23/08/2026
ශ්රී ලංකාවේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර විසිරී තිබෙන දුෂ්කර ගම්මාන, දූවිලි පිරි පටුමං, දුම්රිය මාර්ග දෙපස පිහිටි පැල්පත් පෙළවල් සහ අක්කර ගණන් විහිදුණු වෙල්යායවල් දෙස බැලූ විට පෙනෙන්නේ හුදෙක් ආර්ථික අගහිඟකම් පමණක් නොවේ. ඒ සෑම මඩ වගුරක් හා දූවිලි පාරක් අස්සේම වැළලී තිබෙන්නේ ලෝකයම දිනන්නට තරම් අසීමිත හැකියාව සහ නොසැලෙන ජීවය ඇති දහස් සංඛ්යාත දක්ෂ දරුවන්ගේ අහිංසක බලාපොරොත්තුය. කිසිදු ක්රීඩා පාවහන් යුගලක් නැතිව, ගල් මුල්වලට පය තුවාල කරගනිමින්, පොල් පිති පිත්තෙන් සහ හුළං බැසගිය පැරණි ප්ලාස්ටික් බෝලයෙන් ක්රීඩා කරන මේ දරුවන්ගේ ඇස්වල ඇත්තේ ජයග්රහණය වෙනුවෙන් දැවෙන පුදුමාකාර පිපාසාවකි. ඔවුන් ඉල්ලා සිටින්නේ මහා ධනස්කන්ධයක් නොවේ; තමන්ගේ හැකියාව ලොවට පෙන්වන්නට එකම එක සාධාරණ අවස්ථාවක් පමණි. මෙම නිර්මාණය සහ ගීතය වෙන්වන්නේ අන් කිසිවකට නොව, දක්ෂතාවය තිබිලත් නිසි අවස්ථාවක් නොලැබී දූවිල්ලටම යටවී යන ඒ අහිංසක දරුවන්ගේ කඳුළු සහ හදවතේ ගැහෙන බලාපොරොත්තු වෙනුවෙනි.
අපේ රටේ ක්රීඩා ඉතිහාසය දෙස ආපසු හැරී බැලූ විට අපට සිහිපත් වන අතිශය බලගතුම පාඩම වන්නේ ලංකාව ලෝක සිතියමේ ඉහළින්ම සටහන් කළ බොහෝ ක්රීඩක ක්රීඩිකාවන් බිහිවූයේ මහා මන්දිරවලින් හෝ සුපිරි පාසල් පද්ධතිවලින් නොවන බවයි. අතිශය දුෂ්කර ගම්මානයක සිට සියලු ආර්ථික පීඩාවන් සහ සමාජ බාධක තනිවම බිඳහෙළමින්, ඔලිම්පික් පදක්කමක් දක්වා මුළු රටම ඔසවා තැබූ සුසන්තිකා ජයසිංහ වැනි විරෝදාර චරිත අපට කියාදුන්නේ ඒ සත්යයයි. ඇය සතුව මුල් යුගයේ තිබුණේ මිල අධික ධාවන පාවහන් හෝ නවීන පහසුකම් නොවේ; පපුවේ තිබූ නොසැලෙන ධෛර්යය සහ ස්වභාවික හැකියාව පමණි. එලෙසම ශ්රී ලංකා ක්රිකට් වංශකතාව වෙනස් කළ සනත් ජයසූරිය වැන්නවුන් දුෂ්කර පළාතක සිට පැමිණ මුළු ලෝකයම මවිත කළේ අපේ ගම්බද දරුවන් තුළ ඇති අසීමිත ශක්තිය ලොවටම පසක් කරමිනි. පාපන්දු, මලල ක්රීඩා හෝ වෙනත් ඕනෑම ක්ෂේත්රයක වේවා, දහඩිය සුවඳ දන්නා, කුසගින්න හඳුනන, පරාජය හමුවේ කිසිදා පසුබට නොවන සැබෑ සටන්කාමීත්වය උපතින්ම රැගෙන එන්නේ මෙවැනි දුප්පත් පරිසරයන් තුළ හැදී වැඩෙන දරුවන්ය.
එහෙත් අද අප මුහුණ දෙන අතිශය ඛේදනීය තත්ත්වය වන්නේ එවැනි දහස් ගණනක් වූ සුසන්තිකාවරුන් සහ ජයසූරියවරුන් නිසි මඟපෙන්වීමක්, ඇගයීමක් සහ වේදිකාවක් නොලැබ ගමේ දූවිලි අතරම සැඟවී අභාවයට යාමයි. නගරයේ ධනය හා බලය ඇති පිරිසකට පමණක් වරප්රසාද හිමිවෙද්දී, සැබෑ දක්ෂතාවය අතැතිව සිටින දුප්පත් දරුවා දිනෙන් දින කොන්වී යයි. ක්රීඩාවෙන් ඉදිරියට යාමට මඟක් නොදකින, තම හීනයට අත්වැලක් නොලබන මේ අහිංසක තාරුණ්යය අවසානයේ සමාජයේ විනාශකාරී මත්ද්රව්ය උවදුරට සහ අඳුරු මාවත්වලට ගොදුරු වන්නේ අසරණකම නිසාවෙනි. අද අපි මේ දරුවන් වෙනුවෙන් පෙරමුණ ගෙන පෙළගැසුණේ නැත්නම්, හෙට දවසේ මේ රට වෙනුවෙන් ලෝකය දිනන්නට ඉන්න අනාගත පරපුරට කතා කරන්නට කෙනෙක් නැතිව ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම අසරණ වනු ඇත.
මේ රටේ ප්රාදේශීය සභා, නගර සභා හෝ පාර්ලිමේන්තු තිබුණාට කිසිදු ඵලක් නැත; මේ අහිංසක දරුවන්ගේ දක්ෂතාවලට නිසි තැන දෙන මෙවැනි ප්රායෝගික ජාතික වැඩපිළිවෙළක් ක්රියාත්මක නොකරන්නේ නම් ඒ ආයතන සියල්ල හුදු ගොඩනැගිලි පමණි. අපට අවශ්ය වන්නේ හිස් දේශපාලන කතාබහ හෝ කඩදාසි වාර්තා නොවේ. පක්ෂ විපක්ෂ බේදයකින් තොරව, සියලු දේශපාලන බල අරගල පසෙකලා මුළු රටක් ලෙස මේ මොහොතේ මේ වෙනුවෙන් එක්විය යුතුය. ග්රාම නිලධාරී වසමෙන් ආරම්භ වී, ප්රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය හරහා දිස්ත්රික් සහ ජාතික මට්ටම දක්වා විහිදෙන ස්ථිරසාර ක්රමවේදයක් රජය මැදිහත් වී වහාම ස්ථාපිත කළ යුතුය. ග්රාම නිලධාරියා තම වසමේ සිටින පාපන්දු, මලල ක්රීඩා හෝ ඕනෑම දක්ෂතාවක් ඇති දරුවන් සෘජුව හඳුනාගෙන, ඔවුන් පිළිබඳ තොරතුරු ප්රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය වෙත යොමු කරන යාන්ත්රණයක් නිර්මාණය විය යුතුය. ප්රාදේශීය ලේකම් මට්ටමින් ඒ දරුවන්ට අවශ්ය මූලික පෝෂණය, පුහුණු පහසුකම් සහ මඟපෙන්වීම ලබා දී, ඔවුන්ව ජාතික තලයේ පුහුණුකරුවන්ගේ අධීක්ෂණයට යොමු කළ යුතුය. එහිදී ළමයාගේ දුප්පත්කම, කුලය හෝ සමාජ තත්ත්වය කිසිදු බාධාවක් නොවිය යුතුය.
රජය මැදිහත් වී පක්ෂ විපක්ෂ භේදයෙන් තොරව මේ වගකීම ඉටු කරන්නේ නම්, එය හුදෙක් ජාත්යන්තර පදක්කම් දිනාගැනීම සඳහා පමණක් වන පියවරක් නොවේ. එය මුළුමහත් ජාතියක්ම මත්ද්රව්ය උවදුරෙන් මුදාගෙන, ශාරීරික හා මානසික වශයෙන් පිරිපුන් නීරෝගී පරපුරක් රටට දායාද කිරීමේ පරම යුතුකමකි. ඒ වගේම මෙය හුදෙක් පාලකයන්ගේ පමණක් නොව, රටට ආදරය කරන සෑම පුරවැසියෙකුගේම නොපැකිළෙන වගකීමකි. ක්රීඩාව යනු විනය, නායකත්වය සහ ජීවිතයට මුහුණදීමේ නොසැලෙන ආත්මශක්තිය කියාදෙන හොඳම තක්සලාවයි. ගමේ දූවිලි පොළවේ පාවහන් නැතිව දුවන ඒ අහිංසක දරුවාගේ අතට ක්රීඩා සපත්තු යුගලක් සහ උපකරණයක් ලැබෙන දවසට, ඒ අතින් මත්ද්රව්ය හෝ විනාශකාරී කිසිවක් අල්ලන්නේ නැත.
දුප්පත්කම යනු කිසිවෙකුගේ දක්ෂතාවයකට හෝ සිහිනයකට සීමාවක් විය නොහැක. අප කළ යුත්තේ දක්ෂතාවය කොතැනද, එතැනට ගොස් ඒ දරුවන්ව මුළු හදවතින්ම ඔසවා තැබීමයි. ග්රාම සේවක වසමේ සිට ජාතික තලය දක්වා විහිදෙන ඒ අව්යාජ යාන්ත්රණය යථාර්ථයක් වන තෙක් අපේ මේ හඬ කිසිදා නොනවතිනු ඇත. මේ දරුවන්ට අවශ්ය වන්නේ කාගෙවත් අනුකම්පාව නොවේ; ඔවුන්ගේ හැකියාවෙන් ලෝකය හොල්ලන්නට අවශ්ය කරන නිවැරදි වේදිකාවයි. අපි අද පුරවැසියන් ලෙස ඔවුන් වෙනුවෙන් නැගී සිටිමු; හෙට දවසේ ශ්රී ලංකාවේ නාමය ලෝකය ඉදිරියේ අභිමානයෙන් බැබළෙනු ඇත.
anthimathathpare අන්තිම තත්පරේ
Anura Kumara Dissanayake Sajith Premadasa
.lk #අන්තිමතත්පරේ
