05/06/2023
"ভগৱান নহওঁ, কষ্ট কৰিহে আজি জুবিন গাৰ্গ হৈছোঁ- জুবিন গাৰ্গ
কোনোবাই কোনোবাই মোক সৰু ল'ৰা এটাৰ ভিডিঅ' দেখুওৱালে। তেওঁ মোৰ নিচিনাকৈ কথা কয়, মোৰ নিচিনা কাপোৰ পিন্ধে, মোৰ নিচিনাকৈ খোজ কাঢ়ে৷ মই প্ৰথমতে তেওঁ মিমিক্ৰী কৰা বুলি ভাবিছিলোঁ। বহুতে মোৰ মিমিক্ৰী কৰে, সেইবোৰ চাই ভাল লাগে। মিমিক্রী এটা আর্ট ফর্ম। তাত পর্যবেক্ষণ থাকে, মাতৰ মড্যুলেশ্যনৰ কথা থাকে। কিন্তু এই ল'ৰাটোৱে মোৰ মিমিক্ৰী কৰা নাই। তেওঁ তেওঁৰ মূৰত মোক সুমুৱাই লৈছে, ছাইক'ল'জীত সুমুৱাই লৈছে৷ তেওঁৰ ভিডিঅ'টোত তেওঁ কৈছে যে তেওঁৰ স্কুলত মন নবহে, সকলো সময়তে তেওঁ মোৰ কথা ভাবি থাকে। তেতিয়া মোৰ দুখ লাগিল৷ তেওঁ সৰু ল'ৰা৷ এতিয়া পঢ়া-শুনা কৰিব লাগে৷ নিজৰ ওপৰত কষ্ট কৰিব লাগে৷ বেলেগ মানুহ এটাক, সি লাগিলে জুবিন গাৰ্গেই হওক বা যিয়েই নহওক, মূৰত সুমুৱাই ল'লে সি একো কৰিব নোৱাৰিব৷ এতিয়া ধেমালি যেন লাগি থাকোঁ তে দুদিন পাছত সি পাগল হৈ যাব। তেওঁ নিজে আচলতে কোন, কেনেকুৱা বুজি নোপোৱা হৈ যাব।
মিডিয়াবোৰ আচলতে এনেকুৱা কথাত সংবেদনশীল হ'ব লাগে, ছেন্জিটিভ হ'ব লাগে৷ তেওঁক এনেই মূৰৰ ওপৰত উঠাই কি লাভ হ'ব? তেওঁক বুজাবহে লাগে যে জুবিন গাৰ্গ জুবিন গাৰ্গেই আৰু সি সিয়েই। কাইলৈ এইবোৰ কৰি থাকি তাৰ যদি ৰিজাল্ট বেয়া হয়, যদি কাইলৈ ফ্রাস্ট্রেটেড হৈ যায়, তেতিয়া কিন্তু মিডিয়াই তেওঁক সহায় নকৰে৷ তেওঁ বুজা উচিত যে মিডিয়াই এৰাতিত যেনেকৈ উঠায়, তেনেকৈ নমায়ো দিয়ে। এইবোৰ মই ত্ৰিছ বছৰে দেখি আহিছোঁ। সেইকাৰণে কৈছোঁ। এইবোৰ কথা তেওঁক বুজাই দিয়াটো দৰকাৰ।
বহুত ল'ৰা-ছোৱালীয়ে মোক ভাল পায়। কিছুমানে মোক ভগৱান বুলি কয়। মই ভগৱান নহয়৷ মই কষ্ট কৰিছোঁ, কষ্ট কৰিহে আজিৰ জুবিন গাৰ্গ হৈছোঁ। তেওঁলোকে মোক ভাল পালে ভাল লাগে। মানুহৰ কাৰণেই মই কাম কৰি আহিছোঁ। কিন্তু ভালপোৱা, পাগলৰ দৰে ভালপোৱা আৰু পাগল হৈ যোৱাৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। নিজক পাহৰি, নিজৰ আইডেণ্টিটী পাহৰি কাকো ভাল পোৱা উচিত নহয়৷ সকলো ল'ৰা-ছোৱালী নিজৰ দৰে আগবাঢ়ক। নিজৰ নিজৰ ফিল্ডত কাম কৰক৷ ডাঙৰ হওক, ডাঙৰ কাম কৰক৷ তেওঁ লোকৰ বাবে মই সদায়েই আছোঁ।
বহুতক মই দেখিছোঁ মোৰ নামত ছ'চিয়েল মিডিয়াত কাজিয়া কৰে৷ মোক কোনোবাই কিবা ক'লে বেয়া বেয়া গালি পাৰে। বহু জ্যেষ্ঠ শিল্পীকো গালি পাৰিছে। এইবোৰ বেয়া কথা। মই কেতিয়াও সমালোচনাৰ উত্তৰ চুপতি মাৰি দিয়া নাই। যেতিয়া মোৰ ভুল হৈছে, মই ক্ষমা খুজিছোঁ। যেতিয়া মোৰ ভুল হোৱা নাই, যুদ্ধ কৰিছোঁ। আৰু নিজৰ কামেৰে উত্তৰ দিছোঁ। মোৰ অনুৰাগীসকলেও এইখিনি কথা বুজা উচিত। সকলো শিল্পীয়ে নিজৰ নিজৰ ঠাইত ভাল কাম কৰি আছে। সকলোকে সন্মান কৰিব লাগে৷
মোক যিসকলে ভাল পায়, তেওঁলোকে মানুহক সহায় কৰক। গছপুলি ৰোৱক। কিতাপ পঢ়ক৷ অসমীয়া চিনেমাৰ কাৰণে কাম কৰক৷ অসমৰ কাৰণে কাম কৰক ৷ তাতকৈয়ো ডাঙৰ কথা- নিজক নিজৰ দৰে গঢ়ক। বি বৰুৱা কলেজত ছেকেণ্ড ইয়েৰৰ পৰীক্ষা দি থাকোঁ তে পেপাৰখন ফালি মই ওলাই আহিছিলোঁ। মোৰ আত্মবিশ্বাস আছিল, কনফিডেন্স আছিল- যে গান গাই মই খাব পাৰিম৷ মই যিটো কৰিম বুলি ভাবিছোঁ, কৰিছোঁ। দুই কোটি টকাৰে চিনেমা বনাওতে মোক চবেই পাগল বুলি কৈছিল। কিন্তু মই কৰি দেখুৱালোঁ। মোৰ পৰা কিবা ল'ব বিচাৰিলে এই আত্মবিশ্বাসটো ল'বা। তোমালোক সকলো নিজৰ ধৰণে নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখি ডাঙৰ মানুহ হোৱা৷ মই লগত থাকিম।"
আমাৰ অসম কাকতত কন্ঠশিল্পী জুবিন গাৰ্গৰ এটা সুন্দৰ লেখা। এইয়াই জুবিন গাৰ্গ। লেখনিটোৰে বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা কৈ গ'ল তেওঁ। সংবাদ মাধ্যম, অনুৰাগী সকলোলৈকে এটা বিশেষ বাৰ্তা দিছে জুবিনে। জীৱনত আত্মবিশ্বাস কিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ সেইটো বোজাই দিছে শিল্পীজনে। সেইখিনি উপলদ্ধি কৰা আৰু গ্ৰহণ কৰাটোহে আচল কথা।
এতিয়া আহো মোৰ মনৰ কথালৈ। মোৰ দৃষ্টিত আজিৰ সময়ত সংবাদ মাধ্যমৰ মাজত সংবেদনশীলতাৰ অভাৱ ঘটাটো একেবাৰে সঁচা কথা। বাতৰি এটাৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া কি হ'ব পাৰে সেইয়া চিন্তা কৰাৰ প্ৰয়োজন বোধ নকৰে। টিআৰপিৰ প্ৰতিটো পইন্টৰ বাবে কেৱল মাত্ৰ প্ৰতিযোগিতা। ৰাতিৰ ভিতৰত হিৰ' বনাব পাৰে আৰু ৰাতিৰ ভিতৰতেই জিৰ' কৰি দিব পাৰে। জুবিনৰ দৰে সাইলাখ কথা কোৱা, চাল চলন কৰা ল'ৰাটোক আৰম্ভণিতেই অলপ পৰামৰ্শ উপদেশ দিয়াৰ প্ৰয়োজন আছিল। তেওঁক মিমিক্ৰীৰ দিশটোলৈ আগবঢ়াই নিয়াৰ প্ৰয়োজন আছিল। কেৱল জুবিন গাৰ্গেই নহয়, আনৰো মিমিক্ৰী কৰিব শিকিলেহেতেন। কাৰণ মিমিক্ৰী এক ক'লা। দুখ কষ্টৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা সৰু ল'ৰাটোৰ ভৱিষ্যতটো উজ্জ্বল হ'লহেঁতেন।
