Catharina de Boer

Catharina de Boer Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Catharina de Boer, Digitale maker, Amsterdam.

22 kg VERDWENEN sinds december — ik ben 56 en in november keek mijn specialist naar mijn opgezwollen gezicht en handen e...
21/02/2026

22 kg VERDWENEN sinds december — ik ben 56 en in november keek mijn specialist naar mijn opgezwollen gezicht en handen en zei: „Sabine, je bent niet alleen te zwaar. Je verdrinkt in je eigen afvalstoffen. Je lichaam is een stagnerend moeras geworden.”

Het is vandaag 21 februari en ik heb eindelijk mijn kaaklijn weer terug. De afgelopen 15 jaar voelde mijn kantoorleven als een langzame achteruitgang. Ik zat 10 uur per dag, overleefde op koffie en die kantine-broodjes die me alleen maar een opgeblazen gevoel gaven. Toen ik de 100 kg passeerde, voelde het alsof mijn huid te strak zat voor mijn lichaam. Mijn ringen pasten niet meer, mijn schoenen knelden, en ik voelde me „toxisch” van binnenuit.

Ik had elk sapkuurtje en elk „clean eating” plan uit de tijdschriften geprobeerd. Ik hongerde mezelf uit op 1.200 calorieën, maar mijn „kantoorbuik” werd alleen maar groter. Ik voelde me een mislukking.

Alles veranderde begin december. Mijn nichtje, een topcardioloog uit Amsterdam, zag me op een familiefeestje en schrok. Ze zei: „Tante, je kantoorbaan heeft een 'metabole bottleneck' gecreëerd. Als je niet beweegt, kan je lichaam het afval niet afvoeren. Het slaat het op in je vetcellen om je organen te beschermen, waardoor je opzwelt als een ballon.” Ze stuurde me het protocol voor „Systemische Spoeling”.

Week 2: De opgezwollenheid verdween. Voor het eerst in jaren zag ik mijn eigen jukbeenderen weer.

Maand 2: Het gewicht viel er in grote stappen af. Ik verloor 15 kg zonder ook maar één moment honger te hebben.

Vandaag: Ik ben 22 kg lichter. Ik voel me schoon, licht en vitaal. Ik ben niet langer de „opgezwollen vrouw” in de lift.

Ik heb de link naar het rapport in de reacties gezet. Spoel je systeem door voordat het „moeras” het overneemt. x

–39 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 63 en mijn man 67. En ik kan eindelijk weer naar buiten zonder mezelf te versto...
16/01/2026

–39 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 63 en mijn man 67. En ik kan eindelijk weer naar buiten zonder mezelf te verstoppen.
Ik was nooit iemand die onzeker was. Echt niet.
Maar vorig jaar? Ik voelde me letterlijk onzichtbaar. Alsof ik alleen nog bestond als “die vrouw die moe is”.
Ik droeg wijde kleding. Ik stond niet graag op foto’s. Ik ging niet meer mee “gezellig een stukje lopen”.
En mijn man? Hij werd langzaam stiller. Minder grappen. Minder energie. Meer zuchten.
Zijn buik was hard, hij was constant uitgeput, en elke trap was een uitdaging.
Toen de huisarts zei:
“Zo raken mensen hun zelfstandigheid kwijt,”
ging er iets kapot in mij.
Ik dacht: dit is hoe het begint. Eerst minder lopen. Dan minder uit huis. Dan minder leven.
We deden alles wat “goed” is: light yoghurt, minder brood, wandelen, dieetjes, shakes…
Maar niks werkte. Het voelde alsof je lijf gewoon dicht zit.
In oktober stuurde een oud-collega me een artikel. Ze schreef:
“Je gaat denken dat je lui bent, maar je systeem zit op slot.”
Ik las het en moest bijna huilen omdat het precies ons beschreef. Ontsteking, verstopping, metabole blokkade.
We begonnen samen. Zonder perfect te doen. Gewoon stap voor stap.
Na 2 weken: ik had minder brain fog.
Na 4 weken: mijn kleding zat los.
En mijn man liep weer zonder dat oude pijn-gezicht.
Nu zijn we –39 kg samen en ik voel trots. Geen hype trots. Geen “kijk mij eens”.
Maar die diepe trots van: we hebben onszelf teruggepakt.
Link staat in de reacties — lees het snel voordat het weer offline gaat.

–46 kg samen kwijt… ik ben 60 en mijn man 65. En ik kreeg tranen in m’n ogen toen hij weer zonder kreunen de trap op lie...
16/01/2026

–46 kg samen kwijt… ik ben 60 en mijn man 65. En ik kreeg tranen in m’n ogen toen hij weer zonder kreunen de trap op liep.
Dat klinkt misschien overdreven, maar als je het hebt meegemaakt… dan snap je het.
In september was hij zó benauwd dat ik soms expres langzaam liep, zodat het niet opviel dat hij achterbleef.
’s Nachts snurkte hij alsof hij vocht voor adem. Ik lag wakker en dacht:
“Wat als dit eindigt in een ambulance?”
En ik werd zelf ook steeds erger. Menopauze maakte mijn lijf dikker, puffer, zwaarder. Mijn gezicht leek niet meer van mij.
En elke keer bij de huisarts voelde ik me afgeserveerd:
“Mevrouw, dat is de leeftijd.”
Maar ik voelde me geen “leeftijd”. Ik voelde me ziek.
We probeerden echt alles. Slim eten. Geen snacks. Meer stappen. Punten tellen.
Maar na 60 voelde het alsof je lijf gewoon niet meer meewerkt.
In oktober kwam mijn nicht langs (werkt in het ziekenhuis). Ze zei:
“Jullie lijf zit vol ontsteking. Eerst moet je de ‘afvoer’ openzetten.”
Ze stuurde me een artikel. We begonnen meteen, want eerlijk? We waren bang.
Na 2 weken: mijn enkels waren minder dik.
Na 5 weken: ik –19 kg, hij –17 kg.
Na 12 weken: –46 kg samen.
En ik zag ineens weer die man waar ik verliefd op werd. Niet alleen dunner… maar levendiger.
Ik zet de link in de reacties. En nee, dit is geen reclame. Dit is pure opluchting.

–41 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 62 en mijn man 66. En ik schaam me dat ik bijna had opgegeven.Ik weet nog hoe k...
16/01/2026

–41 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 62 en mijn man 66. En ik schaam me dat ik bijna had opgegeven.
Ik weet nog hoe klein ons leven werd zonder dat iemand het doorhad.
Geen “zin” meer in verjaardagen. Geen lange wandelingen. Geen spontane dingen. Alles werd gepland rond pijn, moeheid en schaamte.
Mijn man kon niet eens normaal opstaan van de bank. Hij duwde zichzelf omhoog met zijn armen, alsof zijn knieën gewoon niet meer bestonden.
En ik? Ik liep rond met een opgeblazen buik, zware benen, stijve vingers, heupen die zeurden… en ik werd kwaad op mezelf omdat ik dacht dat ik “zwak” was.
Bij de huisarts kregen we weer die zin waar je niets mee kunt:
“Het is leeftijd. Dit hoort erbij.”
Maar toen hij zei: “Zo raken mensen hun zelfstandigheid kwijt” voelde ik letterlijk paniek.
Want dat is het moment waarop je denkt: straks zit je alleen nog maar in wachtkamers.
We probeerden alles: koolhydraatarm, shakes, minder brood, minder suiker, wandelen (totdat het pijn deed), light-producten…
Niks bleef werken.
In oktober stuurde mijn vriendin me één artikel met de woorden:
“Lees dit. Niet voor afvallen. Voor je leven.”
Het ging over hoe je lijf na 55 “verstopt” raakt en ontsteking alles blokkeert. Ik vond het eerst overdreven… maar ik herkende elk symptoom.
We begonnen samen.
Na 2 weken: mijn benen waren minder zwaar.
Na 4 weken: mijn buik voelde eindelijk minder hard.
En mijn man zei: “Ik heb vandaag geen pijnstillers gepakt.”
Nu zijn we –41 kg samen. En ik ben niet alleen trots… ik ben opgelucht.
Link staat in de reacties. Lees het zolang het nog online is.

–44 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 64 en mijn man 68. En ik krijg nog steeds kippenvel van die ene zin: “zo raken ...
13/01/2026

–44 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 64 en mijn man 68. En ik krijg nog steeds kippenvel van die ene zin: “zo raken mensen hun zelfstandigheid kwijt.”
Die ochtend vergeet ik nooit meer. Mijn man probeerde op te staan van de bank en het lukte bijna niet. Hij moest zichzelf omhoog duwen met z’n armen omdat zijn knieën het niet deden. Hij lachte het weg, maar ik zag dat hij eigenlijk kapot was.
En ik? Ik voelde me opgesloten in mijn lijf: opgeblazen buik, puffy gezicht, zware benen, pijnlijke gewrichten, handen dik in de ochtend. Menopauze voelde als een constante ontsteking.
Bij de huisarts kregen we het standaardantwoord:
“Het is leeftijd.”
Maar daarna zei hij:
“Zo verliezen mensen hun zelfstandigheid.”
En ineens zag ik onze toekomst: minder lopen, minder leven, steeds meer afhankelijk worden.
We hadden alles geprobeerd. Koolhydraatarm. Calorieën tellen. Shakes. Wandelen. Detox.
Maar niks bleef werken. Het voelde alsof ons lijf gewoon op slot zat.
Toen kwam mijn nicht (ziekenhuis) met iets dat eindelijk logisch klonk:
“Na je 60e raakt je systeem verstopt. Afvalstoffen blijven hangen → ontsteking omhoog → vet blijft plakken.”
Ze stuurde een artikel over hoe je die ‘afvoer’ weer openzet.
We begonnen in oktober, zonder grote verwachtingen.
Na 2 weken: mijn zwelling zakte en ik sliep dieper.
Na 4 weken: mijn man liep soepeler en snurkte minder.
Nu: ik ben 20 kg kwijt en hij 24 kg — 44 kg samen.
En het voelt alsof we terug zijn in ons leven.
Ik zet de link in de reacties — lees het snel voordat het weer verdwijnt.

–38 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 62 en mijn man 66. En ik schaam me dat ik dacht dat dit “normaal ouder worden” ...
13/01/2026

–38 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 62 en mijn man 66. En ik schaam me dat ik dacht dat dit “normaal ouder worden” was.
Ik wil dit delen omdat ik weet dat er koppels zijn die zich herkennen.
Mijn man kon bijna niet meer opstaan zonder steun. Hij zette zich af met z’n armen, knieën deden pijn, traplopen was een drama. En elke avond dat gesnurk… ik lag wakker en voelde me bang.
En ik? Opgeblazen buik, dikke enkels, stijve vingers, zware benen… ik voelde me elke dag ouder. Menopauze maakte me niet alleen zwaarder — maar ook moe, prikkelbaar en opgezet.
Bij de huisarts werd het weggewuifd:
“Leeftijd. Hormonen. Minder eten.”
Maar toen kwam dat ene zinnetje:
“Zo verliezen mensen hun zelfstandigheid.”
En toen dacht ik: dit gaat niet meer over uiterlijk. Dit gaat over ons leven.
We probeerden alles: koolhydraatarm, shakes, wandelen, intermittent fasting, detox… maar na je 60e lijkt je lijf gewoon “vast” te zitten.
Toen zei mijn nicht (ziekenhuis):
“Jullie zijn verstopt van binnen. Afvalstoffen blijven hangen → ontsteking omhoog → vet blijft plakken.”
Ze stuurde een artikel over het doorspoelen van die metabole afvoer.
Ik was sceptisch… maar we waren zó klaar met bang zijn. Dus we begonnen.
Na 2 weken: ik voelde minder zwelling.
Na 4 weken: mijn man liep ineens weer zonder te hijgen.
Nu: ik ben 17 kg kwijt en hij 21 kg — 38 kg samen.
We zijn niet alleen lichter… we voelen ons weer normaal.
Link staat in de reacties — lees het snel voordat het weer verdwijnt.

–41 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 63 en mijn man 67. En ik word nog steeds misselijk als ik terugdenk aan die hui...
13/01/2026

–41 kg samen kwijt sinds oktober… ik ben 63 en mijn man 67. En ik word nog steeds misselijk als ik terugdenk aan die huisarts-afspraak.
Ik zie het nog zó voor me: mijn man probeerde op te staan van de bank en hij moest zichzelf omhoog duwen met z’n armen, omdat zijn knieën het niet meer deden. Alsof hij ineens 20 jaar ouder was.
En ik? Ik werd wakker met stijve handen, een opgeblazen buik, zware benen en pijnlijke heupen. Menopauze voelde niet als “een fase”… het voelde alsof mijn lijf vastzat in ontsteking.
Bij de huisarts kregen we het standaardverhaal:
“Het is leeftijd. Het hoort erbij.”
Maar toen zei hij iets wat me echt bang maakte:
“Zo raken mensen hun zelfstandigheid kwijt.”
Dat zinnetje bleef hangen. Niet de kilo’s — maar dat beeld dat je straks niet eens meer normaal kunt lopen, boodschappen kunt doen of trap kunt lopen.
We hadden alles geprobeerd: koolhydraatarm, shakes, wandelen, calorieën tellen, detox-gedoe… niks bleef werken. Alsof ons lijf op slot zat.
Toen appte mijn nicht (zij werkt in het ziekenhuis):
“Na je 60e raakt je systeem verstopt. Afvalstoffen blijven hangen → ontsteking omhoog → vet blijft plakken.”
Ze stuurde een artikel over het openzetten van die ‘afvoer’.
Ik dacht: ja hoor… maar we waren wanhopig. Dus we begonnen.
Na 2 weken: minder zwelling, minder druk in mijn benen.
Na 4 weken: mijn broek zat los en mijn man liep zonder dat constante gekreun.
Nu: ik ben 19 kg kwijt en hij 22 kg — 41 kg samen.
Het voelt alsof we ons leven terug hebben.
Ik zet de link in de reacties — lees het snel voordat het weer verdwijnt.

Ik ben normaal niet zo’n “kijk mij eens”-mens, maar ik ben gewoon trots.Mijn man en ik zijn samen 48 kilo kwijtgeraakt e...
10/01/2026

Ik ben normaal niet zo’n “kijk mij eens”-mens, maar ik ben gewoon trots.
Mijn man en ik zijn samen 48 kilo kwijtgeraakt en ik kan niet stoppen met kijken naar onze oude foto’s… omdat ik mezelf daar niet meer in herken.
We waren opgeblazen, moe, pijnlijk stijf… ons leven werd steeds kleiner. We zeiden vaker nee dan ja. En toch deden we alsof het “normaal” was na 55.
In oktober stuurde iemand mij één artikel over het ‘openzetten’ van het metabolisme en het opruimen van interne rommel die zich opstapelt. Ik was sceptisch maar ik dacht: ik wil niet zo verder.
Mijn man zei iets wat me raakte: “Ik wil niet dat wij opgeven.”
Dus we begonnen samen.
En het is gelukt. Niet door honger of jezelf kapot sporten. Maar omdat het eindelijk logisch voelde.
Ik ben 19 kilo kwijt en hij 29 kilo. Samen 48 kilo.
Ik ben trots op hem, trots op ons, trots dat we niet zijn blijven hangen in excuses.
Link staat in de reacties zolang hij nog online is. x

Ik schrijf dit omdat ik stiekem al weken met een glimlach rondloop 😅Mijn man en ik zijn samen meer dan 50 kilo afgevalle...
10/01/2026

Ik schrijf dit omdat ik stiekem al weken met een glimlach rondloop 😅
Mijn man en ik zijn samen meer dan 50 kilo afgevallen en ik ben nog nooit zo trots geweest dat we het als team hebben gedaan.
We waren echt zo’n stel dat alles probeerde. Dieet na dieet. Vasten. Koolhydraatarm. Pillen. Shakes.
En elke keer begonnen we enthousiast en eindigden we weer moedeloos, met pijn in onze gewrichten en nul energie.
In oktober zag ik een oude vriendin terug en ik schrok gewoon… ze zag er zó goed uit. Niet “nep slank”, maar gezond. Ze stuurde me daarna één artikel en zei: “Lees dit. Dit snap je meteen.”
Mijn man en ik besloten: oké, nog één keer. Maar nu samen, zonder stress.
Binnen een paar weken merkten we het al. Minder zwelling, beter slapen, minder honger-gedoe. En toen gingen de kilo’s eraf.
Nu ben ik 23 kilo kwijt en hij 28 kilo. Samen 51 kilo.
We zijn niet ineens perfecte mensen, maar we voelen ons wel weer vrij.
Ik zet de link in de reacties zolang het nog kan. 🤍

Ik ben zó trots dat ik dit gewoon wil zeggen: mijn man en ik hebben het samen gedaan.In de afgelopen weken zijn we samen...
10/01/2026

Ik ben zó trots dat ik dit gewoon wil zeggen: mijn man en ik hebben het samen gedaan.
In de afgelopen weken zijn we samen 49 kilo kwijtgeraakt. En ik had écht niet verwacht dat wij nog zo’n draai zouden maken.
We zaten jaren vast. Altijd moe, altijd pijn. Ik opgeblazen buik, zware benen, stijf in de ochtend. Mijn man kortademig, knieën die hem tegenhielden, en die buik waar hij zogenaamd grapjes over maakte maar waar ik verdriet achter zag.
In oktober kreeg ik via een vriendin één artikel doorgestuurd. Ik dacht eerst: “Ja hoor…” maar ik las het toch. En het voelde voor het eerst niet als schuld of discipline, maar als uitleg waarom het bij ons niet werkte.
We begonnen samen. Niet perfect. Wel consequent.
En toen kwam het moment dat ik nooit vergeet: hij pakte ineens mijn hand en zei: “Ik voel me lichter.”
Niet alleen qua kilo’s — qua leven.
Nu ben ik 20 kilo kwijt en hij 29 kilo. Samen 49 kilo.
Ik ben zó trots op hem. En op ons.
Link staat in de reacties zolang hij nog online is. x

Adres

Amsterdam

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Catharina de Boer nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Uitgelicht

Delen