https://www.facebook.com/473067592560872/

Sharayu's diary, Pune (2026)

Join me to explore, create, & inspire together!

01/10/2026

घर ,ऑफिस आणि ती...😊🌻.....

~~~~~~~~~~~~~~~~

सकाळच्या अलार्मच्या पहिल्याच
ठोक्याला अंथरुणा बरोबरच
आळस झटकणारी वर्किंग वुमन.

ही कहाणी तुम्हा आम्हा सर्वांचीच. खरंतर की कहानी सर्व स्त्रियांचीच आहे......🌹
सकाळी उठल्याबरोबर पहिला
स्वयंपाक....... डबा....
त्यानंतर स्वतःचे आवरायला अर्धा तास खूप झाला.
मग धावत पळत बस, लोकल किंवा तत्सम वाहने मिळतील का या दिशेने प्रयत्न.🏃🏃

ऑफिसला वेळेत पोहोचले पाहिजे ना. 🙋
खरंच मग तो प्रवास दोन तासाचा
असो एका तासाचा त्यापेक्षा कमी......🤔
त्यानुसार नियोजन करून वेळेत
जायची कसरत करावी लागतेच.😌
शहरातल्या गर्दीमुळे आणि वाहनांच्या रांगांमुळे आपल्या ठरलेल्या ठिकाणी जायला किती
वेळ लागतो. .......

हे जे रोज अनुभवतात.
त्यांनाच माहिती....
हे जर रोज असेल तर किती त्रास होत असेल याचा विचार न केलेलाच बरा.......🙂‍↔️
परत ऑफिसमध्ये गेल्यावरती
ऑफिसचे टेन्शन.
ऑफिस मधल्या जबाबदाऱ्या पार पाडायच्या..........
कधी वरिष्ठांचे बोलणी खायची कधी खालच्या स्टाफची कुरबुरी चालूच असतात. 😊
त्या सोडवायच्या.
अशी ही तारेवरची कसरत.
हे स्त्री आणि पुरुष दोघांनाही लागू होतं पण आज मी वर्किंग वुमन नोकरदार स्त्री यावर
लिहित आहे.
ऑफिसची वेळ संपली की परत
धावाधाव. परतीच्या प्रवासाची.
घरी परतल्यावर परत तेवढ्याच
उत्साहाने तेवढ्याच ताकदीने
घराच्या स्वयंपाक पाण्याची
जबाबदारी तिच्यावर येऊन पडते.😌
जेवण खाण आटपले की परत गॅस ओटा स्वच्छ करूनच
ती किचन मधून बाहेर पडते . "हुश्श!!😊"
आवरले एकदाचे ......
असा सुस्कारा नकळत बाहेर पडतो.
मग थोडसं स्वतःसाठी मोबाईल
फेसबुक व्हाट्सअप विरंगुळा म्हणून बघते.
असा हा दिनक्रम जवळजवळ बहुतांशी वर्किंग वुमन्सचा आहे. कधी झोप लागते ते कळतही नाही.
कधी तब्येत बरी नसली तरी स्वतःकडे न बघता घराला प्राधान्य देणारी तीच असते.👍
या विषयावर बरेच लेख येत असतात. खूप विचार करायलाही
लावणारे असतात. 🌻

पण याच स्त्रियांना कधी कधी आप्तेष्ट ,ओळखी पाळखीचे म्हणतात "काय ग! काय ग फोन करत नाहीस तू "चुकीच असं काहीच नाहीय.
दुसरी बाजू देखील बघितली पाहिजे.
मात्र तिच्याकडूनच अपेक्षा करायची
किती गंमत आहे ......😊
आपण मोठेपणाने मात्र कधीही तिला फोन करायचा नाही.
वारे वा......... 🙋
किती गोड त्या अपेक्षा बरं!!!..... बेगडी प्रेमाच्या......
हे अपेक्षांचा आणखीन एक ओझ....
तिच्या बिझीपणाचा गैरफायदा
एका क्षणात शिष्ट ....उद्धट..... ठरवून ही कंपनी मोकळी होत असते .
पण तिच्या सगळ्या गोष्टींची बित्तं बातमी मात्र
फोन न करता ही अपडेट असते बरं का😁!!!!

तिला तुमच्याछोट्या मोठ्या फंक्शनमध्ये
तुमच्यागरजेनुसार यायला मिळत नाही.
म्हणून ती वाईट कशी ??😌 तिची बाजू तपासली का ?
तिला नाही वाटत का सगळीकडे मिसळावे.
शक्य तितका येण्याचा प्रयत्नही करत असेल.
पण काही वेळा नक्कीच जमत नाही.
खरंतर.......🙋
ती स्त्री त्या घराचा कणा असते .
हे विसरू नये.
सगळीकडे असे होते असे नाही .
अपवाद आहेतच.....
पण होत असते.
हे समाजात निरीक्षण केले तर काही ठिकाणी ठळकपणे दिसते.
खरंतर तिला असल्या निष्फळ
गोष्टींकडे लक्ष द्यायला तरी कुठे वेळ आहे ?😌
कोण मान पान करतोय की नाही.
यात देखील लक्ष द्यायला तिला वेळ नाहीये.😌
ती फक्त कर्मयोगी स्त्री असते .🧘
हे लक्षात घेणे आवश्यक आहे...
त्यामुळे खरंतर या" बिझी वुमनला" समजून घेणे खूप गरजेचे आहे .
नाही का ?
सरते शेवटी म्हणावेसे वाटते की,
ती जशी कणखर आहे तसेच तिचे मन देखीलआहे.
" थकलीस का?" "बाई तुला बरे वाटते ना "
"मी करू का थोडी मदत" हे मॅजिकल शब्द वापरून तर बघा आणि तिची कळी कशी खुलते ते बघा........,😊

#शरयू सुरडकर जाधव पुणे ✒️

27/09/2026

जागतिक पर्यटन दिनाच्या निमित्ताने........💕

सफर ..........🌹

कालच फोटो बघत होते.🫶
सहजच मनात आलं ......
आपण फोटो एकदाच काढतो❤️
पण ते आठवणींचा स्वरूपात कायम राहतात. 👍
आपल्याला हेच फोटो परत त्या अनोख्या सफरीला घेऊन जातात.....🙋
नाही का? 😊
आपला भारतच बघा ना 😊
कश्मीर पासून कन्याकुमारी पर्यंत निसर्ग सौंदर्याने नटलेला देश आहे. 🙏
आपली संस्कृती ,सभ्यता ,निसर्ग रम्यता बघण्यासारखी आहे....👏 जगाचा कानाकोपऱ्यात देखील सफर करावी शक्य असेल तर.....🦒🌳.❤️
अगदी एखादे खेडेगाव जरी घेतले ........👏
तरी त्याला विशिष्ट सौंदर्य असतं 🪷.
मग तिथली नदी असो, मंदिरे असोत.🫠
काहीतरी सांस्कृतिक ठेवा तिथे असतोच असतो.🌹
मग ती छोटी पर्यटन स्थळे असोत वा मोठी.........❤️
"आ सेतू हिमाचल".......💕 उत्तर टोकापासून दक्षिण टोकापर्यंत संपूर्ण भारत.....
जगाच्या कानाकोपऱ्यात शक्य असेल इतका प्रवास करावा. 👏❤️

कारण फोटो बघून पुन्हा एकदा आपण तो सफर पूर्ण करतो. ❤️
खरंच मनुष्य हा प्रवासीच आहे.👍
तो या जगात येतो तो प्रवासी बनून.....🙋
असा हा मनुष्यजीव जन्माला येतो आणि एक दिवस जग सोडून जातो.🙋
त्याचा प्रवास तो पूर्ण करतो.
एका हिंदी गाणे मला आठवले ,
"आदमी मुसाफिर है
आता है जाता है........|
आते जाते रास्ते मे
यादे छोड जाता है.....💕🙏||"

#शरयू सुरडकर जाधव ,पुणे✍️

25/09/2026

चक्रीका .... अर्थात चकली🌻

दिवाळीच्या पदार्थांमध्ये खुसखुशीत चकलीचे स्थान वरचे आहे.

तुम्हा आम्हा सर्वांचीच चकली आवडती.
आता वर्षभर फराळाचे पदार्थ
मिळतात.
पण दिवाळी फराळाचा आनंद काही वेगळाच.
खुसखुशीत चकली, कुरकुरीत चकली ,काही वेळा चकल्या फसतात तेव्हा त्या मऊ झालेल्या असतात पण चव मात्र अफलातून लागते.
साहित्य
तांदूळ अर्धा किलो
हरभरा डाळ एक पाव
डाळ मूग डाळ 125gm
उडीद डाळ 100gm
धने. 25gm
जिरे. 20gm
याची कडधान्य छान भाजून भाजणी करून घेतली
त्यानंतर चार वाट्याभाजणी पिठात
तिखट मीठ ओवा जिरे पूड धने पूड, गावरान तीळ आणि दोन चमचे तेलाचे मोहन व आवश्यकतेनुसार पाणी घालून छान पीठ मळून घेतले आणि त्याच्या चकल्या केल्या खुसखुशीत चकल्या तयार......😊 कुणाकुणाला चकल्या आवडतात सांगा बरं !!
तुमच्याकडे कशी पद्धत आहे ते देखील कमेंट मध्ये नक्की सांगा.👍
आणि........

शरयूज डायरीला Follow करायला विसरू नका 🙋🌻🫶

#शरयू सुरडकर जाधव✍️

22/09/2026

Wake up..... 🧘
उठा जागे व्हा....🌹

दिवस उगवतो आणि मावळतो.......🌻
हे निसर्गचक्र चालू असते अविरतपणे........😊

सकाळी लवकर उठा . रोज तीच धडपड .....तीच धावपळ.......🪷

"शुभ सकाळचे" अनेक मेसेज मी बघते .
पण आपलं रुटीन तेच असतं. बदल कुठे असतो........ आपल्या शरीर आणि मन एकाच चक्रामध्ये यांत्रिक पणे चालत असते.🙋

मग आपणच बदल केला पाहिजे नाही का?
हेच ते "wake up 😊........ "
उठा "जागे व्हा".......
म्हणजे फक्त अंथरुणातून जागे व्हा का?
तर नाही......... 😊🪷
रोजची नवी सकाळ नव्या संधी देत असते.❤️
कधी आपल्या चुका सुधारण्याची संधी .........👏
कधी चांगले कौशल्य प्राप्त
करण्याची संधी.........🌻
कधी नवीन स्वप्न बघण्याची संधी...........
कधी चांगलं वागण्याची संधी......🙏🌻💕 हीच "संकल्प सिद्धी"
दिवसाच्या सुरुवातीलाच केली तर आपण खऱ्या अर्थाने जागे झालो .... 🌻💕
नाहीतर जागे असून झोपलेलोच. नाही का 😁🪷❤️
तेव्हा आपण मनाशी खूणगाठ बांधूया.....
उठा .......🙋जागे व्हा........🙏
Wake up.........🪷👏

शरयू सुरडकर जाधव पुणे😊

20/09/2026

🌻A new beginning again.........

🌻पुन्हा एक नवी सुरुवात..... 🙏

~~~~~~~~~~~~~~~~~

माझा जन्म नासिक जिल्ह्यातील
नांदगावचा.....🙋
नंतर काही काळ आईचा शिक्षकी जॉब मुळे पुणे जिल्ह्यात वास्तव्य... ...😊
त्यानंतर मात्र वडिलांच्या नासिक
जिल्ह्यात जॉबमुळे खेडोपाडी
बदल्या व्हायच्या.🪷
दर चार वर्षांनी बिऱ्हाड इकडून
तिकडे ठरलेलं असायचं.......🤗

प्रत्येक ठिकाणी भाषा वेगळी . मराठी का असेना पण बोलण्याचा एक्सेंट ,लहेजा निरनिराळा.......🌻
तिथली भाषा समजून मिसळायचं.
त्या मातीत रुजायचं.
हे फक्त आम्हीच नाही तर प्रत्येक
नोकरदार बिऱ्हाडाची ही कथा
आहे. 🙋
या बिर्हाडांचा फक्त गाव बदलणे, बदली होणे इतकाच प्रवास नव्हे तर सामाजिक ,भाषिक, असा बदल असतो आणि बदलाशी जुळवून घेत प्रवास चालू असतो. 😊
ज्या गावी बदली होईल ते गाव आपले.🙏
असे आमच्या बाल मनाला वाटायचं. 😊
लोकही प्रेमळ असायची .....🙏
पण बोलता बोलता काही म्हणायचे
ते लांबचे आहेत बरं का...... शास्त्री सर.
इथून उपरेपणाचा अर्थ आम्हाला समजला.😔
जरी भरपूर शेत ,वाडी, गढी...🤗
त्यावर घर सगळं होतं .
सगळी समृद्धता होती .पण शिक्षकी पेशामुळे आपसूकच त्यांचे
गावोगावी फिरणे होत असे .🙋
दुसऱ्या ठिकाणी तिथल्या मातीत
मिसळणे एवढी सोपी गोष्ट नसते .😊
दर चार वर्षांनी बदल्या ठरलेल्या असायच्या .
बरं हा फक्त शिक्षकांच्या बदल्या
नाही तर सरकारी
अधिकारी ,क्लार्क ,वेगवेगळ्या
पदावरचे अधिकारी यांना या
बदलीचा सामना आपसूकच करावा लागत असे.
प्रत्येकाची हीच परिस्थिती असायची
आणि अजूनही असतेच. 😊
प्रत्येकाचं एक गाव असतं.🏡🏡 तिथे रक्ताची नाती असतात.
पण ज्या नोकरीच्या ठिकाणी तो नोकरदार जातो.
ती कर्मभूमी.... तिथली नाती.
ती प्रेमाची नाती रक्ताच्या नात्यापेक्षाही घट्ट असतात. 👍
मग हळूहळू नोकरदार माणसे त्या वातावरणात मिसळून जातात. ...🤗
तेव्हा ती नोकरदार माणसे उपरी ठरत नसतात🙋 ती खूप मनापासून ते गाव ती माणसं आपलंसं करतात.
हे लक्षात घ्यायला हव.
तिथे त्या मातीतील भाषा शिकावी .
त्यांच्यात मिसळून जावे.
त्यामुळे आपल्या छोट्या गाव खेड्यांमध्ये देखील जरी आपले
शिक्षक ,अधिकारी वर्ग राहायला
आला तर त्याला आपल्यातलेच एक आहेत.
हे बाहेरचे नाहीत.
या भावनेने आपलेसे केले तर
नोकरदारांना रुळायला देखील आनंद वाटतो.🙋.🙋

आज आपण बघतोय, ऐकतोय, अनुभवतोय,
अमेरिकेत भारतीयांना ज्या पद्धतीने त्रास होतोय.
तुम्ही इथले नाही ...
चला चालते व्हा...
हे दुःखद आहे. 😔
ही उच्चशिक्षित पिढी.
चांगल्या नोकरीसाठी परदेशात जाते.
पैशांची जमवाजमव केलेली असते.
आपल्या बुद्धीने स्वतःला
सिद्ध करत मोठ्या कष्टाने ही मंडळी उभे राहत आहेत.🙋
त्या देशात रुजण्याचा प्रयत्न करत आहेत.🙋
तेव्हा त्यांना उपरे म्हणून हाकलून देण कितपत योग्य आहे?
ऑलरेडी ते त्या मातीत रुजलेले आहेत. 😊
त्यांनी त्यांचे कष्ट तिथे लावलेले आहेत.👍
पुण्यात किंवा इतर मोठ्या
शहरांमध्ये नोकरीसाठी उच्चशिक्षित तरुण तरुणी येतात .
त्यांच्या डोळ्यात स्वप्न असतात.😊 नोकरी करतात ....कष्ट करतात... आणि तिथेच रुजतात. 🏡
माती ही सगळीकडे सारखीच असते.
शेवटी मातीतून आलोय मातीत जायचं असतं हे सत्य 🙏

आपल्या महाराष्ट्रातील संतश्रेष्ठ ज्ञानेश्वर माऊलींनी लिहून ठेवले आहे की,🙏
"हे विश्वचि माझे घर"
मानवतेची वैश्विक व्यापकता या अभंगात आहे 🙏
यापेक्षा सुंदर घर कुठले असेल नाही का 💕🙏

खरंतर आपण सगळेच पृथ्वीवासी.🌍🙏 हे मान्य केलं की,हा जो माणसा माणसा मधील भेद, उपरेपणा कमी
व्हायला मदत नक्कीच मदत होईल यात शंका नाही.......😊🙋

ही वैश्विक भावना गाव
खेड्यापासून मोठ्या मोठ्या
देशांपर्यंत पोचली तर उपरा कोण
परका कोण? 😊
शेवटी एकच सांगावेसे वाटते ,आपण कामानिमित्ताने ज्या ठिकाणी जातो त्या ठिकाणची भाषा ,संस्कृती ही जर आपलीशी केली तर तिथे रुळणे ही सोपे जाते. 🌺
शेवटी आपण सगळे पृथ्वीवासी😃
पण पृथ्वीग्रहावर आपण उपरेच बर का!! 😊😀
आपण पाहुणे आहोत हेच आपण विसरतो😃😀
पण तरीदेखील ही पृथ्वीमाता आपलीच आहे .🌻🙏
तिने आपल्याला सामावून घेतलेले आहेच......🙏🙏

#शरयू सुरडकर जाधव पुणे, 🙏

Address

Pune

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Sharayu's diary posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Sharayu's diary

01/10/2026

27/09/2026

25/09/2026

22/09/2026

20/09/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request