30/07/2026
🧠💙 Бодох, мэдрэх хоёр өөр хэмжээс
🤔 Бодох үед чи толгойдоо төвлөрдөг бол
💛мэдрэх үед зүрхэндээ төвлөрдөг. Гүн мэдрэмжийн үед толгой алга болж, зүрх л оршихуй болж хувирна. Хүн төрөлхтнийг тэсч үлдэхэд сэтгэхүй үлэмж тус болсон тул түүнд ээнэгшин дассаар бид бусад чадвараа мартжээ. Бидэнд зөвхөн толгой үлдэж. Бие цогцос маань толгойн оршин тогтнох нөхцөл төдий болжээ. Мэдрэх чадвараа бид эргэн сэргээхгүй бол оршихуйгаас улам бүр холдож байна. Мэдрэхийн оронд тэр тухай зүгээр бодох жишээтэй.
Сарнай цэцгийн сайхныг мэдрэх, тэр тухай бодох хоёр тэс ондоо. Гоо сайхан бол мэдрэмж болохоос үзэл бодол биш. Сарнай цэцэгтэй учирсан зүрхний учралд гоо сайхан оршин буй. Дан ганц сарнайнд байгаа юм биш шүү дээ. Тэр цэцгийг сайхнаар харах нэгэн байхад муухайгаар харах нэгэн бий. Аливаа зүйлтэй зүрхний гүн холбоонд орох үед гоо сайхан тодордог. Хэн нэгэн хүнтэй гүн холбоонд орох тусам тэр хүний сайхан тодорно. Гоо сайхан бол оюунд биш, зүрхэнд болдог учрал болохоор түүнийг оюуны шалгуураар шүүх учиргүй. Мэдрэмж өөрөө өөртөө шалгуур юм. Нэгэнт сарнай цэцгийн сайхныг мэдэрсэн бол бусад хүн түүнийг муулна уу, яана уу хамаагүй. “Энэ бол миний мэдрэмж. Маргах шаардлага алга” гэж хэлнэ. Толгой л маргаан хийдгээс зүрх маргадаггүй. Зүрх шийдвэр төгс бол толгой эргэж буцамхай. Зүрхэнд төвлөрсөн үед шийдвэр тэр дороо гарна. Толгойд төвлөрсөн үед шийдвэр түмэн бодол, мянган эргэлзээг туулсны эцэст гарна. Зүрхээ дахин нээхийн тулд бид толгойноосоо хөндийрөх хэрэгтэй. Үзэх, сонсох, үнэрлэх, амтлах, хүрэлцэх бүхий л тохиолдоо бодолд авталгүй, зөвхөн мэдрэхийг хичээ.
Дотоод ахуй гадаад ахуйгаас илүү нарийн. Гадна талыг мэдэрч чадахгүй бол дотоод ахуйг мэдрэх аргагүй. Анир чимээг сонсож чадахгүй бол аниргүйн чимээг хүртэх боломжгүй.
Цэцэрлэгт нүдээ анин суу. Машин тэрэг, замын чимээ гээд түмэн авиа, буман чимээ сүлэлдэн буй. Эргэн тойрноос хамгийн нарийн чимээг нь ол. Хол буйдхан шувуу жиргэж байгаа бол тэр зүг ухамсраа чиглүүл. Замын хөл хөдөлгөөн, дуу чимээ бүгд алслан холдон тэр жиргээ чиний төв болно. Энэ мэтчилэн бүх тохиол дээр турш. Бодлын шүүмж, үгийн илэрхийлэлд бүү авт. Бидний оюун ухаан гаднаа ч, дотроо ч зогсоо завгүй чалчиж явдаг шүү.
Бид яриад, яриад л байхаас юу ярьж байгаагаа сэхээрдэггүй. Үгийн илэрхийллээс салж байж л мэдрэмж гүнзгийрнэ. Гүн мэдрэмжинд суурилж, энэ бясалгалыг хийвэл гайхалтай үр дүн гарна.
Ошо: Агнистын гэгээ