23/05/2026
"යුක්තියේ තරාදිය සිවුරෙන් වැසී ගිය දා..."
අනුරාධපුරයේදී අහිංසක කුඩා දරුවෙකුට මුහුණ දීමට සිදුවූ ඒ අතිශය කෲර අපරාධය සහ ඊට අදාළව නීතිය ක්රියාත්මක වූ ආකාරය අද සමස්ත සමාජයම කම්පනයට පත් කර ඇත. සමාජයට මඟ පෙන්විය යුතු, අවිහිංසාව පෙරදැරි කරගත් උතුම් දර්ශනයක් නියෝජනය කරන චීවරධාරියෙකු අතින් මෙවැනි අමානුෂික සහ තුච්ඡ අපරාධයක් සිදුවීම, හුදෙක් එක් දරුවෙකුගේ ජීවිතයක් විනාශ කිරීමක් පමණක් නොව, සමස්ත සමාජයේම බලාපොරොත්තු සහ විශ්වාසය කඩ කිරීමකි.
නීතිය කාටත් සමාන විය යුතුය. අපරාධකරුවෙකුට දඬුවම් දීමේදී ඔහු අඳින ඇඳුම, ඔහුගේ ආගම, ජාතිය හෝ සමාජ තරාතිරම කිසිසේත්ම ඊට පළිහක් නොවිය යුතුය. නීතියේ දෙව්දුවගේ දෑස් බැඳ ඇත්තේ යුක්තිය පසිඳලීමේදී පුද්ගලයා කවුරුන්දැයි නොබලා, හුදෙක් වරදේ ස්වභාවය අනුව අපක්ෂපාතීව තීන්දුව ලබා දීම සංකේතවත් කිරීමටය. එහෙත්, අද ඒ යුක්තියේ තරාදිය මතට සිවුරක් දමා, නීතියේ අපක්ෂපාතීත්වය සහ ගෞරවය හෑල්ලුවට ලක්වී ඇත්දැයි සමාජයට සාධාරණ සැකයක් මතු වී තිබේ.
මේ අහිංසක දරුවාගේ අනාගතය, මානසික නිදහස සහ ජීවිතය අමු අමුවේ විනාශ කළ පාපතරයාට නිසි දඬුවම් නොලැබෙන්නේ නම්, අප ජීවත් වන්නේ කෙබඳු නීතියක් ඇති රටකද? දරුවන්ටවත් අවම ආරක්ෂාවක්, යුක්තියක් ලබා දිය නොහැකි නීති පද්ධතියකින් ඇති ඵලය කුමක්ද?
කවර තරාතිරමක අයෙකු වුවද, අපරාධයක් යනු අපරාධයකි. විශේෂයෙන්ම අසරණ දරුවෙකුට එරෙහිව කරන අපරාධයකට කිසිදු සමාවක් නොමැත. සිවුර යනු අති උතුම් ශාස්තෘවරයෙකුගේ නිර්මල දර්ශනය සංකේතවත් කරන පූජනීය වස්තුවක් මිස, කාමාන්ධ වූ ළමා අපචාරකයින්ට නීතියෙන් ගැලවී හැංගී සිටීමට ඇති ආරක්ෂිත කබායක් නොවිය යුතුය.
අප හඬ නැගිය යුත්තේ මේ සමාජය ඉදිරියේ අසරණ වූ ඒ කුඩා දරුවාගේ යුක්තිය වෙනුවෙනි. මේ රටේ නීතිය තරාතිරම නොබලා අකුරටම ක්රියාත්මක වන, අපරාධකරුවන්ට නිසි දඬුවම් ලැබෙන දවසක් උදා වන තුරු සමාජයක් ලෙස අප අවධියෙන් සිටිය යුතුය. අහිංසක දරුවන්ගේ කඳුළු වලට සාධාරණයක් ඉටුවන තුරු නීතියෙන් පිළිසරණක් පතමු!
#යුක්තිය #නීතියේආධිපත්යය #ළමාආරක්ෂාව #ශ්රීලංකාව #සාධාරණත්වය #ළමාඅපචාරනතරකරමු