16/09/2026
16092026 // i want to observe the ordinary things of earth—the moon, the stars, the rainbows, even the yellow leaves of the old cherry trees—and receive their messages. to hear them say what every weary traveler, every earnest seeker, longs to hear. welcome home
[Christie Purifoy] • het voelt als thuiskomen deze maand. Terwijl de natuur sterft en de dagen aanzienlijk korter zijn, voel ik me levendig. September is voor mij de tijd van het begin. Zo kreeg ik twintig jaar geleden verkering met mijn man en twaalf jaar later werd onze jongste op die dag geboren. We verhuisden naar dit huis in de laatste dagen van september - nu bijna zeven jaar geleden en in de kerk en op school starten we met een nieuw seizoen.
Maar het komt vooral door het seizoen. Ik weet niet waarom. Zijn het de kleuren, is het de mysterieuze mist, het zachte ochtendlicht en de kilte of de oogst? Het is niet logisch te genieten van de vergankelijkheid in de schepping of het vooruitzicht op kaalheid, kou en nattigheid. Maar toch. Ik verbouwde de tuinkamer, zodat ik naar buiten kon kijken vanachter het bureau en kreeg geen letter op papier, omdat het regende en ik alleen maar dolgelukkig met mijn tenen in mijn sokken zat te wiebelen, terwijl de druppels tegen de ramen kletterden.
Elk seizoen heeft haar eigen schoonheid, maar deze nazomer voelt als thuiskomen. Ook toen ik zaterdag doorweekt raakte na een plensbui terwijl ik op de fiets zat en ook toen mijn was voor de tweede keer natgeregend was. Ik steek mijn blote voeten in mijn zachte sokken en ga aan het werk achter de laptop. Met zicht op de veranderingen in de tuin. Glanzende druppels, uitgebloeide bloemen, herfstasters en spinnenwebben. Moe van de zomer. Zwaar van zaad. Vol belofte.
![17082026 // faith sees the clouds emptying themselves and making the little hills rejoice on every side [C.H. Spurgeon] ...](https://img5.medioq.com/671/265/1846948916712655.jpg)
