18/09/2026
ਸਵੀਕਾਰਤਾ.....
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਜਰਨਲ ਨੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਕੁਝ ਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ l ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਨ ਵਿਪਰੀਤ ਹਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ l ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੋ ਖਾਣ ਚ' ਪਸੰਦ ਸੀ, ਓਹਦੇ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁੱਲ ਉਲਟ ਸਵਾਦ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ l ਵੱਡੇ ਅਫਸਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿੱਕੇ ਛੋਟੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਾਏ ਜਾਂਦੇ l ਜਿਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਪਸੰਦ ਉਹਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਫੜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ l ਜੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਉਹਨੂੰ ਨਾਚ ਗਾਣਾ ਵਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ l ਜੋ ਦਰੱਖਤਾਂ ਹੇਠ ਬੈਠ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ concrete ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ l
ਮਹੀਨਿਆਂ ਬੱਧੀ ਆਪਣੀ ਸੋਚ, ਪਸੰਦ ਤੇ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ-ਜੀਓੰ ਕੇ, ਬਹੁਤੇ ਅਫ਼ਸਰ ਅੱਕ ਗਏ l ਕੋਈ ਨਿਰਾਸ਼ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਪੱਖੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕੋਈ ਬੱਸ ਬੁੱਝੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤਨਖਾਹ ਕਰ ਕੇ ਵੱਗਿਆ ਆਵੇ l
ਪਰ ਕੁਝ ਅਫ਼ਸਰ ਜੋ ਬੱਸ ਮੰਨ ਕਰੜਾ ਕਰ ਕੇ ਤੁਰੇ ਆਏ l ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਸੋ ਖਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਆਖਿਆ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵੱਡੇ ਰੁੱਤਬਿਆਂ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ l ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਮਿਸ਼ਨ ਨਈਂ, ਮਿਸ਼ਨ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ l
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਪਰੀਤ ਹਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਕਿ " ਆਖਿਰ ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਕੁ ਦਿਨ? ਅੰਤ ਅਸੀਂ ਓਹੀ ਰੁਤਬੇ ਮਾਣਾਗੇ ਜਿਸ ਲਈ ਬਣੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਚੇ ਨੇ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਅਸੀਂ ਕਾਬਿਲ ਹਾਂ l
ਬੱਸ ਉਹ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਹੀ ਸੀ ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਚੁਣ ਲਏ ਗਏ l
ਕਹਿੰਦੇ "ਉਹ, ਫੌਜ ਦੁਨੀਆਂ ਸੀ, ਜਰਨਲ ਕੁਦਰਤ ਸੀ, ਸਿਪਾਹੀ ਅਸੀਂ ਤੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ" l
ਮਾੜੇ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਜਰਨਲ ਦਾ ਪਰੋਸਿਆ ਕਦੇ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਨਈਂ ਆਉਂਦਾ, ਕਦੇ ਨਾਲ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ, ਕਦੇ ਕੰਮ, ਕਦੇ ਕਮਰਾ ਅਤੇ ਮਿਲਦਾ ਮੁੱਲ l ਬੱਸ ਤਾਂ ਹੀ ਉਹ "ਉੜਤੇ ਮਨ" ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਆਪ ਮਿਸ਼ਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫ਼ੇਰ ਜਰਨਲ ਛਾਂਟੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ l
ਵੱਡੇ ਮਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ l ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਇਹ ਨਈਂ ਕਿ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਤੇ ਮਰਜੀ ਛੱਡ ਦੇਓ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ਼ ਇਹਨਾਂ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਕੁਦਰਤ ਜੋ ਪਰੋਸ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਉਹਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜਿਗਰੇ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ l ਹਲਾਤਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਜਿਓਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ l ਜੋ ਸਵੀਕਾਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਲੇਟ ਚ' ਪਰੋਸੇ ਨੂੰ ਬਦਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ l ਇਹ temporary acceptance, ਪਰਮਾਨੈਂਟ ਨਤੀਜੇ ਬਦਲਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈl