27/08/2026
মন্ত্ৰী জয়ন্ত মল্ল বৰুৱা ডাঙৰীয়াই কৈছে, অসমৰ অগৰু বজাৰত হোজাইৰ একচেটিয়া আধিপত্য শেষ হ'ব। তেওঁৰ মতে, উজনিৰ কৃষকে অগৰুৰ উচিত মূল্য নাপায়। এতিয়া চৰকাৰে সকলো ব্যৱস্থা কৰিব। এনেকুৱা মেচিন বহুৱাব য'ত পৰীক্ষা কৰিলে এটুকুৰা অগৰু কাঠৰ প্ৰকৃত মূল্য ওলাই পৰিব। মন্ত্ৰী মহোদয়ৰ সুৰটো স্পষ্ট আছিল। হোজাইৰ লোক কেৱল ধনী হৈছে, উজনিৰ খেতিয়কে উচিত দাম পোৱা নাই।
কিন্তু বাস্তৱ তাৰ ওলোটা।
এটা সময় আছিল, উজনিৰ পৰা অগৰু কাঠ লৈ হোজাই লৈ আহে। হোটেলত থাকে।
হোজাইৰ মানুহে অলপ সুবিধা লয়। দাম কমাই কয়। ইফালে দিন যায় মানে হোটেলৰ বিল উঠি থাকে। গতিকে প্ৰথম প্ৰথম যিদৰে আকাশলঙ্ঘী দাম কৈছিল তাৰ পৰা কিছু নামি আহে। লেনদেন হয়।
পিছলৈ হোজাইৰ মানুহ উজনিলৈ যোৱাৰ পিছত ওলোটা হৈ গ'ল।
এতিয়া তাগিদা হোজাইৰ ব্যৱসায়ীৰ। ৭/৮/১০ হাজাৰ টকা খৰছ কৰি গৈছে। তালৈ গৈ খোৱা বোৱা আছেই। ইফালে ইমানেই মানুহ একেলগে যায় যেনেকৈ বিয়া সকাম বা চিন্নীত যায়।
ইফালে বজাৰত গ্ৰাহক জোখতকৈ বেছি হ'লে বেচোতাক পায় কোনে। এশ টকাৰ বস্তুটো ৫০০০/ টকা কৈ বহি আছে।
ইফালে উজনিৰ অগৰুৰ বজাৰখনকলৈ এটা গোৰখধান্দাও চলে। ডিমাপুৰ, ত্ৰিপুৰা, বৰাকৰ অগৰু আনি এচামে উজনিত বহি লয়। কাঠবোৰ মিক্সড কৰি দিয়ে।
বহুতে আজমল আৰু দুই চাৰিজনক দেখি হোজাইৰ লোকে কোটিপতি হোৱা বুলি কয়। কিন্তু উজনিৰ পৰা অধিক দামত কিনি হোজাইত পথৰ ভিক্ষাৰী হোৱা তালিকাখনো ছুটি নহয়।
দ্বিতীয়তে, আজমলৰ ব্যৱসায় অসম-নিৰ্ভৰ নহয়েই। তেওঁলোকে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰে। সঁচা কথা ক'বলৈ গ'লে উজনিৰ অগৰুৰ সমাদৰ মালয়েছিয়া, ভিয়েটনাম আদি দেশতকৈ ভাল। কিন্তু সেই দেশবোৰে অগৰুক দেশৰ অৰ্থনীতি টনকিয়াল কৰা ব্যৱসায় বুলি অনুভৱ কৰি বজাৰ খুলি দিছিল। তাৰ বিপৰীতে, অসম পুলিচে অগৰু ব্যৱসায়ীক ক্ৰিমিনেলৰ দৰে চাই আহিছিল। গতিকে কোনো লোকেই অসমৰ অগৰুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ ব্যৱসায় চলাব নোৱাৰে। ফলত ডাঙৰ ডাঙৰ কোম্পানীবোৰে অসমৰ আশা বাদ দি আন ৰাজ্যত, আন দেশত ব্যৱস্থা কৰিলে। অসমৰ অগৰু ব্যৱসায়ীসকলে ৫০ বছৰৰ পৰা অগৰুক বনজ সম্পদৰ তালিকাৰ পৰা বাদ দিবলৈ দাবী জনাই আহিছিল। কিন্তু চৰকাৰৰ কানসাৰ নাই। নগাঁৱৰ খড়্গ মন্ত্ৰী জনে হোজাইৰ অগৰু ব্যৱসায়ীৰ পৰা বহুতো সুবিধা ল'লে। কিন্তু কাম নকৰিলে।
মন্ত্ৰী জয়ন্ত মল্ল বৰুৱা ডাঙৰীয়াই আৰু এটা কথা কৈছে, মেছিনৰ সহায়ত কাঠৰ দাম নিৰ্ধাৰণ। ইয়াৰ পৰা তেওঁ যে এই বিষয়ত অজ্ঞ, সেয়া বুজা গ'ল। অগৰু ব্যৱসায়ৰ মুখ্য কথাটো হৈছে, ইয়াত চকু আৰু নাকৰ ভূমিকা। মেচিনৰ কাম নাই।
হোজাইৰ মানুহৰ প্ৰতি ধাৰণা সৃষ্টিৰ পুৰ্বে মনত ৰাখক, উজনিৰ খেতিয়কজনে পৰ্যাপ্ত গ্ৰাহক পালে। নিজৰ মতে বেচিলে।
এতিয়া সকলো ৰিস্ক হোজাইৰ ব্যৱসায়ীৰ।
গাড়ী ভাড়া।
পুলিছৰ ভয়।
হাজিৰা মানুহ লগাই কাম কৰা।
মানুহবোৰৰ খোৱা বোৱাৰ ব্যাৱস্থা
সবাৰ শেষত চৌদি, ডুবাইলৈ বিক্ৰিৰ বাবে নিয়াৰ পিছত পাকিস্তানী, বাংলাদেশী ঠগ প্ৰৱঞ্চকৰ পৰা বাচি থকা।
গতিকে ব্যৱসায়টো ইমানো সহজ নহয়।
এবাৰ লাগি চাওক।
✍️ Mostak Ahmed Chowdhury