02/10/2026
✍️- Të enjten në mbrëmje, (natën e xhuma) një i ri hyri në xhami duke mbajtur një karrocë me rrota. Ai po e shtynte ngadalë dhe në heshtje… por karrigia ishte bosh.
Mendova se kishte ardhur të merrte një nga besimtarët, por ai u ndal në safin, zonën ku ulen të moshuarit, e ledhatoi mbështetësen e krahëve të karrocës për një kohë të gjatë dhe pastaj filloi të largohej.
🌴- Dikush e ndaloi dhe i tha: “E harrove karrocen?”
I riu buzëqeshi me trishtim dhe tha: “Jo… e lashë.”
Pastaj ju tha: “E sillja babanë tim në xhami me këtë karrocë çdo të premte për namaz të xhumasë”
Ai ndaloi për një moment… “Babai im vdiq javën e kaluar.”
I riu tha: “Herën e fundit që e solla në xhami, ai ishte shumë i lodhur… Pas namazit, ai bëri isharet ka karroca dhe më tha: ‘Nëse vdes, mos e lër në shtëpi… Sille këtu; ndoshta do të çojë dikë tjetër në xhami për namaz.’”
🌴- Pastaj i riu vendosi dorën mbi karrocë dhe tha:
“Për një javë të tërë, nuk kam mundur ta duroj karrocen ta shoh bosh në shtëpi.
Sa herë që kaloj pranë saj, ndihem sikur po pres që babai im të më kërkojë ta çoj në xhami.”
Pastaj mori frymë thellë dhe tha: “Thashë sonte se do t’ia plotësoj dëshirën…
Mund ta kem humbur babain tim, por karroca nuk duhet ta humbasë qëllimin e saj.”
🌴- Në atë moment, karroca ndryshoi në sytë e mi.
Nuk ishin më vetëm katër rrota dhe një vend… ishte bërë trashëgimia e një njeriu të ndjerë…
Por, ndërsa largohej nga kjo botë, ai po mendonte për një person tjetër, emrin e të cilit nuk e dinte, i cili një ditë do të vinte tek ne në Xhami i lodhur, me këmbët që nuk i qëndronin dot.
🌴- Sa të mrekullueshëm janë njerëzit e drejtë kur e kuptojnë jetën!
Ata nuk pyesin vetëm: Çfarë do t'u lë fëmijëve të mi?
Përkundrazi: Çfarë do t'u lë robëve të Zotit pas meje?
Është sikur besimtari dëshiron, edhe nëse zemra e tij ndalon së rrahuri, të gjitha veprat e tij të mira të vazhdojnë mëtutje.
🌴- Pastaj imagjinova një plak tjetër duke hyrë në xhami xhuman tjetër, me këmbët e lodhura dhe të ulur në atë karrocë.
Ai nuk do ta njihte të parin… dhe ndoshta nuk do ta dinte kurrë historinë e tij.
Por Zoti e di… dhe aty qëndron bukuria e veprave që nuk kërkojnë që kryerësit e tyre të njohin njëri-tjetrin…
Mjafton që Zoti i di të gjitha.
👉- Dhe që nga ajo natë, një pyetje ka mbetur në zemrën time:
Nëse vjen një ditë kur edhe ne do të largohemi...
A do të mbetet diçka në tokë për të thënë për ne:
"Një person ishte këtu... dhe mirësia e tij vazhdon edhe sot e kësaj dite?"(MV).
