Simourq News

28/04/2026

ایران در گروگان دو جنگ: جنگ خارجی جمهوری اسلامی و جنگ داخلی علیه ملت

در تحلیل وضعیت کنونی ایران، اگر از سطح روایت‌های خبری و توصیف‌های روزمره عبور کنیم و به یک چارچوب نظری منسجم نزدیک شویم، با پدیده‌ای مواجه می‌شویم که می‌توان آن را «نظام‌مند شدن بحران» در ساختار قدرت نامید. در چنین چارچوبی، بحران نه یک وضعیت استثنایی، بلکه به قاعده‌ای پایدار در منطق حکمرانی تبدیل می‌شود. جمهوری اسلامی در چهار دهه‌ی گذشته، به‌تدریج به الگویی از بقا دست یافته که در آن، تداوم خود را نه در حل تعارض‌ها، بلکه در بازتولید هم‌زمان دو سطح از تنش تعریف می‌کند: تنش خارجی به‌مثابه ابزار چانه‌زنی و تنش داخلی بعنوان سازوکار کنترل اجتماعی. این دوگانه، ایران را در وضعیتی قرار داده که می‌توان آن را «گروگان‌گیری ساختاری» نامید. در این وضعیت، جامعه هزینه می‌پردازد، اما در فرآیند تصمیم‌گیری غایب است. برای فهم این پدیده، ناگزیر باید هم به تحلیل سیاسی ساختار قدرت پرداخت و هم به لایه‌های عمیق‌تر روان‌شناسی سیاسی که رفتار این ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://kayhan.london/1405/02/08/401235

23/04/2026

کالبدشکافی یک عقب‌ماندگی تاریخی زیر حاکمیت جمهوری اسلامی

در تاریخ ملت‌ها، گاه یک انقلاب نه دروازه‌ی پیشرفت، بلکه لحظه‌ی انحراف از مسیر توسعه می‌شود. ایرانِ ۱۳۵۷ از این منظر یکی از تراژیک‌ترین نمونه‌های جهان معاصر است. کشوری با موقعیت ژئوپولیتیک ممتاز، با یکی از بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان، با میراث تمدنی کم‌نظیر، با ظرفیت عظیم گردشگری تاریخی، طبیعی و فرهنگی، و با جامعه‌ای که در آستانه‌ی ورود به جهان مدرن قرار داشت، پس از انقلاب اسلامی (که شخصا آن را خیانت ۵۷ می‌نامم) نه تنها به قدرتی توسعه‌یافته بدل نشد، بلکه در بسیاری از شاخص‌ها از کشورهایی عقب افتاد که در همان مقطع یا از ایران ضعیف‌تر بودند یا هم‌تراز آن. امروز وقتی از ترکیه به‌عنوان قطب گردشگری، از قطر به‌عنوان بازیگر بزرگ گاز، از کره جنوبی به‌عنوان قدرت صنعتی و فن‌آوری، از امارات به‌عنوان هاب تجارت و خدمات، و از ویتنام به‌عنوان نمونه‌ی موفق ادغام در زنجیره‌ی جهانی تولید سخن می‌گوییم، در واقع داریم یک پرسش بزرگتر را طرح می‌کنیم: چه شد که ایران با این همه مزیت، از قافله عقب ماند؟ پاسخ را نمی‌توان فقط در ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://kayhan.london/1405/02/03/400981

17/04/2026

از اروپا پس از سلطه‌ی پاپ تا ایران زیر سایه‌ی ولایت فقیه

اروپا برای رسیدن به دولت مدرن، قانون، سکولاریسم و آزادی، مسیری کوتاه و ساده را طی نکرد. آنچه امروز در بسیاری از کشورهای اروپایی بعنوان دولت ملی، تفکیک نهاد دین از حکومت، استقلال قوه قضاییه، آزادی بیان، آموزش عرفی، انتخابات آزاد و حق تعیین سرنوشت مردم شناخته می‌شود، نتیجه چندین قرن نبرد میان قدرت سیاسی و قدرت مذهبی است. اروپا تنها زمانی توانست وارد دوران پیشرفت، صنعت، علم، رفاه و ثبات شود که توانست دخالت مستقیم کلیسا و پاپ را از حکومت کوتاه کند و میان ایمان شخصی و اداره کشور مرزی روشن ایجاد کند. در قرون وسطی، کلیسا در اروپا فقط یک نهاد مذهبی نبود. پاپ و دستگاه کلیسا بر آموزش، قضاوت، مشروعیت سلطنت، مالیات، جنگ، مالکیت، ازدواج، تولد، مرگ و حتی سبک زندگی مردم تسلط داشتند. هیچ قدرتی خارج از اراده‌ی کلیسا مشروع ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://kayhan.london/1405/01/28/400693

14/04/2026

توافق یا تعویق بحران؟ جمهوری اسلامی در تنگنای بقا، ایران در آستانه‌ی تغییر

ایران امروز در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر خود ایستاده است. از یک سو، مذاکرات میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده بار دیگر به صدر اخبار بازگشته و از سوی دیگر، سایه جنگ، تحریم، فروپاشی اقتصادی و ناامنی منطقه‌ای همچنان بر سر کشور سنگینی می‌کند. در چنین شرایطی، مهمترین پرسش این نیست که آیا میان تهران و واشنگتن توافقی حاصل خواهد شد یا نه. پرسش اصلی این است که آیا جمهوری اسلامی می‌تواند با استفاده از مذاکرات، یک بار دیگر بقای خود را تمدید کند یا اینکه جامعه ایران و اپوزیسیون خواهند توانست از این مرحله تاریخی برای گذار به آینده‌ای متفاوت استفاده کنند. مذاکرات میان آمریکا و جمهوری اسلامی را نباید صرفا بعنوان اختلافی فنی بر سر تعداد سانتریفیوژها، درصد غنی‌سازی یا زمان رفع تحریم‌ها تحلیل کرد. مسئله اصلی، برخورد دو منطق متفاوت ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://kayhan.london/1405/01/25/400519

13/04/2026

سکوت ما، همدستی با جنایت است

اعدام هموطنان‌مان ادامه دارد
و سکوت، به این جنایت مشروعیت می‌دهد

ما صدای آنان خواهیم بود
برای آزادی، برای عدالت، برای ایران

📍 Konstantinbasilika
🗓 جمعه 17.04.2026
⏰ ساعت 17:00
Schweigen ist Mitschuld

Hinrichtungen im Iran gehen weiter
und Schweigen bedeutet, diese Verbrechen zu legitimieren

Wir werden ihre Stimme sein
für Freiheit, Gerechtigkeit und Menschenrechte

📍 Konstantinbasilika
🗓 Freitag, 17.04.2026
⏰ 17:00 Uhr

24/03/2026

https://youtu.be/nQIBILAxwrE?is=o8_TCO2H6sC6HzdS

Directrice des relations publiques de PEN Luxembourg, Isabelle Mosakhani décrit un climat profondément ambivalent parmi les Iraniens, entre inquiétude, fatig...

23/03/2026

فروپاشی گفتار در جنبش‌های تحت فشار؛ از خشونت کلامی تا مهندسی تفرقه و ضرورت وقار در ملی‌گرایی ایرانی

در تاریخ جنبش‌های سیاسی، لحظاتی وجود دارد که سرنوشت یک جریان نه در میدان نبرد، نه در پای صندوق رأی، و نه حتی در اتاق‌های تصمیم‌گیری، بلکه در زبان شکل می‌گیرد. زبان، پیش از آن‌که ابزار بیان باشد، سازنده واقعیت روانی یک جامعه است. هر واژه‌ای که در فضای عمومی تکرار می‌شود، نه‌تنها احساسات را منتقل می‌کند، بلکه مرزهای اعتماد، همبستگی و مشروعیت را نیز ترسیم می‌نماید. از همین روست که در بسیاری از جنبش‌های ملی، سقوط از جایی آغاز شده که گفتار از خرد فاصله گرفته و به خشونت کلامی، تحقیر و تخریب آلوده شده است. در فضای سیاسی ایران، به‌ویژه در سال‌های اخیر که جامعه تحت فشار هم‌زمان سرکوب داخلی، بحران اقتصادی، جنگ و ناامنی منطقه‌ای قرار گرفته، افزایش فحاشی، برچسب‌زنی و پرخاشگری در میان برخی از نیروهای مخالف جمهوری اسلامی به پدیده‌ای قابل تأمل تبدیل شده است. این پدیده را نمی‌توان صرفاً به خشم طبیعی جامعه فروکاست. خشم قابل درک است، اما استمرار خشونت کلامی، نشانه پدیده‌ای عمیق‌تر در سطح ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://ehsantarinia.com/archive-76

20/03/2026

نوروز، ناخودآگاه جمعی و پایداری هویت ملی؛ تقابل ملت ایران با حکومت ایدئولوژیک

در تاریخ ملت‌ها لحظاتی فرا می‌رسد که یک آیین، یک زبان، یک روایت یا حتی یک جشن، از سطح یک رسم اجتماعی فراتر می‌رود و به بخشی از ساختار روانی و تاریخی یک ملت تبدیل می‌شود. در چنین لحظاتی، آن نماد دیگر فقط یک سنت نیست، بلکه نشانه بقا و استمرار یک هویت است. در ایران، نوروز دقیقاً چنین جایگاهی دارد. نوروز فقط آغاز سال نیست، بلکه یادآور تداوم تاریخی ملتی است که بارها دولت‌ها را از سر گذرانده اما خود باقی مانده است. ملتی که در طول هزاران سال، با وجود شکست‌ها، اشغال‌ها، انقلاب‌ها، خیانت ها و حکومت‌های گوناگون، پیوستگی خود را حفظ کرده و هر بار از دل بحران، دوباره به خویشتن خویش بازگشته است. در دوره‌هایی که حکومت‌ها کوشیده‌اند هویت مذهبی و ایدئولوژیک تازه‌ای بر جامعه تحمیل کنند، جامعه ایرانی به جای گسستن از گذشته، به لایه‌های عمیق‌تر حافظه تاریخی خود بازگشته است. این بازگشت را نمی‌توان تنها با ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://ehsantarinia.com/archive-75

20/03/2026

از جنگ خارجی تا جنگ روانی داخلی؛ تحلیل رفتار حکومت‌های اقتدارگرا در برابر جامعه و اپوزیسیون

در دوره‌هایی که یک حکومت ایدئولوژیک با بحران جدی روبه‌رو می‌شود، واکنش آن فقط در میدان نظامی یا امنیتی دیده نمی‌شود، بلکه در حوزه روان‌شناسی سیاسی و کنترل اجتماعی نیز تشدید می‌گردد. تاریخ نشان داده است که هنگامی که یک ساختار ایدئولوژیک در برابر تهدید خارجی یا ضعف داخلی قرار می‌گیرد، به جای کاهش تنش، به سمت افزایش فشار داخلی، گسترش تهدید، و ایجاد فضای بی‌اعتمادی حرکت می‌کند. این پدیده در ادبیات علوم سیاسی به عنوان یکی از نشانه‌های مرحله دفاعی حکومت‌های بسته شناخته می‌شود. در چنین شرایطی، هنگامی که اقتدار نظامی و امنیتی یک ساختار ایدئولوژیک به واسطه جنگ تضعیف میشود، حکومت تلاش می‌کند همزمان دو هدف را دنبال کند: نخست جلوگیری از شکل‌گیری یک نیروی منسجم مخالف، و دوم حفظ تصویر اقتدار در برابر جامعه. برای رسیدن به این هدف، مجموعه‌ای از روش‌های روانی و تبلیغاتی به کار گرفته می‌شود که شامل تهدید، تخریب، نفوذ، ایجاد اختلاف، و جنگ روانی ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://ehsantarinia.com/archive-74

14/03/2026

ایران در نقطه عطف تاریخ؛ از جنگ ایدئولوژیک تا بحران بقا در جمهوری اسلامی

در تحلیل هر جنگی، به‌ویژه جنگی که میان یک حکومت ایدئولوژیک و مجموعه‌ای از قدرت‌های جهانی شکل می‌گیرد، نخستین خطای روش شناختی آن است که آن را به یک حادثه مقطعی یا تصمیم ناگهانی تقلیل دهیم. جنگی که در زمستان ۱۴۰۴و بهار ۱۴۰۵بر ایران کشیده شد، نه محصول یک اختلاف کوتاه مدت، بلکه نتیجه یک روند انباشتی در چهار دهه گذشته بود؛ روندی که در آن ایدئولوژی انقلابی، ساختار امنیتی منطقه، برنامه هسته‌ای، توسعه نظامی و شبکه نفوذ منطقه‌ای به تدریج به نقطه‌ای رسید که امکان مدیریت بحران از طریق دیپلماسی از میان رفت و منطق بازدارندگی جای خود را به منطق برخورد داد. هانس مورگنتا در نظریه واقع گرایی کلاسیک تأکید می‌کند که جنگ زمانی رخ می‌دهد که توازن میان قدرت و ادراک قدرت از هم بپاشد. یعنی نه فقط قدرت واقعی، بلکه برداشت طرف مقابل از نیت و ظرفیت یک دولت تعیین کننده می‌شود. در مورد جمهوری اسلامی، مجموعه‌ای از عوامل باعث شد که در ذهن ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید.
https://ehsantarinia.com/archive-73