23/05/2026
ਸਰਬੰਸ ਦਾਨੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ
ਓਹ ਮਰਦ ਅਗੰਮੜਾ ਸ਼ਾਹੇ-ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ, ਜਿਸਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇ ਸੰਸਾਰ ਸਾਰਾ,
ਜਿਸਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਪੁੱਟਣ ਲਈ, ਸੀ ਫੜਿਆ ਤੇਗ ਦਾ ਰੂਪ ਨਿਆਰਾ।
ਪਿਤਾ ਵਾਰਿਆ, ਮਾਤਾ ਵਾਰੀ, ਵਾਰੇ ਚਾਰੇ ਲਾਲ ਪਿਆਰੇ,
ਐਸਾ ਦਾਨੀ ਜਗ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਇਆ ਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕੌਮ ਤੋਂ ਵਾਰ ਗਿਆ।
ਉਹ ਪਟਨੇ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਚੰਦ ਅਨੋਖਾ, ਜੋ ਅਨੰਦਪੁਰ ਦਾ ਤਾਜ ਬਣਿਆ,
ਜਿਸਨੇ ਚਿੜੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਬਾਜ਼ ਤੁੜਾਏ, ਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਬਣਾ ਧਰਿਆ।
ਇੱਕ-ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਸਵਾ ਲੱਖ ਦੇ, ਹਾਣੀ ਬਣਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ,
ਜ਼ਾਲਮ ਦੀ ਹਿੱਕ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਓਸਨੇ, ਖਾਲਸੇ ਦਾ ਜੈਕਾਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਚਮਕੌਰ ਦੀ ਗੜ੍ਹੀ ਦਾ ਉਹ ਮੰਜ਼ਰ, ਜਿੱਥੇ ਭੁੱਖੇ-ਭਾਣੇ ਸਿੰਘ ਲੜਦੇ ਸੀ,
ਪਰ ਦਸਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ, ਨੂਰਾਨੀ ਜਲਵੇ ਚਮਕਦੇ ਸੀ।
ਜਦ ਨਿੱਕੇ ਲਾਲ ਨੀਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਣੇ, ਤਾਂ ਅੱਖ 'ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਚੋਇਆ ਨਾ,
ਓਹਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਕੀਤਾ ਉਸ ਅਕਾਲ ਦਾ, ਜੋ ਅਮਾਨਤ ਸੀ ਓਹਨੂੰ ਸੌਂਪ ਗਿਆ।
ਮਾਛੀਵਾੜੇ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਯਾਰੜੇ ਦਾ ਸੱਥਰ ਵਿਛਿਆ ਸੀ,
ਤਾਂ ਵੀ ਮੁਖੜੇ ਤੋਂ ਇਲਾਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤੇ ਨਾਮ ਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਦਾ ਸੀ।
ਹੇ ਕਲਗੀਧਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੇਰੇ, ਇਸ ਕਰਜ਼ੇ ਨੂੰ ਕੌਣ ਉਤਾਰੇਗਾ,
ਤੂੰ ਡੁੱਬਦੀ ਹੋਈ ਹਿੰਦ ਦੀ ਬੇੜੀ ਨੂੰ, ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਦੇ ਕੇ ਤਾਰ ਗਿਆ।
ਅੱਜ ਸੀਸ ਝੁਕਦਾ ਹੈ ਚਰਨਾਂ 'ਚ, ਉਸ ਪੂਰੇ ਮੁਰਸ਼ਦ-ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ,
ਜਿਸਨੇ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਸਜਾ ਕੇ ਅਤੇ, ਅਣਖ ਨਾਲ ਜਿਊਣਾ ਸਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇ,
ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਜਿਊਣ ਦੀ ਜੁਗਤ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਦਾਤਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
