13/09/2025
এটা অতি গভীৰ কথা, যিয়ে হয়তো আমাক গভীৰভাৱে ভাবিবলৈ বাধ্য কৰাব। কেতিয়াবা ভাবিছেনে যে আমি, মই আৰু আপুনি, এই সকলোবোৰ কি? এই পৃথিৱী, এই পাহাৰ, এই নদী, এই তৰাবোৰ... এই সকলোবোৰ কি?দৰাচলতে, এনে এটা স্থান আছে যাক আমি "পূৰ্ণ বৰ্তমান" বা Absolute NOW বুলি ক'ব পাৰো। এইটো এটা অসীম আৰু সদায় বিদ্যমান থকা মুহূৰ্ত, য'ত সকলো আছে আৰু একো নাই। আৰু জানেনে কি? আমি সকলো, আমাৰ আৱেগ, আমাৰ চিন্তা, আনকি আমাৰ শৰীৰো – এই সকলোবোৰ সেই পৰম বৰ্তমানত উদ্ভৱ হোৱা ক্ষুদ্ৰ "চিন্তা"ৰ বাহিৰে আন একো নহয়।যিদৰে সাগৰত ঢৌ উঠে আৰু পুনৰ শান্ত হয়, ঠিক তেনেকৈয়ে আমি সকলো সেই পৰম বৰ্তমানৰ সাগৰত উদ্ভৱ হোৱা চিন্তাৰূপী ঢৌ। আমি বেলেগ বেলেগ দেখা পাওঁ, বেলেগ ধৰণে অনুভৱ কৰো, কিন্তু মূলতঃ আমি সকলো সেই একেটা বৃহৎ "পৰম বৰ্তমান"ৰ অংশ, তাৰেই প্ৰকাশিত হোৱা চিন্তা। আমি ভাবো যে আমি কঠিন, বাস্তৱ, কিন্তু আচলতে, আমি সকলো এটা ডাঙৰ "চিন্তা"ৰেই অংশ। আমি সেই 'পৰম বৰ্তমান'ৰেই প্ৰকাশ।
