KernCreaties, Nieuwe Erven 3, unit 11123, Cuijk (2026)

06/03/2026

Yess! Helemaal blij met mijzelf! Ik heb afgelopen weken wat aan bijscholing gedaan en daardoor werd ik (zoals altijd) helemaal geïnspireerd. En heb ik zelf (want dat zat niet in de cursus) een app zitten bouwen!

In Griekenland heb je namelijk de KTEL bussen rijden en dat zijn 62 aparte sites waar je zelf een soort van moet uitvissen hoe je van waar tot waar komt. Omdat ik een website aan het maken ben voor onze omgeving dacht ik dat het wel handig wat om een OV app te hebben.

En tadaaaa! Na een dag of drie prullen heb ik een werkende app die je vertelde op welk bustation je moet zijn, waar je moet kijken voor je tijden en prijzen en of je misschien ook nog een ferry moet hebben of dat het wellicht ook gewoon te wandelen is. En al blijft het nog een beetje zoeken het meeste puzzelwerk is hiermee opgelost!

Zo blij met mijzelf

24/02/2026

Ik las in een onderzoek dat 7 op de 10 coaches nog geen AI gebruikt.
En ik vroeg me af: klopt dat nog?
Want als ik eerlijk ben, zie ik het steeds meer om me heen.

________________________________________

Zelf gebruik ik het allang niet meer alleen voor teksten maar ook als spiegel.
Om te zien wat er onder de oppervlakte ligt. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen.
Om patronen te ontdekken die ik zelf niet zie.
Om vragen te stellen die me verder brengen dan mijn eigen hoofd.
En dat voelt heel anders dan "AI gebruiken."
Het voelt niet als een tool. Maar als een sparringpartner.

________________________________________
Hoe zit dat bij jou?

A Ik gebruik het regelmatig en het verandert hoe ik werk
B Ik experimenteer nog
C Ik kijk toe maar ben wel nieuwsgierig
D AI en ik... dat is gecompliceerd 😅
E Nee, en ook geen plannen (en dat is oké)

En ik ben ook heel benieuwd: waarvoor gebruik jij het? Of waarom juist niet?
Laat het me weten in de reacties.

19/02/2026

Jij moet helemaal niets! Weet je, we posten vaak braaf elke dag. Omdat dat "moet" van de algoritme-experts.

En dan raken we uitgeput, en voelt het alsof we onszelf wegcijferen voor bereik.

Maar ik weet dat dit anders kan.

Post minder. Maar beter.

LinkedIn kijkt niet meer naar hoeveel je post, maar hoe goed mensen je post lezen.

Blijft iemand hangen? Leest iemand het helemaal uit?

Dan telt één goede post meer dan zeven matige.

En als je stopt met schrijven voor iedereen, en begint met schrijven voor die ene persoon die je echt wilt helpen, dan wordt het opeens zoveel makkelijker.

Want je schrijft niet meer voor "mijn publiek".

Je schrijft voor die ene persoon die jij kent. Die je wilt helpen.

En dat maakt je post concreet en herkenbaar.

En dat voelen mensen.

De kern?

Kwaliteit wint van kwantiteit.

En specifiek wint van algemeen.

Herken jij dit?

Dat je uitgeput raakt van dagelijks posten?

En dat je je afvraagt: moet dit echt?

13/02/2026

Waarom jij niet hoeft leren verkopen

Weet je wat het beste verkoopadvies is dat ik je kan geven?

Leer het niet.

Want je kunt het al.

Als therapeut of coach doe jij kennismakingsgesprekken. Intakes.

Je stemt af op je cliënt. Je sluit aan.

Niet vanuit verkopen. Maar vanuit: kan ik deze persoon begeleiden of niet?

Je kijkt: wat is je probleem? Waar wil je naartoe? Wat heb je nodig?

En dan vertel je wat jij kan doen. En op welke manier.

De cliënt beslist dan: wil ik dit?

En als je niet kan helpen?

Dan kijk je of je iemand kent die dat wel kan.

Dat geeft vertrouwen.

En dat maakt dat mensen willen wachten als er een wachtlijst is.

Of de gevraagde prijs willen betalen.

Dat is niet verkopen.

Dat is verbinding.

Dat is aansluiting.

Net als vroeger. Op basis van vertrouwen.

En zo zou verkoop ook mogen zijn.

Niet pushen. Niet schaarste creëren. Niet "je moet nu beslissen".

Maar gewoon: dit is wat ik doe. Dit is hoe ik werk. Past het bij je? Mooi.

Past het niet? Ook goed. Dan zoeken we verder.

Dus nee, je hoeft niet te leren verkopen.

Je doet het al.

Gewoon door te zijn wie je bent.

Door aan te sluiten. Door te luisteren. Door eerlijk te zijn.

Stop met denken dat je moet leren verkopen.

Je doet het al. Elke dag. In je praktijk.

Je hoeft het alleen anders te noemen.

12/02/2026

Ik doe een experiment, wil jij mij helpen? Dan help ik jou!

De afgelopen weken heb ik gepost over AI als spiegel, over schrijven vanuit je kern, over zichtbaar worden zonder formules.

En ik merk: mensen reageren. Herkennen zich. Vinden het interessant.

Maar ik heb geen idee of het ook echt helpt.

Dus ik wil het gewoon vragen:

Herken je dit?

Content die niet aanvoelt als van jou?

Zichtbaar worden maar niet weten hoe?

AI willen gebruiken voor jezelf of in de praktijk maar weet niet of het past?

Of gewoon: geen idee hoe je overkomt?

Ik kijk graag met je mee. Gewoon een gesprek. Zonder verplichtingen.

Niet om te verkopen, maar om samen te kijken.

Want ik wil weten: werkt dit wat ik doe? Voor wie? En hoe?

Dus als je ergens mee zit → stuur een DM of plan een gesprek in (link in comments).

Gewoon omdat ik nieuwsgierig ben wat er gebeurt als we samen naar jouw situatie kijken.

Ben je nieuwsgierig? Ik ook.

10/02/2026

Stop met werken, ga wandelen! Daar ontstaan de échte doorbraken.

Vandaag was ik aan het wandelen. En ik realiseerde me iets.

Als je alleen maar achter je computer zit, wordt spelen werk. Wordt creativiteit een taak. Wordt flow geforceerd.

En dat werkt niet.

Want de beste ideeën ontstaan wanneer je níet aan het werk bent.

Maar juist wanneer je lekker in bad ligt. Aan het wandelen bent. Muziek maakt. Tekent met een kleurpotlood. Met de hand een gedicht schrijft. Danst in je woonkamer.

En weet je waarom?
Omdat je dan je hele brein activeert. Je gebruikt alle netwerken tussen links en rechts. En daardoor word je creatiever.

Handmatig schrijven, tekenen en bewegen activeren complexere hersennetwerken dan typen. Dat is wetenschappelijk aangetoond.

En juist díe verbindingen maken dat je creatief kunt denken.

En er gebeurt nóg iets. Je komt in het hier en nu. Je leeft.

Dat maakt dat je lekker met beide benen op de grond komt. Dat je kunt genieten.

En daar is waar het échte leven plaatsvindt. Niet tijdens het gebruik van AI. Niet in je denken. Maar in het voelen. Het ervaren. Het zijn.

AI kan heel inspirerend zijn. Ik hou van AI. Ik gebruik AI (bijna) elke dag.

Maar de echte wereld blijft onmisbaar.

En dat is de balans.

Werk én leven. Computer én wandelen. AI én met de hand schrijven. Denken én voelen.

Want zonder dat echte leven? Geen échte verhalen. Zonder die wandelingen? Geen nieuwe ideeën. Zonder dat tekenen, dansen, spelen? Geen creativiteit.

Dus hier is mijn uitnodiging:
Stop vandaag met werken. Pak een kleurpotlood. Ga wandelen. Dans op je favoriete muziek. Schrijf met de hand een gedicht dat nergens over gaat.

Maak iets zonder doel. Speel.

Niet omdat het productief is. Maar omdat het essentieel is.

Want daar komen de doorbraken. Daar vind je jezelf terug. Daar komt de flow.

Dus vertel me: Wat ga jij vandaag doen zonder doel? Wandelen? Tekenen? Dansen in je woonkamer?
Ik ben nieuwsgierig. 💛

09/02/2026

Ik kies verbinding boven grote getallen (en dat mag jij ook)

Als coach of therapeut leer je rapport te maken met je cliënten.
Om te kunnen werken, moet de ander vertrouwen in je hebben.
En als je in een verkoopmodus zit? Dan is dat niet mogelijk.
Dus verbinding en vertrouwen zijn veel belangrijker.
Maar dat kost tijd.

Want niet iedereen vertrouwt je direct. En dat is logisch.
Ben je consistent? Wat is je verhaal? Wat heb je te brengen?
Heb ik het gevoel dat je me begrijpt?
Dat zijn dingen die maken dat iemand je wel of niet vertrouwt.
En dat heeft tijd nodig.

Voor mij is dat belangrijk.
Ik wil graag dat mensen mij aanraden op basis hiervan.
Niet omdat ze bang zijn een speciale aanbieding mis te lopen.
En het verschil?
Dat zit bij mij in het gevoel.
Zit je erin voor het geld? Of voor kwaliteit en verbinding?
Want grote getallen gaan voor mij niet over verbinding.
Dat is mijn keuze. Niet goed of fout. Gewoon anders.

En hoe weet ik of iemand bij me past?
Die klik voel ik in mijn hart.
Er is voor mij direct een verbinding.
Moeilijk uit te leggen. Maar met sommige mensen heb je dit gewoon.
Het gevoel dat je elkaar al langer kent. En elkaar begrijpt.

En dat is wat ik geloof:
Blijf dichtbij jezelf als je online zichtbaar wilt zijn.
Ga niet over je grenzen wanneer je je aanpast aan het algoritme.
Ja, soms is er wel iets nodig. Want onzichtbaar zijn trekt ook geen mensen aan.
Maar er zijn meerdere manieren om zichtbaar te worden.
Soms ook manieren die je zelf nog niet ziet.

Dus vertel me:
Heb jij wel eens het gevoel gehad dat je moet kiezen tussen verbinding en zichtbaarheid?
Tussen jouw manier of “hun” manier?

Ik ben nieuwsgierig hoe jij daarmee omgaat.

06/02/2026

Waarschijnlijk niet degene die je verwacht bij het maken van content.

Het is een prompt die checkt of ik nog bij mezelf blijf.
En eigenlijk was hij daar ook niet voor bedoeld. Niet om teksten te schrijven, maar om te voelen of wat ik deel nog klopt voor mij.

Wanneer ik een bericht of post heb geschreven die ik wil delen, vraag ik Claude om mee te kijken. Niet of het beter kan, maar dit:

Schrijf ik hier vanuit mijn hoofd of mijn hart?
Waar ga ik over mijn grenzen?
Waar pas ik me aan in plaats van bij mezelf te blijven?
Waar schrijf ik vanuit wat ik denk dat “hoort”?

Wat ik dan terugkrijg is geen oordeel.
Geen “dit is goed” of “dit moet anders”.

Maar een spiegel.
“Hier schrijf je vanuit angst.”
“Hier schrijf je vanuit moeten.”
“Hier raak je jezelf kwijt.”
En soms: “Hier ben je precies wie je bent.”

Ik geloof dat AI niet alleen een tool is om sneller te werken. Het kan ook een spiegel zijn. Om te zien wat je zelf niet ziet. Om te voelen waar je jezelf soms verliest. En om je weer terug te brengen naar je kern.

Daarom is deze prompt zo waardevol voor mij. Niet omdat hij mijn teksten beter maakt (al doet hij dat ook). Maar omdat hij me helpt bij mezelf te blijven.

En dat is uiteindelijk het enige wat echt werkt: schrijven vanuit wie je bent. Niet vanuit wie je denkt te moeten zijn.

Wil je deze prompt ook gebruiken? Reageer hieronder, dan stuur ik hem je.

05/02/2026

Ik werd weer verleid door angstmarketing (en ik baal ervan).

Waarom koop je vanuit angst de boot te missen?
Omdat ze weten wat ze doen.
Schaarste. Beloftes. Precies de juiste taal op precies het juiste moment.
Om jou over de streep te trekken.

En het werkt. Want je bent bang tekort te schieten. Bang iets te missen. Bang achter te blijven.

Maar weet je wat het gekke is?

Met cursussen voor therapie of coaching doe ik dat niet.
Die kies ik omdat het me leuk lijkt. Omdat ik er zin in heb om iets nieuws te leren.
Of omdat iemand hem aanbeveelt en ik denk: ja, dat wil ik ook.

Intrinsieke motivatie.

En meestal waren dit leuke, interessante en super bruikbare cursussen.

Maar die business cursussen?
Die werken op angst. Op tekort schieten. Op iets missen.

En het vraagt zoveel energie om bij jezelf te blijven.
Als je te weinig verdient. Als de groei langzaam gaat. Als je niet zichtbaar bent.
Dan voelt de druk om tóch maar iets te doen extra groot.

Anderen iets aanbieden door angst of schaarste te gebruiken?
Dat past niet bij mij.

Ik ben jaren te lang op een feestje gebleven omdat ik bang was iets te missen.
Maar nu is kwaliteit, diepgang, verbinding en rust veel belangrijker.
Soms ga ik daarom zelfs niet naar een feestje.

In mijn business geldt precies hetzelfde.
Ik weiger te verkopen met angst.
Ook al werkt het.
Ook al twijfel ik soms of mijn aanpak wel snel genoeg werkt.

Want bij mezelf blijven is belangrijker dan snel groeien.

Vertel me eerlijk: wanneer heb jij voor het laatst iets gekocht uit angst de boot te missen?
En was het achteraf wat je ervan verwachtte?

PS: De wereld wacht écht wel wat langer op je. 😉

04/02/2026

Soms is de oplossing simpeler dan je denkt!

Ik kwam terug van een week vakantie. En voor mijn gevoel "moest" ik weer veel. Co-Piloot verder schrijven. Content maken. Online zijn op LinkedIn. Cijfers nakijken.

En ik voelde me vooral gefrustreerd. Alsof niemand mijn probleem begrijpt. Alsof hulp alleen maar meer werk oplevert.

En adviezen? Die maken me verdrietig in plaats van dat ze ruimte geven.

Want wat ik nodig had, was geen oplossing. Ik had iemand nodig die voelde wat er was. En dit herkende ik. Want dit gebeurde ook als 20-jarige. Bij het maatschappelijk werk.

Adviezen die ik zelf ook al had bedacht. Het gevoel dat ik niet begrepen werd. Of erger: dat er voor mijn probleem geen oplossing bestond.

Toen ben ik naar een voetreflexoloog gegaan. En die deed het anders. Hij voelde mijn voeten. En stelde ogenschijnlijk eenvoudige vragen. Over mijn relatie met mijn moeder. En wat hij in mijn voet daarover voelde. Over mijn plezier. Wat ik leuk vond om te doen. Welke dingen me hielpen. Ik hoefde niet eens uitgebreid te antwoorden.

Maar ik had het gevoel dat er werd geluisterd. Dat ik begrepen werd. En dat gaf ruimte.

Ruimte om eindelijk tot rust te komen. Dus vandaag deed ik dat opnieuw. Ik ben gaan wandelen.

En nu is mijn voornemen: elke dag een uur. Ook omdat het gewoon goed voor me is. Maar nu ik weet dat het me ook veel meer oplevert, voelt het niet als spijbelen. (Ja ik weet het, ik ben erg dat wandelen als spijbelen voelt😉)

En tijdens het wandelen komt er iets los. Content. Ideeën. Oplossingen.

Vandaag kwamen er 8 onderwerpen voorbij. Zomaar. Organisch.

En ik besefte: er zijn geen problemen die opgelost moeten worden. Er is alleen ruimte nodig. Ruimte om te voelen wat er is. En dan komt alles vanzelf los.

Herken je dit?

Dat gevoel dat niemand je probleem begrijpt?

Dat adviezen je verdrietig maken in plaats van opluchting geven?

Wat geeft jou dan ruimte?

03/02/2026

Wat als jouw cliënt niet meewerkt?
Ik vroeg jullie: waar zou jij een prompt voor willen?
En er kwam een vraag die me aan het denken zette.
Over cliënten die onbereid zijn om werk van zichzelf te maken. Die de probleemoplossing van de therapeut verwachten. Als een handoplegging.

En ik dacht: ja! Dít vind ik leuk.
Niet simpele vragen. Maar vraagstukken waar ik mee moet denken.
Daar word ik creatief van.

En ja, ik zie mogelijkheden.
AI zou de therapeut kunnen helpen patronen te zien. Of vragen te stellen die je zelf nog niet stelt.
Of, voor sommige cliënten, zelfs een oefening om mee te nemen.

Maar hier is waarom ik niet meteen een prompt kan geven:
Therapie is niet eenduidig. Dus de prompt ook niet.
Wat bij de ene cliënt helpt, kan bij de volgende juist voor meer weerstand zorgen.

Dus ga ik hier verder mee. Via een persoonlijk bericht, en een verdieping.
Want dit soort vragen vraagt om uitdieping. Om nuance. Om maatwerk.
Precies zoals therapie zelf.

En dat is wat ik zo mooi vind aan AI.
Niet als quick fix. Niet als standaard oplossing.
Maar als hulpmiddel dat meebeweegt. Dat zich aanpast. Dat ondersteuning biedt waar nodig.

Dus blijf me uitdagen.
Kom met je vraagstukken. Vooral de lastige.
Ik beloof geen kant-en-klare oplossingen.
Maar ik wil graag laten zien welke mogelijkheden er zijn.

Waar loop jij tegenaan?
Vertel het me. In de comments of via een persoonlijk bericht.

02/02/2026

Ik test mijn Co-Piloot Methode op mijn website over Epirus

Ik ben bezig met een website. Voor de lol. (En misschien een klein beetje inkomen 😉)
Over Epirus. De regio waar ik woon. Met tips, routes, verhalen.
En ik gebruik mijn eigen Co-Piloot Methode om te testen of het werkt.

In één dag staat het raamwerk met alle teksten.
Homepage. Secties. De verschillende onderwerpen.
En het leuke? Het voelt ook echt als mijn stem. Het gevoel wat ik wil overbrengen zit er helemaal in.

Er moet nog veel gebeuren.
Alle tips en routes moeten nog worden verzameld en uitgewerkt. En ik wil ze mooi vormgeven. (Zoals ik dat altijd doe.)
Misschien zet ik ze er nu al op en werk ik ze een voor een uit.
Voor een klein deel samen met AI. Maar vooral zelf.
Want die downloads wil ik handig maken voor wanneer je geen internet bij de hand hebt.

Maar wat ik gaaf vind?
Dat het zo snel gaat. Zonder uren te dubben.
Tuurlijk kan ik het later nog scherpstellen. Maar ik kan alvast vooruit.

En daarom test ik het.
Werkt het? Mooi.
Werkt het niet? Dan pas ik het aan.
En ik schrijf er meteen de handleiding bij.
Want als ik test, wil ik ook dat een ander het kan gebruiken.
Niet over een maand. Nu.

En het mooiste?
Dit werkte dus voor een website die eigenlijk niet in mijn doelgroep valt.
Geen coach. Geen therapeut. Geen content over zichtbaarheid.
Gewoon: een website over Epirus.
En de methode past zich aan. Aan de gebruiker. Aan wat je wilt maken.

Leuk. Gemakkelijk. Snel.
En het blijft gewoon in mijn eigen stem met het gevoel dat ik wil overbrengen.
Dus een geslaagde test!

KernCreaties

06/03/2026

24/02/2026

19/02/2026

13/02/2026

12/02/2026

10/02/2026

09/02/2026

06/02/2026

05/02/2026

04/02/2026

03/02/2026

02/02/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type