01/06/2026
அரைகுறைப் பதிவுகளால் அவதூறு பரப்பும் Mtm வஹாபி கும்பல்: உண்மையை உரக்கச் சொல்லும் பதில்!
-------------------------------------------
இஸ்லாமிய ஆன்மீக வரலாற்றில் (தஸவ்வுஃப்) இறைநேசர்களான அவுலியாக்கள் தங்களின் ஆன்மீகப் பயணத்தின் போது பல்வேறு காலகட்டங்களைக் கடக்கிறார்கள். திக்ர், தியானம் (முராக்கபா), மற்றும் ஆன்மீகப் பயிற்சிகளுக்காக அவர்கள் புனித இடங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதும், பின்னர் மக்கள் கூட்டத்தை விட்டும், உலகக் கோலாகலங்களை விட்டும் தங்களை முற்றிலும் தனிமைப்படுத்திக் கொள்வதும் காலம் காலமாக நடந்து வரும் ஒரு வழிமுறையாகும்.
பெரியார்கள் தங்களின் ஆன்மீகப் பயணத்தின் துவக்கத்திலோ அல்லது குறிப்பிட்ட காலங்களிலோ நாகூர் தர்கா போன்ற இறைநேசர்களின் சன்னிதானங்களில் தங்கி, ஆன்மீக பலத்தைப் பெற்றுக் கொள்வது வழக்கம். அங்கே திக்ர், திலாவத் மற்றும் இபாதத்துகளில் மூழ்கி தங்களின் உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.
மக்கள் நடமாட்டத்தை விட்டும் ஏன் ஒதுங்குகிறார்கள்?
-----------------------------
ஒரு மனிதர் ஆன்மீகத்தில் உயர்வடையும் போது, மக்கள் அவரைத் தேடி வர ஆரம்பிப்பார்கள். புகழும், மக்கள் கூட்டமும் ஆன்மீகப் பயணத்திற்கு (ஸுலூக்) ஒரு தடையாக மாறிவிடக் கூடாது என்பதற்காக மகான்கள் 'உஸ்லா' (Uzlah - தனித்திருத்தல்) என்ற நிலையைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள்.
மக்களின் புகழ்ச்சியிலிருந்து தப்பித்தல்:
மக்கள் தன்னைத் தேடி வந்து புகழ்ந்து, கைகாசு கொடுத்து, பெருமைக்குரிய சூழலை உருவாக்குவதை அவுலியாக்கள் வெறுப்பார்கள்.
உள்ளத்தின் அமைதி:
இறைவனுடன் இருக்கும் தொடர்பைத் துண்டிக்கும் எந்தவொரு உலக விஷயத்தையும் அவர்கள் விரும்ப மாட்டார்கள். எனவே, மக்கள் வர முடியாத இடங்களைத் தேடிச் செல்வார்கள்.
விமர்சகர்கள் அறியாமையினால் "நஜீஸான இடம்" என்ற வார்த்தையை வெளிப்புற அசுத்தத்தோடு (மலம், சிறுநீர் போன்றவற்றுடன்) ஒப்பிட்டுக் கொச்சைப்படுத்துகிறார்கள். ஆனால், ஆன்மீகப் பெரியார்களின் மொழியில் இதன் பொருள் முற்றிலும் வேறானது:
உலக ஆசைகளே அசுத்தம் (நஜீஸ்):
அல்லாஹ்வை மறக்கடிக்கக் கூடிய, துன்யாவின் (உலகத்தின்) வீண் பேச்சுக்களும், பாவங்களும், ஆன்மீகக் கேடுகளும் நிறைந்த இடத்தையே பெரியார்கள் "நஜீஸான (அசுத்தமான) சூழல்" என்று ஆன்மீக ரீதியாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
வெளிப்புறத் தூய்மை (தஹாரத்): எந்தவொரு அவுலியாவும் ஷரீஅத்தின் விதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் அல்லர். அவர்கள் தொழுகையையும், வெளிப்புறத் தூய்மையையும் மிகக் கடுமையாகப் பேணக் கூடியவர்கள். நஜீஸான சூழல் நிறைந்த உலகப் பக்கமிருந்து (துன்யா) தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளவே அவர்கள் மக்கள் நடமாட்டமில்லாத பாழடைந்த இடங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்களே தவிர, அவர்கள் அசுத்தத்தில் வாழ்வதில்லை.
மக்கள் நடமாட்டமில்லாத, பாழடைந்த அல்லது தனிமையான இடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ்வதற்கு மார்க்கத்தில் தெளிவான சான்றுகள் உள்ளன:
ஊரில் பாவங்களும் அனாச்சாரங்களும் நிறைந்தபோது, இறைவிசுவாசிகளான அந்த வாலிபர்கள் மக்கள் நடமாட்டமில்லாத, வறண்ட ஒரு குகையை நோக்கி ஓடினார்கள்.
"நீங்கள் அவர்களை விட்டும், அல்லாஹ்வையன்றி அவர்கள் வணங்குபவைகளை விட்டும் ஒதுங்கிவிட நினைத்தால், நீங்கள் அந்தக் குகையின் பால் ஒதுங்கி விடுங்கள்..." (அல்குர்ஆன் 18:16)
அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த குகை என்பது சொகுசான இடமல்ல, அது மக்கள் நடமாட்டமில்லாத ஒரு பாழடைந்த இடமே. ஆனால், அவர்களின் ஈமானைக் காக்க அதுவே தூய்மையான இடமாக இருந்தது.
இறுதிக்காலக் குழப்பங்கள் மற்றும் உலக மோகங்களில் இருந்து தப்பிக்க மக்கள் நடமாட்டமில்லாத இடங்களுக்கு ஒதுங்குவதை நபிகளார் பாராட்டியுள்ளார்கள்.
பெருமானார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மனிதர்களில் சிறந்தவர்... மலைக் கணவாய்களில் ஒன்றில் தங்கி, அல்லாஹ்வை வணங்கிக்கொண்டு, மக்களுக்குத் தன் தீங்குகளைச் செய்யாமல் ஒதுங்கியிருக்கும் ஒரு மனிதர் ஆவார்." (ஆதாரம்: ஸஹீஹ் புகாரி: 2786).
மகான்கள் தங்களின் ஆன்மீகப் பயிற்சிக்காக (ரியாழத்) மக்கள் நடமாட்டமில்லாத இடங்களுக்குச் சென்று, தங்களின் ஆன்மாவை முழுமையாகப் பக்குவப்படுத்திய பிறகு, மீண்டும் புனித இடங்களுக்கு (நாகூர் தர்கா போன்ற இடங்களுக்கு)த் திரும்புவார்கள்.
இதன் நோக்கம் என்னவெனில், அவர்கள் தங்களின் சுயத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து கொண்டு, இப்போது மக்களுக்கு ஆன்மீக வழிகாட்டவும், துஆ செய்யவும் தகுதியானவர்களாக மாறியிருப்பார்கள். இதுவே தஸவ்வுஃபில் "பனா" (தன்னை அழித்தல்) மற்றும் "பகா" (இறைவனுடன் நிலைத்திருந்து மக்களுக்குச் சேவை செய்தல்) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
எனவே, ஒரு பயானில் "அவர்கள் மக்கள் வராத, உலக ஆசைகள் அற்ற, ஆன்மீக ரீதியான அசுத்தங்கள் சூழ்ந்த துன்யாவை விட்டும் ஒதுங்கி பாழடைந்த இடத்தில் இருந்தார்கள்" என்று கூறுவது, இஸ்லாமிய வரலாற்றிலும் ஸூஃபியக் கலைகளிலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட உன்னதமான ஒரு நிலையாகும் (மக்காம்).
இதை வெறும் வார்த்தை ஜாலங்களைக் கொண்டு, வெளிப்படையான நஜீஸோடு ஒப்பிட்டு விமர்சிப்பது மார்க்கத்தின் ஆன்மீக ஆழத்தை விளங்காத மூடத்தனமே தவிர வேறில்லை. பெரியார்களின் செயல்பாடுகள் அனைத்தும் ஈமானையும் தக்வாவையும் பாதுகாக்கும் உன்னத நோக்கத்தைக் கொண்டவையே ஆகும்.
