28/05/2026
#ទៅលេងអតីតកាល
កាលពីយប់មិញ ខ្ញុំបានទៅលេងអតីតកាលរបស់ខ្លួន តាមរយៈ IG, Tiktok, និង FB របស់ខ្លួន។
មានរឿងដែលខ្ញុំសឹងភ្លេចថាខ្ញុំធ្លាប់បានធ្វើនិងនិយាយ។
មានរឿងដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំញញឹម ហើយក៏សរសើរខ្លួនឯងថាបានឆ្លងកាត់យ៉ាងលំបាកដោយជោគជ័យ។
មានរឿងដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំហាក់ឃើញថាអតីកាលរបស់ខ្ញុំក៏មានរឿងល្អគួរសមដែរ។
មានរឿង ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំអរគុណអតីត និងកាន់តែមានសេចក្តីដឹងគុណចំពោះជីវិតនៅពេលបច្ចុប្បន្ន។
ខ្ញុំធ្លាប់និយាយហើយថារាល់វីដេអូ ឬអត្ថបទដែលខ្ញុំបង្ហោះ គឺជាភាសាដែលខ្ញុំប្រើលួងលោម និងលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង ហើយជាពិសេសក៏ជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីកំហុស និងគំនិតរបស់ខ្លួនទៅលើរឿងណាមួយដែលខ្ញុំបានចួប។
ដូច្នេះពេលខ្ញុំទៅមើល ឬអាននូវវីដេអូ ឬអត្ថបទទាំងនោះឡើងវិញ ខ្ញុំហាក់ដូចជាមានមិត្តដ៏ល្អម្នាក់មកអង្អែលស្មាថ្នមៗ ហើយទាញក្បាលខ្ញុំទៅផ្អែកលើស្មារបស់គេ ដោយប្រាប់ខ្ញុំថា៖
«ឌីណា ឯងពូកែណាស់! ឯងធ្វើបានល្អណាស់! កុំបារម្ភច្រើនពេក! គ្រប់យ៉ាងមិនអីទេ! ឯងនៅតែមានឱកាស ឱ្យតែឯងនៅមានជីវិត!»
អត្ថបទ ឬវីដេអូរបស់ខ្ញុំ ដែលខ្ញុំបានអាន និងមើលកាលពីយប់មិញ ហាក់មករំឭកខ្ញុំនូវរឿងមួយទៀតដែលសំខាន់គឺ ឱ្យតែរស់នៅក្នុងបច្ចុប្បន្នបានល្អ គឺថ្ងៃមុខពេលឯងទៅលេងអតីតកាល ឯងនឹងឃើញមនុស្សម្នាក់ ដែលធ្លាប់ជាឯង ហើយជាអ្នកជំរុញឯងឱ្យមានថ្ងៃនេះ។
ដូច្នេះហើយ បានជាពេលខ្ញុំចង់ធ្វើអ្វី គឺខ្ញុំតែងធ្វើ កុំឱ្យតែវាប៉ះពាល់ដល់អ្នកដទៃ ឬខុសច្បាប់។
ខ្ញុំសង្ឃឹមថា ប្រសិនបើមានអ្នកអានណា បានអានដល់ត្រឹមនេះ គឺខ្ញុំចង់ឱ្យអ្នកដឹងថា ក្តីសុបិនរបស់អ្នក ពុំមាននរណាមកសម្រេចវាជំនួសអ្នក ក្រៅពីអ្នកឡើយ។ និយាយដល់ក្តីសុបិនអាចធំពេក អ៊ីចឹងបន្ថយមកនូវត្រឹមចំណូលចិត្តទៅចុះ។ បើចូលចិត្តធ្វើអ្វី ក៏ធ្វើទៅ ឱ្យតែបានសប្បាយចិត្ត ហើយមិនប៉ះពាល់អ្នកដទៃ។ ចួនកាលរឿងដែលយើងគិតថាយើងធ្វើដើម្បីអ្នកដទៃ ឬលើកទឹកចិត្តអ្នកដទៃ បែរជាក្លាយជារឿងដែលយើងធ្វើដើម្បីខ្លួនឯង ឬលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯងនៅថ្ងៃមុខ។
នៅក្នុងខ្លួនរបស់យើងមានកូនក្មេងម្នាក់ ដែលត្រូវការក្តីស្រឡាញ់ ភាពកក់ក្តៅ កម្លាំងចិត្ត និងពាក្យពេចន៍ល្អៗពីយើង។
បើពិភពលោកខាងក្រៅឃោរឃៅហើយ កុំឱ្យពិភពលោករបស់កូនក្មេងដែលនៅក្នុងខ្លួនយើង ក្លាយជាទីអសុវត្ថិភាព ក្លាយជាសវនការកាត់ខ្លីខ្លួនឯង ក្លាយជាទីឃុំសេរីភាពខ្លួនឯង និងធ្វើទារុណផ្លូវចិត្តរបស់ខ្លួនឯងអី។
សេចក្តីស្រឡាញ់អាចព្យាបាលរបួសផ្លូវចិត្ត។ តែដោយរបៀបណា បានដល់កម្រិតណា អាស្រ័យលើពេលវេលា និងយើងខ្លួនឯងផ្ទាល់។ រៀនស្រឡាញ់ខ្លួនឯងឱ្យបានច្រើន។
សូមអរគុណដែលបានអានដល់ចប់។
ដោយក្តីស្រឡាញ់ពីខ្ញុំឌីណា