21/08/2026
Editorial ParaVisie 9, 2026
๐ก๐๐๐จ๐ช๐ฆ ๐จ๐๐ง ๐๐๐ง ๐๐๐๐ฌ๐ฉป๐งฌ
Van oudsher staat ParaVisie voor een belangrijk deel uit berichten over het leven na de dood. Of deze ons nu via mediums bereiken, via mensen die een bijna-doodervaring meemaakten of uit het dagelijks leven van heel gewone stervelingen zoals jij en ik gegrepen zijn, ze blijven telkens opnieuw indrukwekkend en ontroerend. Ook deze ParaVisie staat er weer vol mee: van de bekende dj Charly Lownoise die in contact staat met zijn overleden vader en stiefvader, dochtertje Margriet Verhulst die haar vader naar het hiernamaals mag begeleiden, de verslagen van tussenlevens opgetekend door de Amerikaanse psycholoog Michael Newton, tot en met de helende herbeleving van vorige levens om van angst voor onweer af te komenโฆ Het ene verhaal is nog mooier dan het andere. Of ze allemaal waar zijn? Ach, laten we de waarheid er maar buiten houden. Dat levert alleen maar strijd en polarisatie op, zoals Robert Bridgeman in zijn column terecht aangeeft.
Dat gezegd hebbende, wij mensen blijven nieuwsgierig. En dus volgen we op de redactie van ParaVisie ook de nieuwste wetenschappelijke onderzoeken, voor zover ze er al zijn, naar stervensprocessen en mogelijk paranormale ervaringen daaromtrent. De slimme laboratoriumboys weten namelijk altijd wel een neurologische verklaring te vinden voor verschijnselen die volgens hun eigen modellen en theorieรซn eigenlijk niet zouden kunnen en mogen bestaan. Neem nu een fenomeen als terminale luciditeit, waarbij mensen die op sterven liggen plots een geweldige verbetering in mentale helderheid en alertheid ervaren. Om in bijna alle gevallen vervolgens binnen enkele dagen te overlijden. Onderzoeker Michael Nahm beschreef onlangs het geval van een 91-jarige vrouw die al vijftien jaar aan de ziekte van Alzheimer leed en de laatste vijf jaar daarvan niet meer op de buitenwereld reageerde. Totdat ze op een avond uit het niets volkomen normaal met haar dochter begon te praten. Enkele uren daarna was ze dood.
Hoe kunnen mensen met ernstig beschadigde hersenen ineens weer zijn zoals ze vรณรณr de hersenbeschadiging waren? Het lijkt in strijd te zijn met de huidige opvattingen over hersenfuncties en bewustzijn. Maar niet getreurd! Het lab spreekt van โneurochemische veranderingenโ, โhypoxie en cerebrale activiteitโ, โhet uiteenvallen van cognitieve inhibitieโ en โhomeostatische mechanismenโ. Goed, weten we dat ook weer. Maar we hadden het toch over dusdanig beschadigde hersenen, dat elke vorm van normaal functioneren en/of communiceren uitgesloten zou moeten zijnโฆ? Oh ja. Wordt bewustzijn dan toch niet voor honderd procent door het brein geproduceerd? Zou het soms non-lokaal kunnen zijn, zoals cardioloog Pim van Lommel opperde, en het brein โslechtsโ een ontvanger van het universele bewustzijn?
Enfin, om het ook een beetje luchtig te houden, bieden we je deze maand het tasjesorakel aan. Of hoe je aan iemands tas diens karakter aflezen kunt. Lekker kort door de bocht, vooral niet tรฉ serieus nemen, maar sowieso vermakelijk. Geniet nog even van de laatste zomerweken!
Niels Brummelman,
Hoofdredactie ParaVisie Magazine
