27/06/2026
“எங்கே போகுது என் கடையநல்லூர்?”
இந்தப் பாடல் ஒரு ஊரை விமர்சிப்பதற்காக உருவாக்கப்படவில்லை.
ஒரு காலத்தில் கைத்தறி நெசவு செய்து, கஞ்சி குடித்தும் பாசத்தோடு வாழ்ந்த கடையநல்லூர் மக்களின் வாழ்க்கைப் பயணத்தை நினைவுகூரும் ஒரு சிறிய முயற்சி.
பின்னர் சவுதி, துபாய், கத்தார், சிங்கப்பூர், மலேசியா போன்ற நாடுகளுக்கு சென்று உழைத்து, இன்று செல்வச் செழிப்பில் உயர்ந்திருக்கும் அந்த ஊர்…
ஆனால்…
செல்வத்தோடு சேர்ந்து உறவுகளும் மாறிவிட்டதா?
திருமணங்கள், திண்ணை பேச்சுகள், அயல்வாசி பாசம், வயல்வெளிகள்…
இவை எல்லாம் நம் நினைவுகளாக மட்டுமே மாறிவிட்டதா?
இந்தப் பாடல் யாரையும் குறை கூறுவதற்காக அல்ல.
நம் வேர்களை மறக்காமல், அன்பும் மனிதநேயமும் மீண்டும் மலர வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு பாடல்.
உங்கள் கருத்துகளை கமெண்டில் பகிருங்கள்.
👍 Like | 💬 Comment | 🔁 Share | 🔔 Subscribe
தறி ஓசையில் தூங்கிய ஊரே...
தாத்தா வியர்வை பூத்த நிலமே...
காசு கொட்டியும் ஏனோ இன்று...
கண்ணீர் மறைக்காத கடையநல்லூரே...
எங்கே போகுது...
எங்கே போகுது...
என் கடையநல்லூர் எங்கே போகுது...
பணம் பெருகுது...
மனம் குறைகுது...
பாசம் எங்கேயோ தொலைந்து போகுது...
கைத்தறி நூலில் கனவுகள் நெய்து,
கஞ்சி குடித்தும் காலங்கள் சென்றது...
பசியோடு சிரித்த பக்கத்து வீட்டார்,
பந்தமாய் வாழ்ந்த நாட்கள் இருந்தது...
மாலை நேரத்து வாசல் திண்ணையில்,
மனங்கள் கூடிக் கதைகள் பேசியது...
ஒருவர் துயரம் ஊருக்கே சொந்தம்,
உறவுகள் எல்லாம் உயிராய் இருந்தது...
சவுதி மணலும் துபாய் வெளிச்சமும்,
கத்தார் காற்றும் கைகொடுத்து நின்றது...
சிங்கப்பூர் பாதை, மலேசியா தேசம்,
செல்வத்தின் வாசல் திறந்து வைத்தது...
மாளிகை வீடுகள் முளைத்து நின்றது,
மூன்று மாடிகள் வானம் தொட்டது...
ஒரே தெருவிலே கோடிகள் புரண்டது,
ஊரின் முகமும் மாறி நின்றது...
ஆனால்...
வாசல் திறந்தும் மனங்கள் மூடியது,
வந்தவர் யாரென அறியாத நேரம்...
வெளிநாட்டு மோகம் விழிகளில் நிரம்ப,
வேர்களை மறந்தது சொந்தங்களின் தேசம்...
கல்யாண வீட்டு களைகள் மாறியது,
கியூவில் நின்று சாப்பிடும் காலம்...
ஒரு மணி நேரம் சிரிப்புகள் பூத்து,
அதற்குப் பிறகு அமைதியின் கோலம்...
பந்தி பரிமாறி பாசம் ஊட்டிய,
பாட்டி கைகளின் மணமும் போனது...
மாமா, மச்சான் கூடி சிரித்த,
மகிழ்ச்சி காற்றும் மறைந்து போனது...
வயல்கள் வீடாய் நகரங்கள் ஆனது,
வளர்ச்சி என்ற பெயரில் மண் அழுதது...
கோடி கணக்கில் பணங்கள் புழங்கியும்,
வட்டிக் கடன்கள் வீடு தேடியது...
அனாச்சாரங்கள் ஆற்றென பெருக,
அன்பின் மொழிகள் குறைந்து போனது...
மனிதன் உயர்ந்தான் செல்வத்தில் இன்று,
மனிதநேயம் மட்டும் பின்னால் நின்றது...
இது முன்னேற்றமா?
இல்லை மறதியின் பயணமா?
பணம் வந்தாலும்...
பாசம் போகலாமா?
வீடு உயர்ந்தாலும்...
விழுமியம் தாழலாமா?
ஊரை கட்டினோம்...
உறவை உடைக்கலாமா?
திரும்பி வா...
திண்ணை பேச்சின் காலத்துக்கே...
திரும்பி வா...
தெரிந்த முகங்களின் நேசத்துக்கே...
செல்வம் இருக்கட்டும்...
சேர்ந்து வாழும் மனமும் இருக்கட்டும்...
கடையநல்லூர்...
உன் வேர்களை மறந்திடாதே...
தறி ஓசையில் தூங்கிய ஊரே...
தாத்தா வியர்வை பூத்த நிலமே...
காசு கொட்டியும் காத்திடு இன்னும்...
கண்ணீரில்லாத கடையநல்லூரே...
எங்கே போகுது...
எங்கே போகுது...
என் கடையநல்லூர் எங்கே போகுது...
பணம் பெருகட்டும்...
பாசம் பெருகட்டும்...
அதுதான் நம் ஊரின் உண்மைப் பெருமை ஆகட்டும்...
"வறுமை எங்களை உடைக்கவில்லை...
வளமை எங்களைப் பிரிக்கக்கூடாது...
கடையநல்லூர்...
உன் வேர்களை மறந்துவிடாதே..."
வரிகள் மற்றும் உருவாக்கம்
Riyath's Media
