Ta Tha Tha Vocalist

Ta Tha Tha Vocalist Welcome

"ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ရပ်" - မိသားစု ဇာတ်လမ်းလေး (စ/ဆုံး)​ကျွန်တော့်အမည်က ကိုမျိုးပါ၊ ကားဝယ်ရောင်းအလုပ် လုပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လု...
10/09/2026

"ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ရပ်" - မိသားစု ဇာတ်လမ်းလေး (စ/ဆုံး)
​ကျွန်တော့်အမည်က ကိုမျိုးပါ၊ ကားဝယ်ရောင်းအလုပ် လုပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လုပ်ငန်းက အရမ်းမပင်ပန်းပေမယ့် တစ်ခါတလေတော့ အနားမရတတ်ဘူးဗျ။ တစ်နေ့တော့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ အရမ်းညောင်းညာနေတာနဲ့ အိမ်ကို အကြောပြင် အနှိပ်သည် ဦးလေးကြီးတစ်ယောက် ခေါ်ပြီး အနှိပ်ခံလိုက်ရာကနေ ဒီအမှတ်တရ ဇာတ်လမ်းလေး စတင်ခဲ့တာပါပဲ။
​ကျွန်တော့် ဇနီးက အသက် (၂၇) နှစ်ရှိပြီး ကျွန်တော့်ထက် (၄) နှစ် ငယ်ပါတယ်။ သူမက ကလေးတစ်ဖက်နဲ့ အိမ်မှုကိစ္စတွေကို နေ့စဉ်မပြတ် တာဝန်ယူဖြေရှင်းပေးနေတဲ့ အိမ်ရှင်မကောင်း တစ်ယောက်ပါ။
​အဲဒီည (၉) နာရီလောက်မှာ အနှိပ်သည် ဦးလေးကြီး ရောက်လာပါတယ်။ အသက် (၅၅) နှစ်လောက်ရှိပေမယ့် ကျန်းမာရေးကောင်းပြီး အကြောအခြင်တွေကို သေချာနှိပ်နယ်ပေးနိုင်သူပါ။ ကျွန်တော်တို့အိမ်က ဧည့်ခန်းကျယ်လေးမှာ မိန်းမက ကလေးသိပ်နေတုန်း ကျွန်တော် အရင်ဆုံး အောက်ဆင်းပြီး အနှိပ်ခံလိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သေချာနှိပ်နယ်ပေးမှုတွေကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ညောင်းညာကိုက်ခဲမှုတွေ တော်တော်လေး သက်သာသွားပါတယ်။
​အဲဒီအချိန်မှာ မိန်းမက ကလေးသိပ်ပြီးသွားလို့ ကျွန်တော်တို့အနားကို ရောက်လာပါတယ်။ တစ်နေ့ကုန် ကလေးထိန်း၊ အိမ်အလုပ်တွေလုပ်ရလို့ ခါးတွေညောင်းနေတာကြောင့် ဦးလေးကြီး မပြန်ခင် သူပါ ခဏလောက် အကြောဖြေ အနှိပ်ခံချင်ကြောင်း ပြောလာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သဘောတူလိုက်တာနဲ့ မိန်းမက အနှိပ်ခံဖို့ နေရာယူလိုက်ပါတယ်။
​ကျွန်တော်ကတော့ ဘေးက ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ရင်း အနားယူနေလိုက်ပါတယ်။ နေ့တိုင်း အိမ်အလုပ်တွေနဲ့ ပင်ပန်းနေတဲ့ ဇနီးသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမအတွက် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နဲ့ ကျေးဇူးတင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။
​ဦးလေးကြီးက ခါးအကြောတွေ တက်နေတယ်ဆိုပြီး သေချာ အကြောလျှော့ပေးနေပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာပါတော့တယ်...
​.............
​စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

"မိုးသည်းညရဲ့ ရင်ခုန်သံများ" - Romance/Drama (စ/ဆုံး)​"ဖြန်း... နင် အဲဒါ ဘာလုပ်တာလဲ" ရှက်သွေးဖြာနေတဲ့ အသံလေးနဲ့အတူ သူမကိ...
10/09/2026

"မိုးသည်းညရဲ့ ရင်ခုန်သံများ" - Romance/Drama (စ/ဆုံး)
​"ဖြန်း... နင် အဲဒါ ဘာလုပ်တာလဲ" ရှက်သွေးဖြာနေတဲ့ အသံလေးနဲ့အတူ သူမကို ညင်သာစွာ ထွေးပွေ့မိလိုက်တဲ့ ကျွန်တော့်လက်ကို လှမ်းရိုက်လိုက်ပါတယ်။ အလင်းရောင်ကင်းမဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ မိုးသည်းညတစ်ညရဲ့ သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ နှစ်ဦးသားရဲ့ ရင်ခုန်သံတွေက အပြိုင်မြည်ဟည်းနေခဲ့ပါတယ်။
​သူမရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အသွင်အပြင်လေးက ကျွန်တော့်ကို အလွန်အမင်း ရင်ခုန်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပါတယ်။ မေးလာတဲ့ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ဖက်လုံးလေးကိုဖယ်ကာ သူမကို နွေးထွေးစွာ နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ပါတယ်။ နောက်ထပ် အသံမထွက်လာတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေတဲ့ သူငယ်ချင်းမလေးအတွက် ကြည်နူးစရာ အချိန်လေးတွေ ဖန်တီးပေးဖို့ ဆက်လက် လှုပ်ရှားလိုက်ပါတယ်။
​ကျောပေးထားတဲ့ သူမရဲ့ ပခုံးလေးကို ညင်သာစွာ ဖက်တွယ်ရင်း ကျန်လက်တစ်ဖက်က လှပတဲ့ ဆံနွယ်စတွေကြားမှာ သပ်တင်ပေးနေမိပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုးခြိမ်းသံ အကျယ်ကြီးတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ညဉ့်ယံကို ဖြိုခွင်းပစ်လိုက်ပါတယ်။ ကြောက်လန့်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်းမလေးဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို တိုးဝင်လာပြီး တုန်ယင်နေတဲ့ လက်ကလေးတွေနဲ့ တင်းကျပ်စွာ သိုင်းဖက်လိုက်ပါတော့တယ်။ ဒီလိုအချိန်မှာ ကျွန်တော်လည်း သူမကို နွေးထွေးလုံခြုံမှုပေးဖို့ တင်းကျပ်စွာ ပြန်လည်ဖက်တွယ်ထားလိုက်ပါတယ်။
​အချိန်ကတော့ လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်က ၂၀၁၀ ခုနှစ်ရဲ့ မိုးရာသီညတစ်ညပေါ့။ သူငယ်ချင်းမ မိစုရဲ့ မိဘနှစ်ပါးနဲ့ အစ်မဖြစ်သူတို့ ခရီးထွက်သွားကြတယ်။ သူမ အစ်ကိုဝမ်းကွဲအိမ်မှာ သွားအိပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပေမယ့် အဆင်မပြေဖြစ်သွားလို့ သူငယ်ချင်းမခမျာ မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ ဖြစ်နေရှာပါတယ်။ လူနေကျဲတဲ့ မြို့သစ်ဘက်က နှစ်ထပ်တိုက်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်း အိပ်ဖို့ဆိုတာ တော်ရုံ မစဉ်းစားဝံ့စရာလေ။
​ကျွန်တော်တို့က ဆိုင်တစ်ဆိုင်တည်းမှာ အတူတူအလုပ်လုပ်ကြတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက်တွေမို့ အရမ်းကို ရင်းနှီးပွင့်လင်းကြပါတယ်။ မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ မိစုကိုကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်တာနဲ့ "ငါ့အိမ်ကို လှမ်းပြောပြီး ငါလာအိပ်ပေးမယ်၊ နင်က အပေါ်ထပ်မှာအိပ် ငါက အောက်ထပ်မှာ အိပ်မယ်" လို့ ပြောလိုက်တော့ သူမ အရမ်းဝမ်းသာသွားခဲ့ပါတယ်။
​မိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့အိမ်ကို ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက် သွားအိပ်ပေးတာ ပတ်ဝန်းကျင် အထင်လွဲမှာစိုးလို့ ဆိုင်ကလူတွေကိုတော့ မပြောဖို့ တားထားခဲ့ရပါတယ်။ သူငယ်ချင်းမ ကိုယ်တိုင် ချက်ကျွေးတဲ့ ညစာကို စားသောက်ပြီး တီဗီထိုင်ကြည့်ကြပါတယ်။
​ည ၉ နာရီထိုးတော့ သူကြောက်တတ်လို့ ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို အပေါ်ထပ် ဧည့်ခန်းမှာပဲ အိပ်ဖို့ အကူအညီတောင်းပါတယ်။ သူကတော့ သူ့အခန်းထဲမှာ အိပ်မှာပေါ့။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညဝတ်စုံလေးနဲ့မို့ သူမရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အသွင်လေးကို ငေးကြည့်နေမိပါတယ်။ အခန်းတံခါးကို မပိတ်ဘဲ အိပ်နေတဲ့ သူမကိုငေးကြည့်ရင်း ကျွန်တော်တစ်ယောက် ရင်ခုန်သံတွေကို မနည်းထိန်းချုပ်နေရပါတော့တယ်...
​.............
​စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

"မီးလေးနှင့်ကျွန်တော်" - ရိုမန့်စ်/ဒရာမာ (စ/ဆုံး)​ရှပ်အင်္ကျီလက်တိုပွပွနဲ့ ထဘီလေးဝတ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မီးမီးဟာ သနပ်ခ...
10/09/2026

"မီးလေးနှင့်ကျွန်တော်" - ရိုမန့်စ်/ဒရာမာ (စ/ဆုံး)
​ရှပ်အင်္ကျီလက်တိုပွပွနဲ့ ထဘီလေးဝတ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မီးမီးဟာ သနပ်ခါး ပါးကွက်ကျဲလေးနဲ့ ကျွန်တော့်အိမ်ထဲကို ခြေဆောင့်ပြီး ဝင်လာပါတယ်။ "ဟေ့... အမှိုက်အီး မှန်လာတယ်ထင်တယ်" လို့ လှမ်းစလိုက်တော့ အတင်းပြေးလာပြီး ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို လာထုပါတော့တယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အလိုလိုက်ထားတဲ့ မီးမီးက သူ့အိမ်က ဆူလိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော့်အိမ်ကို အခုလိုပဲ ပြေးလာတတ်ပါတယ်။ သူတို့အိမ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့အိမ်က အရမ်းရင်းနှီးကြပြီး မိဘချင်းကလည်း သဘောတူထားကြတော့ အခုလိုပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ထွက်နေကြတာပါ။
​လက်မောင်းကို လာထုနေတဲ့ သူမကို စိတ်ကောက်ပြေအောင် ချော့မော့ပြီး စကားတွေပြောဖြစ်ကြရင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ နွေးထွေးတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ပိုတိုးလာခဲ့ပါတယ်။ အရင်ကလို စနောက်နေကျ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေဆိုပေမယ့် အခုလို အချိန်လေးတွေမှာတော့ နှစ်ဦးသားရဲ့ ရင်ခုန်သံတွေက တစ်မျိုးလေး ပြောင်းလဲလာခဲ့ပါတယ်။ ရှက်သွေးဖြာနေတဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာလေးကို ငေးကြည့်ရင်း သံယောဇဉ်တွေက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့ပါတယ်။
​သူမရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ အပြုံးလေးတွေ၊ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အမူအကျင့်လေးတွေက ကျွန်တော့်ရင်ကို အမြဲတမ်း ခုန်လှုပ်စေပါတယ်။ အပြန်အလှန် နားလည်မှုတွေ၊ ဂရုစိုက်မှုတွေနဲ့အတူ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်ကမ္ဘာလေးက အေးချမ်းသာယာလို့ နေပါတယ်။ အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပိုပြီး တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးလာကြရင်း သာယာလှပတဲ့ အနာဂတ်လေးကို အတူတူ ပုံဖော်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတော့တယ်...
​.............
​စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

"ရင်ခုန်ရတဲ့ ဧည့်သည်လေး" - အချစ်ဒရာမာ (စ/ဆုံး)​ကျမ အသက်က ၂၉ နှစ်ပါ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ စာရင်းကိုင်လုပ်ရင်း သူငယ်ချင်းတစ်ယော...
10/09/2026

"ရင်ခုန်ရတဲ့ ဧည့်သည်လေး" - အချစ်ဒရာမာ (စ/ဆုံး)
​ကျမ အသက်က ၂၉ နှစ်ပါ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ စာရင်းကိုင်လုပ်ရင်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ခန်းလေးတစ်ခန်း ငှားနေတာပါ။ ကျမရဲ့ စိတ်ကူးထဲမှာ အချစ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရိုးသားဖြူစင်တဲ့၊ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ခုန်စရာ အချစ်ဇာတ်လမ်းလေး ဖန်တီးကြည့်ချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။
​တစ်နေ့မှာတော့ ကျမ အန်တီတို့အိမ်ကို အလည်သွားရင်း ကျမရဲ့ စိတ်ကူးအိပ်မက်တွေ အကောင်အထည်ပေါ်လာမယ့် နေ့လေးတစ်နေ့ ဖန်တီးပေးလာပါတယ်။ အန်တီတို့အိမ်မှာ အရင်က တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ့နာမည်က ထွန်းထွန်းတဲ့။ အန်တီတို့နဲ့ ဆွေမျိုးနီးစပ်တော်ပြီး အသက်က ၁၉ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အန်တီတို့အိမ်မှာနေရင်း ကျောင်းလာတက်တာပါ။
​အသက် ၁၉ နှစ်သာ ဆိုပေမယ့် ထွန်းထွန်းရဲ့ ကိုယ်ဟန်က အရမ်းကို ကျစ်လျစ်တောင့်တင်းပါတယ်။ အားကစား လိုက်စားလို့ထင်ပါရဲ့၊ လက်မောင်းအိုးတွေကအစ ယောကျ်ားပီသပြီး ကြည့်ကောင်းတဲ့ အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ အသားလတ်လတ်၊ မျက်ဝန်းနက်နက်တွေနဲ့ သူ့ကို စတွေ့ကတည်းက ကျမရင်တွေ အရမ်းခုန်သွားခဲ့ရပါတယ်။
​သူနဲ့ လှေကားအတက်အဆင်းမှာ ဆုံဖြစ်တော့ ကျမဘက်ကလည်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ ကျော့ကျော့ရှင်းရှင်းလေး ဝတ်ဆင်ပြီး မသိမသာလေး အာရုံစိုက်မိအောင် လုပ်မိပါတယ်။ ထမင်းစားပွဲမှာ အတူတူထိုင်ဖြစ်တော့ အကူအညီလိုရင် ဆက်ဖို့ဆိုပြီး ကျမရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်လေး ပေးထားခဲ့ပါတယ်။
​သူရောက်ပြီး တစ်လလောက်အကြာမှာတော့ တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ်စာစားဖို့ ကျမအခန်းကို လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ တနင်္ဂနွေနေ့ မနက် ၁၁ နာရီခွဲလောက်မှာ ကိုယ်တော်ချောက ကျမအခန်းကို ရောက်လာပါတော့တယ်။ အခန်းဖော် သူငယ်ချင်းကလည်း မနက်စောစောကတည်းက အပြင်သွားလို့ ပြန်မရောက်သေးပါဘူး။
​ကျမလည်း အိမ်နေရင်းဆိုတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ကြည့်ကောင်းတဲ့ ဝတ်စုံလေးကိုပဲ ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။ ထွန်းထွန်းကို ဆိုဖာပေါ်မှာ နေရာချပေးရင်း ရေခဲသေတ္တာထဲက ဖျော်ရည်လေး လုပ်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းလိုက်ပါတယ်။
​စကားတွေ ပြောနေရင်း သူ ခဏခဏ ကျမကို ခိုးကြည့်နေတာကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။ "ထွန်းထွန်း... မမကို ဟင်းလာကူချက်ပါလား" လို့ ခေါ်လိုက်တော့ သူလည်း မီးဖိုချောင်ထဲ ရောက်လာပါတယ်။ စကားတွေ ဟိုပြောဒီပြောနဲ့ သူ့မှာ ချစ်သူရှိမရှိ မေးကြည့်တော့ တစ်ခါမှ ရည်းစားမထားဖူးဘူးတဲ့လေ။
​"မညာပါဘူး မမရယ်... ကျွန်တော် အဲဒီကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားလို့ပါ" လို့ ပြန်ဖြေတော့ ကျမ ကျိတ်ပြီး ပျော်သွားမိပါတယ်။ ဟင်းချက်ရင်း စကားတွေပြောရင်းနဲ့ ကျမတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ရင်းနှီးမှုတွေ ပိုတိုးလာပြီး သူ့ရဲ့ ရင်ခုန်သံတွေ မြန်ဆန်လာမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ချင်စိတ်တွေ ဖြစ်လာပါတော့တယ်...
​.............
​စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

"မောင်သာအေးရဲ့ သုခ" - ရသဒရာမာ (စ/ဆုံး)​"ဟဲ့... နင် ဒါလေးတောင် သေသေချာချာ မလုပ်တတ်ဘူးလား။ သွား... အခန်းထဲက ငါ့အဝတ်တွေ သွာ...
09/09/2026

"မောင်သာအေးရဲ့ သုခ" - ရသဒရာမာ (စ/ဆုံး)
​"ဟဲ့... နင် ဒါလေးတောင် သေသေချာချာ မလုပ်တတ်ဘူးလား။ သွား... အခန်းထဲက ငါ့အဝတ်တွေ သွားလျှော်ထားလိုက်။ ပြီးရင် သနပ်ခါးသွေးထား။ နောက်ကျရင် သိတယ်မလား"
​ဒေါ်အိအိတစ်ယောက် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဦးတိုးကြီး ဆုံးပါးသွားပြီးတဲ့နောက် အိမ်က အလုပ်သမားလူငယ်လေး သာအေးကို အလွန်တင်းကျပ်စွာ အုပ်ချုပ်လေ့ရှိပါတယ်။ အသက် (၄၀) ပြည့်နေပြီဖြစ်ပေမယ့် အလှအပကို အထူးဂရုစိုက်သူပါ။ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးတစ်ဦးလို လှပချောမောပေမယ့် မြို့စွန်အိမ်ကြီးထဲမှာ သီးခြားနေထိုင်တတ်ပြီး အလွန်မာနကြီးသူလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနဲ့ ကင်းကွာခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်လို့ အထီးကျန်ဆန်မှုကို ခံစားနေရပေမယ့် အတိတ်က နာကျင်စရာတွေကြောင့် ယောကျ်ားတွေကို စိတ်နာနေခဲ့သူပါ။
​သာအေးကလည်း အလုပ်ရှင်ဖြစ်သူကို အရမ်းကြောက်ရသူပီပီ သူမရဲ့ မျက်နှာတစ်ချက်အမဲ့ကိုပင် အလွန်တရာ ကြောက်လန့်နေတတ်ပါတယ်။ သူမ ခိုင်းစေသမျှကို တသွေမတိမ်း လုပ်ဆောင်နေရသူပါ။ ယနေ့မှာတော့ ဒေါ်အိအိတစ်ယောက် အထီးကျန်လွန်းတဲ့ စိတ်တွေကြောင့် မထင်မှတ်ထားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်ပါတော့တယ်။ အိမ်မှာ အဖော်ဆိုလို့ ဒီလူပျိုပေါက်လေးသာ ရှိတာမို့ သူ့အပေါ် တင်းကျပ်မှုတွေလျှော့ချပြီး နွေးထွေးတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ဖန်တီးဖို့ ကြံစည်လိုက်ပါတယ်။
​လူငယ်သဘာဝ ရင်ခုန်တတ်မယ့် အရွယ်မို့ ဒေါ်အိအိဟာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတချို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ရိုမန်တစ်ဆန်ဆန် အချစ်ဇာတ်ကားလေး တစ်ကားကို ဖွင့်ထားလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သစ်သီးဖျော်ရည် နှစ်ခွက်ကိုလည်း အသင့်ပြင်ထားလိုက်တယ်။
​သာအေး သနပ်ခါးသွေးနေတဲ့ နေရာကနေ လှမ်းကြည့်ရင် တီဗီကို သေချာမြင်ရပါတယ်။ လူပျိုပေါက်လေး ရင်ခုန်နေချိန်မှာ သူမကလည်း ရေချိုးခန်းထဲကနေ ရေမွှေးနံ့သင်းသင်းလေးနဲ့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ လှပတဲ့ ကိုယ်ဟန်ကို ပဝါလေးခြုံလျက် အခန်းထဲကို အသာချောင်းကြည့်လိုက်ချိန်မှာ သာအေးဟာ သနပ်ခါးသွေးရာမှ ရပ်ပြီး တီဗီထဲက ရင်ခုန်စရာ ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ငေးကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။
​အချိန်ကိုက်ပဲ ဒေါ်အိအိဟာ "သာအေး... သနပ်ခါးသွေးပြီးပြီလား" လို့ ပြောရင်း အခန်းထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ သာအေးလည်း လန့်သွားပြီး သနပ်ခါးကို ကမန်းကတန်း သွေးနေရင်း သူ့ရဲ့ ရင်ခုန်နေတဲ့ အဖြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားရပါတယ်။ ဒေါ်အိအိက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး "ကဲ... ဒီလောက်ဆို ရပြီ၊ ဟိုဖျော်ရည်ခွက် သွားယူလာခဲ့။ မင်းတစ်ခွက်သောက်၊ ငါ့တစ်ခွက်ပေး" လို့ မှန်တင်ခုံရှေ့မှာ ကျုံ့ကျုံ့လေးထိုင်ရင်း သနပ်ခါးလိမ်းကာ လှမ်းခိုင်းလိုက်ပါတော့တယ်...
​.............
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

"ထိန်းမနိုင်သောစိတ်" - မိသားစုဒရာမာ (စ/ဆုံး)​အာစီတစ်ထပ်တိုက်လေးက အကြမ်းထည် ပြီးတော့မည်ဖြစ်ပါတယ်။ ကန်ထရိုက်တာက ဦးအေးမောင်...
09/09/2026

"ထိန်းမနိုင်သောစိတ်" - မိသားစုဒရာမာ (စ/ဆုံး)
​အာစီတစ်ထပ်တိုက်လေးက အကြမ်းထည် ပြီးတော့မည်ဖြစ်ပါတယ်။ ကန်ထရိုက်တာက ဦးအေးမောင်ပါ။ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ပြီး အလုပ်မှာ စေ့စပ်သေချာသူမို့ လူတွေက ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အလုပ်အပ်ကြပါတယ်။
​"မောင်ကျော်ရေ... မောင်ကျော်" လို့ ဦးအေးမောင် ခေါ်လိုက်တော့ ပေကြိုးတစ်ချောင်းနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ အသက် (၂၅) နှစ်အရွယ် လက်ထောက်လူငယ်လေး ရောက်လာပါတယ်။ ဦးအေးမောင်က အမိုးပြားဝယ်ဖို့ လှသန်းကိုခေါ်ပြီး အပြင်ထွက်သွားချိန် မောင်ကျော်တစ်ယောက် လုပ်ငန်းခွင်မှာ အလုပ်တွေ ဆက်လုပ်ရင်း ကျန်ခဲ့ပါတယ်။
​(၁၅) မိနစ်လောက်ကြာတော့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ထမင်းချိုင့်လေးဆွဲပြီး ရောက်လာပါတယ်။ သူမကတော့ လှသန်းရဲ့ ညီမလေး 'ညိုညို' ပါ။ "ဦးလေးချစ်... အစ်ကိုရော" လို့ မေးလိုက်တော့ လုပ်ငန်းခွင်မှာ အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ဦးချစ်က အပြင်သွားကြောင်း ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
​ညိုညိုက မနက်ခင်း ထမင်းကြော်ရောင်းပြီး မိသားစုကို ရှာဖွေကျွေးမွေးနေသူလေးပါ။ ဦးချစ်က ညိုညိုကို စနောက်နေချိန်မှာ ညိုညိုလှည့်ထွက်သွားတဲ့ ကျောပြင်လေးကို ငေးကြည့်နေသူကတော့ မောင်ကျော်ပါပဲ။ ဒါကို ဦးချစ်က မြင်သွားပြီး "ဟေ့ကောင် မောင်ကျော်... တော်ပြီလေကွာ၊ မင်းက ကန်ထရိုက်ရဲ့ သမက်ဖြစ်တော့မယ့်ဟာကို" လို့ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
​တကယ်တော့ မောင်ကျော်က ဦးအေးမောင်ရဲ့သမီး ချိုချိုအေးနဲ့ သံယောဇဉ်ရှိနေသူပါ။ ညိုညိုတို့ မောင်နှမရဲ့ ဘဝကတော့ အတော်လေး ကြမ်းတမ်းပါတယ်။ မိခင်က ဆုံးပါးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ဖခင်ကတော့ အသောက်အစားဘက်ကို အားသန်လွန်းသူဖြစ်လို့ မိသားစုနဲ့ ကွဲကွာနေခဲ့တာပါ။
​အဲဒီနေ့ ညနေမှာ ညိုညိုတစ်ယောက် နေမကောင်းတဲ့ ဖခင်ဆီကို သွားလည်ပါတယ်။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ကျန်းမာရေးအခြေအနေ အတော်လေးဆိုးရွားနေပြီး ဆေးဖိုးအတွက် ငွေရှစ်ထောင်ကျပ် လိုအပ်နေပါတယ်။ ညိုညိုရဲ့ လက်ထဲမှာက ထမင်းကြော်ရောင်းဖို့ အရင်းအနှီးအပါအဝင် စုစုပေါင်းမှ ရှစ်ထောင်ဝန်းကျင်သာ ရှိတာပါ။
​ဒါပေမယ့် ညိုညိုကတော့ ဖခင်အတွက် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဆိုပြီး မနက်ဖြန် ဈေးရောင်းဖို့ အရင်းပြုတ်ခံကာ ဆေးဝယ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ညမိုးချုပ်လို့ အစ်ကိုဖြစ်သူ လှသန်း ပြန်ရောက်လာချိန်မှာတော့ အကျိုးအကြောင်းပြောပြရာ လှသန်းကလည်း သူ့ဆီမှာကျန်တဲ့ ငွေလေးကို ညီမဖြစ်သူလက်ထဲ နွေးထွေးစွာ ထည့်ပေးရှာပါတော့တယ်...
​ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို ပထမဆုံး Comment တွင် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။

"စားရကံ ကြုံလေတော့" - လူငယ်ဒရာမာ (စ/ဆုံး)​မိုးတွေ အုန်းအုန်းမြည်ကာ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပါတယ်။ ကျူရှင်က ဆရာမ နေမကောင်းလိ...
09/09/2026

"စားရကံ ကြုံလေတော့" - လူငယ်ဒရာမာ (စ/ဆုံး)
​မိုးတွေ အုန်းအုန်းမြည်ကာ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပါတယ်။ ကျူရှင်က ဆရာမ နေမကောင်းလို့ မသင်တော့ဘူးဆိုတာနဲ့ အိမ်ကို စောစော ပြန်လာခဲ့ရတယ်။ အိမ်ရောက်တော့ ဘယ်သူမှ မရှိသေးပါဘူး။ ဖေဖေနဲ့ မေမေက ရုံးကနေ ၅ နာရီကျော်လောက်မှ ပြန်ရောက်တတ်တာလေ။
​လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ဧည့်ခန်းက ကွန်ပျူတာရှေ့ထိုင်ပြီး ရုပ်ရှင်ကြည့်နေမိပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိနေတုန်း ရင်ခုန်စရာ ရိုမန်တစ် ဇာတ်လမ်းလေးတွေကို ကြည့်ရင်း စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲ ရောက်နေမိတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ရုတ်တရက် တံခါးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဘေးအိမ်က ကောင်မလေးက အံ့သြတကြီးနဲ့ ရပ်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ရုပ်ရှင်ထဲက ဝမ်းနည်းစရာအခန်းမှာ ကျွန်တော် မျက်ရည်ဝဲနေတာကို သူမြင်သွားတာပါ။
​ကျွန်တော် အံ့သြမှင်တက်သွားပြီး ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားတယ်။ "ဟာ... သွားပြီ၊ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေတာလဲ" ဆိုပြီး ရှက်သလို ကြောက်သလို ခံစားချက်တွေနဲ့ မျက်နှာတွေ ထူပူသွားပါတယ်။ ကမန်းကတန်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး "ညီမလေး... ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေတာလဲ" လို့ မရဲတရဲ မေးလိုက်ပါတယ်။
​သူမကလည်း ပြုံးစိစိ မျက်နှာလေးနဲ့ "စောစောလေးကမှပါ... ကိုကြီး ရုပ်ရှင်ကြည့်ပြီး ငိုနေတာ မြင်လို့ မနှောင့်ယှက်တော့တာ" လို့ ဖြေပါတယ်။
​"ဘယ်သူ့မှတော့ လျှောက်မပြောရဘူးနော်" လို့ ကျွန်တော်က ရှက်ရှက်နဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူမက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းက ခုံမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပါတယ်။ မိုးအေးအေးနဲ့ ရုပ်ရှင်အတူ ထိုင်ကြည့်ဖြစ်ကြရင်း အဲဒီနေ့ကစလို့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ရင်းနှီးမှုတွေ ပိုတိုးလာခဲ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သံယောဇဉ်ကြိုးလေး တစ်မျှင် စတင်ရစ်ပတ်လာပါတော့တယ်...
​.............
​စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

"အကြံပိုင်တဲ့ ဖိုးတုတ်" - လူငယ်ဒရာမာ (စ/ဆုံး)​ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် မစန်းကြည်ရဲ့ ကျက်သရေရှိလှတဲ့ အလှတရားတွေကို ငေးကြည့်ရင်း ရ...
08/09/2026

"အကြံပိုင်တဲ့ ဖိုးတုတ်" - လူငယ်ဒရာမာ (စ/ဆုံး)
​ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် မစန်းကြည်ရဲ့ ကျက်သရေရှိလှတဲ့ အလှတရားတွေကို ငေးကြည့်ရင်း ရင်ခုန်ခဲ့ရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ။ ကလေးတစ်ယောက်အမေ ဆိုပေမယ့် မစန်းကြည်က တသားမွေး တသွေးလှဆိုသလို ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ရှိသူပါ။ ဒါပေမယ့် ဖိုးတုတ်ကတော့ ဗြောင်ကျကျ မကြည့်ရဲခဲ့ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖိုးတုတ်တို့ သားအမိကို မစန်းကြည်တို့ လင်မယားက အများကြီး ကျေးဇူးပြုထားလို့ပါ။
​မစန်းကြည်တို့ လင်မယားက ရွာမျက်နှာဖုံးတွေ ဖြစ်ပြီး စီးပွားရေးလည်း ပြေလည်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ခြံကြီးထဲမှာ ဖိုးတုတ်တို့ သားအမိအတွက် နေစရာ တဲလေးဆောက်ပေးထားတဲ့အပြင် ဝမ်းစာနဲ့ အလုပ်အကိုင်ပါ အဆင်ပြေအောင် စီစဉ်ပေးထားတာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ဖိုးတုတ်က မစန်းကြည်ကို ရဲရဲမကြည့်ဝံ့တာ မဆန်းပါဘူး။
​လူပျိုပေါက် အရွယ်ကတည်းက မစန်းကြည်နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့ရတဲ့ ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် အသက် (၂၅) နှစ် အရွယ်ရောက်လာချိန်မှာတော့ သူမအပေါ် တိတ်တခိုး ရင်ခုန်မိနေခဲ့ပါတယ်။ အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ မြင်ဖန်တွေ့ဖန်များရင် ရိုးသွားတယ်ဆိုတဲ့ စကားက ဖိုးတုတ်အတွက်တော့ မမှန်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ရင်ထဲမှာ မစန်းကြည်အပေါ် ထားရှိတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တွေက ပိုပိုပြီး နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပါတယ်။ "သူမရဲ့ ဂရုစိုက် ကြင်နာမှုလေးတွေကို ဘယ်လို ရယူရမလဲ" ဆိုတဲ့ အတွေးက ဖိုးတုတ်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ အမြဲ ကြီးစိုးနေခဲ့ပါတယ်။
​ဖိုးတုတ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အကျင့်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ မသွားနဲ့ဆိုရင် သွားတတ်ပြီး၊ မလုပ်နဲ့ဆိုရင် လုပ်တတ်တဲ့ တလွဲအကျင့်လေးပါ။ ဒီအကျင့်လေးကြောင့်ပဲ ဒီဇာတ်လမ်းလေး စတင်လာခဲ့တာပါ။
​တစ်နေ့တော့ "ဖိုးတုတ်ရေ... ခဏလာဦး" ဆိုတဲ့ မစန်းကြည်ရဲ့ ခေါ်သံကြောင့် နွားစာစဉ်းနေတဲ့ ဖိုးတုတ် အိမ်ရှေ့ကို ပြေးထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ "အစ်မ... ဘာခိုင်းမလို့လဲ" လို့ မေးလိုက်တော့ မစန်းကြည်က "ညနေ အဖွားလေးတို့ဆီက နွားနို့သွားယူရင် သံချောင်းတို့တဲဘက်ကနေ မသွားနဲ့နော်၊ အဲဒီဘက်က ပိုဝေးတယ်" လို့ လှမ်းမှာပါတယ်။
​ဖိုးတုတ်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြန်လာခဲ့ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ သံသယ ဝင်သွားပါတယ်။ တကယ်တော့ သံချောင်းတို့တဲဘက်က သွားရင် ပိုနီးတာကို သူကောင်းကောင်း သိနေလို့ပါပဲ။ "ဘာလို့ အဲဒီဘက်က မသွားခိုင်းရတာလဲ" ဆိုတာ ဖိုးတုတ် စဉ်းစားလို့ မရခဲ့ပါဘူး။
​ညနေစောင်းတော့ ဖိုးတုတ် နွားနို့ယူဖို့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ သံချောင်းတို့တဲကို လှမ်းမြင်ရချိန်မှာ မစန်းကြည် မှာထားတာကို သတိရပေမယ့်၊ ဖိုးတုတ်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အကျင့်လေးအတိုင်း သံချောင်းတို့တဲဘက်ကိုပဲ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်ပါတယ်။
​တဲနားမရောက်ခင် ကောက်ရိုးပုံကြီးအနီး အရောက်မှာတော့ ဖိုးတုတ်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပါတယ်။ မစန်းကြည်တစ်ယောက် သံချောင်းရဲ့ တဲထဲကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်သွားတာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရလို့ပါပဲ။
​ဖိုးတုတ်လည်း ကောက်ရိုးပုံကိုပတ်ပြီး တဲဘေးကို အမြန်ပြေးကပ်လိုက်ပါတယ်။ မှောင်ရီပျိုးစ အချိန်မို့ ဖိုးတုတ်အတွက် အခွင့်ကောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ တဲဘေးရောက်လို့ ထရံကြားကနေ အထဲကို ချောင်းကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့... မျှော်လင့်မထားတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့ပါတော့တယ်...
​.............
​ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို ပထမဆုံး Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည် 👇👇👇

မမျှော်လင့်သော အလှည့်အပြောင်း - မိသားစုဒရာမာ (စ/ဆုံး)​ဖွာလက်စ ဆေးလိပ်ကို ပြာခွက်ထဲ ခဏချထားပြီး အောင်အောင် ဆိုင်ပြင်ဘက်သိ...
08/09/2026

မမျှော်လင့်သော အလှည့်အပြောင်း - မိသားစုဒရာမာ (စ/ဆုံး)
​ဖွာလက်စ ဆေးလိပ်ကို ပြာခွက်ထဲ ခဏချထားပြီး အောင်အောင် ဆိုင်ပြင်ဘက်သို့ လှမ်းငေးလိုက်ပါတယ်။ ဆိုင်ရှေ့က ဖြတ်သွားတဲ့ ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်တို့ သားအမိကို ကြည့်ရင်း တကယ့်ကို ကြည့်ကောင်းလှတယ်လို့ စိတ်ထဲက ချီးကျူးမိလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ကိုမြကြီး ရောက်လာပြီး ညဘက် မန်ယူနဲ့ အာဆင်နယ် ဘောလုံးပွဲ လာကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။
​အောင်အောင်က မြို့နဲ့ဝေးတဲ့ ဒီရွာလေးမှာ ကျောင်းဆရာ လာလုပ်နေတာပါ။ "ကျောင်းပိတ်ရက် မြို့ပြန်ဦးမလား ဆရာလေး... ရွာမှာပဲ သံယောဇဉ်တွေ တွေ့နေပြီ ထင်တယ်" လို့ ကိုမြကြီးက စနောက်လိုက်ချိန်မှာတော့ အောင်အောင်ရဲ့ စိတ်တွေက အတိတ်ဆီကို လွင့်မျောသွားခဲ့ပါတယ်။ တကယ်တော့ သူ မြို့ကို မပြန်ဖြစ်တာက အကြောင်းရင်း တစ်ခုရှိနေလို့ပါ။
​လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေဆီက ဧည့်ခန်းထဲမှာ ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ထက် (၅) နှစ်လောက်သာ ကြီးမယ့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဖခင်နဲ့ မကြာခင် လက်ထပ်မယ့်သူ ဒေါ်ထားထားတဲ့လေ။ အောင်အောင် မျက်နှာပျက်သွားပေမယ့် မိခင်မရှိကတည်းက စောင့်ရှောက်လာတဲ့ ဖခင်ရဲ့ ဆန္ဒကို နားလည်ပေးခဲ့ပါတယ်။
​အသက် (၂၈) နှစ်အရွယ် ရုပ်ရည်ချောမောတဲ့ ဒေါ်ထားထား အိမ်ကိုရောက်လာတော့ အောင်အောင်အတွက် အနေရခက်ခဲ့ပေမယ့် သူမကတော့ အောင်အောင်ကို အရမ်းဂရုစိုက်ပြီး နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံပေးခဲ့ပါတယ်။ သူကြိုက်တတ်တဲ့ ဟင်းတွေ ချက်ကျွေးပြီး သံယောဇဉ်ကြီးစွာ နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။
​ဒါပေမယ့် အောင်အောင်ရဲ့ အယူအဆတွေ ဘယ်အချိန်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သလဲ ဆိုတာကတော့... နောက်နှစ်နှစ်လောက် အကြာမှာပါ။ မမြင်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာကြောင့်ပဲလား၊ တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့်ပဲလား ဆိုတာတော့ မပြောတတ်တော့ပါဘူး။
​အဲဒီနေ့က အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း သက်နောင် သင်္ဘောလိုက်မှာမို့ အောင်အောင်တို့ နှစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ပွဲ လုပ်ရင်း သောက်ဖြစ်ကြပါတယ်။ ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ရန်ကုန်သွားနေချိန်မို့ အိမ်မှာ မိထွေးဖြစ်သူ ဒေါ်ထားထားတစ်ယောက်တည်း ကျန်နေခဲ့တာပါ။ (ပတ်ဝန်းကျင် အထင်လွဲမှာစိုးလို့ ဆွေမျိုးကောင်မလေး တစ်ယောက်တော့ အဖော်ခေါ်ထားပါတယ်)။
​သူငယ်ချင်းနဲ့ လမ်းခွဲပြီး အောင်အောင် အိမ်ပြန်လာချိန်မှာတော့ အရက်ရှိန်ကြောင့် အတော်လေး မူးဝေနေခဲ့ပါပြီ။ ခြံရှေ့ရောက်တော့ အော့အန်ရင်း "အစ်မထား... တံခါးဖွင့်ပါဦး" လို့ အော်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ အိမ်ထဲကနေ မီးရောင်လေး လင်းလာပြီး ဒေါ်ထားထားတစ်ယောက် တံခါးလာဖွင့်ပေးဖို့ ဆင်းလာချိန်မှာတော့... သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက မထင်မှတ်ထားတဲ့ အလှည့်အပြောင်းလေးတွေ စတင်ဖို့ အကြောင်းဖန်လာပါတော့တယ်...
​.............
​စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

"သိုင်းကျူး ကိုကို - Romance/Drama (စ/ဆုံး)"​"ဟေ့... ရှယ်လီ... ဒါ တို့အစ်ကို ဂျင်မီတဲ့" ပင်စီရဲ့ စကားကြောင့် ရှယ်လီမှာ ဂ...
08/09/2026

"သိုင်းကျူး ကိုကို - Romance/Drama (စ/ဆုံး)"
​"ဟေ့... ရှယ်လီ... ဒါ တို့အစ်ကို ဂျင်မီတဲ့" ပင်စီရဲ့ စကားကြောင့် ရှယ်လီမှာ ဂျင်မီဆိုတဲ့ လူချောကြီးကို သေချာကြည့်ရင်း ပါးချိုင့်လေးပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်မိပါတယ်။
​"အိုင်က ဂျင်မီပါ..." လို့ ပြောရင်း လှမ်းပေးလာတဲ့ လက်ကို ရှယ်လီကလည်း လှမ်းဆွဲကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂျင်မီက သူမရဲ့လက်ကို ချက်ချင်းမလွှတ်ဘဲ နွေးထွေးစွာ ဆက်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပါတယ်။ ဂျင်မီဆိုတာက ဘိုကပြားပီပီ အရပ်မြင့်မြင့်၊ နှာတံချွန်ချွန်နဲ့ အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။
​တကယ်တော့ ရှယ်လီဆိုတာ ဘိုဆန်ဆန် နေချင်တဲ့ မြန်မာမိန်းကလေးတစ်ယောက်ပါ။ သူမရဲ့ နာမည်ရင်းက အေးအေးသန်းဖြစ်ပြီး၊ ဖခင် ဦးအုန်းသောင်းနဲ့ မိခင် ဒေါ်ကြည်တို့ရဲ့ သမီးလေးပါ။ ရန်ကုန်ကို ပြောင်းလာတာ ခြောက်လလောက်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် အေးအေးသန်းဆိုတဲ့ နာမည်ကိုဖျောက်ပြီး ရှယ်လီဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ဘိုကပြား အသိုင်းအဝိုင်းထဲ ဝင်ဆံ့အောင် ပေါင်းသင်းနေသူလေး ဖြစ်ပါတယ်။ သူမရဲ့ ချောမောလှပတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ပြေပြစ်တဲ့ ကိုယ်ဟန်ကောက်ကြောင်းတွေကြောင့် လူငယ်တွေကြားမှာ အတော်လေး ရေပန်းစားနေခဲ့ပါတယ်။
​"ဂျင်မီ... ယူက ရှယ်လီ့လက်ကို ဘာလို့ အကြာကြီး ကိုင်ထားရတာလဲ။ ရှယ်လီက ပင်စီထက် ပိုဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလို့လား" ဆိုပြီး ပင်စီက သဝန်တိုတဲ့ လေသံလေးနဲ့ စစ်ကြောလိုက်ပါတယ်။
​ဂျင်မီက ပြာပြာသလဲနဲ့ "အို... မဟုတ်ပါဘူး ပင်စီရယ်၊ ပင်စီ့သူငယ်ချင်းမို့ ခင်မင်သွားလို့ပါ။ ပင်စီ့အတွက် မန္တလေးကနေ ဆွဲပြားလေး ဝယ်လာတယ်၊ အဲဒါလေး ပေးချင်လို့ အိမ်ထဲ ခဏလိုက်ခဲ့ပါလား" လို့ ချော့မော့ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဆွဲပြားလေး ပေးမယ်ဆိုတော့ ပင်စီ့မျက်နှာလေး ဝင်းပသွားပြီး ဂျင်မီနောက်ကို လိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။
​အိမ်ထဲရောက်တော့ ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်ဖို့ပြင်နေတဲ့ ပင်စီကို ဂျင်မီက လက်ဆောင်လေးပေးဖို့ ပြင်ဆင်ပါတော့တယ်။ ဂျင်မီက ပင်စီ့လည်တိုင်လေးမှာ ဆွဲပြားလေးကို ကိုယ်တိုင်ဆွဲပေးလိုက်ရင်း နွေးထွေးကြင်နာတဲ့ စကားလေးတွေနဲ့အတူ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ရင်ခုန်စရာ အချိန်လေးတွေကို စတင်ဖန်တီးလိုက်ပါတော့တယ်...
​.............
​စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို Comment တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ 👇👇👇

Address

Aungmyay Tharzan
Mandalay

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ta Tha Tha Vocalist posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category