06/07/2026
"എനിക്ക് ഒരു കൈയില്ല... പക്ഷേ എന്റെ ജീവിതത്തിന് ഒരിക്കലും ഒരു കൈ കുറവായിരുന്നില്ല."
"എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു കൈയില്ല... അല്ലെങ്കിൽ എനിക്കൊരു കുറവുണ്ടെന്നൊന്നും കുട്ടിക്കാലത്ത് അറിയില്ലായിരുന്നു."
ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ആദ്യം തോന്നുക അത്ഭുതമായിരിക്കും. പക്ഷേ, ഇതിന് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അനേകം ആളുകളുടെ ജീവിതവുമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്.
ഞാൻ ജനിച്ചതും വളർന്നതും ഇടുക്കിയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലാണ്. നാലാം ക്ലാസ് വരെ വീട്ടിനടുത്തുള്ള സ്കൂളിലായിരുന്നു പഠനം. ആ സ്കൂളിൽ എല്ലാവർക്കും എന്നെ അറിയാമായിരുന്നു. അധ്യാപകരും കൂട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും എന്നെ കണ്ടിരുന്നത് എന്റെ കുറവുകളിലൂടെയല്ല, ഒരു കുട്ടിയായിട്ടായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ "എനിക്ക് ഒരു കൈയില്ല" എന്ന ചിന്ത ഒരിക്കലും മനസ്സിൽ വന്നിരുന്നില്ല. ഞാൻ മറ്റെല്ലാ കുട്ടികളെയും പോലെ കളിച്ചു, പഠിച്ചു, പാട്ടുപാടി, നൃത്തം ചെയ്തു, ചിരിച്ചു, ജീവിതം ആസ്വദിച്ചു.
എന്നാൽ അഞ്ചാം ക്ലാസിലേക്ക് മാറിയതോടെയാണ് ജീവിതം പതിയെ മാറിയത്.
കൂടുതൽ കുട്ടികളുള്ള ഒരു വലിയ സ്കൂളിലായിരുന്നു പിന്നീട് പഠനം. അവിടെ എന്നെ ആർക്കും പരിചയമില്ലായിരുന്നു. ആദ്യമായി ആളുകളുടെ തുറിച്ചുനോട്ടങ്ങളും കൗതുകം നിറഞ്ഞ ചോദ്യങ്ങളും ഞാൻ നേരിട്ടു.
"എന്താണ് കൈയ്ക്ക് സംഭവിച്ചത്?"
"ജന്മനാ ഇങ്ങനെയാണോ?"
ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചവർക്ക് അത് വെറും കൗതുകമായിരിക്കാം. പക്ഷേ, അത് കേൾക്കുന്ന എന്റെ മനസ്സിൽ പതിയെ ഒരു ചിന്ത വളർന്നു — "ഞാൻ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയാണ്."
ആ ചിന്തയായിരുന്നു യഥാർഥ വെല്ലുവിളി.
കൗമാരത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ ആ തോന്നൽ കൂടുതൽ ശക്തമായി. ആ പ്രായത്തിൽ എല്ലാവരും സ്വന്തം ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ബോധവാന്മാരാകുമല്ലോ. അപ്പോഴാണ് ഞാനും എന്റെ കുറവിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.
അതുവരെ സ്കൂളിലെ എല്ലാ കലാപരിപാടികളിലും സജീവമായിരുന്ന ഞാൻ പതിയെ പിന്നിലേക്ക് മാറി.
ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ അവസരം കിട്ടിയാലും ഞാൻ തന്നെ അത് വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കും.
"രണ്ട് കൈയും ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യുന്ന പോലെ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല."
"ഞാൻ ചെയ്താൽ ഭംഗിയുണ്ടാകില്ല."
ആരും എന്നെ തടഞ്ഞില്ല... ആരും "നിനക്ക് കഴിയില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞില്ല...
പക്ഷേ, ഞാൻ തന്നെ എന്നോട് അത് പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.
ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സങ്ങൾ പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർ സൃഷ്ടിക്കുന്നതല്ല... നമ്മൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ തന്നെ പണിയുന്ന മതിലുകളാണ്.
എന്നാൽ ആ മതിലുകൾക്കപ്പുറം ഒരു ജീവിതമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ പിന്നീട് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഒരു കൈ ഇല്ലെങ്കിലും എന്റെ ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ മറ്റാരുടെയും സഹായം കാത്തിരുന്നില്ല. എന്റെ വ്യക്തിപരമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ സ്വയം ചെയ്യാൻ പഠിച്ചു. ഓരോ ചെറിയ വിജയവും എന്റെ ആത്മവിശ്വാസം തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു.
പ്ലസ് ടു പൂർത്തിയാക്കി...
ഡിഗ്രി നേടി...
ജീവിതം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയി...
ഇന്ന് പിന്നോട്ട് നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു വലിയ സത്യമുണ്ട്.
എന്റെ കുറവ് ഒരു കൈയിലായിരുന്നില്ല... ഒരു കാലത്ത് എന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു.
ആ ആത്മവിശ്വാസം തിരിച്ചുകിട്ടിയപ്പോൾ ലോകം പഴയതുപോലെ തന്നെ മനോഹരമായി.
ഇന്നും ശരീരത്തിന്റെ പേരിൽ, നിറത്തിന്റെ പേരിൽ, രൂപത്തിന്റെ പേരിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വ്യത്യാസത്തിന്റെ പേരിൽ സ്വയം പിന്നോട്ട് നിൽക്കുന്ന ഒരാളെങ്കിലും ഈ കുറിപ്പ് വായിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം മാത്രം പറയാനുണ്ട്...
നിങ്ങളുടെ പരിമിതികൾ തീരുമാനിക്കേണ്ടത് മറ്റാരുമല്ല... നിങ്ങളുമല്ല... നിങ്ങളുടെ കഴിവുകളാണ്.
ഒരു കുറവ് നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലായിരിക്കാം... പക്ഷേ അത് ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലും കഴിവുകളിലും ഭാവിയിലും ആയിരിക്കരുത്.
❤️ സ്വയം അംഗീകരിക്കുന്ന നിമിഷമാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.
ഇന്ന് അവളുടെ ജീവിതം പറയുന്നത് ഒരു വലിയ സന്ദേശമാണ്.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പരിമിതി ശരീരത്തിലല്ല... മനസ്സിലാണ്👍
ഇന്ന് സ്വയം കുറച്ചുകാണുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും ഈ ജീവിതം ഒരു പ്രചോദനമാണ്.
❤️ സ്വയം വിശ്വസിക്കൂ... ലോകം നിങ്ങളെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതല്ല പ്രധാനം, നിങ്ങൾ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതാണ് ജീവിതം മാറ്റിമറിക്കുന്നത്.
🎥 ഈ ഹൃദയസ്പർശിയായ അഭിമുഖം റിപ്പോർട്ടർ ലൈവിൽ കണ്ടതാണ്. ശരിക്കും ഓരോരുത്തരും കണ്ടിരിക്കേണ്ടതാണ്..
വീഡിയോ കമന്റ് ബോക്സിൽ ഉണ്ടേ
https://youtu.be/uGjQtTTOPBg?si=Rd9bjxTFlactQ0d-
