Gitthy Thielen

Startpagina
Nederland
Budel
Gitthy Thielen

Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Gitthy Thielen, Dr. Anton Mathijsenstraat, Budel.

Ik begeleid, inspireer en transformeer jou vanuit aanpassen en zorgen voor de ander naar leven vanuit je echte ik- met rust, zelfvertrouwen, ontspanning en regie

06/09/2026

Voel jij het ook? Dat knagende gevoel na een werkdag, dat er iets moet veranderen?

Je dagen zijn vol. Zorgen voor anderen, alles blijven draaien.

Maar ergens van binnen kriebelt iets. Het mag anders. Je weet alleen nog niet wat.
Dus denk je erover na tijdens je pauze, op de fiets naar huis. Waarom voelt dit zo zwaar? Wat zou moeten veranderen?

Je komt er niet uit. Je wordt kortaf tegen je partner, je kinderen. "Zit even niet lekker in mijn vel," zeg je dan.

En je draait door. Nog een dienst, nog een dag. Want wie moet het anders doen?

Maar als je écht stilstaat, even niet zorgt voor iedereen, maar voor jezelf, dan ontdek je misschien dit:
→ Je geeft al jaren meer dan je hebt
→ Je grens ligt allang achter je
→ Je bent zo gewend om te zorgen, dat je vergeten bent wat jij nodig hebt

Herken je dit?
Dan is het geen kwestie van nog een werkdag volhouden. Het is tijd om te voelen wat jij nodig hebt.
Wil je ontdekken wat er onder die vermoeidheid zit? Plan een gratis en vrijblijvend Keerpuntgesprek. https://gitthythielen.nl/gratis-keerpuntgesprek/
Voor jou, even geen zorgen voor een ander.

02/09/2026

"Zit even niet lekker in m’n vel."

Dat zeg je al weken. Misschien is het meer dan dat.

Voel jij ook soms dat je iets anders wilt. Klaar met het patroon van alledag. Het patroon dat steeds stroperiger lijkt te gaan. Dat je van binnen voelt dat er iets kriebelt. Dat het anders mag. Maar je weet nog niet wat….

Het maakt je onzeker. Je weet dat het oude niet meer past. Je voelt het maar je kunt er je vinger niet opleggen.

Je gaat als reactie in je hoofd. Waarom past dit niet meer? Wat zou er anders moeten of mogen? Maar je komt er niet uit.

Als reactie word je wat kribbiger naar je omgeving. ”Zit gewoon even niet lekker in mijn vel” geef je als reactie.

En je draait gewoon je patroon door, leeft door want je weet niet anders en hoopt dat het weer beter gaat worden.

Als je echt gaat voelen, de tijd en rust neemt, misschien even in de stilte gaat dan ga je wellicht ontdekken…
• Dat je je steeds meer aanpast aan dingen die je niet meer wilt, die niet meer bij je passen
• Dat je al ver over je grens bent gegaan
• Dat je niet jouw leven leidt maar een aangepaste versie

Herken je dit? Dan is het nu echt tijd om niet door te denderen op wilskracht (omdat je denkt dat het niet anders kan) maar tijd te nemen en te voelen wat je echt wilt.

Wil je daar eens over sparren, ontdekken wat er echt onder die beschermingslaag van jezelf zit, je echte leven gaan leven, plan dan een gratis en vrijblijvend Keerpuntgesprek met me. https://gitthythielen.nl/gratis-keerpuntgesprek/

Samen kunnen we dan onder al de beschermingslaagjes gaan kijken wat je echt wilt en wie je echt bent.
Neem deze stap!

30/08/2026

Nee zeggen voelt voor veel mensen als iemand anders teleurstellen.

Dus zeg je ja. Ook als je het eigenlijk niet wilt. Ook als je merkt dat je lichaam al "nee" fluistert voordat je mond "ja" zegt. Het went zo erg, dat je op een gegeven moment niet eens meer merkt dat je een grens over bent gegaan.

Een grens stellen is niet hetzelfde als afwijzen. Het is iets over jezelf vertellen. Wat wel past, wat niet meer past, wat je nodig hebt om overeind te blijven.

Het voelt in het begin misschien streng, of zelfs een beetje egoïstisch. Dat is het niet. Het is zorgen voor jezelf, op dezelfde manier waarop je altijd al voor anderen hebt gezorgd.

Waar in jouw leven mag een grens weer wat duidelijker worden? Alleen omdat het voor jou goed is, zonder de angst de ander teleur te stellen?

26/08/2026

Het boek dat ik durfde te schrijven.

Toen ik begon met het schrijven van mijn boek, dacht ik dat het vooral over structuur en overzicht over mijn leven zou gaan. Mijn levensverhaal op een rijtje zetten, het indelen en zorgen dat er logica in kwam. Vertrouwd terrein.

Maar naarmate ik verder kwam, ontstond steeds meer het echte werk. Het opnieuw toelaten van al die gevoelens en emoties die geweest zijn in mij leven. En ze vervolgens gewoon een plek te mogen geven. Ze waren waardevol in mijn leven en hebben me iets opgeleverd. Hoe pijnlijk sommige ook waren.

En het tweede toelaten zat in ‘durf ik dit stuk wel te delen?’ Durf ik te laten zien hoe onzeker en kwetsbaar ik was op momenten in mijn leven. Hoe ik twijfelde, hoe ik het soms niet wist? Elke keer als ik iets kwetsbaars opschreef, voelde ik de neiging om het toch weer een beetje mooier te maken. Begrijpelijker. Minder rauw.

Op een gegeven moment besloot ik het gewoon te laten staan zoals het was. Echt, eerlijk, met de scheuren erin. Omdat ik weet dat dit zo herkenbaar is. We denken dat we de enige zijn in dit leven met scheuren, barsten en vreselijke gebeurtenissen maar ondertussen weet ik dat een mensenleven overeenkomsten heeft. Met verschillen in bergen en dalen, zeker. Maar met vergelijkbare emoties en gevoelens.

Ik heb het dus laten staan in de hoop dat dit de herkenbaarheid geeft voor diegene die het leest.

Waar in jouw leven heb jij nog moeite de gebeurtenissen uit het verleden er gewoon te laten zijn?

En waar in je leven ben jij bezig iets mooier te maken dan het is, terwijl de eerlijke versie eigenlijk krachtiger zou zijn?

23/08/2026

Het meisje dat altijd aardig moest zijn.

Tijdens een workshop vertelde iemand: "Ik ben opgevoed met het idee dat aardig zijn het allerbelangrijkste was. Belangrijker dan mijn eigen mening, belangrijker dan wat ik zelf wilde." Ze was inmiddels in de veertig, en merkte dat dat patroon nog steeds elke dag meespeelde.

Het is iets wat ik vaker terugzie. Een kind leert vroeg wat veilig is: aardig zijn, aanpassen, geen gedoe veroorzaken, de harmonie bewaren. Dat werkt, in die tijd. Maar diezelfde overlevingsstrategie neem je mee je volwassen leven in, zonder dat je doorhebt dat het een strategie was en geen wie je bent.

Het mooie is dat wat je hebt geleerd, je ook weer kunt veranderen. Niet door het aardige kind in jezelf af te wijzen, te veroordelen, maar door het te bedanken voor wat het je heeft gebracht. En tegelijk ruimte te maken voor de stem die er ook nog is. De stem die soms nee zegt. Die een eigen mening heeft. Die er ook mag zijn, ook als dat niet altijd aardig is.

Welk stukje aanpassen uit je jeugd draag jij nog steeds met je mee, zonder dat het nog nodig is?

19/08/2026

Wanneer heb je voor het laatst iets ontvangen, zonder er meteen iets voor terug te willen doen?

Een compliment, zonder het meteen te bagatelliseren. Hulp, zonder je schuldig te voelen. Een vrije avond waarop niets gepland staat, zonder het gevoel te hebben dat te moeten rechtvaardigen.

Veel mensen zijn heel goed in geven. In zorgen, regelen, klaarstaan. Het went, en het went zo goed dat ontvangen ineens ongemakkelijk voelt. Alsof je iemand anders daarmee tekort doet, en jezelf te veel ruimte geeft.

Maar een leven waarin je alleen maar geeft, raakt op den duur leeg. Ontvangen is iets dat je mag leren.

Wat zou er gebeuren als jij vandaag iets gewoon liet komen, duidelijk mag ontvangen, zonder het meteen terug te geven, te rechtvaardigen of bagatelliseren?

16/08/2026

Hoe liefdevol ben jij eigenlijk naar jezelf?

De meeste mensen denken bij liefde meteen aan een partner, aan je kind, een vriendschap. Veel mensen in mijn praktijk stellen zichzelf echter nooit de vraag hoe je ook voor jezelf kunt zorgen. Omdat ze vaak niet weten hoe dat moet. Er is ondertussen een web van aanpasgedrag overheen gegroeid.

En dat is opvallend, want die liefde, die deze mensen heel veel in zich voor de ander hebben is de basis van alles. Alleen ze richten deze kwaliteit alleen naar buiten. Vaak doordat ze het contact met de liefde voor zichzelf kwijt zijn.

Die zoeken ze buiten zichzelf. In goedkeuring van de ander, in prestaties, in de bevestiging van anderen. Maar dat vult nooit helemaal. En je maakt jezelf afhankelijk van anderen.

Als klein kind had iedereen die liefde voor zichzelf. Door teleurstellingen, verwachtingen van buitenaf maar vaak ook vanuit jezelf en door aanpassingen zijn veel mensen dat kleine kind in zichzelf en daarbij ook de liefde voor zichzelf een beetje kwijt geraakt.

Contact maken met dat kleine kind in jezelf en bewustzijn van je aangepaste patronen die eroverheen zijn gegroeid maakt dat je de liefde voor jezelf, die daaronder ligt weer kunt gaan voelen.

Hoe is het met jouw zelfliefde? Hoeveel aangepaste patronen in je gedrag en denken zijn eroverheen gegroeid waardoor je die zelfliefde niet meer zo goed voelt?

12/08/2026

Wat mis ik nog? Wat gaat er niet goed? Wat had ik anders moeten doen?

Herkenbaar? Het is een reflex, en die is ons al vroeg aangeleerd. Denk aan school: je maakte een proefwerk, en precies je fouten kregen een rode streep. Je aandacht ging naar wat fout was, niet naar wat goed ging. En waar je die fouten nog kon verbeteren, groeien. Jarenlang, elke dag weer.

Geen wonder dat die reflex nu nog steeds vanzelf gaat. Eerst kijken naar wat er niet goed is. En die reflex houdt je precies vast in het gevoel dat je nooit genoeg bent.

Wat zou er gebeuren als je vanaf nu met name kijkt naar de groene vinkjes. Wat is er, hier en nu, al goed? Welk deel van jou is allang in orde, ook al heb je daar misschien nooit bij stilgestaan?

Het voelt in het begin misschien ongemakkelijk. Je bent nu eenmaal getraind om te focussen op wat niet goed gaat. Kijk voor de verandering eens naar wat je al heel goed doet.

09/08/2026

Je verlangen zit niet in je hoofd.

Het zit niet in een lijstje met dingen die logisch klinken, dingen waarvan je weet dat de buitenwereld van je verwacht of in een plan dat op papier klopt.

Het zit in je intuïtie. In dat vage gevoel, die kriebel, die richting waar je van weg wilt of juist naartoe.

Veel mensen die ik spreek zijn hier heel goed in geworden: nadenken, wikken, wegen, de juiste beslissing proberen te vinden. Maar ergens onderweg is het voelen wat naar de achtergrond verdwenen.

Wil je weer dichter bij je eigen verlangen komen? Begin dan niet met nadenken. Begin met voelen. Sluit je ogen, adem rustig, en stel jezelf de vraag “Wat zou ik graag willen”

Voel welk woord er in je opkomt, hoe gek dan ook en voel wat er in je lichaam gebeurt.

05/08/2026

Mijn dromen zijn geen bedrog.

Ik houd al jaren een droomdagboek bij. Omdat het, naar mijn idee mij iets laat zien wat mijn wakkere hoofd makkelijk overslaat.

Laatst droomde ik dat ik ergens aankwam, na een lange reis, in een landschap dat rustig aanvoelde. Bos, stilte, geen actie, geen taak. Gewoon aankomen. Ik werd er wakker van met een gevoel van opluchting en heerlijk ontspannend.

Toen ik erover nadacht, besefte ik dat dit precies is waar ik zelf naartoe aan het bewegen wilgaan/ben. Niet meer altijd onderweg zijn de volgende taak, het volgende doel. Maar af en toe gewoon aankomen. Stilstaan. Er zijn, zonder verder te hoeven.

Je lichaam en je onderbewuste weten vaak al waar je naartoe beweegt, lang voordat je hoofd het doorheeft. Dromen zijn daarin een soort voorbode, als je de moeite neemt om ernaar te luisteren.

Waar droom jij over tijdens je slaap?

Adres

Dr. Anton Mathijsenstraat
Budel

Telefoon

+31617214640

Website

http://www.gitthythielen.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Gitthy Thielen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Wilt u dat uw bedrijf hét hoogst genoteerde Mediabedrijf in Budel wordt?