26/07/2025
[ English Translation Below ]
แแฟแแแแแธแ แแแถแแแแแแแแแแแปแ ๐ญ
แแ
แแแแปแแแแแแแแแแแแแแแนแแแแแแแแแแแแถแแแบแ
แถแแแ แแแแปแแแถแแแพแแแถแแแแทแแถแแแถแแแแถแแแแแแแแถแ
แแ
แแถแแแแแถแแพแแแแธแแปแแแแแฝแแ
โแแแถแแฝแแแผแแแโ
โแแถแแแฟแแขแธแแผแแแแแแถแแ?โ
โแแผแโฆแแบแแผแแแแแผแแแถแโฆโ (แแนแแแแแแแแแแปแแแแ แผแแแแแถแแแ
แปแแแแแพแแแแแ แแแแทแแถแแขแแแธแแแแทแแ
แแ)
โแแผแแแแแแฝแแขแถแแแแแแแแทแโฆแแทแแถแแแพแแแแถแแแฟแแขแธแแผแ?โ
โแแผแแแแแผแแขแถแแฝแแแแแแแแถแแแถแแแแแแแแพแแแแแแแแแแแผแแแแ?โ
โแขแแ แถแแแแถแแแแ
! แแถแแแแแแแผแแฏแ?โ
แแแถแแถแแแพแแแแแทแแ แพแ แแแแแแแธแแถแแแแแแแแแแถแแถแแฝแแขแแแแแแแแ แแแแปแแแแแแนแแแถแแฝแแแถแแแแถแแแแแแแแแแถแแแแขแแพแแแแธแแฝแแแแแปแแ แแแถแแถแแแทแแถแแ
โแแแถแแถแแแทแแถแแแแถแแแแถแ แพแแโฆโ
โแแแถแแแแแแ
แแถแแแแพแแแแแถ?โ ( แแแแปแแแทแแถแแแถแแแแแแแแแแแแ แแแ
แแแแนแแแแแแแแแแถแ)
โแแแแแถแแแผแแแถแแแแธแแปแแแถแแแฑแแแแฟแแแ แแแแถแแแแแถแแผแ! แ แพแแแถแแฝแแแผแแแแแแ
แถแแแแแถแแแแแแแถแแแแแแธแแแแแแแ แแถแแแแแถแแขแถแแแแแถแแแธแแแธแ
แถแแแแแถแแแแแโ
โแแแแผแแแถแแแแแแแแแแแถแแแถโ
โแแแแแถแแแแแแถแแขแแแแแแแแแถแแแแขแถแ
แแแแพแแ
แแถแแแถแแผแ! แแแแแนแแแถแแแแ แถแแแแแพแแแนแแขแถแ
แแแแแแแถแแแถแแแแแแแแแทแแทแแธโ
(แ
แแ)
แแแแแปแแถแแแแแแแผแ
แแถแแผแแแแแธ!
แแพแแ
แแแแถแแแถแแแแแ แฑแแแแแแแ แแทแแแถแแแทแแแแแแแแพแแทแแแแท แแแแผแ
แแถแแผแแแถแแแถแแแแแแแพแแ แแแแธแแแแนแแแแแแแฝแแแพแ แแบแแถแ
แแแแพแแขแแแแแถแแแ แแแแแถแแถแแท แแแแแถแชแแปแแแแแถแแทแแถแแแแแถแ
แแแพแแแ
แแพแแทแแแแแแแแแแแแแแแแแแถแแแแขแแถแแแแแแแแแถแแแแฝแแแพแแ แแพแแ แแ
แแถแแแแแแฝแแแแ
แถแแแแแแ
แผแแขแแแแแแแถแแแแแแแแแฝแ แแแแแพแแขแแแแแ แแทแแแทแแแแถแแแแถแแแแแถแแขแแแธแแแแ แถแแแแ ๐๐ค
โแแแแแแแแพแแแแแแแแแแถแแขแแแแแถแแแแ แแบแแถแแแแแแถแแพแแแแแถแ แถแแแแแแแแแแถแแแแแแปแแแถแแแแแถแแแแทแแแแแแแถ แแพแแแแขแแแแถแแแแแแแ แแถแแแแแแแแทแแแแท แแถแแทแแแแแบแแพแแแแขแแแแแแแแแถแแ แแผแแแแแถแแฝแแแฝแแแพแแแพแแแแธแแแแแแแแแแแแแแแแถแ แ แพแแแถแแแถแแแแแแทแแถแแแแแแฝแแแพแแแถแแแแแกแแแแแแทแ๐๏ธ๐ฐ๐ญแโ
แแทแแแแแแแแ แแปแ แ
แแแแแแทแแแแท
[ English Version ]
Short Story: โDad, He Harassed Meโ
In a room filled with darkness and silent pain,
I finally found the strength to speak through my fear,
and I turned to my dad for help.
โDadโฆ please help me.โ
โWhat happened, sweetheart?โ
โIโฆ I wasโฆโ (tears streamed down my face โ I couldnโt say it out loud)
โTake a breath firstโฆ just tell me whatโs wrong, darling.โ
โThe man who lives near our houseโฆ heโs a drug addictโฆ and he harassed me.โ
โWhat?! Are you saying he assaulted you?โ
Dad walked away for a while to speak with the family.
I sat thereโฆ hoping theyโd help me.
Hoping someone would finally protect me.
Then he came back and said:
โWeโve talked about itโฆโ
โSo what did you decide, Dad?โ (I asked quickly, heart pounding.)
โSince youโre a girl, letโs not make this a big issue. Itโll just bring shame.
And didnโt you hit him a few times with that silver plate from the temple?โ
โBut Dadโฆ Iโm the victim here.โ
โJust try to stay strong and patient, okay?
Letโs hope we can solve this peacefully.โ
Cambodia is like a daughter.
We want to be respected, protected, and not violated โ
not in body, not in soul, not in rights.
Our hope is that the United Nations,
a father to so many nations,
will find a better way to help us.
At the very least, send your people
to investigate and understand whatโs really happening to us.
โWhen we cry for intervention,
it means weโre brave enough to tell the world:
We hate abuse.
We hate when our rights are stolen.
And we hate war.
Please stand with us โ
help us find a real solution,
and fight for the peace weโre still hoping to get back.โ
Written by: Chanrith Ton