23/05/2026
Kedai tomyam ni pun satu kisah kehidupan yang penuh warna…
Merantau jauh meninggalkan kampung halaman. Tinggalkan keluarga, tinggalkan sanak saudara. Setiap hari berdiri di dapur yang panas, menghirup asap tomyam yang pedas menyengat mata. Kadang-kadang pelanggan melihat semangkuk tomyam yang terhidang di meja, tetapi tidak melihat pengorbanan di sebalik semangkuk itu.
Ada yang berniaga sehingga lewat malam. Ada yang bangun sebelum subuh membeli barang basah. Ada yang bertahun-tahun menyewa rumah kecil di negeri orang demi mencari sesuap rezeki yang halal.
Tetapi bila tiba Hari Raya Aidiladha…
Haa… masa itulah semangat kampung mengalahkan segala-galanya.
Tomyam boleh tunggu.
Pelanggan boleh tunggu.
Untung rugi boleh kira kemudian.
Yang penting pelukan ibu yang semakin tua.
Yang penting suara ayah yang semakin jarang didengar.
Yang penting ketawa adik-beradik yang hanya berkumpul setahun sekali.
Sebab itulah bila musim Raya Haji, ada kedai tomyam yang tiba-tiba hilang dua minggu. Pintu berkunci, kerusi terbalik atas meja, lampu padam.
Bukan kerana malas berniaga.
Tetapi kerana hati manusia juga perlukan ruang untuk pulang.
Kerana di hujung segala pencarian rezeki, setiap perantau akhirnya rindu kepada satu perkara yang sama rumah, keluarga, dan kenangan yang tidak boleh dibeli dengan wang.
Selamat Hari Raya Aidiladha.
Semoga setiap titik peluh para perantau menjadi saksi usaha yang diberkati. Semoga setiap perjalanan pulang menemukan kembali kasih yang dirindui. Dan semoga selepas puas berkumpul bersama keluarga tercinta, mereka kembali menyambung perjuangan mencari rezeki dengan hati yang lebih kuat dan jiwa yang lebih tenang.
Kadang-kadang, cuti dua minggu itu bukan kerugian dalam perniagaan.
Itulah keuntungan yang paling mahal nilainya dalam kehidupan. 🌙✨
讲真的，开泰国餐馆卖冬炎的人，也是有自己的故事的。
平时离乡背井来到外地打拼，为了生活，为了家人，每天在热腾腾的厨房里忙进忙出。客人看到的是 锅香喷喷的冬炎汤，却很少看到背后流下的汗水。
有的人凌晨就去巴刹买货，
有的人忙到深夜才收档，
有的人一年到头都在异乡租房子住，
为的只是赚 份安安稳稳、堂堂正正的生活费。
但是 到哈芝节（Hari Raya Haji）的时候……
哇，你看咯。
什么生意、什么营业额、什么订单，先放 边。
因为再重要的生意，也比不上回家看看老爸老妈。
比不上和兄弟姐妹围坐在 起吃顿饭。
比不上听 听家里熟悉的乡音，感受 家人团聚的温暖。
所以每逢哈芝节，有些冬炎店突然关门 个星期、两个星期。
门锁着，
椅子翻上桌，
灯也关了。
不要以为老板偷懒。
其实他们只是回家了。
因为再坚强的游子，心里始终有 个地方放不下。
那个地方叫做“家”。
说到底，
赚钱是为了生活，
而不是让生活只剩下赚钱。
年到头在外面拼搏奋斗，
总要给自己 点时间，
回去抱抱越来越年迈的父母，
看看越来越长大的孩子，
陪陪那些平时只能透过电话联系的亲人。
因为人生最珍贵的东西，
往往不是银行户口里的数字，
而是还能和家人相聚的时光。
祝大家哈芝节快乐。
愿每 位在外打拼的人，付出的汗水都化成福气；
愿每 次回乡的路程，都充满欢笑与温暖；
也愿大家在陪伴家人之后，带着更踏实的心情，继续努力打拼未来。
有时候，
关店两个星期看起来像是少赚了钱，
但对 个游子来说，
那或许才是 年当中最值得、最赚的 次“生意”。 ❤️🏠✨
冬炎可以等，顾客可以等。
父母慢慢变老的时间，等不了。
