Van 1972 tot 1988 heb ik met mijn ouders en familie gekampeerd op de enig echte natuurcamping van Nederland Leuvenhorst. In de meest pure vorm. We hadden alleen de beschikking over een waterpomp. Verder was er niets dan bos, zand en de hemel boven ons. Een overweldigende omgeving. Zeker voor een kind. De Leuvenhorst kampeerder gaf niet om luxe. Die had je ingeruild voor iets onbeschrijfelijks. Wat je terug kreeg was een onstellende hoeveelheid vrijheid en een ongevenaarde natuur beleving. Dichter bij de natuur kon je niet komen. In die periode heeft onze famillie op verschillende plekken gestaan. Op de Stakenberg, bij de Tafelberg, op de Pudding, bij de Hazeberg, het Biologenkamp, enz
Die namen zal bijna niemand wat zeggen maar voor mij zitten er duizenden herinneringen aan vast. Lange zomer vakanties. Alles bij elkaar opgeteld heb ik anderhalf jaar doorgebracht onder een dak van canvas op de Leuvenhorst. Sinds 1978 was dit teruggebracht tot het gebied aan de rand van de zandverstuiving. Omdat door de overname van het landgoed door Natuurmonumenten niet meer over het hele gebied verspreid mocht worden gekampeerd. Daarvoor werd er gekampeerd in de driehoek Stakenberg, de Zandmolen en Tafelberg
De kampeer geschiedenis op de Leuvenhorst van mijn vader en oom gaat nog veel verder terug. Want die begon al in 1953. Al ver voor de tweede wereldoorlog werd er al gekampeerd op de Leuvenhorst.
