Srun Kimhout

17/11/2022

#តើការឈ្លោះឈ្នះបានអ្វីមកវិញ?

• ឈ្លោះឈ្នះអ្នកទិញ ឈ្នះហើយ អ្នកទិញក៏ទៅបាត់។
• ឈ្លោះឈ្នះមិត្តរួមការងារ ឈ្នះហើយ សាមគ្គីក្នុងក្រុមក៏លែងមាន។
• ឈ្លោះឈ្នះមេ ឈ្នះហើយ មុខតំណែងការងារក៏លែងមាន បាត់បង់ភាពរីកចម្រើន។
• ឈ្លោះឈ្នះញាតិ ឈ្នះហើយ ទំនាក់ទំនងសាច់ឈាមបងប្អូនក៏បាត់បង់។
• ឈ្លោះឈ្នះមិត្តភក្ដិ ឈ្នះហើយ មិត្តភាពក៏មានកាន់តែតិចទៅៗ។
• ឈ្លោះឈ្នះមនុស្សដែលខ្លួនស្រលាញ់ ឈ្នះហើយ ស្នេហាក៏ត្រូវរលាយបាត់អស់។

តើចង់បានឈ្នះដើម្បីអ្វី? - បើឈ្នះហើយ គង់តែនាំឱ្យមានការបាត់បង់នូវអ្វីដែលខ្លួនឯងធ្លាប់មានពីមុនមកនោះ?
សុខចិត្តនៅស្ញៀម ដើម្បីឱ្យខ្លួនឯងកាន់តែរឹងមាំ កាន់តែរីកចម្រើននិងកាន់តែគង់វង្ស នោះទើបហៅថាជាមនុស្សឆ្លាត។

ប្រភព​មកពី​ Facebook

16/11/2022

My First Vlog - Malaysia 🇲🇾 Trip

16/11/2022

ទ្រព្យសម្បត្តដ៏មានតម្លៃរបស់មនុស្ស គឺពេលវេលា និងអនុស្សាវរីយ័។

26/05/2022

បើ​មនុស្ស​យើង​មាន​អាយុ​ខ្ទង់ ៧០ឆ្នាំ យើង​ក៏​មាន​ ១០​ឆ្នាំ​​តែ ៧ដង​ប៉ុណ្ណោះ

១. ១០ឆ្នាំ​ដំបូង ចាយ​អស់​ជាមួយ​ភាព​មិន​ដឹង​ខ្យល់

២. ១០​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ ចាយ​អស់​ជាមួយ​ការ​សិក្សា​រៀន​សូត្រ

៣. ១០​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ ចាយ​អស់​ជាមួយ​ការ​ធ្វើ​ការ និង​ការ​ប្រើ​ជីវិត

៤. ១០​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ ចាយ​អស់​ជាមួយ​ការ​កសាង​ឋានៈ និង​គ្រួសារ

៥. ១០​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ ចាយ​អស់​ជាមួយ​ថែ​រក្សា​អ្វី​ដែល​រក​បាន​មក

៦. ១០​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ ចាយ​អស់​ជាមួយ​ការ​មើល​ថែ​សុខភាព​​កាយ និង​ចិត្ត​ឲ្យ​នៅ​រឹង​ប៉ឹង

៧. ១០​ឆ្នាំ​បន្ទាប់ ចាយ​អស់​ជាមួយ​ការ​ដាក់​ចុះ​គ្រប់​យ៉ាង និង​រង់​ចាំ​​​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ។

កាត់​ពី​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្សេង​ៗ អ្នក​មាន​ពេល​វេលា​មិន​ដល់ ៣០%​ទេ​ជា​របស់​ខ្លួន​ឯង ដូច្នេះ​សូម​ប្រើ​វា​ឲ្យ​បាន​សប្បាយ។ អាន​ប៉ុន្មាន​ចំណុច​ខាង​ក្រោម​នេះ​ឲ្យ​ចប់ អ្នក​នឹង​អាច​ងាក​មក​ស្រលាញ់​ខ្លួន​​ឯង៖

១. មិន​​ឈឺ​ ប៉ុន្តែ​ក៏​ត្រូវ​​មើល​ថែ

២. មិន​ស្រេក ប៉ុន្តែ​ក៏​ត្រូវ​ផឹក​ទឹក

៣. មាន​ហេតុ​មាន​ផល ក៏​ត្រូវ​ចេះ​ធ្វើ​ចាញ់

៤. មាន​អំណាច ប៉ុន្តែ​ក៏​ត្រូវ​ចេះ​ដាក់​ខ្លួន

៥. មិន​ហត់​នឿយ ប៉ុន្តែ​ក៏​ត្រូវ​សម្រាក

៦. មិន​មានទ្រព្យ​ច្រើន ប៉ុន្តែ​ក៏​ត្រូវ​ចេះ​ស្កប់​ស្កល់

៧. មាន​ធុរៈ​ច្រើន​យ៉ាង​ណា ក៏​ត្រូវ​ចេះ​ស្គាល់​ពេល​សម្រាក

ដាស់​តឿន​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ថា “ជីវិត​សែន​ខ្លី​ណាស់”

សូម​បំពេញ​តួនាទី​​ជា​ម្ដាយ ឪពុក ប្ដី ប្រពន្ធ បង​ប្អូន និង​មិត្តភ័ក្ដិ​ល្អ​បន្ត​ទៀត។

នៅ​ពេល​នៅ​ជាមួយ​គ្នា​ សូម​កុំ​ឆាប់​ខឹង​គ្នា​ងាយ​ៗ​ពេក។

ជីវិត​មនុស្ស​យើង​​នឹង​មាន ១០ឆ្នាំមិន​ច្រើន​​ដង​ប៉ុន្មាន​ទេ ដូច្នេះ​សូម​ប្រើ ១០​ឆ្នាំ ទាំង ៧​ដង​របស់​យើង​ឲ្យ​មាន​តម្លៃ។

ប្រភពហ្វេសបុក

25/05/2022

បើយើងសង្កេតមើលសង្គមសព្វថ្ងៃហាក់ដូចជាត្រូវបានពុលជាមួយរឿងរ៉ាវបីយ៉ាង៖

កុមារ៖ ហាក់ញៀនជាមួយស្មាតហ្វូន ហ្គាម រហូតមិននិយាយស្តី ភ្លេចបាយភ្លេចទឹក បើមិនឱ្យគឺយំ ដើម្បីឱ្យឈប់យំទាល់តែបានលេងទូរស័ព្ទ ជាឧទាហរណ៍។ ម្យ៉ាងទៀត ពួកគាត់អាចទទួលឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានមួយចំនួនពីវា ជាពិសេសសុខភាព។ វ័យដែលត្រូវស្រឡាញ់ការសិក្សា បែរជាញៀនជាមួយស្មាតហ្វូនទៅវិញ។ តើទំពាំងនេះ អាចក្លាយជាឬស្សីល្អបានទេ?

វ័យជំទង៖ វ័យត្រូវក្រេបចំណេះវិជ្ជា បទពិសោធន៍ល្អៗស្ទើតែ៨០% ដើម្បីត្រៀមខ្លួនជាឬស្សីដ៏រឹងមាំសម្រាប់ប្រទេសជាតិ តែបែរជាត្រូវបានពុល រឿងសប្បាយច្រៀងរាំ ផឹកស៊ី និងញៀនហ្គេមយ៉ាងផុសផលស្ទើគ្រប់កន្លែងទាំងអស់ និងមិនសូវផុសផលរៀនសូត្រដូចច្រៀងរាំ ផឹកស៊ីសោះ។ តើធនធានដ៏មុតស្រួច និងក្លាយជាអ្នកដឹកនាំខ្លាំងពូកែ សម្រាប់ជាតិកើតឡើងយ៉ាងម៉េចទៅ?

មនុស្សចាស់៖ ត្រូវបានគេបំពុលលេងឆ្នោត និងល្បែងភ្នាល់ផ្សេងៗ។ តើក្មេងៗជំនាន់ក្រោយនឹងទទួលបទពិសោធន៍ដឹកនាំជីវិត និងប្រទេសជាតិដ៏ល្អ និងជាក់ស្តែងដូចម្តេច បើម្នាក់ៗអង្គុយចាំស្តាប់តែ ប៉ុសិ៍ A និង Bដូច្នោះ? ចាំថាវ័យនេះជាវ័យត្រូវផ្ទេរចំណេះដឹង បទពិសោធន៍មួយជីវិតរបស់គាត់សម្រាប់យុវជនជំនាន់ក្រោយ ដើម្បីជាប្រទីបបំភ្លឺផ្លូវក្នុងការដឹកនាំជីវិត និងប្រទេសជាតិ។
បញ្ជាក់៖ មិនមានបំណងបន្ទោសនរណាម្នាក់ និងលើកជើងខាងណាឡើយ គ្រាន់តែបញ្ចេញទស្សន:មួយជ្រុងរបស់ខ្ញុំ។ សត្រូវរបស់ខ្ញុំពេលនេះគឺ ភាពអវិជ្ជា និងភាពក្រីក្រ។

រួមគ្នាគិត និងធ្វើទាំងអស់គ្នា ដើម្បីជាតិយើងមួយនេះ!
______

24/05/2022

* ចង់ចាប់​ផ្តើម​រកសុីអនឡាញ​តែ​ខ្វះដេីមទុន​ និងចំណេះ​ ជំនាញមែនទេ?
* គ្មានប្រពន្ធ័គ្រប់ជំនួញច្បាស់លាស់​និងគ្មាន​ប្រព័ន្ធ​លក់​អូតូបែប​ AI ​មែនទេ?
* ឱកាស​ចាប់​ផ្ដើម​ជំនួញ​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​ Elken​ Global​ Cambodia​។
អត្ថប្រយោជន៍​ទទួលបាន​

****លក្ខខណ្ឌក្នុងការចុះឈ្មោះ៖
ការចុះឈ្មោះ​ចូលរួម​ឥតគិតថ្លៃ​ តែកន្លែងមានកំណត់!
ដេីម្បីទទួលបានកន្លែងចូលរួម សូមចុច​ Like Page និង​Share​ ម្នាក់​មួយ​ផង​ ។
#អាជីវកម្មអនឡាញ #លក់អនឡាញ
បងប្អូនចំណាប់អារម្មណ៍អាចខមិន​ OK ឬ​ លេខទូរស័ព្ទនៅខាងក្រោមនេះ រឺ ទំនាក់ទំនងមកកាន់
015 657 999 / 077 24 78 79 / 067 24 78 79
Telegram https://t.me/srunkimhout

21/05/2022

20/05/2022

កុំ៣ យ៉ាងគឺ
១. កុំឆ្លៀតជាន់គេ ពេលគេកំពុងពិបាក!
២. កុំសើចចំអកគេ ពេលគេកំពុងបរាជ័យ!
៣. កុំមើលងាយគេ ពេលគេកំពុងក្រ!

#ព្រោះអ្វីៗមិនទៀងទាត់ឡើយ

14/05/2022

🌺ប្រវត្តិសម្តេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត🌺
(មិនងាយបានរកឃេីញទេសុំផុសទុកជាឯកសារ)
-------------------------------------------------------------
សម្តេចសង្ឃរាជជួន ណាត ជាអ្នកប្រាជ្ញអក្សរសាស្ត្រខ្មែរដ៏ល្បីល្បាញ ដោយព្រះអង្គបានបន្សល់ទុក នូវមរតកជាប្រវត្តិសាស្ត្រដល់កូនខ្មែរនាពេលសព្វថ្ងៃនោះគឺសៀវភៅវចនានុក្រមភាសាខ្មែរដ៏វិសេសវិសាល។
សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត ទ្រង់ប្រសូតនៅថ្ងៃអង្គារ ទី១១ ខែ មីនា គ.ស.១៨៨៣ នៅភូមិកំរៀង សង្កាត់រកាកោះ ស្រុកគងពិសី ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ សម្ដេចមានព្រះជាតិក្នុងត្រកូលកសិករ ព្រះមាតានៃសម្ដេចនាម យក់ ព្រះបិតានាម ព្រហ្ម ជួន។ គ្រួសារនេះមានបុត្រតែពីរនាក់គឺ អង្គសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ និងលោកឧកញ៉ាសោភណ្ឌមន្ត្រី ជួន នុត ជាព្រះអនុជនៃ សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ។
សម្ដេចកាលឋិតនៅក្នុងកុមារភាព មានព្រះជន្មាយុរវាង១២ឆ្នាំ ព្រះមាតាបិតាបាននាំយកទៅផ្ទុកផ្ដាក់ឲ្យរៀនសូត្រអក្សរសាស្ត្រ របស់ជាតិក្នុងសំណាក់លោកគ្រូសូត្រស្ដាំនាម កែ ម៉ម វត្តពោធិព្រឹក្ស ហៅវត្តពោល្យំ សង្កាត់រលាំងកែន ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្តកណ្ដាល។
ឯកសារជាច្រើនដែលបានចងក្រងពីជីវប្រវត្តិសម្តេចសង្ឃរាជជួនណាតបានបញ្ជាក់ដូចគ្នាថា លុះសម្ដេចមានព្រះជន្មាយុ១៤ឆ្នាំ បានបួសជាសាមណេរ ក្នុងថ្ងៃ១៥កើត គ.ស.១៨៩៧ នៅបំពេញកិច្ចសិក្សានាវត្តពោធិព្រឹក្ស អស់រយៈកាលពីរឆ្នាំ ទើបចេញអំពីវត្តពោធិព្រឹក្សទៅរៀនសូត្រព្រះបរិយត្តិធម៌ ឯវត្តឧណ្ណាលោម ក្រុងភ្នំពេញ ។
សម្ដេច លុះបានព្រះជន្មាយុគម្រប់២១ព្រះវស្សាបានទ្រង់និមន្តត្រឡប់ទៅសូម ឧបម្បទាជាភិក្ខុ ក្នុងវត្តពោធិព្រឹក្សដែលជាវត្តដើមវិញ។
សម្ដេចទ្រង់ទទួលព្រះនាមប្បញ្ញត្តិថា ជោតញ្ញាណោ លុះទ្រង់បំពេញឧបសម្បទាជាភិក្ខុភាពរួចហើយ ទ្រង់ក៏និមន្តត្រឡប់មកគង់នៅវត្តឧណ្ណាលោម ទទួលការសិក្សាគន្ថធុរៈវិញទៀត។
សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ មានសេចក្ដីព្យាយាមប្រកបដោយថាមពលដ៏ក្លៀវក្លាក្នុងការសិក្សា ទាំងផ្នែកភាសាបាលី ទាំងផ្នែកភាសាឯទៀតៗ មានភាសាបារាំង ជាដើម។ ការសិក្សារបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ មានជោគជ័យប្រសើរណាស់។
សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ដែលទ្រង់ចាប់រៀនវិជ្ជាណាមួយ មានវិជ្ជាបាលីជាដើម គឺរៀនដោយយកព្រះទ័យទុកដាក់ ខិតខំប្រឹងប្រែង ឥតមានបន្ធូរបន្ថយក្នុងការសិក្សានោះឡើយ។
សម្ដេចទ្រង់ទទួលការសិក្សានោះគឺ សិក្សាដោយឆន្ទៈដ៏មានកម្លាំងមែនទែន ពុំមែនសិក្សាវិជ្ជាណាមួយដោយលេងៗ ទេ។ វិជ្ជាខាងភាសាបាលី ភាសាសំស្ក្រឹត និងភាសាបារាំង សុទ្ធតែវិជ្ជាដែលប្រដាប់ដោយវេយ្យាករណ៍ហ្មត់ចត់ ជ្រាលជ្រៅលំបាករៀន លំបាកយល់ជាទីបំផុត ប៉ុន្តែសម្ដេចអាចរៀន អាចយល់ច្បាស់លាស់ ដោយឆាប់រហ័សគួរឲ្យកោតសរសើរពន់ពេកណាស់។
សម្ដេចទ្រង់ចេះដឹងយល់ធ្លុះធ្លាយចំពោះវេយ្យាករណ៍គ្រប់ភាសា ដែលសម្ដេចបានរៀន មានវេយ្យាករណ៍បាលីសំស្ក្រឹតជាដើម ទាំងអក្សរសាស្ត្ររបស់ជាតិ និងពាក្យពេចន៍ក្នុងផ្នែកវប្បធម៌បុរាណក៏សម្ដេចចេះចាំយល់ហេតុផល ជាច្រើនណាស់។ ភាសាសៀម ភាសាលាវ និងភាសាបារាំង ដែលសម្ដេចបានរៀន អាចនិយាយប្រាស្រ័យទាក់ទងនឹងជនជាតិសៀម ជាតិលាវ និងជាតិបារាំងបាន។ សម្ដេចឈ្លាសវៃប្រសព្វយកតម្រាប់តាមសំឡេងភាសាជាតិដទៃៗឲ្យស្រដៀង ឬដូចភាសាជាតិដទៃបាន។ ភាសាអង់គ្លេស និងភាសាវៀតណាម ក៏សម្ដេចបានរៀន អាចមើល សរសេរនិយាយ ប្រាស្រ័យបានដែរ។
នៅ គ.ស.១៩១៣ សម្ដេចទ្រង់បានចូលប្រឡងដេញប្រយោគក្នុងព្រះឧបោសថរតនារាម វិហារព្រះកែវមរកត ចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះករុណាព្រះបាទសម្ដេចព្រះស៊ីសុវត្ថិបាន៤ប្រយោគ ដែលជាប្រយោគជាន់ខ្ពស់បំផុតក្នុងសម័យនោះ។
នៅឆ្នាំ១៩១៥ សម្ដេចទ្រង់បានប្រឡងជាប់លេខ២ បានទទួលការតែងតាំងជាសាស្ត្រាចារ្យនៅសាលាបាលីជាន់ខ្ពស់ ដែលសព្វថ្ងៃមានឈ្មោះជាពុទ្ធិកវិទ្យាល័យសុរាម្រឹត។
លោក ទូច គន់ ពលរដ្ឋម្នាក់និងជាអ្នកស្រាវជ្រាវដែលបានប្រើប្រាស់ជាប្រចាំនូវវចនានុក្រមសម្តេច ជួន ណាតបានថ្លែងកោតសរសើរដល់វីរភាពនិងស្នាដៃមិនអាចកាត់ថ្លៃដែលសម្តេចសង្ឃរាជជួន ណាតបានបន្សល់ទុកមកដល់សព្វថ្ងៃ។
ស្នាព្រះហស្ថខាងអក្សរសាស្ត្រនៃសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ព្រះអង្គបានកសាងគម្ពីរដីកាជាច្រើនណាស់ ទាំងគម្ពីរស្លឹករឹត ទាំងសៀវភៅ ជាពិសេស គឺសៀវភៅដែលសម្ដេចប្រមូលរៀបរៀង និងសៀវភៅដែលទ្រង់ប្រែពីបាលីមកជាភាសាខ្មែរ សម្រាប់ពុទ្ធបរិស័ទរៀនសូត្រ។ សៀវភៅទាំងនោះជាសៀវភៅដែលកម្រនឹងមានអ្នកប្រាជ្ញឯណានឹងអាចធ្វើកើត។ ស្នាព្រះហស្ថដែលព្រះអង្គបានបន្សល់ទុកមានដូចជា វចនានុក្រមខ្មែរ មាន២ភាគ។ វេយ្យាករណ៍បាលី មាន២ភាគ គហិបដិបត្តិ សាមណេរវិន័យ និងស្នាព្រះហស្ថជាច្រើនអនេកផ្សេងទៀត ដែលមិនអាចរៀបរាប់អស់បាន។
និស្សិតសាកលវិទ្យាល័យបញ្ញាសាស្ត្រមួយរូបបានថ្លែងថា យុវជនខ្មែរជំនាន់ក្រោយគួរតែប្រឹងប្រែង ស្វែងយល់ពីស្នាព្រះហស្ថរបស់ព្រះអង្គដើម្បីបង្ហាញពីកត្តញ្ញូតាធម៌ដល់អ្នកប្រាជ្ញខ្មែរអង្គនេះ។
លោកសំបូ ម៉ាណារ៉ា សាស្ត្រាចារ្យប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសាកលវិទ្យាល័យបញ្ញាសាស្ត្របានថ្លែងថា ស្នាព្រះហស្ថដែលជាតិខ្មែរមិនអាចបំភ្លេចបាននោះ គឺគ្រឹះអក្សរសិល្ប៍ជាតិដែលព្រះអង្គបានបន្សល់ទុករហូតមកទល់បច្ចុប្បន្ននិងទៅអនាគតកាល។
សម្តេចសង្ឃរាជជួន ណាត បានចាប់ផ្តើមធ្លាក់ឈឺ និងបានសោយទិវង្គតនៅឆ្នាំ១៩៦៩។ ព្រះអង្គបានសោយទិវង្គតនៅព្រះជន្ម៨៦ព្រះវស្សា វេលាម៉ោង ៨និង២០នាទីយប់។
ឯកសារបានបញ្ជាក់ថា ការចូលទិវង្គតនេះបានធ្វើឲ្យពលរដ្ឋនិងមន្ត្រីរាជការនិងព្រះរាជវង្សានុវង្ស យំយែកស្តាយស្រណោះចំពោះការបាត់បង់ព្រះអង្គ។
សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ដែលព្រះអង្គបានយាងមកសោយ ព្រះជាតិក្នុងប្រទេសកម្ពុជាយើងនេះ ព្រះអង្គបានធ្វើប្រយោជន៍ ទាំងផ្លូវព្រះពុទ្ធសាសនា ទាំងផ្លូវលោក ទុកឲ្យពុទ្ធបរិស័ទជាច្រើនណាស់ ដោយព្រះអង្គបានលើកព្រះពុទ្ធសាសនា លើកប្រទេសជាតិឲ្យបានថ្កុំថ្កើងរុងរឿង ដោយព្រះមធ្យោបាយដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ឲ្យប្រទេសជាតិមានឯកភាព សាមគ្គីភាព សន្តិភាព បានឯករាជ្យដ៏បរិបូរណ៍ ដូចសេចក្ដីប្រាថ្នា ហើយសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជមានព្រះរាជជីវប្រវត្តិជាគំរូដល់សម្រាប់ជាតិខ្មែរ៕

ប្រវត្តិខេមរយានកម្ម
~~~~~~~~~~~
មានព៌តមានខ្លះៗដែលទាក់ទង ទៅនឹងលោកអ្នកប្រាជ្ញ អក្សរសាស្រ្ត ជំនាន់មុន ដែលបងប្អូនយើងជំនាន់ក្រោយ ចេះតែនាំគ្នា គិតច្រឡំរៀងៗ អំពីអ្នកប្រាជ្ញភាសាខ្មែរជំនាន់មុន ហើយចេះតែកើតចិត្ត ស្រឡាញ់អ្នកប្រាជ្ញមួយ ស្អប់អ្នកប្រាជ្ញមួយ ឬទិទៀនអ្នកប្រាជ្ញមួយទៀត ក្នុងសង្គមខ្មែរយើង ព្រោះតែយើងពុំបានដឹង ឬពុំយល់ ច្បាស់ អំពីប្រវត្តិអ្នកប្រាជ្ញខ្មែរ និងប្រវត្តិអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ នោះឯង។ ខ្ញុំសូមចែករំលែកព៌តមានខ្លះៗ តាមដែលខ្ញុំបានដឹង ពីលោកសាស្រ្តាចារ្យ អក្សរសាស្រ្តខ្មែរ ជំនាន់មុន ដើម្បីអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍ អក្សរសាស្រ្ត យោងទៅតាម សេចក្តីត្រូវការរបស់សង្គមយើង នាបច្ចុប្បន្ននេះ ៖

1/ សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួនណាត បានទទួលពានរង្វាន់ បណ្ឌិត្យផ្នែកអក្សរសាស្រ្ត ពីគណកម្មការ អក្សរសាស្ត្រ អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ ប្រចាំរាជាណាចក្រ កម្ពុជា នៅឆ្នាំ១៩៦៧ ។ រីគណកម្មការ មេប្រយោគ ដែលផ្តល់ពិន្ទុ លើសមត្ថភាពផ្នែកអក្សរសាស្រ្ត របស់ព្រះសង្ឃរាជ ជួនណាត នោះមាន លោកបណ្ឌិត កេងវ៉ាន់សាក់ លោកភឹងតុន លោកញ៉ុកថែម លោកដួងសារិន និងសម្តេចព្រះវនរ័តន៍ ប៉ាងខាត់។

2/ គណកម្មការ ខេមរយានកម្ម បានត្រូវបង្កើតឡើង នៅចុងសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយម រវាងឆ្នាំ១៩៦៧-១៩៦៩ (ក្រោយពីសម្តេចជួនណាត សុគតទៅ មុនរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ដឹកនាំដោយលោកលន់នល់ ចូលមកដល់) ដើម្បីបំបែកនិងបង្កើតភាសាខ្មែរ បន្ថែមទៀត សម្រាប់ប្រើនៅក្នុងការសិក្សាជាន់ខ្ពស់ ខាងអក្សរសាស្រ្ត នៃ គណិតវិទ្យា គីមី រូបវិទ្យា ធម្មជាតិវិទ្យា វិស្វកម្ម ស្ថាបត្យកម្ម វេជ្ជវិជ្ជា ជីវវិទ្យា ចិត្តវិទ្យា សរិរវិទ្យា បច្ចេកវិទ្យា និងវិជ្ជាឯកទេស ជាច្រើនមុខទៀត។ ក្រុមគណកម្មការនេះ មានសមាជិកចម្រុះ មកពីគ្រប់សាខា គ្រប់ឯកទេស ក្នុងកម្ពុជា ជាច្រើនរូប។ នៅអំឡុងពេលនោះ លោក ហង្សធុនហាក់ បានត្រូវគេជ្រើសរើស តែងតាំង ជាប្រធាន របស់គណកម្មការ ដ៏ទូលាយនោះ ដោយមានសមាជិក ជាងម្ភៃនាក់ ចូលរួមផង ដូចជា សម្តេចសង្ឃរាជ ហួតតាត (ដែលបន្តវេនការងារ ពីសម្តេចសង្ឃរាជ ជួនណាត) សម្តេចព្រះវនរ័តន៍ ប៉ុន សមភាចន៍ (ជាព្រះគ្រូមួយអង្គរបស់ខ្ញុំ) សាស្រា្តចារ្យលុចប្លែង លោកតែម៉េងហាប់ លោកព្រំសំអារ លោកស៊ុំឈុំ លោកដួងសារិន លោកព្រំនួនថុល លោកលាងហាប់អាន លោកកែវចែម លោកបួរខាំម៉ៅ លោកម៉ៃលន់ លោកង៉ូវវ៉ា លោកគង់អ៊ន លោកវណ្ណម៉ូលីវណ្ណ អ្នកតំណាងសមាគមបុគ្គលិកសិក្សា៣រូប អ្នកតំណាងសមាគមសាស្រ្តាចារ្យខ្មែរពីររូប ជាដើម។ នៅក្នុងចំណោម សមាជិក គណកម្មការ ខេមរយានកម្ម ទាំងឡាយនោះ ពុំមាន លោកបណ្ឌិត្យ កេងវ៉ាន់សាក់ ចូលរួម ជាសមាជិកទេ។ ម៉្យាងវិញទៀត សមាជិកទាំងឡាយ នៃ គណកម្មការ ខេមរយានកម្ម បានធ្វើមរណកាលទៅ ស្ទើរទាំងអស់ នៅសល់តែលោក លុចប្លែង មួយរូប ដែលរស់នៅ ប្រទេសបារាំង សព្វថ្ងៃនេះ។

ការពិតសម្តេចសង្ឃរាជជួនណាត មិនដែលបដិសេធ ការវិវឌ្ឍន៍នៃភាសាខ្មែរនោះឡើយ។ នៅក្នុងសមាជជាតិឆ្នាំ១៩៦៧ ពេលលោកបានទទួលពានមាស ជាបណ្ឌិតផ្នែកអក្សរសាស្រ្ត ពីក្រមអក្សរសាស្ត្រនិងក្រសួងសិក្សាធិការជាតិ ដែលមានលោកកេងវ៉ាន់សាក់ ជាប្រធានកិត្តិយស សម្តេចសង្ឃរាជបានសម្តែង ការលើកទឹកចិត្តនិងគាំទ្រ ដល់គណកម្មការ ខេមរនីយកម្ម ដោយមានលោកហង្សធុនហាក់ជាប្រធាន ដែលបាននាំគ្នាបន្តវេន បង្កើតវចនានុក្រមភាសា បកប្រែសៀវភៅសិក្សាទាំងឡាយ ពីភាសាបារាំង មកជាខ្មែរទាំងអស់។ ចៃដន្យ សម្តេចសង្ឃបានធ្វើមរណកាលទៅ ដោយពុំបាននៅឃើញលទ្ធផល នៃការសរសេរចងក្រងវចនានុក្រម ជាច្រើនក្បាលទាំងឡាយនោះឡើយ។ មានតែសមាជិកជំនាន់ក្រោយៗ មកទៀតទេ ដែលយកឈ្មោះព្រះអង្គមកលាប ក្នុងការបញ្ចេញមតិអត្តនោម័តរបស់គេ ថាព្រះអង្គបានបដិសេធ ក្រមការភាសាខេមរនីយកម្ម ថាជាពួកជ្រុលនិយម។

រីឯការបកប្រែសៀវភៅបារាំងមកជាខ្មែរ មានសមាជិកគណកម្មការខ្លះ ចង់បកជាភាសាបាលី តែក្រមការទូលាយ បានបញ្ចេញមតិជំទាស់ថា ភាសាបាលីសំស្ក្រឹត ក៏ជាភាសាបរទេសដែរ ហើយភាសានេះ ជួនកាលមិនអាច មានពាក្យត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ប្រែ ភាសាបារាំងឡើយ ជាពិសេស ក្នុងផ្នែកវិទ្យាសាស្រ្ត ទើបគេរក្សា អោយនៅខ្នាតដើម ដូចពាក្យថា ម៉ែត្រ តោន លីត្រ អុកស៊ីសែន អេឡិចត្រូនិច និងពាក្យវិទ្យាសាស្រ្តរាប់លានពាក្យទៀត។ ចំណែកការបកប្រែខ្លះទៀត គេប្រើជាភាសាខ្មែរសុទ្ធ ហើយក៏នៅមានប្រើ រហូតដល់សព្វថ្ងៃ ថ្វីបើមានមនុស្សរិះគន់ថា មិនប្រើបាលី ជាគ្រិះក៏ដោយ។ តាមពិត គោលបំណង នៃការប្រែភាសាខេមរយានកម្ម គឺការបង្កើតពាក្យខ្មែរ ងាយៗស្រួលប្រើ ហើយឆាប់យល់ ជាងប្រើបាលី សំស្ក្រឹត ដែលមានការពិបាក សម្រាប់ខ្មែរទូទៅប្រើ ព្រោះវាជាភាសាកម្ចី។

បើនិយាយអោយពិត គណកម្មការខេមរយានកម្ម ជាក្រមការដែល យើងគួរគោរពជាងគេបង្អស់ នៅក្នុងប្រវត្តិ អក្សរសាស្រ្តខ្មែរ ព្រោះពួកលោក ជាអ្នកកែប្រែ ប្រព័ន្ធសិក្សានិងការរស់នៅរបស់ខ្មែរ ពីការកៀបសង្កត់ របស់បារាំង ហើយបានបង្កើនការប្រើភាសាខ្មែរ ក្នុងការសរសេរ និងការប្រើប្រស្រ័យទាក់ទងសន្ទនាប្រចាំថ្ងៃ បានច្រើន ជាងពេលណាទាំងអស់ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់យើង។ កាលជំនាន់មុន ភាសាខ្មែរមានប្រើតែនៅតាមភូមិ រស់នៅសាមញ្ញៗទេ មិនមានប្រើនៅក្នុងសាលារៀនឡើយ។ រីឯនៅក្នុងវត្ត គេរៀនបាលីជាជាង ដើម្បីអានគម្ពីរបីតក អោយដាច់ នឹងអាលប្រមូលយកគំនិត មកចែកគ្នាដឹងហើយអនុវត្តន៍តាមភូមិ ដើម្បីបង្កើនជីវិតរស់នៅ អោយមាន សន្តិនិងគុណធម៌ល្អប្រពៃ។ ចំណែកនៅក្នុងសាលារាជការវិញ គេរៀនអ្វីៗជាភាសាបារាំងទាំងអស់ វៀរលែងតែ ថ្នាក់អក្សរសាស្រ្តខ្មែរមួយ។ ក្រោយពីខេមរូបនីយកម្ម បានបង្កើតឡើង សាលារៀនទាំងឡាយ គ្រប់ជាន់ថ្នាក់ រៀនជា ភាសាខ្មែរទាំងអស់ ហើយសៀវភៅសិក្សាទាំងឡាយ គ្រប់មុខវិជ្ជា បានប្រែជាខ្មែរគ្មានសល់ ហើយអនុភាពនៃការប្រើ ភាសាខេមរយានកម្ម ក៏បានលាតសាយឥទ្ធិពល យ៉ាងខ្លាំងក្លាលើជីវិតខ្មែរ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ដូច្នេះ ភាសាខ្មែរ ដែលខ្មែរភាគច្រើនបានស្គាល់ បានប្រើប្រាស់គ្រាំគ្រេង ពេញនគរ តាមរយៈសំណេរគំនិតនិងវិជ្ជាសព្វយ៉ាង គឺតាមរយៈ ភាសាខេមរយានកម្ម មិនមែនតាមរយៈវចនានុក្រមសម្តេចសង្ឃជួនណាតឡើយ ហើយក្រមការនេះ បានលុបបំបាត់ ឥទ្ធិពលនៃការប្រើភាសាបារាំង និងរំសាយវប្បធម៌បារាំងចេញពីសង្គមខ្មែរ តាមរយៈការសិក្សាខេមរយានកម្ម នេះឯង។

អ្វីដែលខុសប្លែកគ្នា រវាងក្រមការអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ ដែលមានសម្តេចសង្ឃរាជ ជួនណាត ជាប្រធាន និងក្រមការ ខេមរយានកម្ម ដែលមានលោកហង្សធុនហាក់ ជាប្រធាន គឺ ក្រមការជំនាន់សម្តេចជួនណាត មានសមាជិក ជាព្រះសង្ឃ ជាងម្ភៃអង្គ ជាមេគណល្បីល្បាញ ខាងអក្សរសាស្រ្ត និមន្តមកពីខេត្តក្រៅ មកចូលរួមការស្រាវជ្រាវចងក្រង ភាសាខ្មែរ ជាវចនានុក្រមឡើង តែពុំមានសាស្ត្រាចារ្យ ពីមហាវិទ្យាល័យផ្សេងៗ មកចូលរួមឡើយ។ ដូច្នេះ វចនានុក្រមខ្មែរ ដែលប្រសូត្រ បានមកនេះ មិនមែនជាស្នាដៃ របស់ សម្តេចសង្ឃរាជ ជួនណាត តែមួយព្រះអង្គឯងដែរ គឺជាសមូហកម្ម សិក្សានិងស្រាវជ្រាវ របស់ ព្រះសង្ឃអ្នកប្រាជ្ញខ្មែរ ជាច្រើនអង្គ រួមគ្នា ដូចជាសម្តេចព្រះវនរតន៍ ប៉ាងខាត់ សម្តេចព្រះវនរតន៍ ហួតតាត សម្តេចព្រះវនរតន៍ ប៉ុនសមភាជន៍ ជាដើម។ ចំណែកក្រមការខេមរយានកម្មវិញ មានសមាជិក ជាព្រះសង្ឃរាជខាងអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ ជាច្រើនអង្គ ហើយខ្លះទៀត ជាបណ្ឌិត្យសាស្ត្រាចារ្យ ដែលមាន មុខជំនាញឯកទេសសិក្សា ប្លែកៗគ្នា មកពីមហាវិទ្យាល័យនានា ក្នុងប្រទេស មកចូលរួមជាច្រើននាក់បន្ថែមទៀត ដើម្បីកកាយអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍន៍ អក្សរសាស្ត្រខ្មែរ អោយកាន់តែរីកចម្រើន និងបរិបូណ៌ សម្រាប់ជាយានសិក្សា បង្កើនវិជ្ជា និងការចេះដឹងដល់សិស្ស ជំនាន់ក្រោយអោយកាន់តែខ្លាំង ជាងសម័យមុនៗ ដែលខ្មែរបានខ្ចីភាសាបរទេស មកធ្វើជាយានសិក្សាពង្រីកវិជ្ជា និងការចេះដឹងរបស់ខ្លួន (ដូចជាភាសាបាលី ភាសាបារាំង ភាសាអង់គ្លេសជាដើម)។

នៅឆ្នាំសិក្សា ១៩៦៨-១៩៦៩ គណកម្មការ ខេមរយានកម្ម បានសម្រេចបញ្ចេញ ការប្រើអក្សរនិងភាសាខ្មែរ នៅក្នុងការសិក្សា កម្រិត មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាល័យ និងអនុវិទ្យាល័យ ពេញផ្ទៃកម្ពុជា ព្រោះនៅជំនាន់មុននោះ មានតែការសិក្សា នៅកម្រិត បឋមសិក្សាទេ ដែលមានប្រើអក្សរខ្មែរ ជាយាន សម្រាប់បង្រៀនវិជ្ជា ទៅពលរដ្ឋខ្មែរ តាមរយៈ សាលារៀនជាតិ។ ក្រៅពីនោះ ចាប់ពីកម្រិតសិក្សា ត្រឹមអនុវិទ្យាល័យ ឡើងលើ គេបង្រៀនមុខវិជ្ជាផ្សេងៗ ជាភាសាបារាំងទាំងអស់ ទាំងសរសេរនិងនិយាយ លើកលែងតែ ថ្នាក់អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរមួយទេ ដែលគេប្រើភាសាខ្មែរ ក្នុងការបង្ហាត់បង្រៀន។ គណកម្មការនេះ បានធ្វើការបណ្តុះបណ្តាល និងអភិវឌ្ឍន៍ អក្សរសាស្រ្តខ្មែរ យ៉ាងជឿនលឿន ជាងពេលណាៗ ទាំងអស់ ហើយការប្រើប្រាស់អក្សរខ្មែរនេះ បានធ្វើអោយឥទ្ធិពល ភាសាបរទេស បានសាបរលាបទៅវិញ ពីសង្គមខ្មែរ បន្តិចម្តងៗ ស្ទើរលាយអស់រូបទៅវិញ រហូតដល់ថ្ងៃចុងក្រោយ ដែលប្រទេសខ្មែរ ធ្លាក់ចូលក្នុងកណ្តាប់ដៃ នៃរបបខ្មែរក្រហម នៅឆ្នាំ១៩៧៥។ នៅពេលនោះ សាលារៀនទាំងឡាយ គ្រប់ជាន់ថ្នាក់ បានត្រូវបិទទ្វារចោល។ សៀវភៅសាស្រ្តាទាំងឡាយ បានត្រូវដុតបំផ្លាញជាផេះគ្មានសល់។ ចំណែកអ្នកប្រាជ្ញខ្មែរ ទាំងឡាយ ក៏បានត្រូវ ពួកខ្មែរក្រហម ធ្វើទារុណកម្ម យ៉ាងវេទនា រួចហើយ ក៏ត្រូវគេប្រហារជីវិតចោល ដោយឥតស្តាយស្រណោះ។ មិនត្រឹមតែ អ្នកប្រាជ្ញខ្មែរ ខាងអក្សរសាស្រ្ត តែប៉ុណ្ណោះទេ ដែលត្រូវគេសម្លាប់ នរណាក៏ដោយ អោយតែចេះអាន ចេះសរសេរ ចេះនិយាយ ភាសា ឬមានកម្រិតវិជ្ជា លើសពីបឋមសិក្សាឡើងទៅ ត្រូវគេធ្វើឃាដទាំងអស់ អោយតែខ្មែរក្រហម បានដឹងពីប្រវត្តិ កម្រិតវិជ្ជា និងការសិក្សា របស់ជននោះ។ ថ្វីបើយ៉ាងនេះក៏ដោយ ក៏ស្នាដៃដ៏ល្អប្រណីត របស់ គណកម្មការ ខេមរយានកម្ម បាននៅសេសសល់រស់រវើក ជាកេរមរតក ដល់កុលបុត្រ ខ្មែរ ជំនាន់ក្រោយ ប្រើបន្តរៀងមក រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ ជាពិសេស ភាសាខ្មែរទាំងឡាយ ដែលយើងប្រើ នៅក្នុងមហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាល័យ និងអនុវិទ្យាល័យ នៅក្នុងមុខវិជ្ជាផ្សេងៗ គឺនៅតែបន្តដដែល ដូចកាលពីជំនាន់ ១៩៧០-១៩៧៥ គ្មានផ្លាស់ប្តូរបន្តិចឡើយ។

ដូច្នេះ បើយើងទាំងឡាយ នាំគ្នា ក្រឡេកបែរមើល ប្រវត្តិអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ ពីជំនាន់សម្តេចជួនណាត រហូតមកដល់ ថ្ងៃ១៧មេសា១៩៧៥ អ្នកប្រាជ្ញខ្មែរ ទាំងឡាយ ជំនាន់នោះ ធ្វើការរួមគ្នា ស្រាក់ដៃទាំងក្រុមៗ យ៉ាងសស្រាក់សស្រាំ ដើម្បី ការអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍន៍ អក្សរសាស្រ្ត ជាតិខ្មែរណាស់ មិនថា គោលជំហរ នយោបាយ របស់ប្រទេសខ្មែរ បានផ្លាស់ប្តូរ យ៉ាងណាឡើយ។ ចៃដន្យ បច្ឆាជនខ្មែរ ជំនាន់ក្រោយ បែរជានាំគ្នា លាបព៌ណ នៃសេចក្តីស្រឡាញ់ ឬសេចក្តីស្អប់របស់ខ្លួន ទៅលើអ្នកប្រាជ្ញខ្មែរ និមួយៗ ទាំងឡាយនេះ ដោយព្រោះតែការ ដែលខ្លួនដឹងមិនច្បាស់ ចេះតែនាំគ្នា ស្រឡាញ់អ្នកប្រាជ្ញមួយ ថ្កោលទោសអ្នកប្រាជ្ញមួយទៀត ស្ទើរតែគ្រប់គ្នា ហើយចេះតែនាំគ្នាគិតថា នរណាក៏ដោយ អោយតែសរសេរខ្មែរ ខុសពីអ្វី ដែលសម្តេចសង្ឃរាជ បានចងក្រង ទុក គឺចាត់ទុកជាពិរុទ្ធ ដែលគួរថ្កោលទោស គ្រប់វេលា ហើយនាំគ្នា ប្រមាថ មាក់ងាយស្នាដៃ អ្នកប្រាជ្ញ ដទៃ ទៀតទាំងនោះ ថាមិនរក្សា អភិរក្ស អក្សរសាស្រ្តជាតិ។ ម៉្យាងទៀត យើងមានការយល់ភ័ន្តច្រឡំស្ទើរគ្រប់គ្នាដែរថា វចនានុក្រម ដែលយើងមានប្រើ នៅក្នុងសង្គមខ្មែរសព្វថ្ងៃនេះ ជាស្នាដៃរបស់ សម្តេចជួនណាតតែមួយព្រះអង្គឯង តែការពិត គឺជាស្នាដៃ របស់ក្រុមអ្នកប្រាជ្ញខ្មែរច្រើននាក់ រួមបញ្ចូលគ្នា ដោយមាន សម្តេចព្រះសង្ឃរាជជួនណាត ជាប្រមុខ។ ដូច្នេះ បើសិនជាយើងទាំងឡាយ នាំគ្នា ស្រាវជ្រាវ ហើយពិចារណា ហេតុផល បានស្គាល់ បានដឹង ច្បាស់លាស់នោះ យើង នឹងលែងមាន Favoritism គឺការនិយមចូលចិត្ត យោងទៅលើបុគ្គលនិយមទៀតហើយ ហើយនឹងបែរខ្លួន ទៅប្រកាន់យក នូវមោទនភាព យ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ ទៅលើតម្លៃអក្សរសាស្រ្តជាតិជាជំហរកណ្តាលជំនួសវិញ គឺការប្រមូលផ្តុំអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ ដែលអ្នកប្រាជ្ញខ្មែរជាច្រើន បានសម្រក់ឈាមញើស របស់លោក សម្រាប់ទុកជាកេរ្តិ៍ ចែកចាយ ដល់កូនចៅ ជំនាន់ក្រោយៗ មុននឹងលោកចែកស្ថាន ចាកឆ្ងាយពីយើងទៅ។ វិញ្ញាណក្ខ័ន្ធ របស់លោកច្បាស់ជាអាចញញឹម ហើយបានទទួលភាពស្ងប់សុខ បើសិនជាកូនចៅ ជំនាន់ក្រោយ អាចបង្ហាញ នូវសាមគ្គីភាព និងមោទនភាព ចំពោះភាសា របស់ខ្លួន យ៉ាងទូលំទូលាយ ថ្កុំថ្កើង ជាជាងផ្តល់ទំនោរ មោទនភាព របស់ខ្លួន ទៅលើបុគ្គលនិយម តែមួយជ្រុង ហើយឈប់ថ្កោលទោស លោកទាំងឡាយទៀត ដែលសម្រក់ញើស ដើម្បីតម្កល់តម្កើង ភាសាជាតិ ថាជាជន មិនអភិរក្ស អក្សរសាស្រ្តខ្មែរ តទៅទៀត។

សមាជិកគន្ថការីនិងសាស្រ្តាចារ្យពិគ្រោះ ៖
លោកសាស្រ្តាចារ្យ អ៊ូប៉េងសាន លោកសាស្រ្តាចារ្យ គីមមាសកូយ លោកសាស្រា្តចារ្យ អួននឿង បណ្ឌិត្យឃូគីមទូយ អ្នកស្រីសាស្រ្តាចារ្យនៅសារិម អ្នកស្រីសាស្រ្តាចារ្យ អៀងម៉ាឡា ។

ប្រភព៖ Facebook

11/05/2022

បេីមិន​សម្រេចចិត្ត​ចាកចេញក៏គ្មាន​ឱកាស​ចាប់​ផ្ដើម​ជជីវិថ្មីដែរ​😁
មានពាក្យ​អ្វី​សម្រាប់​រូបនេះ?

10/05/2022

មេីល​ហេីយ​អត់សេីច​សងលុយ​😂