07/05/2026
தமிழக அரசியலில், ஈழத் தமிழர்களின் துயரமும் அவர்களின் போராட்ட வரலாறும் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் லாபத்திற்கான கருவியாக மாற்றப்பட்டிருப்பதை நாம் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டியுள்ளது.
குறிப்பாக, நாம் தமிழர் கட்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் சீமான் அவர்களின் அரசியல் நகர்வுகள், ஈழ மக்களின் உண்மையான மறுவாழ்வை விடவும், ஒரு விதமான 'உணர்வு வணிகத்தை' (Emotional Marketing) மையப்படுத்தியே அமைந்துள்ளன என்பது நிதர்சனம்.
ஒரு அரசியல் இயக்கம் என்பது கொள்கை விளக்கத்தோடு நின்றுவிடாமல், தான் முன்வைக்கும் இலக்கிற்கு குறைந்தபட்ச பங்களிப்பையாவது செய்திருக்க வேண்டும்.
ஆனால், சீமான் அவர்களின் 16 ஆண்டுகால மேடைப் பேச்சுகளை ஆய்வு செய்தால், அங்கு ஈழ மக்களின் வாழ்வாதார மேம்பாட்டிற்கான எந்தவொரு ஆக்கப்பூர்வமான திட்டமும் செயல்பாட்டில் இல்லை என்பது புலனாகிறது.
தமிழர் தாயகத்தில் அபகரிக்கப்பட்ட காணிகளை மீட்பதற்கோ அல்லது வன்னிப் பகுதியில் போரினால் சிதைந்த குடும்பங்களின் பொருளாதாரத்தை உயர்த்துவதற்கோ அந்த இயக்கத்தால் முன்னெடுக்கப்பட்ட திட்டங்கள் ஏதுமில்லை.
சர்வதேச நீதிமன்றங்களில் (ICC/ICJ) இலங்கை அரசுக்கு எதிரான சட்டப் போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதிலோ அல்லது ஐநா மனித உரிமைகள் பேரவையில் (UNHRC) முறையான ஆதாரங்களை சமர்ப்பிப்பதிலோ இவர்களின் பங்களிப்பு Zeroவாகவே உள்ளது.
சீமான் அவர்களின் அரசியல் கட்டமைப்பு என்பது புலம்பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்களின் 'குற்றவுணர்வை' ஒரு சந்தையாகப் பயன்படுத்துகிறது.
தாயகத்தில் உள்ள உறவுகளுக்கு நேரடியாக உதவ முடியாத ஏக்கத்தைப் பயன்படுத்தி, உணர்ச்சிகரமான உரைகள் மூலம் நிதி திரட்டப்படுகிறது.
இங்கே ஈழம் என்பது ஒரு இலக்கல்ல, மாறாக நிதி திரட்டுவதற்கான ஒரு 'கருவி’ மட்டுமே.
பணம் கொடுக்கும் புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கும், அதைப் பெற்றுக்கொண்டு அரசியல் செய்யும் நாம் தமிழர் கட்சிக்கும் இடையே நிலவும் இந்த உறவு, ஈழத் தமிழர்களின் உண்மையான வலியில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை.
இது ஒரு ஆரோக்கியமான அரசியலல்ல, மாறாக இது ஒரு 'வியாபாரம்' மட்டுமே.
உண்மையிலேயே ஈழ மக்களின் நலனில் அக்கறை கொண்டவர்கள் சத்தமில்லாமல் பல பணிகளைச் செய்து வருகின்றனர் , விளம்பரங்கள் இன்றி களத்தில் பணியாற்றுகிறார்கள்.
பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்களின் கல்விக்காக கணினிகள் மற்றும் புத்தகங்கள் வழங்குகிறார்கள்.
ITJP, PEARL போன்ற சர்வதேச அமைப்புகளுடன் இணைந்து போர்க்குற்ற ஆவணப்படுத்தலில் ஈடுபடுகின்றனர்.
ஐநா மன்றத்தில் முறையான அமைப்புக்கள் மூலம் அழுத்தங்களை கொடுத்து உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்க்கின்றனர்.
இத்தகைய பணிகள் விளம்பரப்படுத்தப்படுவதில்லை, ஏனெனில் இவை உணர்ச்சியைத் தூண்டுவதை விட தீர்வை நோக்கியே நகர்கின்றன.
மேடையில் முழக்கமிடுவதால் வரும் சமூக ஊடகப் புகழும் , நிதியும், களத்தில் ஒரு பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்திற்குச் செய்யும் நேரடி உதவியில் கிடைப்பதில்லை என்பதே கசப்பான உண்மை.
நாம் தமிழர் கட்சிக்கு வழங்கப்படும் நிதியில் ஒரு சிறு பகுதி நேரடியாக வன்னி அல்லது முல்லைத்தீவு பகுதிகளில் உள்ள பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்குச் சென்றிருந்தால், இன்று பல நூறு குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரம் உயர்ந்திருக்கும்.
ஆனால், அங்கே 'தீர்வை' விட 'தீர்வு பெற்றுத் தருவோம்' என்ற பிம்பத்தை விற்பதே லாபகரமானதாகக் கருதப்படுகிறது.
தமிழ் தேசிய அரசியல் என்ற போர்வையில் முன்னெடுக்கப்படும் தற்போதைய மேடைப் பேச்சுகள், தாயகத்தில் வாழும் மக்களின் உண்மையான தேவைகளைத் திசைதிருப்பும் ஒரு கருவியாக மாறியுள்ளன.
புலம்பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள் உழைத்து ஈட்டும் பணம், ஈழத் தமிழர்களின் வாழ்வாதாரத்தை மறுகட்டமைப்பு செய்யப் பயன்படுவதற்குப் பதிலாக, தமிழகத்தில் ஒரு தனிநபரின் அரசியல் வளர்ச்சிக்காகத் தாரைவார்க்கப்படுவது ஒரு வரலாற்றுப் பிழை.
தமிழகத் தேர்தல்களுக்காகவும், ஆடம்பரக் கூட்டங்களுக்காகவும் செலவிடப்படும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய், வன்னி மற்றும் யாழ் பகுதிகளில் சுயதொழில் வாய்ப்புகளை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தால், இன்று பல ஆயிரம் தமிழ்க் குடும்பங்கள் தற்சார்பு பொருளாதாரத்தை எட்டியிருக்கும்.
ஈழத்தின் வலியை 'மூலதனமாக' வைத்து அரசியல் லாபம் ஈட்டும் போக்கு வளர்கிறதே தவிர, மக்களின் எதிர்காலத்தில் 'முதலீடு' செய்யும் எண்ணம் இந்த நாம் தமிழர் கட்சி அரசியல் தலைமைகளிடம் இல்லை.
ஈழம் என்பது ஒரு இலக்கல்லாமல், அரசியல் ஏணியாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படும்போது, அந்த ஏணி ஏறியதும் மக்களின் வலிகள் மறக்கடிக்கப்படுகின்றன.
ஒரு தலைவனை கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றும் இளைஞர் சமூகம், தர்க்கரீதியான சிந்தனையை இழக்கும்போது அந்த இனத்தின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகிறது.
சீமானின் பின்னால் செல்லும் இளைஞர்கள், தங்களின் சொந்த எதிர்காலத்தையும் சமூகப் பொறுப்பையும் தொலைத்துவிட்டு, வெறும் சமூக ஊடகப் போராளிகளாகவும், தற்குறிகளாகவுமே எஞ்சி நிற்கப்போகிறார்கள்.
இவர்களைத் திருத்துவது என்பது சாத்தியமற்ற ஒன்றாகத் தோன்றும் அளவுக்கு இவர்கள் உணர்ச்சி வசப்பட்டு உள்ளனர்.
உணர்ச்சிகரமான பேச்சுகளால் ஈர்க்கப்படும் இளைஞர்கள், களத்தில் செய்ய வேண்டிய ஆக்கப்பூர்வமான வேலைகளை விடுத்து, சமூக ஊடகங்களில் சண்டையிடுவதிலேயே காலத்தைக் கழிக்கின்றனர்.
இது அவர்களின் தனிப்பட்ட முன்னேற்றத்தையும், சமூகத்தின் கூட்டு வளர்ச்சியையும் ஒருசேரப் பாதிக்கிறது.
மாற்றுக் கருத்துக்களை ஏற்க மறுப்பதும், கேள்விகளைக் கிண்டல் செய்வதும் ஒரு ஆரோக்கியமான ஜனநாயகப் பண்பல்ல. இது அவர்களைக் காலப்போக்கில் ஒரு தேக்கமடைந்த குழுவாகவே மாற்றும்.
நிதியில் ஒரு சதவீதத்தைக்கூட ஈழத்திற்காகச் செலவிடாமல், ஈழத்தின் பெயரால் கோடீஸ்வரர்களாக உருவெடுக்கும் கபடதாரிகளைத் தமிழ் மக்கள் மெல்ல மெல்லப் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கியுள்ளனர்.
கடந்த 2026 தேர்தல் முடிவுகள் மற்றும் மக்கள் மத்தியில் நிலவும் அதிருப்தி ஆகியவை, மக்கள் இந்த 'ஈழ உணர்வு வியாபாரத்தை' மெல்ல மெல்லப் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கியுள்ளனர் என்பதைக் காட்டுகின்றன.
வெற்று முழக்கங்கள் வயிறு வளர்க்காது என்பதை உணர்ந்த மக்கள், தீர்வுகளை முன்வைக்காத சீமானை நிராகரிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.
அரசியலை ஒரு தன்னை வளம்படுத்தும் தொழிலாக கொண்டவர்களுக்கு (Career), கோடீஸ்வரனாகும் வழியாகவும் பார்ப்பவர்களுக்கு மக்கள் வழங்கும் தீர்ப்பு ஒரு எச்சரிக்கையாக அமைய வேண்டும்.
உணர்ச்சிகளை முதலீடு செய்து லாபம் ஈட்டும் அரசியல் நீண்ட காலத்திற்கு நீடிக்காது.
ஈழத் தமிழர்களுக்குத் தேவை மேடைப் பேச்சாளர்கள் அல்ல; அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை நிமிர்த்தும் செயல்வீரர்களே.
நிதி வழங்குபவர்களும், பின்னால் செல்பவர்களும் இந்த உண்மையை உணராதவரை, இழப்புகள் தொடர்கதையாகவே இருக்கும்.
அரசியல் என்பது தீர்வுகளை நோக்கியதாக இருக்க வேண்டும், வெறும் கூச்சல்களை நோக்கியதாக அல்ல.
உணர்ச்சிகரமான பேச்சுகளை ரசிப்பதற்கும், ஒரு இனத்தின் விடுதலைக்காகவும் மறுவாழ்விற்காகவும் உழைப்பதற்கும் இடையில் மிகப்பெரிய இடைவெளி உள்ளது.
ஈழத் தமிழர்களின் வலியை மூலதனமாக்கி நடத்தப்படும் இந்த 'நடிப்பு அரசியலை' (Performative Politics) விடுத்து, உண்மையான 'மாற்றத்திற்கான அரசியலை' (Transformative Politics) நோக்கி நாம் நகர வேண்டிய தருணம் இது.
ஈழத்தைப் பற்றிப் பேசுபவர்கள் அனைவரும் ஈழத்திற்காகப் பேசுபவர்கள் அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்வதே ஒரு முதிர்ச்சியடைந்த சமூகத்தின் அடையாளமாகும்.
ஈழத் தமிழர்களின் வலியும், அவர்களின் தியாகமும் ஒருபோதும் ஒரு தனிநபரின் அரசியல் ஆதாயத்திற்காகவோ அல்லது வசதியான வாழ்விற்கோ அடகு வைக்கப்படக் கூடாது.
சீமானின் அரசியல் வெறும் வியாபாரம்
, இந்த வியாபாரத்தைப் புறக்கணிப்பதும், உண்மையான களப்பணியாளர்களை அடையாளங்கண்டு ஆதரிப்பதும் மட்டுமே ஈழத் தமிழர்களுக்கு நாம் செய்யும் உண்மையான கடமையாகும்.
பிரதி -முகநூல்
