Manhwa Empire - Path of the Demon

14/06/2026

22/02/2026

ភាគទី ១៩៖ ព្រៃបិសាចស្ងាត់ជ្រងំ និងការសម្លាប់ឆ្កែនរកក្បាលបី

(ពេលវេលា៖ ៥ ឆ្នាំកន្លងផុតទៅ។ ទីតាំង៖ ជម្រៅជ្រៅនៃ ព្រៃបិសាចបុរាណ ក្នុងដែនដីអមតៈថ្នាក់ក្រោម។)

រយៈពេល ៥ ឆ្នាំនេះ យេ ហ្វាន រស់នៅមិនខុសពីសត្វព្រៃ។ គេត្រូវគេចពីសត្វចម្លែកកម្រិត (បំបែកព្រលឹង) ជាច្រើនដែលដើររកស៊ីពេញព្រៃ។ រាងកាយរបស់គេពោរពេញដោយស្នាមសន្លាកថ្មីៗ ប៉ុន្តែថាមពលរបស់គេកាន់តែរឹងមាំ ដោយសារការស៊ីសាច់ និងបឺតឈាមសត្វវិញ្ញាណនៅទីនេះ។

ថ្ងៃមួយ គេបានតាមដានក្លិនឈាមដ៏ក្រអូបមួយ រហូតទៅដល់គុហាភ្នំភ្លើងមួយកន្លែង។ នៅកណ្តាលគុហានោះ មាន (អាងឈាមសត្វទេពបុរាណ - Ancient Divine Beast Blood Pool) ដែលកំពុងពុះកញ្ជ្រោល។ វាជាកំណប់ដែលអាចជួយ យេ ហ្វាន ទម្លាយចូលកម្រិត (ព្រលឹងទារក ថ្នាក់កណ្តាល) បានភ្លាមៗ!

ប៉ុន្តែ នៅក្បែរអាងឈាមនោះ មាន (ឆ្កែនរកក្បាលបី - Three-Headed Hellhound) មួយក្បាល កំពុងដេកយាម។ កម្រិតរបស់វាគឺ (កំពូលបំបែកព្រលឹង - Peak Soul Formation)។ វាមានទំហំប៉ុនផ្ទះមួយខ្នង ក្បាលមួយព្រួសភ្លើង ក្បាលមួយព្រួសទឹកកក និងក្បាលមួយព្រួសពិស។

(សំឡេង យេ ហ្វាន គិតក្នុងចិត្ត) "វាខ្លាំងជាងស្តេចបិសាចកាលពីលើកមុនទៅទៀត... តែវាហាក់ដូចជាមានរបួសនៅជើងខាងក្រោយ។ នេះជាឱកាសតែមួយគត់។"

យេ ហ្វាន មិនប្រញាប់វាយលុកទេ។ គេចំណាយពេល ៧ ថ្ងៃ ៧ យប់ លួចកប់ (ថ្មវិញ្ញាណផ្ទុះ) និងរៀបចំ (អារេបិទខ្ទប់អំណាច - Power Sealing Array) នៅជុំវិញគុហានោះយ៉ាងស្ងាត់ស្ងៀមបំផុត។

នៅយប់ទី ៨ ពេលដែលឆ្កែនរកកំពុងលង់លក់...
(ផូង!!!!!!!!)
យេ ហ្វាន បំផ្ទុះថ្មវិញ្ញាណទាំងអស់ព្រមគ្នា។ រូងភ្នំរង្គើ ថ្មធ្លាក់សង្កត់លើសត្វឆ្កែនោះ។

(គ្រហឹម!!!!!) ឆ្កែនរកក្បាលបី ភ្ញាក់ឡើងដោយការឈឺចាប់ និងកំហឹង។ ក្បាលទាំងបីរបស់វាបាញ់ភ្លើង ទឹកកក និងពិស ពាសពេញគុហា។

យេ ហ្វាន ហោះស្ទុះចេញពីស្រមោល។ (សំឡេង យេ ហ្វាន ស្រែកយ៉ាងកាច) "អាសត្វតិរច្ឆាន! យកឈាមឯងមកឱ្យខ្ញុំ!"

គេប្រើ (ដាវអាសុរាចលាចល) កាប់សំដៅភ្នែកក្បាលកណ្តាលរបស់វា។
(ប្រាំង!) ឆ្កែនរកយកក្រញ៉ាំរបស់វាទះរង ធ្វើឱ្យ យេ ហ្វាន ខ្ទាតបោកនឹងជញ្ជាំង របួសផ្ទុះសរសៃឈាម។ ប៉ុន្តែ យេ ហ្វាន មិនខ្វល់ គេព្រលែងដាវចេញ ហើយលោតតោងកញ្ចឹងករបស់ឆ្កែនោះ។ ក្បាលដែលព្រួសពិស បានខាំចំស្មាខាងស្តាំរបស់ យេ ហ្វាន ទាញហែកសាច់ដាច់ចេញមកមួយដុំធំ (អ្ហា៎ក!!!) យេ ហ្វាន ស្រែកដោយការឈឺចាប់ តែដៃឆ្វេង(ដៃចលាចល) របស់គេ បានវាយទម្លុះលលាដ៍ក្បាលកណ្តាលរបស់វា ទាញយក (ស្នូលបិសាច - Monster Core) ចេញមកទាំងរស់!

សត្វឆ្កែរើបំរះយ៉ាងខ្លាំងមុននឹងដួលស្លាប់។ យេ ហ្វាន ដកដង្ហើមស្ទើរតែមិនដល់គ្នា រាងកាយរបស់គេប្រឡាក់ពេញដោយឈាមនិងពិស។ គេអូសខ្លួនឯងយឺតៗ លោតចូលទៅក្នុង (អាងឈាមសត្វទេព)។

ភាពឈឺចាប់នៃការរលាយសាច់ និងការបង្កើតសាច់ថ្មី កំពុងចាប់ផ្តើម។ គេត្រូវតែខ្លាំងជាងនេះ ទើបអាចត្រឡប់ទៅសងសឹកនៅទីក្រុងដែកខ្មៅ និងបន្តដំណើរទៅកាន់ទន្លេសង្សារវដ្តបាន!
(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

22/02/2026

ភាគទី ១៨៖ ដែនដីអមតៈថ្នាក់ក្រោម និងច្បាប់ទាសករអណ្តូងរ៉ែដ៏ឃោរឃៅ

(ពេលវេលា៖ ៣ ខែក្រោយមក។ ទីតាំង៖ ទីក្រុង ដែកខ្មៅ (Black Iron City) នៅជាយដែននៃ ដែនដីអមតៈថ្នាក់ក្រោម - Lower Immortal Realm។)

បន្ទាប់ពីជិះសំពៅចោរអស់រយៈពេល ៣ ខែ យេ ហ្វាន ទីបំផុតបានទម្លាយបរិយាកាសចុះមកដល់ដែនដីអមតៈ។ ពេលជើងរបស់គេជាន់លើដីភ្លាម...

(អ្អឹក!) រាងកាយរបស់ យេ ហ្វាន ធ្លាក់លុតជង្គង់បោកនឹងថ្មយ៉ាងខ្លាំង រហូតប្រេះដី។ ទំនាញផែនដីនៅទីនេះ ខ្លាំងជាងភពធម្មតារាប់ពាន់ដង! ខ្យល់អាកាសពោរពេញដោយថាមពលអមតៈ (Immortal Qi) ដែលក្រាស់ឃ្មឹករហូតពិបាកដកដង្ហើម។ សម្រាប់អ្នកកម្រិតព្រលឹងទារក ដែលជាអទិទេពនៅភពថ្នាក់ទាប មកដល់ទីនេះ គឺគ្រាន់តែជាមនុស្សធម្មតាដែលអាចដើរបានប៉ុណ្ណោះ មិនអាចសូម្បីតែហោះហើរ។

ទីក្រុងដែកខ្មៅ ត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយកំពែងថ្មខ្ពស់កប់ពពក។ នៅមាត់ទ្វារ មានទាហានរាប់សិបនាក់ស្លៀកពាក់ក្រោះដែក កម្រិត (កំពូលព្រលឹងទារក) កំពុងឈរយាម។ ចំណែកមេទ័ពរបស់ពួកគេគឺស្ថិតនៅកម្រិត (បំបែកព្រលឹង - Soul Formation)!

ខណៈដែល យេ ហ្វាន កំពុងប្រឹងងើបឈរ ស្រាប់តែមានរំពាត់អគ្គិសនីមួយខ្សែ វាយតប់ចំខ្នងរបស់គេយ៉ាងដំណំ។
(ផាច់!!!)

"ប្រញាប់ងើបឡើង អាសម្រាមពីភពខាងក្រោម! គ្រាន់តែទំនាញដីប៉ុណ្ណឹងក៏ទ្រាំមិនបានដែរ?" (សំឡេងមេទ័ព ស្រែកគំហក) អមដោយការសើចចំអកពីទាហានឯទៀត។ "អ្នកដែលទើបតែមកដល់ដែនដីអមតៈទាំងអស់ ត្រូវតែទៅធ្វើទាសករជីករ៉ែនៅភ្នំភ្លើងប្រាក់ រយៈពេល ៥០ ឆ្នាំ ទើបមានសិទ្ធិដើរក្នុងក្រុងបាន! ចាប់វាវាយខ្នោះ!"

ទាហានពីរនាក់កាន់ខ្នោះដែកទប់វិញ្ញាណ ដើរចូលមកចាប់ យេ ហ្វាន។

យេ ហ្វាន ឱនក្បាលចុះ សក់បិទបាំងមុខរបស់គេ។ គេដឹងថា គេមិនអាចប្រឈមមុខនឹងមហាអំណាចមួយក្រុងនេះបានទេនៅពេលនេះ ប៉ុន្តែការឱ្យគេធ្វើទាសករ គឺជារឿងមិនអាចទៅរួច។

(សំឡេង យេ ហ្វាន សើចក្នុងបំពង់ក... ហឹសៗ!) "ចង់ចាប់ខ្ញុំធ្វើទាសករ? សួរដាវខ្ញុំសិនទៅ!"

(វ៉ូម!!!) យេ ហ្វាន ប្រើថាមពល (ព្រលឹងទារកចលាចល) បញ្ចេញខែលការពារពណ៌ខ្មៅ បោកទាហានទាំងពីរនាក់ឱ្យខ្ទាតចេញ។ គេមិនវាយតបទេ តែគេប្រើវិជ្ជាលាក់ខ្លួន (ជំហានស្រមោលខ្មោច) លាយឡំជាមួយអ័ព្ទចលាចល ប្រែជាស្រមោលខ្មៅ រត់គេចសំដៅទៅកាន់ព្រៃងងឹតដែលនៅក្បែរទីក្រុង។

"វាហ៊ានរត់?! តាមចាប់វា! បើទប់មិនឈ្នះ សម្លាប់វាចោល!" មេទ័ពផ្ទុះកំហឹង ដឹកនាំទាហានរាប់សិបនាក់ហោះដេញតាម។ កាំព្រួញរាប់រយដើមបានបាញ់ស្រោចចុះមកពីក្រោយខ្នង យេ ហ្វាន ធ្វើឱ្យគេត្រូវរបួសស្មា និងភ្លៅ តែគេនៅតែក្ដាប់ធ្មេញរត់ចូលទៅក្នុង (ព្រៃបិសាចបុរាណ - Ancient Desolate Forest) ដោយជោគជ័យ។

ទាហានទាំងនោះឈប់នៅមាត់ព្រៃ មិនហ៊ានចូលតាមទេ។ មេទ័ពស្តោះទឹកមាត់៖ "ទុកឱ្យវាងាប់ក្នុងព្រៃបិសាចនោះចុះ! គ្មានអ្នកណារស់ចេញពីទីនោះបានទេ!"
(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

22/02/2026

ភាគទី ១៧៖ ផ្លូវតារាបុរាណ និងការវាយឆ្មក់របស់ចោរអវកាសមច្ចុរាជ

(ពេលវេលា៖ ១០ ឆ្នាំក្រោយការបរាជ័យនៅទ្វារឋាននរក។ ទីតាំង៖ ផ្លូវតារាបុរាណ - Ancient Star Road ជាផ្លូវងងឹតដែលតភ្ជាប់រវាងភពថ្នាក់ខ្ពស់ ទៅកាន់ដែនដីអមតៈ។)

ក្នុងលំហអវកាសដែលគ្មានខ្យល់ដកដង្ហើម ភាពត្រជាក់អាចកករំលាយឆ្អឹងមនុស្សបានយ៉ាងងាយ។ សំពៅហោះខ្នាតតូចមួយគ្រឿង កំពុងហោះហើរយ៉ាងកម្សត់កាត់ផ្កាយដុះកន្ទុយ។ នៅលើដំបូលសំពៅ យេ ហ្វាន (Ye Fan) កំពុងអង្គុយពត់ព្រះភ្នែនស្រូបយកថាមពលផ្កាយ។ សម្លៀកបំពាក់របស់គេរហែករយ៉ៃ សក់វែងរបស់គេត្រូវខ្យល់អវកាសបក់រវិចៗ។

(វ៉ូវ... គ្រាំង!!!)
ស្រាប់តែ លំហអាកាសនៅខាងមុខប្រេះបែកយ៉ាងកម្រោល។ ព្យុះអវកាស (Void Storm) ពណ៌ខ្មៅរាប់រយរលក បានបោកបក់មកដូចសត្វនាគកំពុងខឹងសម្បារ។

យេ ហ្វាន បើកភ្នែកភ្លាមៗ។ (សំឡេង យេ ហ្វាន ខ្សឹបតិចៗ) "ព្យុះលំហកម្រិត ៥... បើត្រូវចំ សូម្បីតែអ្នកកម្រិតបំបែកព្រលឹងក៏ប្រែជាធូលីដែរ។" គេប្រញាប់បញ្ជាសំពៅឱ្យគេចចេញ តែចរន្តខ្យល់បានទាញសំពៅឱ្យខូចខាតម៉ាស៊ីនពាក់កណ្តាល។

ខណៈដែលសំពៅកំពុងវិលវល់ក្នុងព្យុះ...
(ឆ្វាំង!!!)
ទំពក់ដែកពណ៌ក្រហមឈាមរាប់សិបខ្សែ បានបាញ់ចេញពីក្រោយផ្ទាំងថ្មអាចម៍ផ្កាយដ៏ធំមួយ មកថ្ពក់ជាប់នឹងសំពៅរបស់ យេ ហ្វាន។ សំពៅចម្បាំងពណ៌ខ្មៅដែលមានរាងដូចលលាដ៍ក្បាល បានបើកចេញមក។ វាគឺជាក្រុម (ចោរអវកាសមច្ចុរាជ - Death Void Pirates) ដែលជំនាញខាងលួចប្លន់អ្នកដំណើរតាមផ្លូវនេះ។

បុរសមាឌធំដំបង ស្លាកស្នាមពេញមុខ ដែលជាមេក្រុមចោរ (កម្រិតកំពូលព្រលឹងទារក - Peak Nascent Soul) បានលោតមកឈរលើដំបូលសំពៅរបស់ យេ ហ្វាន។ អមដោយកូនចៅកម្រិតស្នូលមាសរាប់សិបនាក់។

(សំឡេងមេក្រុមចោរ សើចគំហក!) "ហាសហា! អាល្អិត! ថ្ងៃនេះឯងស៊យហើយដែលមកប៉ះផ្លូវរបស់អញ។ ប្រគល់ថង់អវកាស និងអាវុធកំណើតរបស់ឯងមក បើមិនចង់ឱ្យអញកាត់សាច់ឯងឱ្យសត្វចម្លែកអវកាសស៊ី!"

យេ ហ្វាន ងើបឈរយឺតៗ យកដៃលុបធូលីចេញពីអាវ។ កែវភ្នែករបស់គេសម្លឹងទៅមេក្រុមចោរ ដូចសម្លឹងមើលសាកសព។
(សំឡេង យេ ហ្វាន ត្រជាក់ស្រឹប) "ផ្លូវដែលខ្ញុំកំពុងដើរ មានរឿងស្មុគស្មាញច្រើនណាស់ទៅហើយ។ ពួកឯង... កុំមកបន្ថែមភាពរញ៉េរញ៉ៃបានទេ?"

"អ្ហែងចង់បានន័យម៉េចហ្ហា៎?" (មេក្រុមចោរ ក្រហឹម!) "អញប្រាប់ឱ្យអ្ហែងលុតជង្គង់!"

មេក្រុមចោរលើកពូថៅយក្ស កាប់សំដៅក្បាល យេ ហ្វាន។ ពូថៅនោះបង្កប់ដោយថាមពលអាចកាត់ភ្នំជាពីរបាន។ តែ យេ ហ្វាន មិនគេចទេ គេលើកដៃឆ្វេង (ដៃចលាចល) ឡើង។

(ប្រាំង!!!)
ម្រាមដៃទទេរបស់ យេ ហ្វាន ចាប់មុខពូថៅជាប់។ ពន្លឺពណ៌ខ្មៅនៃអំណាចចលាចលបានឆាបឆេះឡើង។ មេក្រុមចោរបើកភ្នែកធំៗ ញើសត្រជាក់ស្រក់តក់ៗ ព្រោះគេទាញពូថៅមិនរួច។

"ចង់កាត់សាច់ខ្ញុំ?" (យេ ហ្វាន ញញឹមចុងមាត់) "យកសាច់ឯងមកសងសិនទៅ!"

(ឆ្វាច់!) យេ ហ្វាន ទាញ (ដាវអាសុរាចលាចល) ចេញពីចង្កេះ កាប់ផ្តាច់ដៃរបស់មេក្រុមចោរទាំងសងខាង ឈាមបាញ់ខ្ទាតពេញលំហ។ មុនពេលមេក្រុមចោរទាន់ស្រែក យេ ហ្វាន លូកដៃចាក់ទម្លុះទ្រូង ទាញយកព្រលឹងទារករបស់វា មកបោះចូលមាត់ទំពារស៊ីទាំងរស់នៅចំពោះមុខកូនចៅចោរទាំងអស់។

"សម្លាប់ពួកវាឱ្យអស់។ ខ្ញុំត្រូវការសំពៅរបស់ពួកវាដើម្បីទៅមុខទៀត។" យេ ហ្វាន ប្រញាប់ប្រញាល់កាប់សម្លាប់រង្គាល ឈាមហូរលាយឡំនឹងព្យុះអវកាស បង្កើតជាទិដ្ឋភាពនរកយ៉ាងពិតប្រាកដ។
(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

22/02/2026

ភាគទី ១៦៖ ច្រកទ្វារឋាននរកលឿង និងការព្រមានពីច្បាប់សង្សារវដ្ត

(ទីតាំង៖ បាតជ្រោះងងឹតបំផុតនៅពីក្រោមវិមានស្តេចបិសាច។)

បន្ទាប់ពីសម្រាកព្យាបាលរបួសអស់រយៈពេល ៥ ឆ្នាំ ដោយប្រើប្រាស់ធនធានទាំងអស់នៅក្នុងឃ្លាំងសម្ងាត់របស់ស្តេចបិសាច យេ ហ្វាន ទីបំផុតអាចស្តារកម្លាំងបានត្រឹម ៧០%។ សក់របស់គេប្រែជាមានពណ៌សលាយខ្លះ ដោយសារការដុតអាយុជីវិតកាលពីសមរភូមិមុន។

ពេលនេះ គេកំពុងឈរនៅពីមុខទ្វារថ្មដ៏ធំមហិមាមួយ ដែលមានឆ្លាក់រូបលលាដ៍ក្បាលរាប់លាន។ វាបញ្ចេញចំហាយត្រជាក់ដែលធ្វើឱ្យព្រលឹងញាប់ញ័រ។ នេះគឺ **(ច្រកទ្វារឋាននរកលឿង - Yellow Springs Gate)** ជាច្រកទ្វារមួយក្នុងចំណោមច្រកទ្វាររាប់ពាន់ ដែលតភ្ជាប់ពិភពមនុស្សទៅកាន់ **(ទន្លេសង្សារវដ្ត - River of Samsara)** ដែលជាកន្លែងវិញ្ញាណវិលវល់។

"យោងតាមផែនទី ដើម្បីបើកទ្វារនេះ ត្រូវការថាមពលព្រលឹងកម្រិតកំពូលបំបែកព្រលឹងធ្វើជាសោរ។"

យេ ហ្វាន ទាញយក **(ព្រលឹងដើម)** របស់ស្តេចបិសាច ដែលត្រូវគេឃុំឃាំងរងទារុណកម្មអស់ ៥ ឆ្នាំមកនេះ ចេញមក។
"អត់ទេ! កុំសម្លាប់ខ្ញុំ! ខ្ញុំព្រមប្រគល់អ្វីគ្រប់យ៉ាង..." ព្រលឹងស្តេចបិសាចអង្វរយ៉ាងកម្សត់។

យេ ហ្វាន គ្មានមនោសញ្ចេតនាអ្វីទាំងអស់។ គេច្របាច់ព្រលឹងនោះឱ្យផ្ទុះឡើង ហើយបាញ់បញ្ចូលថាមពលព្រលឹងទាំងអស់នោះទៅលើទ្វារថ្ម។

(ក្រឹប... គ្រាំង!!!)
សំឡេងសង្កៀតថ្មបុរាណបានបន្លឺឡើង។ ទ្វារថ្មបានបើកចំហរយឺតៗ។ អ័ព្ទពណ៌លឿងស្រអាប់បានហូរចេញមក។ នៅខាងក្នុង គេអាចមើលឃើញស្រមោលវិញ្ញាណរាប់ពាន់លាន កំពុងដើរតម្រង់ជួរគ្នាដោយគ្មានស្មារតី ឆ្ពោះទៅកាន់ទន្លេពណ៌លឿងដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។

បេះដូងរបស់ យេ ហ្វាន លោតញាប់។ ភ្នែករបស់គេសម្លឹងរកមើលស្រមោលពីរនាក់ ដែលគេប្រាថ្នាចង់ជួបបំផុតអស់រយៈពេលរាប់រយឆ្នាំមកនេះ។

ដោយប្រើប្រាស់ **(ចំណងឈាម - Bloodline Connection)** គេបានស្រែកហៅព្រលឹងឪពុកម្តាយនៅក្នុងចិត្ត។
មួយសន្ទុះក្រោយមក នៅក្នុងហ្វូងវិញ្ញាណដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ មានវិញ្ញាណពីរដែលព្រាលៗ បានងាកក្បាលមកមើលតាមទិសដៅរបស់គេ។ ពួកគាត់គឺឪពុកម្តាយរបស់គេ!

យេ ហ្វាន រំភើបចិត្តរហូតស្រក់ទឹកភ្នែក គេលើកជើងរៀបនឹងឈានចូលទៅក្នុងទ្វារនោះ ដើម្បីទាញពួកគាត់ចេញមក។

ប៉ុន្តែ ភ្លាមៗនោះ!
(វ៉ូម!!!!!)
អំណាចច្បាប់ដ៏មហិមា និងគួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុតនៅក្នុងចក្រវាឡ បានផ្ទុះចេញពីខាងក្នុងឋាននរក។ អំណាចនេះ មិនមែនជាកម្រិតបំបែកព្រលឹង ឬកម្រិតព្រះអ្វីនោះទេ វាគឺជា **(ឆន្ទៈនៃសង្សារវដ្ត - Will of Samsara)** ជាច្បាប់ដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករស់បំពានដែនដីអ្នកស្លាប់ដាច់ខាត!

ស្រមោលខ្មៅយក្សមួយ ដែលកាន់កាំបិតកាត់ព្រលឹង បានផុសចេញពីទន្លេលឿង។ នេះគឺ **(ស្រមោលឆ្មាំឋាននរក - Hell Guardian Projection)**។ វាគ្រាន់តែសម្លឹងមកកាន់ យេ ហ្វាន មួយភ្លែត...

(ប្រាំង!)
រាងកាយរបស់ យេ ហ្វាន ដែលនៅខាងក្រៅទ្វារ ត្រូវកម្លាំងអំណាចអរូបីវាយខ្ទាតចេញរាប់សិបម៉ែត្រ ឆ្អឹងប្រេះបែក ព្រលឹងទារកស្ទើរតែរលាយ។ គេខ្ជាក់ឈាមដុំធំ។

"កម្រិតថាមពលរបស់ឯង... មិនទាន់មានសិទ្ធិជាន់ដីឋាននរកទេ។ ថយទៅវិញ ឬក៏ស្លាប់នៅទីនេះ!" សំឡេងរបស់ឆ្មាំឋាននរក បន្លឺឡើងក្នុងខួរក្បាលរបស់គេ គ្មានមនោសញ្ចេតនា គឺជាច្បាប់ដាច់ខាត។

ច្រកទ្វារឋាននរកលឿង ចាប់ផ្តើមបិទទៅវិញបន្តិចម្តងៗ។

"ចាំសិន! ឪពុក! ម្តាយ!" យេ ហ្វាន ព្យាយាមលូកដៃទៅមុខ តែគេមិនអាចយកឈ្នះច្បាប់សង្សារវដ្តនៅពេលនេះបានទេ។ គេខ្សោយពេក។

(គ្រាំង!) ទ្វារបានបិទជិតឈឹង។ អ្វីៗត្រឡប់មកស្ងាត់ជ្រងំវិញ។

យេ ហ្វាន ដួលលុតជង្គង់នៅលើដី សម្លឹងមើលទ្វារថ្មដែលបិទជិត។ គេមិនយំសោកទេ តែគេក្ដាប់ដៃរហូតដល់ក្រចកមុតចូលសាច់ ឈាមហូរស្រក់។

គេដឹងការពិតដ៏ឃោរឃៅមួយ៖ ការមាន (គ្រាប់ពូជចលាចល) និងការឈ្នះអ្នកកម្រិតបំបែកព្រលឹង មិនមែនមានន័យថាគេអាចយកឈ្នះសួគ៌ាបានទេ។ ដើម្បីចូលទៅកែប្រែបញ្ជីសង្សារវដ្ត គេត្រូវតែខ្លាំងជាងឆ្មាំឋាននរកនោះ គេត្រូវតែឡើងដល់កម្រិតកំពូលនៃចក្រវាឡ... កម្រិត **(អាទិទេពចលាចល - Chaos God)**!

"ឋាននរក... ច្បាប់សង្សារវដ្ត... ចាំមើលចុះ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំត្រឡប់ក្រោយ ព្រោះខ្ញុំខ្សោយ។ ប៉ុន្តែលើកក្រោយដែលខ្ញុំត្រឡប់មកវិញ ខ្ញុំមិនមែនមកគោះទ្វារទេ... ខ្ញុំនឹងកម្ទេចទ្វារនេះចោល ហើយលុបឈ្មោះគ្រួសារខ្ញុំចេញពីបញ្ជីមច្ចុរាជ!"

យេ ហ្វាន ងើបឈរឡើង។ កែវភ្នែករបស់គេលែងមានភាពស្ទាក់ស្ទើរទៀតហើយ។ គេត្រូវតែចាកចេញពីភពបិសាចម៉ឺនឆ្នាំនេះ ឆ្ពោះទៅកាន់ **(ដែនដីអមតៈ - Immortal Realm)** ដែលជាកន្លែងប្រមូលផ្តុំមហាអំណាចពិតប្រាកដ ដើម្បីបន្តការបណ្ដុះបណ្ដាលដ៏បង្ហូរឈាមរាប់ម៉ឺនឆ្នាំទៅមុខទៀត។

ដំណើរប្រឆាំងសួគ៌ា ដ៏វែងអន្លាយ ទើបតែឈានចូលដល់ទំព័រថ្មីប៉ុណ្ណោះ។
(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

22/02/2026

**ភាគទី ១៥៖ ការបូជាសាច់ឈាម និងការដួលរលំនៃស្តេចបិសាច**

(បរិយាកាស៖ សមរភូមិជើងភ្នំត្រូវបានកម្ទេចគ្មានសល់។ ដីប្រែជាពណ៌ក្រហមដោយសារឈាម។)

បីថ្ងៃក្រោយមក យេ ហ្វាន ឈរទ្រេតទ្រោតដោយប្រើដាវច្រត់នឹងដី។ រាងកាយរបស់គេពោរពេញដោយមុខរបួសរាប់រយកន្លែង ដៃស្តាំស្ទើរតែដាច់ ស្បែករលួយដោយសារធាតុទឹកកក។ នៅចុងជើងរបស់គេ គឺសាកសពដែលគ្មានក្បាលរបស់ទូតឆ្វេង និងទូតស្តាំ។ ដើម្បីសម្លាប់អ្នកទាំងពីរ យេ ហ្វាន ត្រូវប្រើប្រាស់ **(អណ្តាតភ្លើងខ្មោចបុរាណ - Ancient Ghost Flame)** ដុតបំផ្លាញព្រលឹងទារកខ្លួនឯងបន្តិចបន្តួច ដើម្បីប្តូរយកថាមពលផ្ទុះមួយរំពេច។ នេះគឺជាជ័យជំនះដ៏វេទនាបំផុត។

គេគ្មានពេលសម្រាកទេ។ គេលេបថ្នាំព្យាបាលរបួសរាប់សិបគ្រាប់ចូលទៅក្នុងមាត់ទំពារទាំងរស់ រួចអូសដាវដើរឆ្ពោះទៅកាន់សាលធំនៃវិមានស្តេចបិសាច ដែលនៅពីមុខ។

នៅទីនោះ **ស្តេចបិសាចអាវខ្មៅ (Black Robed Demon King)** កម្រិត **(កំពូលបំបែកព្រលឹង - Peak Soul Formation)** កំពុងឈររង់ចាំ។ កែវភ្នែករបស់ស្តេចបិសាចពោរពេញដោយការភ្ញាក់ផ្អើល និងកំហឹង។

"អាតូច... ឯងពិតជាធ្វើឱ្យអញបើកភ្នែកធំៗមែន។ កម្រិតព្រលឹងទារក អាចសម្លាប់ទូតឆ្វេងស្តាំរបស់អញបាន។ ប៉ុន្តែ ថ្ងៃនេះ អញនឹងកាត់ក្បាលឯងយកមកធ្វើជាកែវផឹកស្រា!"

ស្តេចបិសាច ក្រលាស់ដៃស្តាំ ទាញយក **(លំពែងនាគខ្មៅ - Black Dragon Spear)** ដែលជាអាវុធទេពកម្រិតទាប (Low-Grade Divine Weapon) ចេញពីលំហអាកាស។ គ្រាន់តែចំហាយនៃលំពែងនោះ ក៏ធ្វើឱ្យដីស្រុតចុះរាប់សិបម៉ែត្រដែរ។

(វ៉ូម!) ស្តេចបិសាចមិននិយាយច្រើន គេហោះស្ទុះមកចាក់លំពែងចំកណ្តាលទ្រូង យេ ហ្វាន ក្នុងល្បឿនដែលភ្នែកមើលមិនទាន់។

យេ ហ្វាន លើកដាវអាសុរាឡើងរង។
(ឆ្វាំង!!!)
កម្លាំងប៉ះទង្គិចធ្វើឱ្យដៃស្តាំរបស់ យេ ហ្វាន បាក់ឆ្អឹងទាំងស្រុង។ រាងកាយរបស់គេហោះខ្ទាតទៅក្រោយរាប់ពាន់ម៉ែត្រ បុកទម្លុះភ្នំ ៣ កំពូលទើបឈប់។

(ពន្យល់៖ នេះគឺជាគម្លាតដាច់ខាតរវាងកម្រិត (ព្រលឹងទារក ថ្នាក់ទី១) និង (កំពូលបំបែកព្រលឹង)។ ស្តេចបិសាចមានអំណាចអាចបញ្ជាច្បាប់ធម្មជាតិមួយផ្នែកបានហើយ ចំណែក យេ ហ្វាន ទើបតែប៉ះដឹងពីច្បាប់ប៉ុណ្ណោះ។ បើគ្មានកាយាស្ពាន់បិសាចការពារទេ យេ ហ្វាន ប្រាកដជាក្លាយជាធូលីតាំងពីការប៉ះទង្គិចដំបូងម៉្លេះ។)

"កម្លាំងប៉ុណ្ណឹង ចង់មកជាន់វិមានអញ?" ស្តេចបិសាចដើរមកជិតមួយជំហានម្តងៗ។

យេ ហ្វាន ក្រោកឈរឡើងយឺតៗចេញពីគំនរថ្ម។ គេស្តោះឈាមចេញពីមាត់។ គេដឹងថា បើប្រយុទ្ធធម្មតា គេប្រាកដជាស្លាប់។ គេត្រូវតែបង់ថ្លៃឱ្យខ្ពស់ជាងនេះ។

"ព្រលឹងទារកចលាចល... ដុតបំផ្លាញ!" យេ ហ្វាន ប្រើប្រាស់វិជ្ជាហាមឃាត់ **(ការបូជាឈាមបិសាច - Demon Blood Sacrifice)**។ គេបានដុតថាមពលជីវិតខ្លួនឯង ៣០០ ឆ្នាំ បញ្ចូលទៅក្នុងដៃឆ្វេង (ដៃចលាចល) រហូតធ្វើឱ្យដៃនោះរីកធំឡើង និងមានក្រញ៉ាំដូចសត្វអសោរ។

អំណាចរបស់ យេ ហ្វាន បានកើនឡើងដល់កម្រិត **(បំបែកព្រលឹង ជាបណ្តោះអាសន្ន)**!

យេ ហ្វាន ស្ទុះទៅមុខ លែងខ្វល់ពីការការពារ។ ស្តេចបិសាចចាក់លំពែងចំស្មាឆ្វេងរបស់ យេ ហ្វាន ទម្លុះធ្លាយទៅក្រោយ។ តែ យេ ហ្វាន មិនថយក្រោយទេ គេប្រើសាច់ដុំគៀបលំពែងនោះជាប់ រួចលូកដៃស្តាំដែលបាក់ឆ្អឹងនោះទៅចាប់ករបស់ស្តេចបិសាច ហើយដៃឆ្វេង(ចលាចល) វាយទម្លុះពោះរបស់ស្តេចបិសាច ទាញយក **(ព្រលឹងដើម - Origin Soul)** របស់វាចេញមកក្រៅទាំងរស់!

"អ្ហា៎ក!!!!" ស្តេចបិសាចស្រែកយ៉ាងរន្ធត់ ព្រលឹងរបស់វាត្រូវបានឆេះរោលដោយភ្លើងចលាចល។

"ឯងខ្លាំង... តែឯងមិនហ៊ានស្លាប់ទេ។ ខ្ញុំហ៊ាន!" យេ ហ្វាន និយាយដោយសំឡេងដាច់ៗ ឈាមហូរចេញពីភ្នែកនិងមាត់។ គេច្របាច់ព្រលឹងស្តេចបិសាចនោះរហូតដល់សន្លប់បាត់ស្មារតី តែមិនសម្លាប់វាទេ ព្រោះគេត្រូវការវត្ថុនេះដើម្បីបើកទ្វារឋាននរក។

វិមានស្តេចបិសាច ទីបំផុតត្រូវដួលរលំ ក្រោមរាងកាយដ៏បាក់បែករបស់យុវជនម្នាក់!
(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

22/02/2026

ភាគទី ១៤៖ អារេកំពូលភ្នំបិសាចទាំង ១០៨ និងការតស៊ូក្នុងសមុទ្រឈាម

(ទីតាំង៖ តំបន់ស្នូលនៃ @ភពបិសាចម៉ឺនឆ្នាំ - Myriad Demon Planet)

វិមានស្តេចបិសាច មិនមែនគ្រាន់តែជាអគារមួយខ្នងនោះទេ តែវាគឺជាបណ្តុំនៃភ្នំភ្លើងពណ៌ខ្មៅចំនួន ១០៨ កំពូល ដែលតម្រៀបគ្នាបង្កើតជាមហាអារេការពារកម្រិតភព **(អារេកំពូលភ្នំបិសាចទាំង១០៨ - 108 Demon Peaks Array)**។ ខ្យល់អាកាសនៅទីនេះពោរពេញដោយឧស្ម័នពុលពណ៌ស្វាយ ដែលសូម្បីតែអ្នកកម្រិត **(ស្នូលមាស - Golden Core)** ស្រូបចូលតែមួយដង្ហើម ក៏នឹងរលាយសួតស្លាប់ភ្លាមៗដែរ។

យេ ហ្វាន (Ye Fan) ដែលទើបតែឈានចូលកម្រិត **(ព្រលឹងទារក ថ្នាក់ទី ១ - Nascent Soul 1st Level)** បានហោះមកដល់ជាយនៃតំបន់ភ្នំនេះ។ អាវផាយពណ៌ខ្មៅរបស់គេបក់រវិចៗតាមខ្យល់ពុល។ គេមិនបានវាយលុកចូលភ្លាមៗដោយភាពអំនួតនោះទេ។

"អារេនេះ... ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងសរសៃឈាមវិញ្ញាណនៃភពបិសាចម៉ឺនឆ្នាំទាំងមូល។ បើខ្ញុំប្រើកម្លាំងបាយវាយទម្លុះ ខ្ញុំនឹងអស់កម្លាំងមុនពេលបានជួបស្តេចបិសាចជាមិនខាន។" យេ ហ្វាន ខ្សឹបប្រាប់ខ្លួនឯង។

គេបានសម្រេចចិត្តលាក់ខ្លួននៅក្នុងជ្រលងភ្នំងងឹតមួយ រយៈពេល **៣ ខែពេញ** ដើម្បីសិក្សាពីលំហូរថាមពលនៃអារេនេះ។ រាល់យប់ គេបើក **(ភ្នែកព្រលឹងចលាចល - Chaos Soul Eye)** សម្លឹងមើលខ្សែបន្ទាត់ថាមពលដែលខ្វាត់ខ្វែងដូចសរសៃពស់។ ឧបសគ្គមិនមែនមានត្រឹមតែអារេទេ នៅទីនេះមានការយាមកាមយ៉ាងតឹងរ៉ឹងពីសំណាក់ **(ឆ្មាំបិសាចក្បាលគោ - Ox-Headed Demon Guards)** រាប់ម៉ឺននាក់ ដែលម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានកម្រិត **(កំពូលកសាងគ្រឹះ)**។

នៅយប់ថ្ងៃទី ៩០ យេ ហ្វាន បានរកឃើញចំណុចខ្សោយមួយនៅត្រង់ភ្នំទី ៧២ ដែលជាកន្លែងផ្លាស់ប្តូរវេនយាម។

យេ ហ្វាន ក្រលាស់ដៃឆ្វេង (ដៃចលាចល) ស្រាលៗ ខ្យល់អាកាសជុំវិញខ្លួនគេប្រែជាវៀចវេរ រាងកាយរបស់គេក៏រលាយចូលទៅក្នុងស្រមោលនៃដងភ្នំ។

(ស៊ឹប! ស៊ឹប!)
ដាវអាសុរាចលាចល កាត់ផ្តាច់បំពង់កឆ្មាំយាមរាប់សិបនាក់ដោយគ្មានសំឡេង។ ឈាមរបស់ពួកគេត្រូវដាវបឺតស្រូបមិនឱ្យស្រក់ដល់ដីសូម្បីមួយតំណក់ ដើម្បីកុំឱ្យផ្ទាំងសិលាប្រកាសអាសន្នដឹងខ្លួន។

ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលគេជ្រៀតចូលបានពាក់កណ្តាលផ្លូវ...
(វ៉ូម!!!)
ពន្លឺពណ៌ក្រហមឆ្អៅបានបាញ់ចេញពីកំពូលភ្នំទី ៣៦។ យេ ហ្វាន ត្រូវបង្ខំចិត្តលោតថយក្រោយរាប់រយម៉ែត្រ។

"ឯងលាក់ខ្លួនបានល្អណាស់ តែឯងមើលស្រាល **(កញ្ចក់ឆ្លុះព្រលឹង - Soul Reflecting Mirror)** របស់វិមានយើងពេកហើយ!" សំឡេងគ្រហឹមបន្លឺឡើង។ បុរសចំណាស់ពីរនាក់ ស្លៀកពាក់អាវផាយពណ៌សនិងខ្មៅ បានហោះចុះមក។ ពួកគេគឺជា **(ទូតឆ្វេងនិងស្តាំ - Left & Right Envoys)** នៃវិមានស្តេចបិសាច ដែលស្ថិតក្នុងកម្រិត **(បំបែកព្រលឹង ថ្នាក់ទី ១ - Soul Formation 1st Level)** ទាំងពីរនាក់!

(ពន្យល់៖ យេ ហ្វាន ទើបតែនៅកម្រិតព្រលឹងទារកថ្នាក់ទី ១។ ទោះបីគេមានអំណាចចលាចលដែលអាចវាយឆ្លងកម្រិតបាន ប៉ុន្តែការប្រឈមមុខនឹងអ្នកកម្រិតបំបែកព្រលឹងដល់ទៅ ២ នាក់ ក្នុងពេលតែមួយ គឺជាការប្រថុយប្រហារនឹងសេចក្តីស្លាប់ពិតប្រាកដ។)

"សម្លាប់វា!" ទូតទាំងពីរមិននិយាយច្រើន។ ទូតឆ្វេងប្រើប្រាស់ **(ដែនដីទឹកកកបិសាច - Demon Ice Domain)** ធ្វើឱ្យលំហអាកាសជុំវិញ យេ ហ្វាន កកជាផ្ទាំងទឹកកក រីឯទូតស្តាំ បញ្ចេញ **(ច្រវាក់កាត់ព្រលឹង - Soul Severing Chains)** រាប់សិបខ្សែ ហោះមកចងរឹតរាងកាយ យេ ហ្វាន។

(ប្រាំង!)
យេ ហ្វាន ត្រូវច្រវាក់នោះវាយចំទ្រូង ខ្ទាតបុកជញ្ជាំងភ្នំបាក់រាប់សិបម៉ែត្រ។ ឆ្អឹងជំនីររបស់គេបាក់ពីរដើម ឈាមពណ៌មាសខ្ជាក់ចេញពីមាត់។ កម្រិតថាមពលរបស់ពួកគេពិតជាខុសគ្នាពេកហើយ!

"ចង់សម្លាប់ខ្ញុំ? ពួកឯងត្រូវបង់ថ្លៃសាច់ឈាមសិន!" យេ ហ្វាន ជូតឈាមនៅមាត់ កែវភ្នែកប្រែជាក្រហមឆ្អិន។ គេដុតអាយុជីវិតខ្លួនឯង ៥០ ឆ្នាំ បញ្ចូលទៅក្នុង **(ដាវអាសុរាចលាចល)** រួចប្រើប្រាស់ជំហានស្រមោលខ្មោច ហោះចូលទៅប្រយុទ្ធដោយចម្ងាយជិត។ ការកាប់សម្លាប់ដ៏បង្ហូរឈាម និងអូសបន្លាយរយៈពេល ៣ ថ្ងៃ ៣ យប់ នៅជើងភ្នំបិសាច បានចាប់ផ្តើម!
(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

21/02/2026

ភាគទី ១២៖ ទារុណកម្មវិនាសកម្មធាតុទាំងប្រាំ និងកំណើតព្រលឹងទារកចលាចល

(ទីតាំង៖ កំពូលភ្នំខ្ពស់បំផុតនៃ **ភពធូលីខៀវ**។ បរិយាកាសតានតឹងខ្លាំង។)

យេ ហ្វាន អង្គុយពត់ព្រះភ្នែននៅលើកំពូលភ្នំ។ ជុំវិញខ្លួនគេ គឺព្រលឹងសត្វបិសាចបុរាណ ៩៩៩ ក្បាល (រួមទាំងព្រលឹងនាគដី) កំពុងហោះវិលវល់ និងស្រែកយំយ៉ាងវេទនា ដោយសារត្រូវភ្លើងចលាចលដុតរោលដើម្បីចម្រាញ់។

នៅពេលដែល យេ ហ្វាន ចាប់ផ្តើមដំណើរការបំបែក **(ស្នូលមាស)** របស់ខ្លួនឱ្យក្លាយជា **(ព្រលឹងទារក)**... ផ្ទៃមេឃទាំងមូលបានប្រែជាពណ៌ខុសប្រក្រតី។

វាមិនមែនជารន្ទះធម្មតាទេ។ លើកនេះ ឋានសួគ៌បានបញ្ចេញច្បាប់ដើមនៃចក្រវាឡមកកម្ទេចគេ។

**(ទារុណកម្មវិនាសកម្មធាតុទាំងប្រាំ - Five Elements Annihilation Tribulation)**

(ពន្យល់៖ ធាតុទាំងប្រាំ (មាស, ឈើ, ទឹក, ភ្លើង, ដី) គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងចក្រវាឡ។ ប៉ុន្តែ "ចលាចល" (Chaos) គឺជាអំណាចដែលនៅមុនធាតុទាំងប្រាំ និងជាសត្រូវនឹងធាតុទាំងប្រាំ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែល យេ ហ្វាន ព្យាយាមបង្កើត "ព្រលឹងទារកចលាចល" ច្បាប់ធាតុទាំងប្រាំនៃសួគ៌ា បានរួមដៃគ្នាដើម្បី "លុបបំបាត់" អត្ថិភាពរបស់គេ។)

(វ៉ូម!)
នៅលើមេឃ លេចចេញជារង្វង់អំណាចប្រាំពណ៌ដ៏មហិមា។
១. **ភ្លើងនរក (Hellfire):** ដុតបំផ្លាញសាច់ឈាម និងព្រលឹង។
២. **ទឹកអាស៊ីតសួគ៌ា (Heavenly Acid Water):** រំលាយឆ្អឹង និងថាមពលការពារ។
៣. **ឈើបិសាច (Demon Wood):** ស្រូបយកថាមពលជីវិត។
៤. **ដាវមាស (Golden Blades):** កាត់ផ្តាច់សរសៃវិញ្ញាណ។
៥. **ភ្នំដី (Earth Mountain):** សង្កត់សង្កិនឱ្យវិញ្ញាណបែកខ្ញែក។

"មកចុះ!" យេ ហ្វាន ស្រែក។ គេមិនការពារទេ តែបើកចំហរាងកាយទទួលយកទារុណកម្មទាំងប្រាំព្រមគ្នា!

(អ្ហាក!!!)
ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក រាងកាយ **(កាយាស្ពាន់បិសាច)** ដែលគេខំលត់ដំរាប់រយឆ្នាំ ត្រូវបានកម្ទេចគ្មានសល់។ សាច់ សរសៃ ឆ្អឹង រលាយបាត់អស់។ សូម្បីតែ **(ស្នូលចលាចល)** នៅក្នុង Dantian ក៏ចាប់ផ្តើមប្រេះស្រាំ។

អ្វីដែលនៅសល់ គឺគ្រាន់តែជាដុំពន្លឺព្រលឹងពណ៌ខ្មៅស្រអាប់មួយ ដែលតស៊ូយ៉ាងப்ត្រដរខ្យល់។ នេះគឺជាដំណាក់កាលគ្រោះថ្នាក់បំផុត៖ **(ការបំបែករូបកាយដើម្បីបង្កើតព្រលឹង - Shattering the Body to Forge the Soul)**។

"ខ្ញុំមិនអាចស្លាប់ទេ... យេ ស៊ីន នៅរង់ចាំខ្ញុំ... ឪពុកម្តាយនៅរង់ចាំខ្ញុំ..."

នៅក្នុងភាពអស់សង្ឃឹម ឆន្ទៈដ៏មុតមាំរបស់ យេ ហ្វាន បានដាស់ **(ថាមពលដើមកំណើតភព - Planetary Origin)** របស់ភពធូលីខៀវ។ ភពទាំងមូលបានរញ្ជួយ។ ថាមពលជីវិតពីគ្រប់ទិសទីបានហូរមកចិញ្ចឹមដុំពន្លឺព្រលឹងនោះ។

ព្រលឹងសត្វបិសាច ៩៩៩ ក្បាល ត្រូវបានស្រូបចូលទៅក្នុងដុំពន្លឺនោះ។

(ប៊ូម!!!!!)
ការផ្ទុះថាមពលដ៏អស្ចារ្យមួយបានកើតឡើង។ ទារុណកម្មធាតុទាំងប្រាំនៅលើមេឃ ត្រូវបានរលកថាមពលពណ៌ខ្មៅបោកបក់ឱ្យរលាយបាត់។

នៅលើកំពូលភ្នំ រូបកាយថ្មីមួយបានកកើតឡើង។ វាជារូបកាយរបស់ យេ ហ្វាន ដដែល ប៉ុន្តែពេលនេះ ស្បែករបស់គេហាក់ដូចជាធ្វើពីត្បូងថ្មពណ៌ស រឹងមាំជាងអាវុធទេព។ សក់ខ្មៅវែងបក់រវិច។ ហើយដៃឆ្វេងរបស់គេដែលដាច់កាលពីមុន... បានដុះមកវិញយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ!

សំខាន់បំផុត នៅក្នុង Dantian របស់គេ លែងមានស្នូលមាសទៀតហើយ។ ជំនួសមកវិញ គឺមាន **(ទារុណកម្មទារក - Nascent Soul)** តូចមួយដែលមានរូបរាងដូច យេ ហ្វាន បេះបិទ ប៉ុន្តែមានពណ៌ខ្មៅ និងភ្នែកឆេះដោយភ្លើងចលាចល។

**ព្រលឹងទារកចលាចល (Chaos Nascent Soul) - សម្រេចជោគជ័យ!**

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ភពធូលីខៀវក៏បានវិវឌ្ឍម្តងទៀត ពី **(ភពកម្រិតមធ្យម)** ទៅជា **(ភពកម្រិតខ្ពស់ - High-Tier Planet)**!

យេ ហ្វាន បើកភ្នែក។ គេទទួលអារម្មណ៍ថា គេអាចគ្រប់គ្រងច្បាប់លំហនៅជុំវិញខ្លួនបាន។ គេឈានជើងមួយជំហាន ក៏បាត់ខ្លួនពីកំពូលភ្នំ ហើយទៅលេចមុខនៅពីមុខសំពៅចម្បាំងរបស់ លី ធាន ដែលទើបតែហោះចូលមកដល់។

(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

21/02/2026

◀️ភាគទី ១៣៖ កំហឹងនៃស្តេចបិសាច និងការប្រកាសសង្គ្រាម

(បរិយាកាស៖ ពីលើអាកាសនៃភពធូលីខៀវ។ លី ធាន និងកងទ័ពរបស់គេ ទើបតែមកដល់ ហើយតក់ស្លុតនឹងការប្រែប្រួលនៃភពនេះ។)

"ថាមពលនេះ... វាទើបតែក្លាយជាភពកម្រិតខ្ពស់?! ហើយអាបិសាចនោះ... វាបំបែកកម្រិតបានសម្រេចហើយ?" លី ធាន មុខស្លេក។ គាត់មានអារម្មណ៍ថាមានសម្ពាធដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចចេញពី យេ ហ្វាន ដែលទើបតែឡើងកម្រិត **(ព្រលឹងទារក ថ្នាក់ទី ១)** ថ្មីៗ។ សម្ពាធនេះខ្លាំងជាងគាត់ដែលជា **(កំពូលព្រលឹងទារក)** ទៅទៀត!

"មកដល់ចំពេលល្អណាស់។ ខ្ញុំទើបតែត្រូវការសាកល្បងថាមពលថ្មី។" យេ ហ្វាន និយាយដោយសំឡេងស្ងប់ស្ងាត់ តែវាបន្លឺក្នុងព្រលឹងរបស់សត្រូវដូចផ្គរលាន់។

យេ ហ្វាន លើកដៃឆ្វេង (ដែលទើបដុះថ្មី) ឡើង។ ព្រលឹងទារកចលាចលនៅក្នុងខ្លួនគេ បានបញ្ចេញអំណាច។

**"(វិជ្ជាច្បាប់ចលាចល៖ ដៃខ្មោចលេបត្របាក់ - Chaos Law Art: Devouring Ghost Hand)!"**

(វូ......!)
ដៃថាមពលពណ៌ខ្មៅដ៏ធំមហិមា បានលេចចេញពីភាពទទេរ។ វាធំជាងសំពៅចម្បាំងទៅទៀត។ វាបានចាប់ក្តោបយកសំពៅចម្បាំងដែលនៅសល់ទាំងពីរគ្រឿង រួមទាំង លី ធាន និងសិស្សរាប់ពាន់នាក់នៅខាងក្នុង។

"ទេ! បុព្វបុរស ជួយខ្ញុំផង!" លី ធាន ស្រែកអស់សង្ឃឹម។ គាត់ព្យាយាមប្រើច្បាប់លំហ (Spatial Law) ដើម្បីគេច តែលំហនៅជុំវិញខ្លួនគាត់ត្រូវបានដៃខ្មោចនោះបិទជិតអស់ហើយ។

(ក្រឹប!) យេ ហ្វាន ក្តាប់ដៃ។
(ផូង!!!) សំពៅ និងមនុស្សទាំងអស់នៅខាងក្នុង ត្រូវបានច្របាច់កិនឱ្យក្លាយជាកម្ទេចឈាម និងវិញ្ញាណបែកខ្ញែក។ យេ ហ្វាន há មាត់ ស្រូបយកកម្ទេចព្រលឹងទាំងអស់នោះមកចិញ្ចឹមព្រលឹងទារករបស់ខ្លួន។

ការប្រយុទ្ធបានបញ្ចប់ក្នុងរយៈពេល ១០ វិនាទី។ នេះហើយជាអំណាចនៃ **(ព្រលឹងទារកចលាចល)**!

យេ ហ្វាន មិនបាននៅស្ងៀមទេ។ គេដឹងថា ពេលវេលាមានតម្លៃ។ គេត្រឡប់ទៅមើលប្អូនស្រីមួយភ្លែត ពង្រឹងអារេការពារនាងដោយប្រើច្បាប់លំហថ្មី រួចប្រើប្រាស់ **(អារេបញ្ជូនលំហឆ្លងផ្កាយ)** នៅលើភពនេះ (ដែលទើបតែលេចចេញមកក្រោយការវិវឌ្ឍភព) ដើម្បីបញ្ជូនខ្លួនត្រឡប់ទៅកាន់ **(ភពបិសាចម៉ឺនឆ្នាំ)** វិញភ្លាមៗ។

---

(ទីតាំង៖ **ភពបិសាចម៉ឺនឆ្នាំ - Myriad Demon Planet**។ នៅក្នុងសាលប្រជុំនៃ **វិមានស្តេចបិសាច - Demon King Palace**។)

បរិយាកាសតានតឹងខ្លាំង។ **ស្តេចបិសាចអាវខ្មៅ (Black Robed Demon King)** ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងកំពូលនៃភពនេះ (កម្រិត **បំបែកព្រលឹង ថ្នាក់កំពូល**) កំពុងអង្គុយលើបល្ល័ង្កឆ្អឹង។

"រាយការណ៍! នាគដីក្រោះដែក ដែលជាសត្វយាមច្រកចូលបុរាណ ត្រូវបានគេសម្លាប់! ហើយផ្ទាំងថ្មផែនទីទៅកាន់ **(ច្រកទ្វារឋាននរកលឿង)** បានបាត់!" ចាស់ទុំម្នាក់រាយការណ៍ទាំងញ័រខ្លួន។

"ឆ្កួតមែន! អ្នកណាហ៊ានប៉ះពាល់របស់នៅក្នុងដែនដីអញ!" ស្តេចបិសាចផ្ទុះកំហឹង ធ្វើឱ្យវិមានទាំងមូលរង្គើ។ "បញ្ជូន **(ក្រុមប្រហារបិសាច - Demon Ex*****on Squad)** ចេញទៅ! តាមប្រមាញ់វា ទោះវារត់ទៅដល់ជើងមេឃក៏ដោយ ត្រូវតែយកក្បាលវា និងផ្ទាំងថ្មមកវិញ!"

(ក្រុមប្រហារបិសាច គឺជាក្រុមឃាតករពិសេសដែលបង្កើតឡើងដោយអ្នកកម្រិត **(កំពូលព្រលឹងទារក)** ចំនួន ៥ នាក់។ ពួកគេធ្លាប់សម្លាប់អ្នកកម្រិតបំបែកព្រលឹងដែលរងរបួសបានទៀតផង។)

មួយសន្ទុះក្រោយមក នៅតំបន់វាលរហោស្ថាននៃភពបិសាច។

យេ ហ្វាន ទើបតែលេចចេញពីច្រកលំហ។ គេឈរស្ងៀម រង់ចាំ។
(ហ្វីវ! ហ្វីវ! ហ្វីវ!) ស្រមោលខ្មៅ ៥ នាក់ បានចុះមកឡោមព័ទ្ធគេ។ ក្លិនអាយឃាតកម្មឃោរឃៅសាយភាយពេញបរិវេណ។

"ឯងគឺជាអ្នកដែលសម្លាប់នាគដី? ប្រគល់ផ្ទាំងថ្មផែនទីមក ហើយលុតជង្គង់ទទួលទោសស្លាប់ទៅ!" មេក្រុមប្រហារ និយាយដោយសំឡេងកាចសាហាវ។

យេ ហ្វាន ងើបមុខសម្លឹងពួកគេ។ កែវភ្នែករបស់គេស្ងប់ស្ងាត់ដូចបឹងទឹកកក។ គេទាញផ្ទាំងថ្មផែនទីចេញមកកាន់ក្នុងដៃ។

"អ្នកឯងចង់បានរបស់នេះ?" យេ ហ្វាន ញញឹមចុងមាត់ តែជាស្នាមញញឹមដែលធ្វើឱ្យអ្នកឃើញព្រឺឆ្អឹងខ្នង។ "ខ្ញុំនឹងទៅ **(ច្រកទ្វារឋាននរកលឿង)**។ អ្នកណាឃាំងផ្លូវខ្ញុំ... ស្លាប់។"

"សម្លាប់វា!" ក្រុមប្រហារទាំង ៥ នាក់ បញ្ចេញអាវុធកំណើត និងវិជ្ជាច្បាប់រៀងៗខ្លួន សំដៅកម្ទេច យេ ហ្វាន ព្រមគ្នា។

យេ ហ្វាន មិនដកដាវទេ។ គេគ្រាន់តែបោះជំហានទៅមុខមួយជំហាន។ **(ព្រលឹងទារកចលាចល)** នៅក្នុងខ្លួនគេបើកភ្នែក។

**"(ដែនច្បាប់ចលាចល៖ ការបង្ក្រាបដាច់ខាត - Chaos Law Domain: Absolute Suppression)!"**

(ប៊ូម!!!)
រង្វង់អំណាចពណ៌ខ្មៅបានផ្ទុះចេញពីរាងកាយ យេ ហ្វាន គ្របដណ្តប់ចម្ងាយ ១០ ម៉ាយ។ នៅក្នុងដែននេះ ច្បាប់ធាតុទាំងប្រាំលែងដំណើរការ។ អាវុធ និងវិជ្ជាគុនរបស់ក្រុមប្រហារទាំង ៥ នាក់ បានរលាយបាត់ភ្លាមៗ។ រាងកាយរបស់ពួកគេត្រូវបានសង្កត់ជាប់នឹងដី មិនអាចកម្រើកបាន។

"នេះ... នេះជាដែនច្បាប់អី? ហេតុអ្វីក៏ខ្លាំងម្ល៉េះ?!" ពួកគេភ័យរន្ធត់ដល់កម្រិតកំពូល។

យេ ហ្វាន ដើរទៅជិតពួកគេម្នាក់ម្តងៗ។ គេដាក់ដៃលើក្បាលរបស់ពួកគេ ហើយប្រើ **(វិជ្ជាស្វែងរកព្រលឹង - Soul Searching Technique)** ដ៏ឃោរឃៅ ដើម្បីអានការចងចាំអំពីទីតាំងពិតប្រាកដនៃច្រកទ្វារនរក និងកម្លាំងការពាររបស់វិមានស្តេចបិសាច។ ជនរងគ្រោះស្រែកយំយ៉ាងវេទនា មុនពេលព្រលឹងបែកខ្ញែកក្លាយជាមនុស្សល្ងង់។

បន្ទាប់ពីទទួលបានព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់ យេ ហ្វាន បានសម្លាប់ពួកគេទាំងអស់ចោល។ គេងាកមុខទៅទិសដែលវិមានស្តេចបិសាចតាំងនៅ។

"ស្តេចបិសាច... ឯងគ្រប់គ្រងច្រកទ្វារនរក តែឯងមិនដែលប្រើវាដើម្បីជួយអ្នកណាទេ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំ យេ ហ្វាន ប្រកាសសង្គ្រាមជាមួយវិមានរបស់ឯង។ ខ្ញុំនឹងជាន់ពន្លិចវិមានរបស់ឯង ហើយបើកទ្វារនរកនោះដោយខ្លួនឯង!"

សង្គ្រាមរវាង "អាទិទេពចលាចល" ថ្មី និងមហាអំណាចចាស់នៃភពបិសាច បានចាប់ផ្តើមជាផ្លូវការហើយ!

(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)

21/02/2026

ភាគទី ១១៖ ដំណើរឆ្លងសមុទ្រតារា និងអន្ទាក់នៃសត្រូវចាស់**

(ពេលវេលា៖ ៣០ ឆ្នាំក្រោយមក។ ទីតាំង៖ ដែនអវកាសដ៏ត្រជាក់និងងងឹត នៅជិតប្រព័ន្ធផ្កាយនៃ **ភពធូលីខៀវ**)

ការធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ដែនផ្កាយដោយមិនប្រើប្រាស់ **(អារេបញ្ជូនលំហបុរាណ - Ancient Teleportation Array)** គឺជាការប្រថុយជីវិតដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុត សូម្បីតែសម្រាប់អ្នកកម្រិត **(ព្រលឹងទារក - Nascent Soul)** ក៏ដោយ។ យេ ហ្វាន (Ye Fan) ដែលស្ថិតនៅត្រឹម **(កំពូលស្នូលមាស)** បានចំណាយពេល ៣០ ឆ្នាំ ហោះហើរក្នុងល្បឿនអតិបរមា គេចពីព្យុះអវកាស និងសត្វចម្លែកលំហ ដើម្បីត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ។

គោលបំណងរបស់គេមានតែមួយគត់៖ បំបែកកម្រិត **(ព្រលឹងទារក)** នៅលើភពធូលីខៀវ ដោយប្រើប្រាស់ព្រលឹងសត្វបិសាច ៩៩៩ ក្បាល និងថាមពលដើមកំណើតភព ដើម្បីបង្កើត **(ព្រលឹងទារកចលាចល - Chaos Nascent Soul)**។

ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលគេហោះមកជិតដល់បរិវេណនៃប្រព័ន្ធផ្កាយកំណើត...

(វ៉ឺង... វ៉ឺង!)
សំពៅចម្បាំងអវកាសដ៏ធំសម្បើមចំនួន ៣ គ្រឿង ដែលមានទង់សម្គាល់រូប "តារាប្រាំពីរ" បានលេចចេញពីការលាក់ខ្លួន។ ពួកវាបានបង្កើត **(របាំងបិទខ្ទប់លំហ - Spatial Lockdown Barrier)** គ្របដណ្តប់តំបន់អវកាសរាប់ម៉ឺនគីឡូម៉ែត្រ។

នេះគឺជាកងទ័ពស្ទាក់ចាប់របស់ **(និកាយតារាសួគ៌ា - Celestial Dipper Sect)**! បន្ទាប់ពី បុព្វបុរស ហាន ត្រូវរបួសធ្ងន់កាលពីជាង ៥០ ឆ្នាំមុន និកាយនេះបានចាត់ទុក យេ ហ្វាន ជាសត្រូវលំដាប់ទីមួយ ហើយបានដាក់ពង្រាយកម្លាំងឃ្លាំមើលនៅទីនេះរហូត។

"ហាសហា! អាបិសាចត្រកូល យេ! ទីបំផុតឯងក៏បង្ហាញខ្លួនហើយ!" សំឡេងគ្រហឹមបន្លឺចេញពីសំពៅមេ។ អ្នកដឹកនាំលើកនេះមិនមែនជា បុព្វបុរស ហាន ទេ តែជា **ចាស់ទុំអនុវត្តច្បាប់ (Law Enforcement Elder)** ឈ្មោះ **លី ធាន (Li Tian)** កម្រិត **(កំពូលព្រលឹងទារក - Peak Nascent Soul)**។

"បាញ់កាំភ្លើងធំផ្កាយពិឃាត (Star Destroyer Cannons) ព្រមគ្នា! កម្ទេចវាឱ្យក្លាយជាធូលីអវកាស!"

(ផូង! ផូង! ផូង!)
កាំរស្មីពន្លឺពណ៌សដែលប្រមូលផ្តុំពីថាមពលផ្កាយ បានបាញ់សំដៅមក យេ ហ្វាន ដូចភ្លៀងអាចម៍ផ្កាយ។ ថាមពលនីមួយៗអាចសម្លាប់អ្នកកម្រិតស្នូលមាសធម្មតាបានរាប់រយនាក់។

យេ ហ្វាន ឈរនៅលើអាចម៍ផ្កាយតូចមួយ កែវភ្នែកត្រជាក់ស្រឹប។ គេគ្មានពេលលេងជាមួយពួកវាទេ។ ប្អូនស្រីរបស់គេ និងក្តីសង្ឃឹមនៃការប្រោសឪពុកម្តាយ កំពុងរង់ចាំនៅខាងមុខ។

"ពួកឯង... គ្រាន់តែជាថ្មតូចជើងក្នុងដំណើររបស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ។"

យេ ហ្វាន ដក **(ដាវអាសុរាចលាចល)** ចេញមក។ ជំនួសឱ្យការការពារ គេបានបញ្ចូលថាមពលចលាចលទាំងអស់ទៅក្នុងដាវ ហើយកាប់ពុះទៅមុខត្រង់ៗ។

**"(វិជ្ជាដាវចលាចល៖ បំបែកលំហអវកាស - Chaos Sword Art: Void Sunder)!"**

(ឆ្វាច់......!!!)
ខ្សែដាវពណ៌ខ្មៅមួយសរសៃដែលមើលទៅសាមញ្ញបំផុត បានហោះចេញទៅ។ ប៉ុន្តែនៅកន្លែងដែលវាហោះកាត់ លំហអាកាសត្រូវបានហែកដាច់ជាស្នាមប្រេះពណ៌ខ្មៅវែង។ កាំរស្មីផ្កាយពិឃាតទាំងអស់ ត្រូវបានស្នាមប្រេះលំហនោះស្រូបចូលបាត់អស់។

ខ្សែដាវនោះមិនទាន់អស់សន្ទុះ វាបានបន្តហោះទៅកាត់សំពៅចម្បាំងពីរគ្រឿងនៅខាងមុខដាច់ជាពីរកំណាត់។ សំពៅដែលរឹងមាំអាចទប់ទល់នឹងអាចម៍ផ្កាយបាន ត្រូវកាត់ដូចក្រដាស។

"មិនអាចទៅរួចទេ! វាគ្រាន់តែជាកម្រិតស្នូលមាស!" លី ធាន ស្រែកដោយความตกใจ (តក់ស្លុត)។

យេ ហ្វាន ឆ្លៀតឱកាសដែលរបាំងបិទខ្ទប់លំហមានចន្លោះប្រហោង គេប្រែខ្លួនជាពន្លឺពណ៌ខ្មៅ ហោះទម្លុះចូលទៅក្នុងបរិយាកាសនៃ **(ភពធូលីខៀវ)** យ៉ាងលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ។

"ដេញតាម! កុំឱ្យវាបំបែកកម្រិតបានសម្រេច!" លី ធាន បញ្ជាសំពៅដែលនៅសល់ឱ្យដេញតាមចូលទៅក្នុងភព។ សង្គ្រាមនៅលើដែនដីកំណើត ហៀបនឹងផ្ទុះឡើងម្តងទៀត!

(សូមរង់ចាំតាមដានភាគបន្ត... កុំភ្លេចជួយ Follow 👍& Like 👍& Share◀️ & Comment 💬& Donation ABA QR 📱)