Colour Pencil Entertainments

04/03/2026

31/01/2026

30/01/2026

🛑 ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ്: ലോകം അവസാനിക്കാൻ 5 മിനിറ്റ്? (അല്ല, ഇത് വെറുമൊരു വാർത്തയാണ്!) 📣🎬

​ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു വാർത്താ ചാനൽ തുറന്നാൽ നമ്മൾ അറിയാതെ ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യും— "ഞാൻ ജീവനോടെയുണ്ടോ അതോ വല്ല ഹോളിവുഡ് സിനിമയിലും അകപ്പെട്ടോ?" എന്ന്. അമ്മാതിരി പെർഫോമൻസാണ് ഓരോ ചാനലിലും! 🏃‍♂️💨

​സ്റ്റുഡിയോയിലെ ആ 'അഗ്നിപർവ്വതം' 🌋
​അവതാരകൻ വരുന്നത് തന്നെ വായുവിൽ പറന്നായിരിക്കും. എന്നിട്ട് ക്യാമറയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി ഒരു അലർച്ചയാണ്:
"നിങ്ങൾ കാണുന്നത് വെറുമൊരു ദൃശ്യമല്ല! ചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിക്കപ്പെടുന്നു! ആ രഹസ്യം ഇതാ ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നു!" എന്നിട്ട് കാണിക്കുന്നത് എന്താണെന്നോ? ഏതോ ഒരു മന്ത്രി ചായ കുടിക്കാൻ വേണ്ടി മാസ്ക് മാറ്റുന്ന സീൻ! അതിനിടയിൽ സ്ക്രീനിന്റെ താഴെ കൂടെ ഒരു വരി പോകും: "മന്ത്രി മാസ്ക് മാറ്റി! ശ്വസിക്കുന്നത് ഓക്സിജൻ തന്നെയോ? ചാനൽ 7 എക്സ്ക്ലൂസീവ്!" ☕🕵️‍♂️

​ക്ലിക്ക് ബെറ്റുകളുടെ 'കൊലവിളി' 🖱️
​ഫേസ്ബുക്കിലെ ലിങ്കുകൾ കണ്ടാൽ ഉണ്ടല്ലോ... ഒരൊറ്റ ഉദാഹരണം പറയാം:
​ഹെഡിംഗ്: "മലയാളി നടി വിവാഹിതയായി! വരൻ ആരാണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ തലകറങ്ങി വീഴും!" 😱
​സത്യം: നടി ഏതോ സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംഗിൽ വധുവായി അഭിനയിക്കുന്ന ഫോട്ടോ ആയിരിക്കും അത്. വരൻ പാവം ഒരു ജൂനിയർ ആർട്ടിസ്റ്റും! നമ്മുടെ തല കറങ്ങിയത് തന്നെ മിച്ചം. 😵‍💫

​റിപ്പോർട്ടർമാരുടെ 'സാഹസികത' 🎤
​ഒരു ചെറിയ മഴ പെയ്താൽ മതി, നമ്മുടെ റിപ്പോർട്ടർ നേരെ വെള്ളക്കെട്ടുള്ള സ്ഥലത്ത് പോയി മുട്ടോളം വെള്ളത്തിൽ ഇരിക്കും. എന്നിട്ട് കിതച്ചുകൊണ്ട് പറയും:
"ഇതാ നോക്കൂ... പ്രളയം വരികയാണ്! ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒഴുകിപ്പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്! ക്യാമറമാൻ ബിനുവിനൊപ്പം ഞാൻ റിപ്പോർട്ടർ ടിന്റുമോൻ!" 🌊
(സത്യത്തിൽ തൊട്ടപ്പുറത്ത് ആൾക്കാർ ലുങ്കി മടക്കിക്കുത്തി സുഖമായി ചായ കുടിച്ചു നടന്നുപോകുന്നുണ്ടാകും).

​ചർച്ചകളിലെ 'ഗുസ്തി' 🥊
​വൈകുന്നേരം 7 മണിയായാൽ പിന്നെ സ്റ്റുഡിയോയിൽ നാലഞ്ച് പേരെ വെച്ച് 'ബഹളം വെക്കൽ' മത്സരമാണ്. എല്ലാവരും കൂടി ഒരേ സമയം സംസാരിക്കും. അവസാനം അവതാരകൻ പറയും: "സമയപരിധി മൂലം നമ്മൾ നിർത്തുന്നു, ആർക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും സത്യം ജയിക്കും!" ഇതിനിടയിൽ പാവം പ്രേക്ഷകൻ റിമോട്ട് എവിടെ എന്ന് തിരയുകയായിരിക്കും. 📺🤯

​സത്യത്തിൽ, ഇന്ന് വാർത്തകൾ കാണുന്നത് അറിവ് നേടാനല്ല, നല്ല അസ്സൽ കോമഡി സിനിമ കാണുന്ന സുഖം കിട്ടാനാണ്. അതുകൊണ്ട് പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ, ടിവിയിൽ കടുക് പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാൽ അത് ലോകമഹായുദ്ധമാണെന്ന് കരുതി പേടിക്കരുത്, അത് ചിലപ്പോൾ വല്ല അടുക്കളയിലെ വാർത്തയുമായിരിക്കും! 🍳🍿
​

24/01/2026

ചായ: ഇലയിൽ നിന്നും തളികയിലേക്ക്! ☕📜

​നമ്മുടെയൊക്കെ രാവിലെകൾ തുടങ്ങുന്നത് ഒരു ഗ്ലാസ് ചായയിലാണല്ലോ. എന്നാൽ ഈ 'ചായ' എങ്ങനെയാണ് ലോകം കീഴടക്കിയത് എന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഇതിന്റെ കഥ തുടങ്ങുന്നത് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പുരാതന ചൈനയിലാണ്.

​കഥയിലെ വില്ലനും ഹീറോയും:
ചൈനീസ് ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ഷെൻ നുങ് (Shen Nung) ഒരിക്കൽ കൊട്ടാരമുറ്റത്ത് ഇരുന്ന് വെള്ളം തിളപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ശുചിത്വത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പുള്ളി അല്പം കടുപ്പക്കാരനായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് വെള്ളം തിളപ്പിച്ചേ കുടിക്കൂ. അന്ന് കാറ്റിൽ പറന്ന് വന്ന കുറച്ച് വന്യമായ ഇലകൾ ആ തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ വീണു. വെള്ളത്തിന്റെ നിറം മാറി, നല്ലൊരു മണം വരാൻ തുടങ്ങി. കൗതുകം കൊണ്ട് ചക്രവർത്തി അതൊന്നു കുടിച്ചു നോക്കി. സംഗതി ഉഷാർ! ഉന്മേഷം ഇരട്ടിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ ചായ ജനിക്കുന്നത്.

​മരുന്നിൽ നിന്നും പാനീയത്തിലേക്ക്:
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ചായ ഒരു പാനീയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു ഔഷധമായിരുന്നു. മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും ദഹനത്തിനും ഒക്കെയായിരുന്നു ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് ബുദ്ധമത സന്യാസിമാർ ധ്യാനത്തിനിടയിൽ ഉറക്കം വരാതിരിക്കാൻ ചായ ശീലമാക്കി. അവരിലൂടെയാണ് ചായ ജപ്പാനിലേക്കും മറ്റ് ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും പടർന്നത്.
​ബ്രിട്ടീഷുകാരും ഇന്ത്യയിലെ തോട്ടങ്ങളും:
ചായ ചൈനയുടെ രഹസ്യമായിരുന്നു.

എന്നാൽ 17-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യൂറോപ്യന്മാർ ഈ രുചി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ചൈനയിൽ നിന്നും ചായ വാങ്ങാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് വലിയ തുക നൽകേണ്ടി വന്നു. ഒടുവിൽ അവർ തീരുമാനിച്ചു— "ഇത് നമ്മൾ തന്നെ ഉണ്ടാക്കും!"
​അങ്ങനെയാണ് 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യയിലെ അസമിലും പിന്നീട് നമ്മുടെ മൂന്നാറിലുമൊക്കെ തേയില തോട്ടങ്ങൾ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ചത്. ഇന്ത്യക്കാരെ ചായ കുടിപ്പിക്കാൻ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനുകളിൽ സൗജന്യമായി ചായ വിതരണം ചെയ്ത കാലം പോലുമുണ്ടായിരുന്നു!

​ഇന്ന് ചായ വെറുമൊരു പാനീയമല്ല...
ചൈനയിൽ തുടങ്ങിയ ആ യാത്ര ഇന്ന് ലോകത്ത് വെള്ളം കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ കുടിക്കുന്ന പാനീയമായി ചായയെ മാറ്റി. തട്ടുകടയിലെ കടുപ്പമേറിയ ചായ മുതൽ പഞ്ചനക്ഷത്ര ഹോട്ടലിലെ ഗ്രീൻ ടീ വരെ—ചായ ഇന്ന് നമ്മുടെ വികാരമാണ്!
​ഇന്ന് ഒരു ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ ഓർത്തോളൂ... നിങ്ങൾ കുടിക്കുന്നത് 5000 വർഷത്തെ ചരിത്രമാണ്! ☕✨
​ #ചായക്കഥ #ചരിത്രം

23/01/2026

ആരും കൊതിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, പക്ഷേ...💔❤️↔️

​ഓഫീസിലെ ആ കഫറ്റീരിയയിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ അവളെ ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. ജീവിതം ഒരു ടൈം ടേബിൾ പോലെ കൃത്യമായി പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലം. രാവിലെ ഓട്ടം, ജോലി, വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെ തിരക്കുകൾ, കുട്ടികളുടെ പഠനം... ഇതിനിടയിൽ എവിടെയോ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നിയിരുന്ന ദിവസങ്ങൾ. ഭാര്യയുമായുള്ള ബന്ധം മോശമായിട്ടൊന്നുമല്ല, പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ സംസാരങ്ങൾ വെറും 'വീട്ടുക്കാര്യങ്ങളിൽ' മാത്രം ഒതുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.

​അവിടെയാണ് അവൾ വരുന്നത്. ആദ്യം അത് കേവലം ഒരു ജോലി സംബന്ധമായ സംസാരമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആരെങ്കിലും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നോ, എന്റെ തമാശകൾക്ക് ആരെങ്കിലും ചിരിക്കുന്നുണ്ടെന്നോ ഉള്ള തിരിച്ചറിവ് നൽകുന്ന സന്തോഷം ചെറുതല്ലായിരുന്നു.

​വർഷങ്ങളായി ആരും ചോദിക്കാത്ത ചില കാര്യങ്ങൾ അവൾ ചോദിച്ചു തുടങ്ങി: "ഇന്ന് എന്താ ഒരു വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്?", "ഈ ഷർട്ട് നിനക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട്."
​ചെറിയ മെസ്സേജുകളിൽ തുടങ്ങി അത് മണിക്കൂറുകൾ നീളുന്ന കോളുകളിലേക്ക് വളർന്നു. വീട്ടിൽ ഭാര്യയുടെ അരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഫോണിൽ വരുന്ന ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷനായി എന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു തുടങ്ങി. ജീവിതത്തിൽ എന്തോ വലിയൊരു മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു എന്നൊരു ആവേശം (thrill) ഉള്ളിൽ തോന്നിയിരുന്നു. ഒരു കൗമാരക്കാരന്റെ ആവേശത്തോടെയാണ് ഞാൻ ആ ബന്ധത്തെ നോക്കിക്കണ്ടത്.

​പക്ഷേ, ആ സന്തോഷത്തിനൊപ്പം തന്നെ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഒരു ഭാരം കൂടി വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ കൂടെയുള്ള ആളെ വഞ്ചിക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ ഒരു നീറ്റലായി കൂടെയുണ്ടാകും. സത്യത്തിൽ, എപ്പോഴാണ് ആ പരിധി ലംഘിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് എനിക്ക് പോലും അറിയില്ല. ഒരുപക്ഷേ, ജീവിതത്തിലെ വിരസതയിൽ നിന്ന് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒന്ന് ഓടിപ്പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ തുറന്നു കിട്ടിയ വാതിലായിരിക്കാം അത്.

​ഓരോ തവണ കാണുമ്പോഴും, ഓരോ തവണ സംസാരിക്കുമ്പോഴും ആ സന്തോഷം കുറഞ്ഞു വരികയും പകരം പേടിയും കുറ്റബോധവും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. പുറമെ നോക്കുന്നവർക്ക് ഇതൊരു 'അവിഹിതം' മാത്രമായിരിക്കാം. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ അനുഭവിക്കുന്ന സംഘർഷം - അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നാണ്. നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യാത്ത ഒരു കുടുംബവും, എന്നാൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നാത്ത ഒരു മാനസിക ബന്ധവും... ഇതിനിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് ഞാനായിരുന്നു.

​ഇന്നലെ അവളോട് യാത്ര പറയുമ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് ഒന്നുമാത്രം; ജീവിതത്തിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നതല്ല. സാഹചര്യങ്ങളുടെ ഒഴുക്കിൽ പെട്ടുപോകുന്നതാണ്. ആ ഒഴുക്ക് എവിടെയാണ് ചെന്നു നിൽക്കുക എന്ന് മാത്രം ആർക്കും അറിയില്ല.

22/01/2026

സിംഹവും കോടതിയും പിന്നെ ഒരു 'സീൻ' മാറ്റവും! 🦁⚖️

​മൂന്ന് വർഷം മുമ്പുള്ള ആ വൈകുന്നേരം ഇപ്പോഴും സുമേഷിന്റെ ഓർമ്മയിലുണ്ട്. ടൗൺ ജംഗ്ഷനിൽ വെച്ച് ആ ബൈക്കുകാരൻ ഒന്ന് ഉരസിയതേയുള്ളൂ. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അതൊരു ചെറിയ തട്ടൽ മാത്രം. പക്ഷേ, നാട്ടുകാർ നോക്കി നിൽക്കെ തന്റെ 'മാസ്സ്' ഒന്ന് കാണിക്കണമല്ലോ!
​"എടാ... നീ എന്നെയാണോടാ മുട്ടിയത്?" എന്ന് ചോദിച്ച് സുമേഷ് അങ്ങോട്ട് ഒരു വെച്ചു കൊടുത്തു. ചുറ്റും നിന്നവർ "സുമേഷേ വേണ്ട... വിട്ടേക്ക്..." എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ സുമേഷിന് ആവേശം കൂടി. നെഞ്ചും വിരിച്ചു നിന്ന് രണ്ട് ഡയലോഗും കൂടി അടിച്ചപ്പോൾ പണ്ട് മമ്മൂട്ടി സിനിമയിൽ കണ്ട അതേ ഫീൽ! എതിരാളി വണ്ടി എടുത്ത് സ്ഥലം വിട്ടു. സുമേഷ് അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങിയത് ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ച സിംഹത്തെപ്പോലെയാണ്. ആ 'ഈഗോ' സംതൃപ്തിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമായിരുന്നു!

​കഥ അവിടെ തീർന്നില്ല...
​അടുത്ത ആഴ്ച വീട്ടിൽ വന്ന പോലീസുകാരെ കണ്ടപ്പോഴാണ് സുമേഷിന് സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ടത്. അടി കിട്ടിയവൻ അല്പം 'വിവരമുള്ള' കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റൽ ഒക്കെ കേറി കൃത്യം കേസ് ഫയൽ ചെയ്തു.

​ഇന്ന് മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞു. സുമേഷ് ഇപ്പോൾ സിംഹമല്ല, കോടതി വരാന്തയിലെ ഒരു സ്ഥിരം വിസിറ്ററാണ്. കഴിഞ്ഞ തവണ അഡ്വക്കേറ്റ് ഫീസ് കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുമേഷ് തന്റെ പേഴ്‌സിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി—അതിലിപ്പോൾ വായു മാത്രമേയുള്ളൂ!
​സുമേഷിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ:

​അന്ന് കിട്ടിയ ഈഗോ: 100% (ഫ്രീ ആയിരുന്നു)

​ഇന്നത്തെ വക്കീൽ ഫീസ്: എണ്ണിത്തീർക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.

​കോടതി കയറാൻ എടുത്ത ലീവുകൾ: ജോലി പോകാറായ അവസ്ഥ.

​ആ പഴയ 'മാസ്സ്' ലുക്ക്: ഇപ്പോൾ കോടതിയുടെ മൂലയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു 'ക്ലാസ്' ലുക്ക് ആയി മാറിയിട്ടുണ്ട്!

​ഇന്നലെ ടൗണിൽ വെച്ച് വേറൊരാൾ സുമേഷിന്റെ കാലിൽ അറിയാതെ ചവിട്ടി. സുമേഷ് പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "സാരമില്ല സഹോദരാ... ഒന്നും പറ്റില്ലല്ലോ അല്ലേ? എനിക്ക് നല്ല തിരക്കുണ്ട്, ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ?"

​പഴയ സിംഹം ഇപ്പോൾ നല്ല ഒന്നാന്തരം 'മാന്യനായി' മാറിയിരിക്കുന്നു. കാരണം, സിംഹത്തിന് വിശന്നാലും പുല്ല് തിന്നേണ്ടി വരും, പക്ഷേ വക്കീലിന് കാശ് കൊടുക്കാൻ സുമേഷിന് ഇനി വയ്യ!

​

21/01/2026

സീൻ ഒന്ന്: യമപുരിയിലെ തിരക്ക്! 👹📜

​യമരാജൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്ത് നോക്കി. ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ! ലിസ്റ്റിൽ പേരുള്ളവരേക്കാൾ കൂടുതൽ ആളുകൾ ടിക്കറ്റില്ലാതെ അകത്തേക്ക് തള്ളിക്കയറുന്നു. ഭൂരിഭാഗവും ഇരുപതുകളിൽ നിൽക്കുന്ന 'യുവസിംഹങ്ങൾ'.

​ചിത്രഗുപ്തൻ കിതച്ചു കൊണ്ട് ഓടിവന്നു. "പ്രഭോ, താഴെ ഭൂമിയിൽ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്. സീരിയലിൽ നായകൻ മരിച്ചെന്നും പറഞ്ഞ് ഒരുത്തൻ തൂങ്ങി, ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിൽ ലൈക്ക് കുറഞ്ഞെന്ന് പറഞ്ഞ് വേറൊരുത്തൻ കിണറ്റിൽ ചാടി. ഇപ്പൊ ദാ, തന്റെ ഐഫോണിന്റെ ചാർജർ കാണാനില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരുത്തൻ പുറത്തു നിൽക്കുന്നു. കയറ്റണോ?"

​യമരാജൻ തലയിൽ കൈവെച്ചു. "എടാ ചിത്രഗുപ്താ... പണ്ട് നമ്മൾ ഭൂമിയിലേക്ക് പോയിരുന്നത് യുദ്ധം ചെയ്യാനോ, വലിയ അസുഖങ്ങൾ വരാനോ ഒക്കെ കാത്തിരുന്നിട്ടാണ്. ഇതിപ്പോ ഒരല്പം 'മെമ്മറി ഫുൾ' ആയതിനും ചായയിൽ മധുരം കുറഞ്ഞതിനും ഒക്കെ ആൾക്കാർ ഇങ്ങോട്ട് വണ്ടി വിളിക്കുകയാണോ?"
​പെട്ടെന്നാണ് പുറത്തുനിന്ന് ഒരു ബഹളം കേട്ടത്. പുതിയതായി എത്തിയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ യമധർമ്മന്റെ തോളിൽ കൈയിട്ടു. "അല്ല യമേട്ടാ, ഇവിടെ വൈഫൈ ഉണ്ടോ? ഒരു സ്റ്റോറി ഇടാനായിരുന്നു... 'Feeling Dead with 49 others' എന്ന്!"

​യമരാജൻ തന്റെ പോത്ത് മുകളിലിരുന്ന് ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു: "മക്കളെ... ആയുസ്സിന്റെ പുസ്തകം ഞാൻ അടക്കുന്നതിന് മുൻപ് നിങ്ങൾ തന്നെ അത് വലിച്ചു കീറി ഇങ്ങോട്ട് പോന്നാൽ എനിക്ക് വലിയ പണിയാണ്. ഇവിടെയിപ്പോ വേക്കൻസി ഒന്നുമില്ല. പിന്നെ, നീ മരിച്ചതറിഞ്ഞ് നിന്റെ വീട്ടുകാർ കരയുന്നുണ്ടാകും, പക്ഷേ നിന്റെ 'ഓൺലൈൻ ശത്രു' ഇപ്പോൾ നിന്റെ പഴയ ഫോട്ടോയ്ക്ക് താഴെ ചിരിക്കുന്ന ഇമോജി ഇടുന്നുണ്ടാകും. അത് ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ അല്ലേ?"
​ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. യമരാജൻ തുടർന്നു: "ജീവിതം ഒരു ഗെയിം പോലെയാണ്. ഒരു ലെവൽ തോറ്റാൽ 'ക്വിറ്റ്' ചെയ്യുകയല്ല, 'റീസ്റ്റാർട്ട്' ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടത്. അതിനൊക്കെ പകരം വെറുതെ ഓരോ നിസ്സാര കാരണത്തിന് ഇങ്ങോട്ട് വണ്ടി പിടിക്കല്ലേ. പോയി വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് സുഖമായിട്ട് പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്. ബാക്കി നമുക്ക് പിന്നെ കാണാം!"
​യമരാജൻ ഒരു തള്ള് കൊടുത്തു. അവൻ

നേരെ തിരികെ ഭൂമിയിൽ തന്റെ ബെഡിൽ ചെന്നു വീണു. കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അമ്മ വിളിക്കുന്നു: "എടാ... നിന്റെ ചാർജർ ഇതാ സോഫയുടെ ഇടയിലുണ്ട്, വന്നെടുത്തേ!"
​അവൻ ആശ്വാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. ശരിയാണ്, ഈ കുഞ്ഞു കാര്യത്തിനൊക്കെയാണോ താൻ 'യമേട്ടനെ' കാണാൻ പോയത്?
​

നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ നമ്മളെ സംബന്ധിച്ച് വലുതായിരിക്കാം, പക്ഷേ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുൻപിൽ അതൊക്കെ വെറും 'ബഗ്ഗുകൾ' മാത്രമാണ്. ആയുസ്സിന്റെ ചാർജ് തീരുന്നതിന് മുൻപ് പവർ ബാങ്ക് തപ്പി ഓടാതെ, ഉള്ള ചാർജിൽ ജീവിതം എൻജോയ് ചെയ്യുക! ⚡🤘

18/01/2026

വേഗതയും വിശ്വസ്തതയും: ഒരു 'നാടൻ' കഥ 🐾

​നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു സാധാരണ നായപ്രേമിയാണ് കുട്ടൻ. അവന്റെ കൂട്ട് 'ടൈഗർ' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു നാടൻ നായയാണ്. എന്നാൽ ഈ നാടൻ നായ കുട്ടന്റെ അന്തസ്സിന് ചേർന്നതല്ലെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ചില ബന്ധുക്കൾ അവനുണ്ടായിരുന്നു.

​"ഒരു ബ്രീഡ് ഉള്ള പട്ടിയെ വാങ്ങിക്കൂ കുട്ടാ, ഇതിനെ കണ്ടാൽ ഒരു തെരുവ് പട്ടി ലുക്കല്ലേ?" എന്ന സ്ഥിരം പല്ലവി കേട്ട് മടുത്തപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷത്തെ മണ്ടത്തരത്തിൽ കുട്ടൻ ടൈഗറെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
​ഒരു രാത്രിയിൽ, തന്റെ സ്കൂട്ടറിൽ ടൈഗറെയും കൂട്ടി ഏകദേശം 15 കിലോമീറ്റർ ദൂരേക്ക് അവൻ യാത്ര തിരിച്ചു. വഴി തെറ്റിക്കാൻ മനഃപൂർവ്വം പല ഇടവഴികളിലൂടെയും വളഞ്ഞുതിരിഞ്ഞാണ് കുട്ടൻ പോയത്. അവസാനം വിജനമായ ഒരിടത്ത് അവനെ ഇറക്കിവിട്ട്, തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ കുട്ടൻ വണ്ടി തിരിച്ചു വിട്ടു.

​തിരികെയുള്ള യാത്രയിൽ കുട്ടന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ചെയ്തുപോയത് തെറ്റാണെന്ന തോന്നൽ അവനെ വേട്ടയാടി. എന്നാൽ വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തിയ കുട്ടൻ കണ്ടത് അവിശ്വസനീയമായ ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു!

​കുട്ടനേക്കാൾ മുൻപേ ടൈഗർ വീട്ടിലെത്തിയിരിക്കുന്നു!
​മുറ്റത്ത് ഒരു പാമ്പ് ചത്തു കിടക്കുന്നുണ്ട്. കുട്ടന്റെ മകൾ പേടിച്ചു വിറച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. പാമ്പ് കുട്ടിയെ ആക്രമിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ നിമിഷം എവിടെ നിന്നോ പാഞ്ഞെത്തിയ ടൈഗർ അതിനെ നേരിടുകയായിരുന്നു. അവൻ എത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് ആ വീട് ഒരു വൻ ദുരന്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചേനെ.

​താൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച അതേ ജീവൻ, തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. കുട്ടന്റെ പശ്ചാത്താപം വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു.

​ട്വിസ്റ്റ്:
​കുട്ടൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ടൈഗർ ഒന്ന് കുരച്ചു. ആ കുരയിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. കുട്ടൻ സ്കൂട്ടറിൽ ഗിയർ മാറ്റി കഷ്ടപ്പെട്ട് വളഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ, ടൈഗർ തന്റെ സ്ഥിരം 'നാടൻ' ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് പാടത്തിലൂടെയും പറമ്പിലൂടെയും നേർരേഖയിൽ ഓടി വീട്ടിലെത്തി!

​സംഗതി ലളിതമാണ്: കുട്ടൻ സ്കൂട്ടറിന്റെ ആവറേജ് വേഗത നോക്കിയപ്പോൾ, ടൈഗർ തന്റെ ഹോം ഗ്രൗണ്ടിലെ ഷോർട്ട് കട്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ചു.
​ഇന്ന് കുട്ടന്റെ വീട്ടിലെ താരം ടൈഗറാണ്. ആ ബന്ധുക്കൾ ഇപ്പോഴും വരാറുണ്ട്, പക്ഷേ ടൈഗറിനെ കാണുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും ബഹുമാനപുരസ്സരം മാറി നിൽക്കും.

17/01/2026

ശശിയും തകർക്കാനാവാത്ത ബുൾസൈയും! 🍳🥊

​നമ്മുടെ ശശിയണ്ണന് ലോകത്ത് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള സാധനം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒറ്റ ഉത്തരമേയുള്ളൂ—ബുൾസൈ! പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്, ആ മഞ്ഞക്കരു (Yolk) ഒട്ടും ഉടയാതെ പനീർ കഷ്ണം പോലെ ഇരിക്കണം. അത് ഉടച്ച് ഒഴിച്ചു കഴിക്കുന്നതിലാണ് ശശിയണ്ണന്റെ ഒരു ആത്മസംതൃപ്തി.

​അങ്ങനെ ഒരു വൈകുന്നേരം നല്ല മഴയുള്ള സമയത്ത് ശശിയണ്ണൻ അടുത്തുള്ള തട്ടുകടയിൽ കയറി.

​"ഡാ... ഒരു സിംഗിൾ ബുൾസൈ. മഞ്ഞക്കരു ഉടയരുത്, ഉടഞ്ഞാൽ ഈ ശശിയെ നീ അറിയും!" ശശി ഒരു മാസ് ഡയലോഗും കാച്ചി അവിടെ ഇരുന്നു.

​കടക്കാരൻ പയ്യൻ ദോശക്കല്ലിൽ മുട്ട പൊട്ടിച്ചൊഴിച്ചു. പക്ഷേ വിധി വൈപരീത്യം എന്ന് പറയട്ടെ, കല്ലിലോട്ട് വീണതും ആ മഞ്ഞക്കരു ഒന്ന് തെന്നി മാറി പകുതി ഉടഞ്ഞു. പയ്യൻ വിചാരിച്ചു ശശി ശ്രദ്ധിക്കില്ലെന്ന്. അവൻ അത് പ്ലേറ്റിലാക്കി ശശിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു.

​ഒരു കഷ്ണം ബ്രെഡ് മുറിച്ച് മഞ്ഞക്കരുവിൽ കുത്താൻ പോയ ശശിയണ്ണൻ ഞെട്ടിപ്പോയി! ദാ കിടക്കുന്നു ഉടഞ്ഞ മഞ്ഞക്കരു! ശശിയുടെ കണ്ണിൽ അഗ്നി പടർന്നു. 👺

​"ഇതെന്താടാ? ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഉടയാത്ത ബുൾസൈ എന്നല്ലേ? ഇത് നീ മിക്സ്ചർ ആക്കിയല്ലോടാ!" ശശി ഒച്ചവെച്ചു.

​"അണ്ണാ, അത് മുട്ടയുടെ കുഴപ്പമാ, എന്റെയല്ല," പയ്യനും വിട്ടുുകൊടുത്തില്ല.
​പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് ഒരു ഒന്നൊന്നര പൂരമായിരുന്നു. "മഞ്ഞക്കരുവിന്റെ മാനം കാക്കാൻ" ശശിയണ്ണൻ ചായഗ്ലാസ് എടുത്തെറിഞ്ഞു. കടക്കാരൻ ചട്ടുകം വീശി.

ആകെ ബഹളം! ഒടുവിൽ നാട്ടുകാർ ഇടപെട്ട് വണ്ടി വിളിച്ച് നേരെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക്.

​പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ:
​എസ്.ഐ: "എന്തിനാടാ നീ അവിടെ കിടന്ന് തല്ലുണ്ടാക്കിയത്?"
ശശി: "സാർ, അവൻ എന്റെ വികാരത്തെ മുറിപ്പെടുത്തി. ഉടയാത്ത മഞ്ഞക്കരു ചോദിച്ചിട്ട് അവൻ എനിക്ക് ഉടഞ്ഞത് തന്നു. ഇത് ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമല്ലേ സാർ?"

​എസ്.ഐ ഒന്ന് തലയിൽ കൈവെച്ചു. എന്നിട്ട് ശശിയോട് പറഞ്ഞു: "ഡാ ശശീ, ഈ മഞ്ഞക്കരു പോലെ തന്നെയാടാ ജീവിതവും. നമ്മൾ ഉടയരുത് എന്ന് വിചാരിക്കും, പക്ഷേ സാഹചര്യങ്ങൾ വന്ന് നമ്മളെ ഉടച്ച് ഓംലെറ്റ് ആക്കും. അതുകൊണ്ട് പോയി കേസ് ഒത്തുതീർപ്പാക്കി ഒരുകാര്യം ചെയ്യ്..."

​ശശി: "എന്ത് സാർ?"

എസ്.ഐ: "നാളെ മുതൽ മുട്ട പുഴുങ്ങി തിന്നാൻ നോക്ക്... അതാവുമ്പോൾ ഈ പ്രശ്നം ഉണ്ടാവില്ല!" 🥚😂
​ശുഭം!
​

16/01/2026

തലക്കെട്ട്: തലച്ചോറിലെ ആ 'കഞ്ചാവ്' സൊസൈറ്റിയും എന്റെ പാവം ഡോപ്പമിനും!
🧠💨

​ഇന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ തന്നെ കക്ഷിക്കാരൻ വന്ന് വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു.. പേര് ഡോപ്പമിൻ (Dopamine). നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ആ സന്തോഷത്തിന്റെ ഹോർമോൺ ഉണ്ടല്ലോ, പുള്ളിക്കാരൻ തന്നെ.

​പണ്ട് ഒരു ചായ കുടിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ വൈകുന്നേരം നല്ലൊരു തമാശ കേട്ടാലോ ഒക്കെ പുള്ളി ഹാപ്പിയായി അവിടെ ഇരുന്നോളും. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ കക്ഷിയുടെ സ്വഭാവം മാറി. ലവന് എപ്പോഴും 'റഷ്' (Rush) വേണം!

​സംഭവം നടക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

​രാവിലെ 7 മണി: കണ്ണ് തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഫോണിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ സൗണ്ട് കേട്ടു. ടപ്! ഡോപ്പമിൻ ഉണർന്നു. "എടാ നോക്കെടാ.. ഏതോ ഒരുത്തൻ നിന്റെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് ലവ് തന്നിട്ടുണ്ട്!" ആ ഒറ്റ ലവ്വ് ഇമോജിയിൽ കിട്ടിയ കിക്ക്.. അതായിരുന്നു ഇന്നത്തെ ആദ്യത്തെ ഡോസ്.

​ഉച്ചയ്ക്ക് 2 മണി: ജോലി ചെയ്തിരിക്കുമ്പോൾ ബോറടിച്ചു. വെറുതെ ഒന്ന് ഇൻസ്റ്റഗ്രാം തുറന്നു. ആ 'റീൽസ്' ഇങ്ങനെ സ്ക്രോൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഡോപ്പമിൻ തുള്ളിച്ചാടുകയാണ്. ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായി പുതിയ പുതിയ പാട്ടുകൾ, ഡാൻസുകൾ.. പത്തിരുപത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പുള്ളി പറയുകയാണ്: "ഇതൊന്നും പോരാ, ഇനിയും വേണം! ആഹാ.. അന്തസ്സ്!"

​വൈകുന്നേരം: ഒരു സാധനം ഓൺലൈനിൽ ഓർഡർ ചെയ്തു. ആ ഓർഡർ കൺഫേം ആയപ്പോൾ കിട്ടിയ ഒരു സുഖമുണ്ടല്ലോ! അതാണ് ഈ ഡോപ്പമിൻ തരുന്ന ആ പെട്ടെന്നുള്ള 'ക്രാക്ക്' (Crack). പക്ഷേ പ്രശ്നം എന്താണെന്നോ? പാക്കേജ് വീട്ടിലെത്തി തുറന്നു കഴിയുമ്പോഴേക്കും ഡോപ്പമിൻ അവിടെന്ന് എസ്കേപ്പ് ആയിട്ടുണ്ടാകും. അപ്പോൾ അടുത്ത സാധനം ഓർഡർ ചെയ്യാൻ പുള്ളി പിന്നിൽ നിന്ന് കുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
​ആകെമൊത്തം അവസ്ഥ: 📉

​നമ്മുടെ തലച്ചോറ് ഇപ്പോൾ ഒരു അമ്യൂസ്‌മെന്റ് പാർക്ക് പോലെയായിട്ടുണ്ട്. വണ്ടി എപ്പോഴും ടോപ്പ് ഗിയറിൽ തന്നെ ഓടണം. ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളൊന്നും ഇപ്പൊ ഡോപ്പമിന് ഏൽക്കുന്നില്ല. ഒന്ന് അടങ്ങിയിരിക്കാൻ നോക്കിയാൽ പുള്ളി സമ്മതിക്കില്ല, "വേഗം ഫോൺ എടുക്ക്, ആരെങ്കിലും മെസ്സേജ് അയച്ചോന്ന് നോക്ക്" എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കും.
​

ഈ ഡോപ്പമിൻ റഷിന്റെ പുറകെ ഓടി ഓടി ഒടുവിൽ 'ക്രാക്ക്' വീഴുന്നത് നമ്മുടെ സമാധാനത്തിനാണ്. ഇടയ്ക്കൊക്കെ പുള്ളിക്കാരനെ ഒന്ന് പട്ടിണിക്കിടണം. ഫോൺ ദൂരെ വെച്ച്, വെറുതെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നാൽ ഡോപ്പമിൻ ചോദിക്കും: "എന്താ പരിപാടി?"
അപ്പോൾ പറയണം: "ഒന്നുമില്ലടാ മോനേ.. വെറുതെ ഇരിക്കലാണ് ഏറ്റവും വലിയ ലഹരി!" 🧘‍♂️✨
​