19/09/2026
🙏 ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਭਿਖਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ 🙏
ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਕਸਰ ਮੰਗਦਿਆਂ ਹੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਘਰ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਅਹੁਦਾ। ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਭੁੱਖ ਮੁੱਕਣ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ।
ਪਰ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਗੱਲ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਅਸਲੀ ਅਮੀਰੀ ਬਾਹਰਲੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਅੰਦਰਲੇ ਸੰਤੋਖ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਐਸੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਨਿਆਵੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਇਸ ਭਾਵ ਨੂੰ ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜਾਣਕਾਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਅਸਲ ਟਿਕਾਣਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਵਤਾ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਗੁਰੂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਮਝਿਆ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕਲਮ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ’ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਇਹੀ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ। ❤️
ਦੁਨੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ—ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿੰਨਾ ਧਨ ਹੈ?
ਗੁਰੂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ—ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿੰਨਾ ਸੰਤੋਖ ਹੈ?
ਦੁਨੀਆ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ—ਤੇਰਾ ਰੁਤਬਾ ਕੀ ਹੈ?
ਗੁਰੂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ—ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਨਿਮਰਤਾ, ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਨਾਮ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਪਿਆਸ ਹੈ?
ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦੁਨੀਆ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਮੰਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਇਹੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—
“ਹੇ ਸਤਿਗੁਰੂ! ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖੋ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਉਮੈ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਨਾਮ, ਸੇਵਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਦਾਤ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।”
ਜਿਸ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਵੱਸ ਗਿਆ, ਉਹ ਹਿਰਦਾ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਲੱਗਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਦਾ ਭਿਖਾਰੀ ਵੀ ਅੰਦਰੋਂ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 👑🙏
ਆਓ ਅਰਦਾਸ ਕਰੀਏ ਕਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਐਸੀ ਮੱਤ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੁਨਿਆਵੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੀਏ। ਨਾਮ ਜਪੀਏ, ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ, ਨਿਮਰ ਰਹੀਏ ਅਤੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਖ ਰੱਖੀਏ।
🙏 ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹਿ 🙏
