Oak and Blush

Oak and Blush oak & blush p h o t o g r a p h y · s t y l i n g

“To me, photography is an art of observation.[...]"

12012026 // quiet monday • de sneeuw is bijna helemaal weg en wat overblijft is een modderige tuin, overlopende regenton...
12/01/2026

12012026 // quiet monday • de sneeuw is bijna helemaal weg en wat overblijft is een modderige tuin, overlopende regentonnen en een grauwe wereld. Ik mis de witte vlakte, de stilte van de sneeuw, het contrast tussen buiten en binnen.

Ik troostte mezelf met een bos kleurrijke bloemen, een beetje vooruitlopend op de seizoenen, en draaide de ene was na de andere, terwijl mijn gedachten vreemd stil waren. Misschien wel omdat dit de eerste dag was na de kerstvakantie, zonder kinderen thuis. Vorige week waren de oudste twee op één ochtend na (ijs)vrij. En alhoewel ze zich redelijk vermaken en zichzelf redden, loopt het dan toch anders dan gepland. Ik ben blij dat op zulke dagen niet van alles hoef te organiseren, maar dat ik beschikbaar en aanwezig kan zijn. Maar ik was vanmorgen ook blij dat ik alleen was.

Voor alles een tijd. Met sneeuwdagen was ik hier net een winkeltje met wanten, mutsen, laarzen en pakken. Het hoeft nu deels niet meer binnen handbereik te liggen, dus dat ruimt lekker op. Ik las, wandelde met de hond, hield de kachel aan, deed boodschappen en at in stilte mijn lunch op. De middag verliep net zo rustig. Een aangenaam stille maandag.

10012026 // saturday sunshine • een heel, heel, heel langzame start, ontbijten en een hoofdstuk uitlezen, in huis rommel...
10/01/2026

10012026 // saturday sunshine • een heel, heel, heel langzame start, ontbijten en een hoofdstuk uitlezen, in huis rommelen, samen met de man naar de markt gaan en al fotograferend wandelen naar een klein winters feestje hier in de straat, terugkomen als het eten al in de oven staat en na de maaltijd sjoelen. Het was een fijne en mooie dag, zo in de kou met de zon.

En nu duik ik weer in een boek. Een andere dan vanmorgen. Daar las ik trouwens iets moois in: 'De prille morgen behoort aan de gemeente van de opgestane Christus. Als het licht gaag gloren, denkt zij aan die morgen,waarop de dood, duivel en zonde overwonnen terneer lagen en nieuw leven en heil aan de mensen werd geschonken.' Dat is een heerlijk begin van de dag, fijne zondag morgen!

09012026 // follow friday • ik volg maximaal honderd personen op instagram. Vooral voor inspirerende beelden en teksten....
09/01/2026

09012026 // follow friday • ik volg maximaal honderd personen op instagram. Vooral voor inspirerende beelden en teksten. Nu volg ik ze niet alle honderd op de voet, maar er zijn er een aantal die ik vandaag wil delen. Zo wil ik stoppen met scrollen en lekker gaan lezen als ik plaatjes van zie. Datzelfde gebeurt ongeveer bij het voorbijkomen van .living, , of als het gaat om bezinning, en stimuleert om lekker creatief bezig te zijn, om de tuin in te duiken. Voor fotografie en lifestyle-inspiratie volg ik graag en en niet te vergeten , , en . En dan nog eten. Ik heb het kookboek van gescoord in de kringloop en haar account is net zo fijn. En laatst ontdekte ik .nl en aangezien ik houd van Aziatisch eten (en de cultuur) word ik daar ook blij van🤍

Zomaar een lijstje. Wat zijn jullie favorieten en waarom?

07012026 // wonderful white world • het kind in me is weer helemaal tot bloei gekomen op de slee vanmiddag. Nee, alle ge...
07/01/2026

07012026 // wonderful white world • het kind in me is weer helemaal tot bloei gekomen op de slee vanmiddag. Nee, alle gekheid op een stokje: ik zat met mijn volwassen lijf op een houten rekje uit te hijgen van de zoveelste klim de met sneeuw bedekte heuvel op en ik paste ook al niet meer in de skibroek die ik vorig jaar nog wel aan kon. Dus dat moet anders.

Verder hebben we ons heel de middag buiten vermaakt, warmden we ons met het avondeten op en de kinderen gingen daarna nog even naar buiten om te genieten van het beetje sneeuw dat nu nog valt. Sneeuw, sneeuw, sneeuw. Heel het land is er mee bezig en wij ook. Een paar dagen vermaak, zo af en toe in de winter. Nu druppelen ze letterlijk en figuurlijk een voor een naar binnen en ligt de bijkeuken vol met een verhuisdeken met daarop natte schoenen en mutsen en het droogrek staat bij de kachel haar dienst te bewijzen. Maar een paar dagen van deze rommel, houd ik mezelf voor.

Vandaag zei iemand tegen me: 'Ik vind het wel prettig het jaar zo te starten', en daar ben ik het mee eens. Door het winterweer vertagen we, verschuiven prioriteiten, gaan we naar buiten, veranderen ontmoetingen en gesprekken met onbekenden (bovenop een heuvel - waar ik anders op een woensdagmiddag ook niet zou staan) en lenen we elkaars slee, delen we chocolademelk en vooral het plezier om het glijden. De witte wereld is een beetje een andere wereld. Koud, glad ook, maar aangenaam.

06012026 // the sweetest thing in all my life has been the longing to find the place where all the beauty came from [C.S...
06/01/2026

06012026 // the sweetest thing in all my life has been the longing to find the place where all the beauty came from [C.S. Lewis] • ik glibberde over de oprit, deels door de besneeuwde en bevroren weg, deels door een hond aan de lijn die de kat van de buren zag. Ik glibberde maar weer snel terug naar het gezouten paadje richting de achterdeur.

Maar niet voordat ik met de camera iets vast had gelegd van de witte wereld en de mist die uren rond ons huis hing. Ik vind het prachtig als de bomen langs de weg opgeslokt worden en we ons op een stil eiland lijken te bevinden. We hoeven nergens heen, of in ieder geval niet ver. De oudste twee hebben morgen net als vandaag 'ijsvrij'. En dus stoken we de kachel flink op, bakken we brood en genieten we van de sneeuw morgen. Dat is het plan in ieder geval.

Als je de weg op gaat, doe je dan voorzichtig?

05012026 // what we really need is to realize how little we really need • het is de tijd van 'wat wil je hebben voor je ...
05/01/2026

05012026 // what we really need is to realize how little we really need • het is de tijd van 'wat wil je hebben voor je verjaardag', nu ik dit weekend mijn moeders, zussen en vriendinnen uitnodigde voor mijn verjaardagslunch over een paar weken. En ik kan genoeg bedenken hoor, dat lukt heus wel.

Een nieuwe knoflookpers bijvoorbeeld, omdat de vorige nauwelijks werkte voor hij stuk brak. Zwart schrijvende Parkerpennen. Boeken, er staan altijd boeken op mijn wensenlijst, alhoewel ik eerst nog een stapel weg te werken heb voor er nieuwe passen. (Ik overweeg een nieuwe hobby: tsundoku, de Japanse gewoonte om boeken te kopen en te laten opstapelen zonder ze meteen te lezen, een term uit de Meiji-periode die het fenomeen van groeiende stapels ongelezen boeken beschrijft, een geliefde maar soms overweldigende hobby' aldus google.) Boeken dus. Of een massage, lijkt me heerlijk.

Bedenk het maar, er is genoeg om te verzamelen en er is altijd meer om te vragen. Maar ik kijk vooral uit naar de gezelligheid van een groep vrouwen in huis. Handgeschreven kaarten, een knuffel, warmte. Ik schreef er al iets over in de laatste MUS.

Het duurt nog even, maar ik geniet ervan, op de momenten dat het me te binnen schiet. Dan laat ik even mijn gedachten gaan over de indeling en aankleding. Of leuker nog, de pret van het bedenken van een menu. Mochten jullie inspiratie hebben, deel het alsjeblieft hier!

En verder gaan we eerst maar in het schoolritme morgen. Ook wel weer fijn, wat meer structuur op een dag. Fijne avond!

03012026 // there's beauty in the stillness of cold mornings • zo zacht en stil als een sneeuwvlok plofte ik het winters...
03/01/2026

03012026 // there's beauty in the stillness of cold mornings • zo zacht en stil als een sneeuwvlok plofte ik het winterse weekend in. Toen ik om negen uur beneden kwam met mijn armen vol beddengoed, holden de kinderen al naar buiten en rolden ze sneeuwballen voor een metershoge (en wat magere) ijsbeer. We hopen hier op nog lekker veel winterweer!

Verder streepte ik iets af van mijn dopamine-lijstje en nam ik een havermoutbad. Ik voelde me net Cleopatra toen ik in de wittige massa dobberde, haha. Verder is er niets lolligs aan, ik heb bij vlagen nog steeds last van een allergische reactie, vandaar de havermout. (Een havermoutbad helpt ook bij waterpokken, tip!)

En nu is het avond. Het bed is schoon (inclusief de verzwaringsdeken die ik buiten de deur was), de boodschappen zijn binnen en de wanten, sokken, broeken en mutsen weer droog. Blij dat er nog twee dagen van rust voor ons liggen, voor we weer het ritme oppakken. Fijne avond!

02012026 // dopamine menu • een korte wandeling, groenten snijden voor het avondeten, een kopje thee maken en opdrinken ...
02/01/2026

02012026 // dopamine menu • een korte wandeling, groenten snijden voor het avondeten, een kopje thee maken en opdrinken bij de kachel, een foto maken van de sneeuwpoppen in de tuin, boeken halen bij de bibliotheek, een bad nemen, een spelletje doen, muziek luisteren, een boek lezen, een taak afronden, de was opruimen... tevredenheid en voldoening, zolang het maar niet eindeloos online is.

31122025 // i am a pilgrim in the world, but at home by my God. in the earth i wander, but in God i dwell in a quiet hab...
31/12/2025

31122025 // i am a pilgrim in the world, but at home by my God. in the earth i wander, but in God i dwell in a quiet habitation • de laatste uren van het jaar worstel ik met een halfslachtige griep en het staartje van een allergische reactie op iets dat ik nam om mijn lichaam te ondersteunen. En met het oliebollenbeslag dat maar deels goed was gerezen. Nu zijn die gefrituurde deegklompjes al geen gezondheidsbommetje, dus nam ik gisteravond een zogeheten flu-bomb. Met verse knoflook, gember en citroen, cayenne, honing en een druppel eucalyptus. Ik huilde tranen en snot toen mijn neus direct opensprong. En ook toen ik vanmorgen na een brakke nacht wakker werd. We gaan dus spetterend het jaar uit. Ik ga nog even een dutje doen, in de hoop daarvan op te knappen.

Op heuvels en in dalen. Zo is het leven. Meer dan genoeg om dankbaar voor te zijn. En ook meer dan genoeg lijden in de wereld om te beseffen dat ik mijn geluk daar niet hoef te zoeken. Lieve allemaal, ga met God! Goede jaarwisseling en tot volgend jaar ✨️

30122025 // family is messy, complicated and, at times, downright frustrating. but it's also where we find our deepest c...
30/12/2025

30122025 // family is messy, complicated and, at times, downright frustrating. but it's also where we find our deepest connections and learn the true meaning of unconditional love • ik heb een haat-liefdeverhouding met de kerstvakantie. Vrije dagen die niet helemaal vrij zijn, dat is niet helemaal logisch en ook niet rustgevend. Maar deze vakantie doet ons goed.

We maakten vandaag een reisje over de wereld in een Duitse dierentuin en maakten we flauwe grappen als: 'Die eland gaat staan! Ze zijn re(e)delijk groot, zeg!' 'Dat is geen ree, dat is een eland.' Verder liep Seber met de plattegrond voor zijn neus regelrecht een struik in. (Vond ik grappig, hij niet.) En Eden stuiterde van een halfbevroren trap. Leah Nore heeft sowieso al last van haar stuitje, omdat ze viel met de eenwieler thuis. En Lev heeft een spreekverbod wat betreft vuurwerk. Hij mocht er vijf keer over praten vandaag en zit nu op vier keer.

We rijden weer richting ons thuisland. Met in de kofferbak een tas vol uit de Duitse supermarkt, waaronder een klein varkentje. Stiekem onder de neus van de man langs de kassa geschoven. Bijna elk jaar rijden we rond deze tijd de grens over en het is een bijna twintig jaar lange traditie dat ik dan mijn oog laat vallen op een piepklein en onzinnig souvenir. Dat stamt al uit onze verkeringstijd, toen ik op de kerstmarkt een piepklein houten hertje zag en kreeg. Dit jaar werd het een goudkleurig varkentje. Tot zover de kerstvakantiekronieken hier. Fijne avond!

27122025 // the old gold song of the almost finished year [Fall, Mary Oliver] • de dagen worden langzaam langer, de zon ...
27/12/2025

27122025 // the old gold song of the almost finished year [Fall, Mary Oliver] • de dagen worden langzaam langer, de zon schijnt en de grauwheid in de lucht voelt scherp en zacht tegelijk. In de winter, aan het einde van het jaar kroonde de zon bij haar ondergang de boomtoppen. Ik moest denken aan een ander gedicht van Mary Oliver.

The Gift

Be still, my soul, and steadfast.
Earth and heaven both are still watching
though time is draining from the clock
and your walk, that was confident and quick,
has become slow.

So, be slow if you must, but let
the heart still play its true part.
Love still as once you loved, deeply
and without patience. Let God and the world
know you are grateful.
That the gift has been given.

Ergens las ik hierover 'Vanuit mijn perspectief betekent vertragen dat ik een aantal van mijn meest geliefde gewoontes en verlangens moet opgeven. Dat is logisch, toch?' Vertragen om te zien, om lief te hebben, dankbaarheid te tonen, te verlangen én op te geven. Het geschenk van de tijd probeert het me te leren.

25122025 // frosty day, long walk, low sunlight, peace • tussen de kerkdiensten door liepen we een rondje in de kou. We ...
25/12/2025

25122025 // frosty day, long walk, low sunlight, peace • tussen de kerkdiensten door liepen we een rondje in de kou. We trokken wanten aan en deden mutsen op en bliezen witte wolkjes in de vrieslucht. Het bos was kaal en sober, met nauwelijks leven of kleur. Aan het begin stond er langs het bevroren, harde bospad een houten bankje met een tekstplaatje. "Vrede is overal op aarde en ook in mij. Joke", of iets in die richting stond er op. 'Hoe kan dat nou', zei Eden. 'Er is helemaal geen vrede op aarde. Er is oorlog en ruzie en...'
'Joke is een beetje in de war', grapte ik.

Maar even later bedacht ik me dat ik zelf in de war was, op kerstdag notabene. De engelen zongen van vrede op aarde. En ja, als we naar de omstandigheden kijken is daar weinig van te zien. Het gaat dan niet om wat wij ervan maken, maar over de vrede met God. (Romeinen 5:1  Wij dan gerechtvaardigd zijnde uit het geloof, hebben vrede bij God door onzen Heere Jezus Christus;)

En eerlijk, ook hier is de vrede onderling regelmatig ver te zoeken. We doen ons best, maar schieten tekort, kwetsen, walsen over elkaar heen, jagen elkaar op en reageren ons af op elkaar. Maar. Jezus. Vredevorst. Hij kwam en als we dat zien, horen, geloven en ontvangen is het zomaar vrede op aarde. Ere zij God.

Adres

Doetinchem

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Oak and Blush nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Oak and Blush:

Snelkoppelingen

Delen