01/09/2026
මේ ගමන හැමදාම ලස්සන වුණේ නෑ… 🥺🤍
සමහර දවස් තිබුණා කාටවත් නොකියා හිතේ තියෙන හැමදේම දරාගෙන නිහඬව ඉන්න වුණු.
හැමෝම ඉස්සරහා හිනාවෙලා හිටියත්, තනියම ඉන්න වෙලාවට මගේම හිතත් එක්ක සටන් කරන්න වුණු.
සමහර දවස්වල මටම මාව තේරුම් ගන්න බැරි වුණා.
“මම ඇත්තටම මේ හැමදේම කරගෙන යන්න පුළුවන්ද?” කියලා මම මගෙන්ම අහපු දවස් තිබුණා.
මට හීන තිබුණා…
ඒ හීනවලට යන්න ආසාවත් තිබුණා.
ඒත් හැමදාම ඒ වෙනුවෙන් ශක්තිය තිබුණෙ නෑ.
සමහර මිනිස්සු මගේ ජීවිතෙන් ගියා.
සමහර දේවල් මට නැති වුණා.
සමහර වෙලාවට මම ආදරය කරපු මගේම version එකත් මට නැති වුණා.
ඒත් ඒ හැමදේකින්ම පස්සේ,
මම ආයෙමත් මාව හොයාගන්න පටන් ගත්තා. 🌱
දැන් මට ඉක්මනින් කොහේවත් යන්න ඕනෙ නෑ.
අනිත් අය එක්ක මගේ ගමන compare කරන්නත් ඕනෙ නෑ.
මට ඕනෙ…
මම ඊයේ හිටපු මට වඩා අද ටිකක් හොඳ කෙනෙක් වෙන්න.
වැටුණත් ආයෙ නැගිටින්න.
මහන්සි වුණත් ටිකක් විවේක අරගෙන ආයෙ පටන් ගන්න.
මගේ හීන අතහැරෙන්න නොදී ඒවා වෙනුවෙන් හෙමින් හෙමින් ඉස්සරහට යන්න. 🤍
කවදාහරි මම මේ දවස් දිහා ආපහු හැරිලා බලද්දි,
මට කියන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනෙ…
“මම ගොඩක් දේවල් හරහා ගියා…
මම ගොඩක් වාරයක් වැටුණා…
ඒත් මම මාව අතහැරියේ නෑ.” 🥹🤍
ඉතින් මේ මගේ ගමන…
පරිපූර්ණ එකක් නෙවෙයි.
ලේසි එකක් නෙවෙයි.
ඒත් මේක මගේ ජීවිතේ.
ඒක මම මට ඕන විදිහට ලස්සන කරගන්න යන ගමනක්. 🌙✨
