Wat zijn de openingstijden?

Maandag 10:00 - 17:00 Dinsdag 10:00 - 17:00 Woensdag 10:00 - 17:00 Donderdag 10:00 - 17:00 Vrijdag 10:00 - 17:00

Paris Books, Prins Hendrikstraat, Bodegraven (2026)

04/06/2026

De kunst van slow living: een pleidooi voor een leven dat weer ademhaalt

We leven in een tijd waarin rust bijna verdacht is geworden. Wie niet voortdurend onderweg is naar een volgend doel, lijkt achterop te raken. Juist daarom voelt De kunst van slow living van Astrid van Zelst als een verademing. Dit is geen boek dat de lezer nog een extra taak op de to-dolijst geeft. Het biedt iets veel waardevollers: de mogelijkheid om stil te staan bij wat werkelijk van betekenis is.

De aanleiding voor het boek is ingrijpend. Na een ernstig fietsongeluk zag Astrid van Zelst haar vertrouwde leven in een oogwenk veranderen. Het verlangen om zo snel mogelijk terug te keren naar haar oude bestaan maakte geleidelijk plaats voor een diep inzicht: herstel draait niet altijd om terugkeren naar wie je was, maar soms om het ontdekken van wie je kunt worden. Vanuit die persoonlijke zoektocht schreef zij een openhartig en kwetsbaar boek over verlies, acceptatie, veerkracht en de onverwachte schoonheid van vertraging.

Wat dit boek onderscheidt van de vele titels over persoonlijke groei, is de combinatie van levenservaring en vakmanschap. Als beeldend therapeut heeft Van Zelst jarenlang gewerkt met mensen die worstelen met verlies, ziekte, overprikkeling en ingrijpende veranderingen. Die kennis is op natuurlijke wijze verweven met haar eigen verhaal. Haar boodschap is helder: creativiteit is geen luxe voor mensen met vrije tijd, maar een krachtige weg naar herstel, zelfinzicht en innerlijke rust.

Daarom is De kunst van slow living veel meer dan een boek om te lezen. Het is een uitnodiging om mee te doen. Tussen de hoofdstukken door vindt de lezer creatieve opdrachten, reflecties en ruimte om het eigen verhaal vorm te geven. Niet als therapeutische truc, maar als een zachte manier om gevoelens zichtbaar te maken waarvoor woorden soms tekortschieten. Daardoor ontstaat een bijzonder boek dat niet alleen inspireert, maar ook daadwerkelijk in beweging zet.

Astrid van Zelst laat zien dat vertragen geen teken van zwakte is, maar een daad van moed. In een samenleving die snelheid beloont, kiest zij voor aandacht. In een cultuur die voortdurend vooruit wil, wijst zij op de kracht van het huidige moment. Dat maakt De kunst van slow living tot een warm, wijs en hoopgevend boek dat nog lang blijft nazinderen nadat de laatste bladzijde is omgeslagen.

03/06/2026

Hoe geef je invulling aan je kinderwens wanneer het pad naar ouderschap niet vanzelfsprekend is? In deze openhartige en inspirerende interviewbundel delen diverse (wens)ouders hun persoonlijke verhaal. Zij vertellen over hun keuzes om hun gezin vorm te geven en over de wet- en regelgeving waarmee ze onderweg te maken kregen.

Twee donoren, een (wens)donorvader en een draagmoeder komen ook aan het woord. Zij bieden een bijzonder inkijkje in hun rol, motivatie en de betekenis van hun bijdrage aan het ontstaan van nieuw leven.

Wat familie is biedt herkenning en inzicht in de vele manieren waarop ouderschap kan ontstaan. Het laat zien dat familie niet alleen wordt bepaald door biologische banden, maar ook door zorg, verbondenheid en liefde.

‘Dit boek geeft een prachtig en waardevol beeld van de diversiteit in gezinsvormen en de keuzes waarvoor q***rpersonen staan.’ – Sara Coster

‘Een boek waar ik naar smachtte toen wij aan onze zoektocht begonnen. Wat een mooie, oprechte en open inkijk bij deze prachtige gezinnen. Een cadeau voor alle toekomstige en bestaande q***r ouders!’ – Rick Paul van Mulligen

‘De interviews belichten zowel de vreugdevolle als de uitdagende kanten van q***r ouderschap. Ook bevat het boek heldere en praktische informatie voor wensouders, bijvoorbeeld over relevante wetgeving (of het gebrek daaraan!)’ – Eke Krijnen

Fien Gerver (1990) woont met haar vrouw en zoon in Bergen. Ze schreef deze bundel om zichtbaarheid, herkenning en informatie te bieden aan eenieder die op weg is naar ouder- schap. Met Wat familie is debuteert zij als schrijver.

02/06/2026

"Als je vuilnis heet" is de intrigerende titel van het debuut van filmmaakster Barbara van Rijn dat vorige week bij Paris Books verscheen...

Hoe komt een Nederlandse filmmaker in Ghana terecht?

17 jaar geleden heb ik de stoute schoenen aangetrokken en aan een regionaal tv station in Ghana gevraagd of ik bij hen kon werken. Ik heb daar uiteindelijk 4 jaar lang mensen opgeleid, programma’s bedacht en de nieuws redactie begeleid en items gemaakt. Inmiddels een Ghanese liefde gevonden en uiteindelijk gebleven werkend als freelance filmmaker en moeder van twee zoons.

Bestaat het meisje Sumina waarover je schrijft, en wat raakte je in haar verhaal?

Sumina is eigenlijk een verzameling verhalen van meiden en vrouwen in Ghana: van 17 jaar lang interviews ervaringen en gesprekken die niet altijd een blijvend podium vonden heb ik in elkaar geweven tot 1 personage: Sumina

Is Sumina, oftewel vuilnis, werkelijk een naam die men aan meisjes geeft? Hoe halen ouders dat in hun hoofd?

Sumina had haar naam gekregen omdat dat haar zou beschermen tegen het kwaad. Haar moeder overleed tijdens de bevalling, en haar vader werd toen geadviseerd om een zo verschrikkelijk mogelijke naam te kiezen, zodat de onderwereld ook niet haar zouden meenemen de dood in. Dus ja, dat kan echt een naam zijn. En dit soort namen worden soms gegeven in dit soort situaties.

Horen vloeken en dergelijke die over je uitgesproken worden, tot het dagelijkse leven? -

Vodun (voodoo of eigenlijk Juju) behoort zeker in het dagelijks leven van bijna iedere Ghanees. Ergens op een bepaalde manier houdt men allemaal rekening met bepaalde goden en hun krachten. Rijk en arm. Of het nu een Visser is die op dinsdag niet mag vissen want dan behoort de rivier tot de goden en als je toch gaat ga je dood, of de minister die bij de vodun chief op bezoek gaat om voor een betere verkiezings peiling te zorgen, en bijvoorbeeld ook landelijke voetbalteams in West Afrika hebben vaak een eigen spiritualist die voor hen rituelen doet. En als een kind wordt geboren doet iedereen bepaalde rituelen tijdens de naming-ceremony.

Is het voor jou als Nederlandse vrouw makkelijker goed te leven in Ghana?

Niet p***e makkelijker maar wel mooier/ boeiender. Ik maak meer mee, kom op vele bijzondere plekken door mijn werk als filmmaker en vind het ook heel bijzonder en mooi dat mijn kinderen opgroeien in deze cultuur waar ze veel meer meekrijgen van ongelijkheid in de wereld en hoe ze daarmee om moeten gaan.

Wat is je grote wens voor dit boek?

Uiteraard dat het gedeeld en zoveel mogelijke gelezen wordt, en dat dat zorgt voor meer wederzijds begrip. Maar wellicht mijn allergrootste wens is dat het op de leeslijst komt op scholen. Dit boek heb ik geschreven met YA’s in gedachte. En ook al wordt het door volwassenen absoluut geliefd, zou ik het liefste YA’s beïnvloeden met dit verhaal over het mooie land en de cultuur in Ghana.

01/06/2026

Heel de vrouw, is de mooie titel van het pas verschenen boek van Mieke Koerts. Wij spraken haar.

Je was een tandarts die zich omschoolde tot seksuoloog; van waar die opmerkelijke switch?

Tijdens mijn opleiding tot tandarts was er veel ruimte voor mijn sociale kant. Maar ik kwam er gaandeweg achter dat het beroep uiteindelijk voor mij te technisch en te medisch is. Toen ik moeder werd, wilde ik als een blije moeder uit mijn werk komen, dat deed ik niet als tandarts. Met een tandarts diploma op zak kun je niet zoveel meer dan tandarts zijn. Deze combinatie zorgde ervoor dat ik een carrière switch ging maken. Meerdere studies hebben me uiteindelijk gebracht waar ik nu ben, relatietherapeut en seksuoloog.

Je hebt een gelovige achtergrond; maakt dat seksualiteit meer beladen?

Seksualiteit is voor veel mensen een taboe en beladen, gelovig of niet. Maar de nadruk bij mensen met een gelovige achtergrond, op een heilig en zuiver leven willen of moeten leiden kan zorgen voor verkramping rondom het thema seksualiteit. En daarnaast heb ik ontdekt dat er weinig ruimte is voor vrouwelijkheid en vrouwelijke seksualiteit. Dat zie ik bijvoorbeeld in het taalgebruik, in de organisatie van een kerk en in het gemis aan vrouwelijke voorbeeldfiguren en leiders in kerken.

Worstelen gelovige vrouwen meer met hun seksualiteit dan niet gelovige vrouwen?

Nee niet per se meer, seksualiteit is gelaagd, er zijn enorm veel factoren van invloed op seksualiteit. Denk aan hormonen, de kwaliteit van je relatie, je gezin van oorsprong en ook je religieuze achtergrond. In mijn praktijk zie ik gelovige en niet gelovige vrouwen. De worsteling bij een gelovige vrouw is anders en kan over andere dingen gaan. Bij een strenggelovige achtergrond is er bijvoorbeeld veel moeite met het mogen hebben van een eigen autonomie, een eigen wil. Echter dit kan ook aan de orde zijn bij een niet gelovige vrouw die bijvoorbeeld opgroeide in een traumatische gezinssituatie. Door mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling is het echter wel mijn specialisatie geworden om vooral de invloed van geloof op seksualiteit en op vrouwelijkheid te belichten. En om daar concreet hulp in te kunnen bieden.

Je helpt lezeressen weer naar hun lichaam terug te keren. Waarom is dat zo moeilijk voor vrouwen?

Dat heeft meerdere redenen. Dit kan bijvoorbeeld zijn drukte, stress, trauma, slecht lichaamsbeeld, geen fijn lichaamsgevoel en lichaamsidealen die niet te behalen zijn. En we hebben het vaak ook niet geleerd. We leren al jong om goed over dingen na te denken en vooral ons te gedragen “zoals het hoort “, maar we leren minder om naar ons lichaam te luisteren, ons lichaam te koesteren en ons lichaam te begrijpen. Terwijl je in je lichaam kunt voelen of je bijvoorbeeld zin in iets hebt, of dat je iets wel of niet prettig vindt.

Je steunt een opmerkelijk project met je boek. Wat is dat?

Ik steun International Justice Mission (IJM). Dit is een wereldwijde organisatie die zich inzet voor het bevrijden van mensen uit slavernij en mensenhandel. IJM helpt kinderen, vrouwen en mannen die slachtoffer zijn van ernstige misdaden, zoals seksueel misbruik en online seksuele uitbuiting en gedwongen arbeid. Ik ben ooit als therapeut begonnen met werken met stellen en vrouwen waarbij sprake was van vreemdgaan en pornoverslaving. Daar is toen een za**je geplant om te gaan werken aan gezonde seksualiteit. En daar is het verlangen ontstaan om bij te dragen aan het stoppen van deze mensenhandel en slavernij. Dat doet IJM. Met de aankoop van mijn boek steun je het werk van IJM.

Wat wens je elke vrouw toe op gebied van seksualiteit?

Algemeen welzijn is de beste voorspeller van seksueel welzijn. Deze uitdrukking is de basis waarop mijn boek is opgebouwd. Ik wens elke vrouw algemeen welzijn toe, dat het goed met haar gaat, dat ze lekker in haar vel zit en dat ze mag groeien en bloeien in wie zij als vrouw is. Van daaruit kan seksueel welzijn zich ontwikkelen. Ik wens elke vrouw daarin toe dat ze zichzelf mag zijn en haar eigen wensen en grenzen mag verkennen en ontdekken. En dat haar seksualiteit uiteindelijk een bron van energie en plezier mag worden.

31/05/2026

Vandaag première om 15u... welkom!

ZIN – Mariëtte Sinninghe Damsté & Geert Kimpen
ZIN hebben. ZIN maken. ZIN verliezen. Wat gebeurt er als de liefde blijft… maar het lijf afhaakt?

Op zondagmiddag 31 mei nemen seksuoloog Mariëtte Sinninghe Damsté en schrijver/theatermaker Geert Kimpen je mee naar de meest intieme ruimte die we kennen: de slaapkamer. Naar dat stille gebied waar verlangen schuurt, waar twee mensen naast elkaar liggen – en elkaar toch niet meer raken.

ZIN is geen cabaret. Geen therapie.
Het is relatie-theater; een theatrale ontmoeting over liefde, verlangen en het meest verzwegen dilemma in relaties: verschil in zin.

Mariëtte begeleidt al meer dan elf jaar koppels in liefde en seksualiteit. Wat zij ziet is geen uitzondering, maar een collectief patroon. Uit haar onderzoek onder 4500 koppels blijkt: 80% voelt zich seksmoe. 55% ervaart zelfs een seksuele burn-out.

Seksmoeheid.
Niet omdat de liefde weg is.
Maar omdat het contact met het lijf, het hart en de eigen waarheid langzaam verstilt.

Tijdens de lancering van haar boek SEX-OUT – in 4 stappen uit je seksuele burn-out nodigde zij Geert Kimpen uit om dit thema niet alleen te bespreken, maar te belichamen. Wat ontstond was geen gesprek, maar een scène. Een slaapkamer. Twee mensen. Liefde die wil blijven. Verlangen dat niet meer weet hoe.

Mariëtte deelde openhartig over haar levenslange fascinatie voor verschil in zin. Over hoe dit thema haar al sinds haar jeugd bezighoudt. Over wat zij in haar praktijk ziet: vrouwen die hunkeren naar verbinding maar hun eigen verlangen niet meer kunnen voelen. Mannen die blijven verlangen, maar steeds vaker alleen in bed liggen. Ze sprak persoonlijk. Rauw. Zonder omweg.
Juist Geerts toevoeging maakte de avond uitzonderlijk. Hij deelde open over seksloze periodes in zijn eigen relaties — over het stille gemis, de twijfel, de gekwetste mannelijkheid wanneer aanraking uitblijft. Niet alleen de vrouw kreeg een stem in haar vermoeidheid. Ook de man werd zichtbaar in zijn verlangen.

In de zaal gebeurde iets bijzonders. Herkenning. Ontroering. Opluchting. Alsof het onuitgesprokene eindelijk adem kreeg.

Uit die avond werd ZIN geboren.

Een voorstelling die het taboe op seksmoeheid niet wil fixen, maar openen.
Een ervaring die je laat luisteren naar wat je lichaam fluistert.
En die ook tools aanreikt voor de way out.

Want ja – die is er.
En hij begint precies daar waar we vaak niet durven kijken.

Heb jij ZIN erbij te zijn?
Dan zien we je zondag 31 mei om 15.00 uur bij de première op Op Hodenpijl.

https://ophodenpijl.nl/evenement/zin-mariette-sinninghe-damste-geert-kimpen/?occurrence=2026-05-31

30/05/2026

Onlangs verscheen het ontroerende boek Levensvonk bij Paris Books. Een gesprek met schrijfster Suzanne Kuit...

Kwam de dood van je man onverwacht?

De dood overvalt je, ook al weet je dat het gaat komen. Het moment dat alle kracht uit zijn lijf wegviel en hij bijna onhoorbaar fluisterde: ‘Het is klaar,’ kwam als een donderslag. Je hebt gehoord dat hij ongeneeslijk ziek is, maar je wilt of kunt er niet aan toegeven. Je kunt het niet rijmen met het jonge gezin en het kindje wat nog geboren moet worden, met de toekomst die je samen voor ogen hebt. Hij had drie en half jaar eerder een oogtumor gehad, wat volledig verwijderd was. De prognose was destijds gunstig. Toch zaaide het ruim twee jaar later uit naar zijn lever. Hij heeft nog vijftien maanden geleefd.

Hoe hervind je de moed om het leven weer op te pakken na zo’n immens drama?

Op de avond van zijn overlijden zat ik in het donker van de nacht naast zijn levenloze lichaam. De serene sfeer van het overlijden nog zo voelbaar in de ruimte. Daar kwam onverwacht een glashelder inzicht binnenvallen: 'Ik moet zorgen dat ik ga en blijf voelen, anders red ik het niet.’ Dat was zó helder èn krachtig, dat ik wist dat ik dat proces aan had te gaan. Mijn mechanisme van nare gevoelens wegdrukken en doorgaan op wilskracht zou ik het nu niet mee gaan redden. In de oneindige golven van overweldiging van de rauwe rouw bleek dit steeds mijn anker.
De kinderen waren aanvankelijk mijn drijfveer om door te gaan en echt mijn weg door de rouw heen te vinden. Ik wilde niet dat ze naast hun papa ook hun mama zouden verliezen. Maar gaandeweg ontdekte ik dat er iets in mijzelf was wat mij voort liet gaan.

Je rouw herinnerde je aan nog oudere pijn?

De rouw brak mij open. Met dat alle grond onder mijn voeten was weggeslagen kwam er ook ruimte voor oude diep weggeborgen pijn om boven te komen. Alles wilde aangekeken worden, alles wilde mee helen en groeien naar de nieuwe liefdevolle basis die ik voor ons gezin wilde laten ontstaan. Als kind heb ik de emotionele verbinding met mijn moeder nooit kunnen voelen. Dat heeft enorme impact gehad op mij en op hoe ik me met het leven verbond. Ik bleef als het ware onzichtbaar langs de zijlijn staan. De rouw liet mij hier ook midden induiken om te zien waar deze pijn vandaan kwam, en wat er onder lag. Het bleek namelijk in essentie om iets anders te gaan dan ik aanvankelijk dacht.

Hoe kwam sjamanisme op je pad en hoe hielp het je?

Anderhalf jaar na het overlijden voelde ik dat ik weer iets voor mezelf moest doen. Non-stop de rouw dragen voor vijf mensen en de zorg voor de kinderen putte me uit. Ik had voeding nodig voor mezelf. Ik besloot weer te gaan zingen bij Fiene. Zij is ingewijd in het sjamanisme en zingt ook met de groep vanuit die bedding. Fiene vertelde mij op een avond dat er naast het fysieke afscheid in het sjamanisme ook een mooi ritueel is om op andere lagen afscheid te nemen van een overledene. Ze stuurde me door naar haar collega. Daar voelde ik zoveel herkenning, dit pad van sjamanisme resoneerde zo tot diep in mijn ziel. Het voelde als een hele oude JA die al vele levens lang had liggen wachten ergens diep in mij, tot dit moment, waarop ik die JA weer kon voelen en belichamen. Het heeft mij terug gebracht in mijn Ware Natuur, me mijn Levensvonk weer laten voelen en omarmen. Naast de sjamanistische begeleiding voor mijn en ons persoonlijk proces ben ik op een gegeven moment ook de opleiding gaan volgen. Vol bezieling werk ik nu met deze sjamanistische wijsheid.

Wat is je belangrijkste boodschap van je boek?

Liefde is en blijft altijd in alles aanwezig. Er zitten vele lagen en daarmee ook boodschappen in Levensvonk. In essentie gaat het er om dat er iets is in jezelf wat onbreekbaar is. Iets wat blijft ook al ben je jezelf volledig kwijt. Hoe intens de uitdagingen op je levenspad ook zijn, die Levensvonk is daar ergens in jou en die zal op haar eigen manier en moment weer voelbaar worden.
De natuur is een enorm grote helper in dit proces. Zij weerspiegelt in haar ritme en haar zijn de processen waar we zelf doorheen gaan, en laat ons er met andere ogen naar kijken en mee verbinden.
Durf je echt in zachtheid aanwezig te zijn bij wat je voelt?
Door te eren wat er is, ontstaat er van binnenuit ruimte voor een nieuwe beweging. Een beweging vanuit jouw Ware Natuur, vanuit jouw Levensvonk. Een beweging naar hoe jouw pad zich met ene eerste stap verder wil ontvouwen.

29/05/2026

Deze week verscheen het opmerkelijke boek "Jorgen from Belgium" van Jorgen Briers over zijn weg om hoefsmid te worden...

Wanneer en waarom ontstond jouw droom om hoefsmid te worden?

Die droom kwam er ineens. 'Zoals een pastoor kiest voor God', zeg ik vaak.
Onbewust wist ik dat de paarden en de bijhorende levensstijl bij mij zou passen.

Maar je droom leek voortijdig te stranden op de hoefsmederijschool?

Ik kende niets van paarden en ik had nog nooit met mijn handen gewerkt.
De leerstijl van de school was ook niet wat ik nodig had.
De lessen waren enorm stressvol.
Ik voelde dat ik nooit mijn doel zou bereiken als ik hier zou blijven lesvolgen.
Daarom zocht ik naar een alternatief in het buitenland.
Zo kwam ik bij mijn mentor, Mr. Woods, in Ierland terecht en vervolgens in Amerika.
Wat er gebeurde heb ik opgeschreven in een boek.

Hoe heb je dan toch je weg gevonden?

Het is niet wat mensen zeggen over wat jij kan of niet kan dat belangrijk is.
Het gaat erom of jij je doel wil bereiken of niet.
Toen ik in Ierland aankwam wist ik dat mijn kansen om hoefsmid te worden enorm waren toegenomen.
'Jorgen, I can bring the horse to the well, but I can't make it drink'. Zei Mr. Woods in mijn eerste gesprek met hem.
Mr. Woods was de mentor die ik nodig had om te groeien naar een toekomst als hoefsmid, maar ook als man.

Waarom wilde je je liefde voor je vak in een boek delen?

Dat kwam ineens aanwaaien. Ik had mijn verhaal neergeschreven, mijn vader had het gelezen.
Hij zei me dat hij het goed vond, maar dat het op een samenvatting leek.Ik heb me daarna verdiept in schrijftechnieken: hoe schrijven schrijvers? Ik heb daar enorm veel uit geleerd.
Veel mannen herkennen zich in de weg die ik aflegde. Het Ierse platteland is een macho-wereld vol testosteron.
Vrouwen vinden het interessant om te lezen hoe een man zijn kwetsbaarheid toont en toch een mannelijkere versie van zichzelf kan worden.
Dat is leuk om te delen.

Je boek noemt trots 'from Belgium'.... wat betekent dat voor jou?

Mr. Woods stelde me altijd voor aan zijn klanten als 'Jorgen from Belgium'. Je bent op dat moment meer dan een jongeman. Je vertegenwoordigt een land.
Hij had al snel een oordeel klaar: de Belgische instructeurs waren 'wa**ers'. Ik had getoond wat ik kon en dat was niet naar zijn zin.
Dat maakte van mij een 'fu***ng wa**er'.
Als je wil weten hoe het verhaal verder gaat moet je het uiteraard lezen.

Hoe ga je je boek vieren?

Ik heb een kleine maar hechte familie.
We zijn samen gaan eten. Mijn vriendin was ook fier op mij.
Ik kreeg een extra voetreflexologie-massage. Heerlijk na een dag paarden bekappen.

28/05/2026

Filmmaker en journalist Barbara van Rijn Tuwor zal haar debuutroman ‘Als je vuilnis heet’ presenteren op donderdag 28 mei bij Broese.
Van harte welkom!

In een verborgen weversdorp in Ghana leeft Sumina – een meisje met een naam die ‘vuilnis’ betekent. Een naam die haar moest beschermen tegen het kwaad, maar die haar eerder lijkt te achtervolgen.
Sumina weeft prachtige kente doeken. Zulke kleurencombinaties en wonderbaarlijke patronen heeft nog nooit iemand gezien. Maar ondanks haar talent is haar toekomst onzeker. In het dorp wordt gefluisterd dat er een vloek op haar rust.
Naast haar woont Daan, hij laat haar zien dat haar toekomst groter kan zijn dan het dorp waarin ze opgroeit, groter dan de naam die ze draagt. Hun liefde opent een wereld waarin haar dromen wél mogen bestaan. Tot één roekeloze beslissing alles wat ze liefheeft haar wordt afgenomen. In haar eentje wordt Sumina op de bus gezet en belandt ze in de zinderende chaos van Accra waar ze moet zien te overleven. Zonder geld. Zonder vangnet. Met honger, ziekte en verraad op haar pad. Kan ze de vloek verbreken en haar lot herschrijven? Als je Vuilnis heet is een meeslepend en ontroerend verhaal over liefde, verlies en veerkracht.
Barbara van Rijn Tuwor is filmmaker en journalist. Ze woont en werkt al 17 jaar in Ghana. Voor dit debuut verweeft ze verhalen en ervaringen van Ghanese vrouwen tot een spannend fictieverhaal over veerkracht, keuzes en een nieuw begin.
Van elk verkocht boek wordt 10% van de royalties van de auteur gedoneerd.

De roman raakt aan een actualiteit die wereldwijd aandacht krijgt: jonge vrouwen die onder extreme economische druk hun dorp verlaten om in steden te overleven, vaak zonder bescherming, zonder vangnet en zonder toekomstgarantie. Het boek laat zien wat achter cijfers en nieuwsberichten schuilgaat: de geur van de markt, de vermoeidheid van een lichaam dat te zwaar draagt, de kracht van meisjes die ondanks alles blijven dromen. Tegelijk biedt het verhaal een zeldzaam inkijkje in traditioneel geloof, familie-eer, interculturele liefde en de botsing tussen hoop en lot.

Barbara van Rijn Tuwor is geen auteur die van afstand observeert. Zij woont al zeventien jaar in Ghana, werkt er als filmmaker, begon haar carrière in Ghana bij lokale televisie waar ze jarenlang verhalen uit dorpen en steden vastlegde, die zelden de buitenwereld bereiken. Ze woont in Accra met haar Ghanese man en kinderen en leeft dagelijks midden in de realiteit waarover zij schrijft.

Praktische informatie
Als je Vuilnis heet

Over de kracht en veerkracht van een jonge Ghanese vrouwI

Barbara van Rijn Tuwor

ISBN/EAN: 978-94-93425-80-4
NUR-code: 300
NUR-omschrijving: Literaire fictie

Uitgever: Paris Books

Taal: Nederlands
Verschijningsvorm: Paperback / softback
Verschijningsdatum: 20-05-2026

Meer informatie: https://www.barbaravanrijn.com/alsjevuilnisheet

Filmmaker en journalist Barbara van Rijn Tuwor zal haar debuutroman ‘Als je vuilnis heet’ presenteren op donderdag 28 mei bij Broese.
Van harte welkom!

27/05/2026

We leven in een wereld waarin uitputting bijna een statussymbool geworden is. Waar agenda’s voller raken, hoofden luider worden en stilte iets ongemakkelijks krijgt. Precies in die wereld verschijnt De kunst van slow living van Astrid van Zelst als een broodnodige tegenstem.

Niet zweverig. Niet naïef. Niet als zoveelste lifestyletrend waarin “rust nemen” verkocht wordt met beige interieurs en perfecte ochtendroutines. Maar als een diep doorleefde zoektocht van een vrouw die noodgedwongen moest leren vertragen nadat een zwaar fietsongeluk en traumatisch hersenletsel haar leven volledig ontwrichtten.

Wat dit boek zo indrukwekkend maakt, is de radicale eerlijkheid ervan. Astrid van Zelst schrijft niet vanuit een veilige afstand over balans en zelfzorg. Ze schrijft vanuit pijn, overprikkeling, verlies en de confronterende ervaring dat haar oude leven niet meer terugkwam. Juist daardoor krijgt elk inzicht gewicht.

En precies daarom raakt dit boek zo diep.

Want Astrid schrijft niet vanuit een ivoren toren. Ze schrijft vanuit ervaring. Vanuit nachten met hoofdpijn. Vanuit frustratie over een lichaam dat niet meer meewerkt. Vanuit het gevecht met een maatschappij die verwacht dat je “gewoon weer doorgaat”. Maar ook vanuit de ontdekking dat vertragen geen nederlaag hoeft te zijn. Dat er midden in de stilte een ander soort kracht kan ontstaan.

Het knappe aan dit boek is dat het tegelijkertijd kwetsbaar én praktisch is. De lezer krijgt niet alleen een persoonlijk verhaal, maar ook creatieve oefeningen, reflecties, schrijfopdrachten, tekenoefeningen en artjournal-elementen aangereikt. Daardoor voelt het boek niet als een handleiding die van bovenaf vertelt hoe je moet leven, maar als een warme metgezel die naast je komt zitten.

Astrid van Zelst is bovendien niet zomaar auteur. Als beeldend therapeut en oprichter van haar praktijk “Kleur is Kracht” werkt ze al jarenlang met mensen die te maken krijgen met verlies, burn-out, kanker, chronische ziekte en emotionele ontwrichting. Die professionele achtergrond voel je op elke pagina. Ze begrijpt dat heling niet lineair verloopt. Dat creativiteit soms meer kan openen dan duizend gesprekken. En dat zachtheid in onze harde prestatiemaatschappij bijna een vorm van rebellie geworden is.

Wat dit boek uiteindelijk zo indrukwekkend maakt, is dat het veel groter wordt dan een verhaal over herstel na hersenletsel. Het gaat over iedereen die zichzelf onderweg is kwijtgeraakt. Over mensen die moe zijn van moeten. Over hoogsensitieve mensen die verdrinken in prikkels. Over burn-outs, long covid, chronische stress en de stille uitputting van het moderne leven.

De kunst van slow living is geen boek dat je opjaagt om een betere versie van jezelf te worden.

Het is een boek dat je eraan herinnert dat vertragen soms de moedigste keuze is die een mens kan maken.

26/05/2026

De geboorte van Levensvonk is een feit.

‘Elk woord wat je schrijft doet er toe’ zei

LEVENSVONK, een diep indrukwekkend persoonlijk boek over rouw, oerkracht, bezieling en liefde die blijft.
Bestel nu jouw exemplaar.

Je hebt mij op mijn stilste punt gebracht.

De donkerte van de nacht ebt langzaam weg. Je ligt er nog. Precies als gisteravond. Het was geen nare droom. Je bent echt dood. Zo dood als gisteren.

Norah is 6 maanden zwanger wanneer haar man Joris bijna onmerkbaar voor de laatste keer uitademt. Boven liggen hun drie dochtertjes te slapen. In de stilte die volgt die avond is er één inzicht wat glashelder bij Norah binnen komt. En dat wordt haar anker in het rauwe, wonderlijke proces wat ze heeft te doorleven.

Levensvonk voert je mee in het leven van Norah na de dood van Joris. Zijn dood breekt haar open. En breekt zo onbedoeld ook de diep weggeborgen pijn open die ze al van jongs af aan met zich meedraagt. De kinderen vragen haar vol in het leven te staan. Haar hart verlangt naar het ‘samen leven’ wat er niet meer is. Wat is het wat haar gaande houdt?

De wolf kijkt nog eenmaal met haar intens heldere blik de vallei in onder haar. Dan draait ze zich om en draaft met lichte tred naar mij: “Keer terug naar je natuur en je verdriet zal helen.’’

Suzanne Kuit (1978) is schrijfster, healer (sjamanisme) en voormalig orthopedagoog. De jonge dood van haar man vormt een keerpunt in haar leven. Ze bewandelt sindsdien het sjamanistische levenspad en begeleidt inmiddels mensen om te leven vanuit hun essentie. Zij schrijft je puur en rauw, vanuit de onverhulde emotie, naar de essentie die al die tijd ongeschonden aanwezig is in haar. In het leven.

Laat Levensvonk je raken en de vonk van jouw essentie bekrachtigen.

Paris Books

04/06/2026

03/06/2026

02/06/2026

01/06/2026

31/05/2026

30/05/2026

29/05/2026

28/05/2026

27/05/2026

26/05/2026

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	10:00 - 17:00
Dinsdag	10:00 - 17:00
Woensdag	10:00 - 17:00
Donderdag	10:00 - 17:00
Vrijdag	10:00 - 17:00