Vruchtbare Aarde magazine

27/06/2025

Al anderhalf jaar komen de verkoop exemplaren die ons tijdschrift levert aan de Odin natuurvoedingswinkel op de Ginnekenweg 65,4818JB in Breda retour afzender. Het adres is correct, er is een grote brievenbus aanwezig, en bovendien is de winkel open tussen 8:30 uur en 19 uur. Op het moment dat we de teruggekomen exemplaren opnieuw laten meegaan met de post, gaat het soms wel goed, soms niet. Dit is in Nederland het enige adres waar het consequent misgaat, in de zin dat post ogenschijnlijk op de automaat retour afzender wordt gestuurd. Wat moeten we doen om dit probleem op te lossen?

08/06/2022

VA's nieuwe zomernummer is in de maak, en zoals altijd aarzelen we tussen een paar omslagopties... wie heeft een duidelijke voorkeur voor een van deze drie covers?

10/07/2021

Het is alweer een halve eeuw geleden dat Godfried Bomans en Jan Wolkers ieder een week in hun eentje op Rottumerplaat verbleven. Het is de zomer van 1971, een tijd ver voor internet en smartphones, toen radio nog het allerbelangrijkst was. In een dagelijks radiogesprek van 10 minuten deden Bomans en, een week later, Wolkers live verslag van hun ervaringen.

Het verschil in hun beider beleving blijft fascineren. Een heer uit Haarlem die de natuur wel omschreef als ‘de afstand tussen twee steden’ en zich op Rottumerplaat ziek, eenzaam en in feite doodongelukkig zou voelen; tegenover de natuurmens Jan Wolkers die een week later juist totaal in zijn element is - zelf gevangen garnalen roostert boven een houtvuur; zeepostelein kookt, het pootje van een scholekster spalkt, een zeehondje redt en zich verwonderd buigt over de aasvliegen in een kadaver.

Het Dagblad van het Noorden haalt herinneringen op en gaat ter plekke kijken: ‘Vanaf deze plek kijkt Bomans vanuit zijn gebloemde Hema kampeerstoel mijmerend over het water terwijl hij zijn pijpje met Schotse tabak rookte. Was het uitzicht toen ook zo? Een wolk meeuwen krijst naar een bleekgele zon die onder een gemarmerd wolkendek langzaam in fonkelende Waddenzee zakt. Over en sluiten.’

02/07/2021

‘Volgens mij is die jas van je allesbehalve waterdicht,’ zegt Tamar Valkenier. Regen of geen regen, ik had besloten een half uurtje met haar mee te lopen. Een half uurtje dat twee of drie uur zou worden. Tegen de tijd dat ik omkeer, heb ik inderdaad geen droge draad meer aan mijn lijf.

Ik was een stapeltje tijdschriften bij haar wezen langsbrengen: het zomernummer van Vruchtbare Aarde waarop ze op de cover prijkt. Momenteel loopt ze enige maanden door Nederland – overnachtend bij wie haar en haar kameel uitnodigt. De tocht zit er bijna op. Nog een dag of tien te gaan. Vandaag: een zorgboerderij in Mill. ‘Ik vertrek 10:30. Haal je dat?’

Wonderlijke ervaring om naast een kameel te lopen en te zien hoe hij op je reageert, en ook hoe mens en dier onderweg op een kameel reageren. Vooral paarden. Een tweebulter als Einstein veroorzaakt enorme beroering in een paardenwei waar we langslopen. ‘Wist je trouwens,’ zegt Tamar, ‘dat een kameel drie magen heeft? Als hij aan het eind van de middag alle genoten grassen ligt te herkauwen, ga ik bij hem zitten om mijn dag te herkauwen.’

30/06/2021

Het bijzondere van de reisavonturen van Tamar Valkenier is dat ze zo ‘herkenbaar’ zijn, althans in het begin. Iedereen – zeker ook de grootste bankzitter en de angstigste twijfelaar – kan zich de radeloosheid voorstellen waarmee Tamar in 2015 op weg ging: het door en door nat regenen, de schrik over de grote boom die krakend achter haar terecht kwam, de eenzaamheid aan het begin van dat vreemde, nieuwe avontuur, het gevoel van afwijzing als een deur pal voor je neus wordt dichtgegooid… Het begon al voor vertrek. Zovelen die zich afvroegen wat een 28-jarige bezielde om een droombaan en een comfortabel leven in te ruilen voor... ja, voor wat eigenlijk? Zelf had ze op de dag van vertrek ook geen idee meer... Tamars reisavonturen bleken uiteindelijk ook een innerlijke reis: de insteek voor het Vruchtbare Aarde interview in mei 2021.

29/06/2021

Canvas zond deze week de ontroerende docu 'The Eagles Huntress' (2016) uit over het 13-jarige meisje Aisholpan – opgeleid in de eeuwenoude adelaarsjagers-traditie van het Altajgebergte. In dit geval niet doorgegeven van vader op zoon, maar van vader op dochter. Het meisje overwint haar zenuwen en test haar vaardigheden op het jaarlijkse adelaar festival van Olgi in het verre Westen van Mongolië – in een deelnemersveld dat verder alleen bestaat uit mannelijke volwassenen. Maar het is Aisholpan die er (als eerste vrouw ooit) met de eerste prijs vandoor gaat.

Vandaag is het nieuwe zomernummer van Vruchtbare Aarde verschenen. Daarin een interview met avonturier Tamar Valkenier (1986). Toen zij in 2015 op een kletsnatte dag in Haarlem op haar fiets stapte voor een tocht zonder einde, kon zij ook niet bevroeden dat ze nog eens te paard en met een adelaar op haar arm naar datzelfde festival in Olgi zou rijden.

20/04/2015

Leuk hoor, om een tijdschrift van papier te maken, maar op papier zijn toch flink wat woorden nodig om de simpelste ervaring over te brengen. Wie het grote interview met Paul en Nicole du Marchie in het lentenummer van VA heeft gelezen zou eens naar dit tweede, laatste en ook mooiste 1-minuutfilmpje moeten kijken. Hoewel ook deze sfeerbeelden moeilijk overbrengen hoe wonderlijk, zelfs bizar het was om op een late namiddag in een eenzaam, ingesneeuwd huis, hoog in de Zwitserse bergen een fuga van Bach op het zelf gebouwde orgel te horen spelen. Wat een combi!

11/04/2015

Het lentenummer is inmiddels verschenen, met daarin het verhaal van de vondst van een boek dat uiteindelijk, een paar maanden later, zou leiden tot een reis naar een afgelegen cultuurcentrum in de Zwitserse bergen, hoog boven Montreux: http://vruchtbareaarde.nl/2015_1.html

09/04/2015

Agenda: In het project ‘Film & Filosofie | Filmgesprekken’ vertoont Cinema Oostereiland in Hoorn op 12 april de film ‘Alphabet’ van Erwin Wagenhofer. Een bijzondere film die ‘Vruchtbare Aarde’ tijdens de première op IDFA 2013 het maximale aantal sterren gaf. Een ode aan de menselijke verbeelding. In 2014 uitgeroepen tot onderwijsfilm van het jaar. De film is tevens een aanklacht tegen het huidige op competitie en kwantificeerbare resultaten gericht onderwijs. Het vertrouwde ‘alfabet’ waarmee we zijn opgevoed, voldoet simpelweg niet meer. ‘We beschikken over de buitengewone kracht van de verbeelding, maar dit talent vernietigen we systematisch in onze kinderen én in onszelf.’ Een indrukwekkend filmisch document dat pleit voor onderwijs dat niet oordeelt of beoordeelt, maar kinderen respecteert en uitgaat van de echte behoeften van het kind. Na de filmvertoning in Hoorn houdt kinderpsycholoog Henny Tomesen een korte lezing over nieuwetijdskinderen. Aanvang: 13:30 uur.

Filmgesprekken: Film & Filosofie in samenwerking met Stichting Rozenkruis. Op 3 zondagmiddagen in maart en april, 3 films over 3 grote thema’s. Thema’s die in ons dagelijks leven centraal staan in films die inspireren. … Meer info

06/04/2015

Het begon – eind 2014 – met de vondst van een intrigerend boek, twintig jaar oud inmiddels. Het levensverhaal van een poëtisch ingestelde avonturier. Lezend over zijn wonderlijke avonturen ontstond het verlangen op zoek te gaan naar de man. Leefde hij überhaupt nog?

Eind februari stapte ik uit op een klein Zwitsers stationnetje, verder lopend over besneeuwde paden op zoek naar het gezochte cultuurcentrum, Le Liboson, gelegen in een eenzame vallei – hoog boven het Meer van Genève.

Op het eind van de tweede en laatste middag van mijn bezoek maakte ik bijgaand 1-minuut-filmpje, omdat anders niemand iets zou snappen van de sfeer in deze ruimte waar Paul op dat moment in een hoek zat te werken en Nicole aan het spelen was op het orgel.

01/03/2015

Vader en dochter Wagendorp in Volkskrant Magazine. ‘We leven in het era van het oestrogeen,’ zegt vader Bert. ‘Eeuwenlang is het natuurlijk anders geweest, een zoon zette de familielijn voort, maar de samenleving is drastisch veranderd.’ En: ‘Een meisje is voor een vader toch iets geheimzinnigs. Ze brengt leven voort. Een mystiek verschil.’ De avond na haar geboorte schreef hij Hannah een brief. ‘Toen je een uur oud was, beloofde ik mezelf dat ik mijn best zou doen om van jou een gelukkig meisje te maken…’ Een brief die veel later nog van pas zou komen toen Bert na een stevige ruzie met zijn tienerdochter het epistel van zolder haalde en onder haar kamerdeur doorschoof. Mooi interview.

Schrijver, columnist Bert Wagendorp (58) en zijn dochter Hannah (23) schreven samen het Vader-en-Dochterboek, een bonte verzameling verhalen, psycho-analyses, liedteksten, recepten en meer.

26/02/2015

Net terug uit Zwitserland, voor een tweedaags interview, hoog in de bergen boven Montreux, bestemd voor de aankomende voorjaarseditie. Een fascinerend bezoek en een wonderlijke ontmoeting (wordt vervolgd)...