকে। মৰম মানে শিশুৰ হৈ সকলো কাম কৰি দিয়া নহয়। মৰম মানে—শিশুটিক নিজে চেষ্টা কৰিবলৈ সুযোগ দিয়া।

✍️মৌচুমী ফুকন

10/09/2026

আপোনাৰ সন্তানটিয়ে নিজে কাপোৰ পিন্ধিব পাৰেনে?

নিজে কাপোৰ পিন্ধিব পৰা মানে কেৱল কাপোৰ পিন্ধাটোৱেই নহয়। ইয়াৰ লগত শিশুৰ বহুখিনি দক্ষতা জড়িত হৈ থাকে। যেনে
:নিজৰ শৰীৰৰ বিষয়ে সচেতনতা
: সূক্ষ্ম পেশীৰ চলন-কৌশল (Fine motor skills)
: চকু আৰু হাতৰ সমন্বয়
: কামটো কেনেকৈ কৰিব লাগে সেইটো পৰিকল্পনা কৰা
: কামবোৰ এটা এটাকৈ সঠিক ক্ৰমত কৰা
: সমস্যা সমাধান আৰু নিজৰ কাম নিজে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ দক্ষতা
: আত্মনিৰ্ভৰশীলতা আৰু আত্মবিশ্বাস গঢ়ি তোলা ইত্যাদি।


এই বিষয়টো যদি বয়স হিচাপে চোৱা হয় তেতিয়াহ'লে প্ৰায় ১ বছৰ বয়সৰ পৰাই শিশু এটিয়ে কাপোৰ পিন্ধাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
✔ কাপোৰ পিন্ধোৱাৰ সময়ত হাত বা ভৰি কাপোৰৰ ভিতৰলৈ আগবঢ়ায়
✔ কাপোৰ পিন্ধোৱাৰ সময়ত সহযোগিতা কৰে
✔ টুপী নিজে খুলিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰে ইত্যাদি।

এই সময়চোৱাত অভিভাৱক সকলে শিশুৰ হৈ সকলো কাম নিজে কৰি নিদি, শিশুটিক কামটোত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়াটোহে গুৰুত্বপূৰ্ণ।

১৮ মাহৰ সময়ছোৱাত কাপোৰ খুলিবলৈ আৰম্ভ কৰে
✔ মোজা খুলিব পাৰে
✔ হাতমোজা খুলিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰে
সাধাৰণতে কাপোৰ খোলাৰ দক্ষতা, কাপোৰ নিজে পিন্ধাতকৈ আগতে বিকশিত হয়।

২ বছৰ বয়সত সহজ কাপোৰ নিজে খুলিবলৈ আৰম্ভ কৰে
✔ ঢিলা পেণ্ট বা সহজ কাপোৰ খুলিব পাৰে
✔ কাপোৰৰ আগফাল-পিছফাল আৰু শৰীৰৰ কোন অংশত কোনটো কাপোৰ পিন্ধিব লাগে সেইটো বুজিবলৈ আৰম্ভ কৰে
✔ পেণ্ট ওপৰলৈ উঠাব আৰু তললৈ নমাবলৈ চেষ্টা কৰে

২½–৩ বছৰ বয়সত নিজে কাপোৰ পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰে
✔ সহজ আৰু ঢিলা কাপোৰ পিন্ধিব পাৰে
✔ হাত হাতৰ ভিতৰলৈ ভৰাব পাৰে
✔ সহায় লৈ পেণ্ট ওপৰলৈ উঠাব পাৰে
✔ সহজ জোতা বা চেণ্ডেল নিজে পিন্ধিব পাৰে
তথাপিও কাপোৰৰ আগফাল-পিছফাল বুজা আৰু বুটাম/জিপ আদি লগোৱাত সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে।

৩–৪ বছৰ বয়সত কাপোৰ পিন্ধাত অধিক স্বাৱলম্বী হয়
✔ পেণ্ট নিজে ওপৰলৈ উঠাব পাৰে
✔ সহজ আৰু ঢিলা টি-শ্বাৰ্ট/চাৰ্ট নিজে পিন্ধিব পাৰে
✔ অনুশীলনৰ জৰিয়তে ডাঙৰ বুটাম লগাব পাৰে
✔ কাপোৰৰ আগফাল আৰু পিছফাল পৃথক কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে

৪–৫ বছৰ বয়সত বেছিভাগ কাম নিজে কৰিব পাৰে
✔ অতি কম সহায়তে কাপোৰ পিন্ধিব পাৰে
✔ মোজা আৰু জোতা পিন্ধিব পাৰে
✔ অলপ জটিল কাপোৰ পিন্ধিবলৈও আৰম্ভ কৰে
✔ সাধাৰণতে বুটাম লগোৱাত যথেষ্ট ভাল হয়
কিন্তু গাঁঠি বা ফিতা বান্ধিবলৈ এতিয়াও অসুবিধা হ’ব পাৰে।

৫–৬ বছৰ বয়সত বুটাম-জিপাৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰাটো সহজ হৈ আহে
✔ বুটাম লগাব পাৰে
✔ জিপাৰ মাৰিব পাৰে
✔ অলপ জটিল কাপোৰ নিজে পিন্ধিব পাৰে
✔ সাধাৰণতে নিজে কাপোৰ পিন্ধিব পাৰে, মাজে-সময়ে অলপ সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে

৬–৭ বছৰত এটি শিশু এই ক্ষেত্ৰত অধিক পৰিপক্ব হয়।
✔ অধিক সোনকালে আৰু সুন্দৰভাৱে কাপোৰ পিন্ধিব পাৰে
✔ সৰু বুটাম, জিপাৰ আদি অধিক ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে
✔ জোতাৰ ফিতা বান্ধিবলৈ শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে
✔ কিছুমান বিশেষ ধৰণৰ কাপোৰৰ গাঁঠি/ফিতা নিজে বান্ধিবও শিকিব পাৰে।

কিন্তু মনত ৰখা দৰকাৰ যে প্ৰতিটো শিশুৰ বিকাশৰ গতি একে নহয়। এই বয়সবোৰ সাধাৰণ developmental progression ৰ deadline নহয়। শিশুক সময় দিয়াৰ লগতে নিজে চেষ্টা কৰিবলৈ সুযোগ দিয়া আৰু প্ৰয়োজনত সহায় কৰাটো অভিভাৱকৰ মূল উদ্দেশ্য হোৱা উচিত।

✍️মৌচুমী ফুকন

#শিশুৰবিকাশ

06/09/2026

আগতীয়া কৈশোৰ কাল প্ৰাপ্তিয়ে শিশুৰ মানসিক স্বাস্থ্যত কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলায়

আজিকালি বহু শিশুৱে সাধাৰণ বয়সৰ আগতেই কৈশোৰত প্ৰৱেশ কৰা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। আগতে ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত কৈশোৰ আৰম্ভ হোৱাৰ গড় বয়স আছিল প্ৰায় ১২–১৩ বছৰ, কিন্তু বৰ্তমান বহু ক্ষেত্ৰত ৯–১০ বছৰ বয়সতেই এই পৰিৱৰ্তন দেখা যায়। আগতীয়া কৈশোৰ হোৱাৰ বিভিন্ন কাৰণ আছে—জেনেটিক কাৰণ, পুষ্টি, পৰিৱেশগত কাৰক আদি।

আগতীয়া কৈশোৰে শিশুৰ মানসিক স্বাস্থ্যত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। এই সময়ত শিশুয়ে শাৰীৰিক আৰু মানসিক বহু পৰিৱৰ্তনৰ মাজেৰে নিজক আগুৱাই নিব লগা হয়। কিন্তু তেওঁলোক মানসিকভাৱে এই পৰিৱৰ্তনসমূহ চম্ভালি ল'বলৈ সম্পূৰ্ণভাৱে প্ৰস্তুত নহয়। ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ ভিতৰত উদ্বেগ, মানসিক অস্থিৰতা আৰু আবেগিক সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।

শাৰীৰিক পৰিৱৰ্তনৰ লগতে সামাজিক পৰিৱৰ্তনো শিশুৰ বাবে কষ্টদায়ক হয়। বন্ধুসকলৰ সৈতে তুলনা, নিজৰ শৰীৰৰ বিষয়ে অস্বস্তি, আত্মবিশ্বাসৰ অভাৱ আদি সমস্যা দেখা যায়। কিছুমান শিশুৱে নিজৰ শৰীৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে লাজ অনুভৱ কৰে আৰু নিজকে অন্যসকলৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে।

আগতীয়া কৈশোৰৰ ফলত শিশু বুলিংৰো চিকাৰ হ’ব পাৰে। সহপাঠীয়ে ঠাট্টা-মস্কৰা কৰা বা উপহাস কৰাটো শিশুৰ আত্মসম্মানত গভীৰ আঘাত হানে। ইয়াৰ ফলত হতাশা, একাকিত্ব আৰু কেতিয়াবা আচৰণগত সমস্যাও দেখা দিব পাৰে।

সেইবাবে আগতীয়া কৈশোৰত প্ৰৱেশ কৰা শিশুসকলৰ ক্ষেত্ৰত পিতৃ-মাতৃ, শিক্ষক আৰু অভিভাৱকে সংবেদনশীল হোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। শিশুৰ সৈতে খোলা মনে কথা পতা, তেওঁলোকৰ অনুভূতি বুজি লোৱা আৰু প্ৰয়োজন হ’লে পেছাদাৰী সহায় লোৱাটো শিশুৰ মানসিক সুস্থতাৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

✍️মৌচুমী ফুকন

03/09/2026

কথাখিনি আপোনাৰ বাবে উপকাৰী হ'ব পাৰে!

১. শিশুৱে কান্দিলে কেৱল “কান্দিবলৈ বন্ধ কৰা” বুলি কোৱাৰ সলনি প্ৰথমে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰাটো জৰুৰী যে তেওঁ কিয় কান্দিছে আৰু এই মুহূৰ্তত তেওঁক কি সহায় লাগে। এনেদৰে কন্দাৰ সময়ত কেতিয়াবা মৰমেৰে সাৱতি ধৰা, কেতিয়াবা ওচৰত থকাটোৱেই যথেষ্ট।

২. শিশুৱে ভয় খালে তেওঁৰ ভয়ক লৈ হাঁহি-ধেমালি নকৰি শান্তভাৱে আশ্বাস দিয়া লগতে নিৰাপদ অনুভৱ কৰোৱাটোহে দৰকাৰী।

৩. শিশুৱে খং কৰিলে! খং কৰাটো এটা আৱেগ। আৱেগক স্বীকাৰ কৰা দৰকাৰ। কিন্তু অনুপযুক্ত আচৰণৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰাও সমানেই দৰকাৰী। উদাহৰণস্বৰূপে “তুমি খং কৰিছা, মই বুজিছোঁ। কিন্তু মাৰিব নোৱাৰিবা।”

৪. শিশুৱে টেনট্ৰাম কৰিলে সেই মুহূৰ্তত দীঘলীয়া উপদেশ বা চিঞৰ-বাখৰ নকৰি শান্ত থাকি, সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰাটোহে গুৰুত্বপূৰ্ণ। টেনট্ৰাম শিশুৰ বিকাশৰ এক স্বাভাৱিক অংশ।

৫. শিশুৱে ভুল বা বিফল হ’লে আন শিশুৰ সৈতে তুলনা কৰাৰ সলনি তেওঁৰ চেষ্টা, অগ্ৰগতি আৰু কি শিকিব পাৰে সেইটোত গুৰুত্ব দিয়া ভাল।

৬. শিশুৱে অভিভাৱক বা ডাঙৰ সকলৰ সৈতে কথা পাতিলে সম্ভৱ হ’লে ফোনটো আঁতৰাই মন দি শুনা দৰকাৰী। শিশুৰ সৈতে চকুত চকু ৰাখি কথা পতা আৰু তেওঁৰ কথাখিনি বুজিবলৈ চেষ্টা কৰাটো আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। Active listening-এ শিশুৰ সৈতে সংযোগ শক্তিশালী কৰাত সহায় কৰে।

৭. শিশুৱে কিবা দেখুৱালে বা কাহিনী ক’লে“হুম্” বুলি অন্যমনস্কভাৱে শুনাতকৈ তেওঁৰ কথাত সঁহাৰি দিয়া, প্ৰশ্ন কৰা আৰু তেওঁৰ আগ্ৰহৰ সৈতে অংশ লোৱাটো দৰকাৰী। এই ধৰণৰ back-and-forth interaction শিশুৰ বিকাশৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ।

৮. শিশুৱে ভুল কৰিলে শাস্তি বা অপমানৰ সলনি ভুলটো বুজিবলৈ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত কি কৰিব লাগে সেইটো শিকিবলৈ সহায় কৰাটো প্ৰয়োজন।
শৃংখলা মানে কেৱল শাস্তি নহয়। শিকোৱা আৰু দিক-নিৰ্দেশনা দিয়াও ইয়াৰ অংশ।

৯. শিশুৱে অভিভাৱকৰ মনোযোগ বিচাৰিলে
প্ৰতিদিনে কিছু সময় সম্পূৰ্ণ মনোযোগেৰে শিশুৰ সৈতে কথা পতা, খেলা, পঢ়া বা একেলগে থকা মূল্যৱান। ইয়াৰ বাবে “ঠিক ১৫ মিনিট” সকলো শিশুৰ বাবে বৈজ্ঞানিকভাৱে নিৰ্ধাৰিত নিয়ম বুলি কোৱা উচিত নহয়। গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল নিয়মিত, responsive আৰু মনোযোগী interaction।

মূল কথাটো হ'ল শিশু এটিক সদায় নিখুঁতভাৱে handle কৰাটো এটা কঠিন কাম। কেতিয়াবা ভাগৰি যোৱা, খং উঠা, ভুল কৰাটো একেবাৰেই স্বাভাৱিক। কিন্তু ভুল হ’লে আকৌ সংযোগ স্থাপন কৰা, ক্ষমা বিচৰা আৰু শিশুৰ সৈতে পুনৰ সংযোগ কৰাও সুস্থ parenting-ৰ এটা অংশ।

✍️মৌচুমী ফুকন

02/09/2026

“আপোনাৰ সন্তান CONTENT নহয়!”
পোষ্ট কৰাৰ আগতে এবাৰ ভাবক 👀
#শিশুৰ_সুৰক্ষা #শিশুৰ_গোপনীয়তা

01/09/2026

আইতাক সকলৰ কথা VS ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ
শিশুৰ বাবে কোনটো সঠিক?

চকুত কাজল লগোৱা
❌ পৰম্পৰাগত কথা: শিশুৰ চকুত কাজল লগালে ভাল।
✅ চিকিৎসকৰ কথা: কাজলৰ পৰা চকুত সংক্ৰমণ বা জ্বলা-পোৰা হ’ব পাৰে। সেয়ে শিশুৰ চকুত কাজল নলগোৱাই ভাল।

❌ পৰম্পৰাগত কথা: শিশুৰ খাদ্যত নিমখ অলপ দিলে সোৱাদ হয়। খাবলৈ মন কৰে
✅ চিকিৎসকৰ কথা: ১ বছৰৰ আগতে শিশুৰ খাদ্যত অতিৰিক্ত নিমখ নিদিয়াই ভাল।

গৰম পানীৰে গা ধুওৱা
❌ পৰম্পৰাগত কথা: গৰম পানীৰে গা ধুৱালে শিশুৰ ভাল হয়।
✅ চিকিৎসকৰ কথা: গৰম পানী শিশুৰ কোমল ছালৰ বাবে ক্ষতিকাৰক। কুহুমীয়া পানী ব্যৱহাৰ কৰাটোহে দৰকাৰী।

শিশুৱে কান্দিলেই কোলাত লোৱা
❌ পৰম্পৰাগত কথা: কান্দিলেই শিশুক কোলাত ল'ব লাগে।
✅ চিকিৎসকৰ কথা: কান্দোনৰ কাৰণ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা। শিশুৰ ভোক, টোপনি, গেছ, ডায়াপাৰ বা কোনো অস্বস্তি হ’ব পাৰে। এই কথা চোৱাটো দৰকাৰী।

ঠাণ্ডা খাদ্য নিদিয়া
❌ পৰম্পৰাগত কথা: আইচক্ৰীম বা ঠাণ্ডা বস্তু খালে শিশুৰ চৰ্দি/জ্বৰ হয়।
✅ চিকিৎসকৰ কথা: কেৱল ঠাণ্ডা খাদ্যৰ বাবেই চৰ্দি-জ্বৰ নহয়। কিন্তু শিশুৰ বয়স আৰু উপযোগিতা অনুসৰি খাদ্য দিয়াটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।

জন্মৰ পিছত প্ৰথম গাখীৰ পেলাই দিব লাগে
❌ পৰম্পৰাগত বিশ্বাস: প্ৰথম হালধীয়া গাখীৰ (ক’লষ্ট্ৰাম) খুৱাব নালাগে।
✅ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ: ক’লষ্ট্ৰাম অতি পুষ্টিকৰ আৰু শিশুৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ। জন্মৰ পিছতেই স্তনপান আৰম্ভ কৰাটো ভাল।

শিশুক সৰিয়হৰ তেলেৰে বেছিকৈ মালিচ কৰিলে শক্তিশালী হয়
❌ বিশ্বাস: বেছিকৈ তেল মালিচ কৰিলে হাড়-মাংসপেশী শক্তিশালী হয়।
✅ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ: কোমলভাৱে মালিচ কৰিব পাৰি, কিন্তু জোৰেৰে মালিচ বা নাক-কাণত তেল দিয়া উচিত নহয়।

শিশুৰ পেট ফুলিলে ঘৰুৱা পানীয় দিলে গেছ ওলাই যায়
❌ বিশ্বাস: গেছ বা পেটৰ অস্বস্তিত ঘৰুৱা পানীয় দিলে ভাল হয়।
✅ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ: সৰু শিশুক নিজে নিজে ঘৰুৱা পানীয়, বনৌষধি বা gripe water দিয়াটো ক্ষতিকাৰক। প্ৰথমে কাৰণটো বুজাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।

ক’লা সূতা/ক’লা ফোঁট দিলে নজৰ নালাগে
❌ বিশ্বাস: ক’লা সূতা বা কাজলে নজৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
✅ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ: নজৰ ৰোধ কৰাৰ বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ নাই। ডিঙি, হাত বা ভৰিত টানকৈ সূতা বান্ধি থোৱাৰ পৰা বিৰত থকাটো ভাল। কাৰণ ই বিপদজনক হ’ব পাৰে।

শিশুৱে বেছি কান্দিলে অলপ জোকাৰি কোঁচত ক'ব লাগে
❌ বিশ্বাস: জোকাৰি দিলে শিশুৱে সোনকালে শান্ত হয়।
✅ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ: শিশুক কেতিয়াও জোৰেৰে জোকাৰিব নালাগে। কোলাত লৈ শান্ত কৰা তথা কন্দাৰ মূক কাৰণ বিচাৰ কৰাটোহে জৰুৰী।

মূৰৰ চুলি এবাৰ খুৰাই দিলে চুলি ডাঠ হয়
❌ বিশ্বাস: মূৰ খুৰালে পিছত চুলি ডাঠকৈ গজে।
✅ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ: খুৰালে চুলিৰ মূল গঠন বা ডাঠ হোৱা সলনি নহয়।

পুৰণি পৰম্পৰা বা ঘৰুৱা বিশ্বাসক সন্মান কৰিলেও, শিশুৰ স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত আধুনিক চিকিৎসা-ভিত্তিক পৰামৰ্শক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াটো অতি দৰকাৰী।
শিশুৰ বয়স, স্বাস্থ্য আৰু পৰিস্থিতি অনুসৰি সন্দেহ থাকিলে শিশুৰোগ বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ লোৱাই আটাইতকৈ নিৰাপদ।

মৌচুমী ফুকন

Address

CRH, SMIMS Manipal University
Gangtok
737102

Opening Hours

Monday 9am - 5am
Tuesday 9am - 5am
Wednesday 9am - 5am
Thursday 9am - 5am
Friday 9am - 5am
Saturday 9am - 5am

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Mousumi Phukan posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share