BĀN Publishers

18/05/2025

27/01/2025

«سیاست» طوری که رانسیر تعریف‌اش می‌کند «فعالیتی است که برابری را در مقام قاعده‌ی کلی خود به جریان می‌اندازد». سیاست با نظم پلیس می‌ستیزد، اما اگر درصدد استقرار نظم از هر نوعی برآید دیگر سیاست نیست: «برابری به محض این‌که سودای جایگاهی در سازمان اجتماعی یا دولتی بیابد، به عکسِ خود بدل می‌شود.»

به‌نظر رانسیر هیچ نظمی جز نظم پلیس وجود ندارد. سیاست آن‌طور که رانسیر استنباط می‌کند فعالیتِ نظم‌گریزی است، و این راهنمای هم‌پیمانیِ آن با زیبایی‌شناسی طبق تعبیر اوست: «زیبایی‌شناسی عبارت است از اندیشه‌ی نظم‌گریزی جدید.»

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ژاک رانسیر؛ برابری و زیباشناسی | گیلبرتو پِرِز | ترجمه‌ی سهند سلطاندوست

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تفکر در تاریکی؛ نظریه‌ی فیلم و نظریه‌پردازانش | موری پامرنس و آر. پالمر | ترجمه‌ی بریور بوجار، مهدی جمشیدی، علی جمشیدی، نیکا خمسی، ایمان رهبر، سهند سلطاندوست، بصیر علاقه‌بند، بابک کریمی، شایان کریمی، مسعود ناسوتی، سجاد نوروزی‌آذر | زیر نظر بابک کریمی | مجموعه‌ی نظریه و فرهنگ فیلم | صفحه‌ی ۳۰۶

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خرید اینترنتی
a g a h b o o k s h o p . c o m

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ




#سینما
#نشربان

27/01/2025

استنلی کاول، فیلسوف برجسته‌ی آمریکایی و استاد زیباشناسی در دانشگاه هاروارد، در این کتاب به بررسی موشکافانه‌ی مردمی‌ترین هنر آمریکا، یعنی سینما، و برداشت‌های ما از آن پرداخته است. کندوکاو او درباره‌ی ستارگان و کارگردانان و مشهورترین فیلم‌های هالیوودی ــ و نیز نگاه تازه‌اش به گدار و برگمان و دیگر کارگردانان بزرگ اروپایی ــ همواره توجه اهالی سینما و ارباب ذوق را در همه‌جا برخواهد انگیخت.

«امروز بیش از نیم قرن از نگارش جهان نگریسته گذشته است. این واقعیت در خلال خوانش برخی بخش‌های کتاب فوراً جلب توجه می‌کند. آن‌چه وقتی کاول این کتاب را می‌نوشته در جریان بوده اکنون به گذشته‌ها پیوسته، به گذشته‌هایی چنان دورودراز که وقتی این روزها جهان نگریسته را تدریس می‌کنیم، قاعدتاً محتمل می‌دانیم که هیچ‌یک از دانشجوهامان زمانی را که آن گذشته جریان داشته اصلاً نزیسته باشند. نه فقط برای چنین دانشجویانی بلکه برای همه‌ی خوانندگان کتابِ پیشِ رو ناگزیر این پرسش پیش می‌آید که نسبت آن گذشته با اکنون ما چیست. جهان نگریسته در وصف برهه‌ی تاریخی نگارش آن است، برهه‌ای که فیلم رفته‌رفته حرکتش را به‌سوی فضای مدرنیستی آغاز می‌کرد، برهه‌ای که فیلم‌های مبتنی بر سنت‌ها همچنان ساخته می‌شدند، اما اعتقاد به اسطوره‌های اولیه حول فیلم‌ها مفقود یا مغشوش شده بود یا داشت چنین می‌شد.»

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

جهانِ نگریسته؛ تأملاتی در باب هستی‌شناسی فیلم | استنلی کاول | ترجمه‌ی سهند سلطاندوست | مجموعه‌ی نظریه و فرهنگ فیلم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خرید اینترنتی
a g a h b o o k s h o p . c o m

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ




#سینما
#نشربان

21/01/2025

اقتصاد مدرن هم مانند هر اکوسیستمی نمی‌تواند بدون بازچرخانی به حیات خود ادامه دهد. درست همان‌طور که حیوانات و گیاهان پیوسته اکسیژن و دی‌اکسیدکربنی را که دیگران تولید کرده‌اند بازچرخانی می‌کنند، به همین ترتیب کارگران هم باید دستمزدشان را با خرج‌کردن در فروشگاه‌ها از نو به چرخه بیندازند.

کسب‌وکارها نیز باید درآمد خود را با هزینه‌کردن آن برای پرداخت حقوق از نو به چرخه بیندازند ـــ البته اگر هر دو بخواهند به حیات خود ادامه دهند. و درست مثل اکوسیستم ما، نقصان در بازچرخانی منجر به بیابان‌زایی می‌شود، همین‌طور وقتی بازچرخانی در اقتصاد از کار می‌افتد کار ما به بحران‌هایی می‌کشد که منجر به فقر و محرومیت ویران‌گر می‌شوند.

در فصل بیست‌وپنجم رمان خوشه‌های خشم، اشتاین‌بک داستانی تعریف می‌کند که چگونه، درحالی‌که میلیون‌ها نفر گرسنه بودند، چندین تُن سیب‌زمینی به رودخانه ریخته شد و روی جعبه‌های پرتقال نفت سفید پاشیده شد تا غیرقابل‌خوردن شوند. در عوضِ بازچرخانی و از نو به گردش درآوردن، تخریب مهارناپذیری در کار بود. اینجاست که به گلایه‌ی مشهور نویسنده برمی‌خوریم:

به‌رغم توانایی‌مان برای بیرون‌کشیدن غذا از دل خاک، قادر نیستیم نظامی خلق کنیم تا فرد گرسنه بتواند در آن سیر شود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حرف‌هایی با دخترم درباره‌ی اقتصاد؛ تاریخ مختصر سرمایه‌داری | یانیس وارفاکیس | ترجمه‌ی فرهاد اکبرزاده | مجموعه‌ی بان

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Photo: Great Dorset Steam Fair, Dorset, England, 2022 © Martin Parr | Magnum Photos | Rocket Gallery

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خرید اینترنتی
a g a h b o o k s h o p . c o m

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ






#نشربان

19/01/2025

مرگ ملت، شرحی است مستدل بر مرگ تدریجی و سیاسیِ ایده‌ی ملی‌گرایی عرب در آتش جنگ فرقه‌ای و آشوبی که از عراق تا لیبی و از یمن تا فلسطین در جریان است.
همچنین اثری است در باب انقلاب؛ انقلاب عرب که به‌رغم تمام نشانه‌های عقیم‌بودن‌اش، در دل توده‌های عرب زنده است و مانا. آن‌ها چیزی بهتر می‌خواهند، چیزی به‌جز جنگ و اشغال بی‌پایان. رؤیاهای دیگری که این‌جا و آن‌جا جوانه می‌زنند و می‌شکوفند. و با محمود درویش زمزمه می‌کنند که؛

انتظار، عزم ایستادگی است...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مرگ ملت | ویجی پراشاد | ترجمه‌ی ستار وکیلی و حنیفا پیلوار | مجموعه‌ی اندیشه‌ی بان؛ مطالعاتی میان‌رشته‌ای

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

19/01/2025

تاریخ هرمنوتیک مدرن و تا جایی که می‌توانیم تصور کنیم، آینده‌اش نیز تاریخ «فرارَوی» است ــــ تاریخ تخطی از حد و مرزها، یا به زبانی دیگر، تاریخ «طغیان» مستمر. هرمنوتیک از اصل‌اش به منزله‌ی تحقیقی در فهم متون گذشته، به یک فلسفه‌ی عمومی وجود و سپس به یگانه هستی‌شناسی ممکن تبدیل شد.

هرمنوتیک هیولایی شل‌وول و گل‌وگشاد است، یا به هر حال بدنه‌ای از اندیشه است که چندان هم منضبط و منظم نیست، بدنه‌ای که فهرست موضوعات‌اش بسیاری از زمینه‌های متفاوت تاریخی، فرهنگی و فکری را دربرمی‌گیرد. هرمنوتیک آنارشیک است: هرمنوتیک نمی‌کوشد به موضوع‌اش یورش ببرد بلکه سعی دارد به آن‌چه یگانه و تکرارنشدنی است میدانی گشوده بدهد.

«آنارشی» نه غیاب قواعد بلکه غیاب قاعده‌ای یگانه و عام است. به همین دلیل آنارشی به منزله‌ی نوعی مقاومت در برابر اقتدار، قراردادها و مقوله‌ها، نه پایان هرمنوتیک بلکه آغاز آن است.
هرمنوتیک را اگر اصلاً می‌شد، دیگر نباید نظریه‌ای بی‌غرض درباب خصلت تفسیری هرگونه تجربه‌ی حقیقت معرفی کرد.

هایدگر ما را فراخواند تا بر موضع ناظر بی‌طرف، که نوعی «دیدگاه از هیچ‌کجا» دارد، غلبه کنیم، آن هم به سود تفسیرگر ذی‌نفعی که دل‌مشغول جوهر هستی‌شناسانه‌ی جهان، یعنی دل‌مشغول تجربه‌ی وجودی است. در این وضعیت انسان بودن یعنی تفسیرگر بودن. ویژگی بنیادین این وضع این است که باید پیوسته بر ضد جهان (چنان که هست) مبارزه کند تا وجود داشته باشد. شیوه‌اش باید شیوه‌ی تفسیرهایی باشد که تخطی‌گر و آنتاگونیستی و ناسازگارند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زیبایی‌شناسی و غیاب اضطرار؛ چرا تنها هنر می‌تواند نجات‌مان دهد | سانتیاگو ساوالا | ترجمه‌ی اشکان صالحی | مجموعه‌ی تأملات انتقادی؛ نظریه و هنر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Portrait: Jackson Po***ck | art-virtuoso.com

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خرید اینترنتی
a g a h b o o k s h o p . c o m

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

15/01/2025

زندگی واقعی آدم در کله‌ی آدم می‌گذرد و کسی جز خود آدم از آن خبر ندارد. آسیاب مغزش تمام طول روز، هر روز، می‌چرخد و می‌چرخد، و سرگذشت‌اش افکار اوست نه چیزهای دیگر. کارها و حرف‌های آدم صرفاً پوسته‌ی نازک دنیای او هستند… چه بخش ناقابلی از جثه‌ی او! پوستی ناچیز که این جثه را می‌پوشاند.

حجم او پنهان است، گدازه‌های آتش‌فشانیِ او که می‌جهند و می‌جوشند و هیچ‌وقت آرام نمی‌گیرند. زندگی او همین‌هاست، همین چیزهایی که نوشته نشده‌اند و ممکن نیست نوشته شوند. از هر روزی که می‌گذرد یک کتابِ کامل با هشتاد هزار کلمه درمی‌آید ـــ از هر سال، سیصدوشصت‌وپنج کتاب. زندگی‌نامه‌ها چیزی جز رخت و لباس آدم نیستند ـــ زندگی‌نامه‌ی خود آدم را نمی‌توان نوشت.

از نظر سنتی مرسوم بوده که برتری و ترجیحِ خودزندگی‌نامه بر زندگی‌نامه را ذاتیِ این ژانر بدانند: تنها نویسنده‌ی خودزندگی‌نامه است که می‌تواند از «گدازه‌های آتش‌فشانی» که در دل «می‌جهند و می‌جوشند» خبردار باشد. اما این نوعی برتری نیست: درواقع اندازه و شمار آن گدازه‌ها به قدری است که نویسنده‌ی خودزندگی‌نامه را از پا درمی‌آورد. نویسنده‌ای که هرگز قادر به تمام‌کردن داستان‌اش نیست، مگر زمانی که این گدازه‌ها (و خود او) خاموش شده باشند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

به‌تصویر کشیدن خویش؛ عکاسی و خودزندگی‌نامه | لیندا هورتی راگ | ترجمه‌ی محمدحسین خسروی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

Photo: Aenne Biermann | Lady with Monocle | Silver gelatine print | 17 x 12.6 cm | 1928/1929.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خرید اینترنتی
a g a h b o o k s h o p . c o m

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ




#عکاسی و #خودزندگینامه

15/01/2025

کاربردهای عبادی تصاویر برای همه خوشایند نبود. ترس از این‌که مردم شاید خودِ تصاویر را به‌جای آن‌چه تصاویر بازنمایی می‌کردند پرستش کنند اغلب منجر به جنبش‌های شمایل‌شکنی در مکان‌ها و دوره‌های مختلف شده است.

در اروپای غربی، موج‌های شمایل‌شکنی در دهه‌های ۱۵۲۰ و ۱۵۶۰ پدید آمد. علاقه‌ی فزاینده‌ای که مورخان در چند دهه‌ی گذشته به این جنبش‌ها نشان داده‌اند تا حد زیادی مربوط به ظهور «تاریخ از پایین» است. اقدامات جمعی در زمینه‌ی تخریب به ما در بازیابی نگرش‌های مردم معمولی که هیچ شواهد مکتوبی از عقایدشان برجا نگذاشته‌اند مدد می‌رساند.

یک استراتژی بدیل، هم برای پرستش و هم برای تخریب تصاویر مقدس، استفاده از رسانه‌های بصری به‌منزله‌ی حربه‌هایی در مجادلات مذهبی است. پروتستان‌ها از تصاویر ـــ به‌ویژه از باسمه‌های چوبی که ارزان‌قیمت و حمل‌کردنی بودند ـــ بیش‌ترین استفاده را در نخستین سال‌های جنبش اصلاح دینی آلمان کردند. آنان این کار را در تلاش آگاهانه برای تماس با اکثریت جمعیت انجام دادند. اکثریتی که بی‌سواد یا نیمه‌باسواد بود.

تصاویر، چنان که مارتین لوتر بیان کرد، «به‌خاطر کودکان و مردم عامی» ساخته می‌شدند «که بیش‌تر با تابلوها و تصاویر به یادآوری تاریخ مقدس برانگیخته می‌شوند تا از طریق کلمات یا تعالیم محض.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شاهد عینی؛ تاریخ به گواهی تصاویر | پیتر برک | ترجمه‌ی اشکان صالحی | مجموعه‌ی تآملات انتقادی؛ نظریه و هنر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خرید اینترنتی
a g a h b o o k s h o p . c o m

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ





#تاریخ به #گواهی #تصاویر

15/01/2025

10/01/2025

https://youtube.com/shorts/zrI9bjQ_28M?si=MvfOsrNoTgy_pPTG

20/12/2024

https://youtu.be/QDxK5KZy43g?si=nxwTOuYgUgmvuO0f