Liwwadders

Liwwadders Echt alles over Leeuwarden! Liwwadders.nl is een leidende, lokale website met een divers informatie-aanbod over Leeuwarden e.o.

De site is een 24/7 informatieplatform met ruimte voor discussie. Het succes van Liwwadders (nu al meer dan 23 jaar) wordt gevormd door het presenteren van de juiste mix van écht ‘Liwwadder’ nieuws in combinatie met serviceverlening en verrassing. Liwwadders.nl bereikt een breed publiek uit Leeuwarden en omgeving. Met name de loyaliteit aan Liwwadders.nl is opvallend: de meeste gebruikers zijn al jarenlang zeer betrokken en bezoeken de website meerdere malen per dag.

‘Er is geen vrouw die deugt’ van Arthur Schopenhauer. Met dit boek en een glaasje wijn kom ik een eenzame zaterdagavond ...
27/08/2026

‘Er is geen vrouw die deugt’ van Arthur Schopenhauer. Met dit boek en een glaasje wijn kom ik een eenzame zaterdagavond wel door, denk ik als ik naar huis loop.

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 22 augustus

Toen ik dit boek gelezen had, heb ik ook even overwogen naar Groenland te verhuizen, zeg ik tegen een mevrouw. Vooral de gewoonte om met hele families bloot in een enorm bed te slapen trok me wel. Ze is mijn eerste klant van vandaag en heeft tussen de reisverhalen het boek ‘Een Afrikaan op Groenland’ van Tété Michel Kpomassie gevonden. Het is het verhaal van een jonge Afrikaan die zijn land ontvlucht en na omzwervingen door Afrika en Europa op Groenland terechtkomt. Daar wordt hij opgevangen door de Inuit bevolking. Ik heb het boek zelf gehad, zegt ze, maar helaas ook uitgeleend en nooit weer terug gekregen. Maar nu heb ik het weer. En ook nog een bijzonder exemplaar, zeg ik. Dit heeft ook lang bij mij in de kast gestaan. Ik heb namelijk net gezien dat mijn ex libris er in geplakt zit.

Lees hier verder https://www.liwwadders.nl/er-is-geen-vrouw-die-deugt-van-arthur-schopenhauer-met-dit-boek-en-een-glaasje-wijn-kom-ik-een-eenzame-zaterdagavond-wel-door-denk-ik-als-ik-naar-huis-loop/

Niko Hazelhoff ‘Ik spaar zelf geen postzegels. Ik spaar belastingzegels’‘Verzamelen brengt rust in onrustige tijden’‘Ik ...
26/08/2026

Niko Hazelhoff

‘Ik spaar zelf geen postzegels. Ik spaar belastingzegels’

‘Verzamelen brengt rust in onrustige tijden’

‘Ik spaar zelf geen postzegels. Ik spaar belastingzegels.’ Niko Hazelhoff zit vanaf zijn zevende in de postzegels. Toen hij zijn moeder vertelde dat hij zich verveelde wist die wel raad. Tegenwoordig bestiert hij postzegelhandel Nisja aan de Voorstreek in Leeuwarden. Daar ziet hij een lichte revival van het verzamelen van de zegels. ‘Mensen van tussen de veertig en zestig jaar oud pakken het verzamelen weer op. Het brengt rust in onrustige tijden.’

‘Ze lachten me uit toen ik vertelde dat het verzamelen van postzegels weer in de lift zit.’ Niet dat er nou een stormloop op zit, maar de verzamelmarkt begeeft zich weer in opwaartse richting. ‘Mensen die de veertig zijn gepasseerd beginnen weer waar ze ooit eindigden. Of ze hebben nog wat van opa op zolder liggen. Dan begint het te kriebelen. Verzamelen brengt rust. Je ziet ze opfleuren.’

foto: Marchje Andringa

Lees hier verder:
https://www.liwwadders.nl/niko-hazelhoff-ik-spaar-zelf-geen-postzegels-ik-spaar-belastingzegels/

Weer overal verkrijgbaar.
21/07/2026

Weer overal verkrijgbaar.

Wopke Schaafstal     Andries Veldman'Het is meestal niet hun eigen schuld wanneer mensen in financiële problemen komen''...
28/06/2026

Wopke Schaafstal Andries Veldman

'Het is meestal niet hun eigen schuld wanneer mensen in financiële problemen komen'

'Iedere dag gaan 700 Leeuwarder kinderen met honger naar school'

'Er ging een sloot geld naar de twee directeuren van Arcadia'

‘De keuzes die het vorige college van Leeuwarden heeft gemaakt vind ik over het algemeen goed. Het gaat best goed met de gemeente Leeuwarden. Voor mij is wel het kernpunt dat mensen die het ontzettend goed hebben, mensen die het minder goed hebben moeten ontzien. Dat is het oude socialistische idee.’ Wopke Schaafstal (50) levert graag opbouwende kritiek. Toch brak hij met ‘zijn’ Partij van de Arbeid, de partij die in de familie Schaafstal een belangrijke rol heeft gespeeld. De architect en docent bouwkunde in opleiding is sinds december vorig jaar een van de actieve leden van de nieuwe beweging SL!M. Een beweging die onder leiding van Femke Molenaar, voorheen GroenLinks, haar stem laat horen in de Leeuwarder gemeenteraad.

‘Mijn ouders konden goed nadenken en brachten hun kennis, motivatie en werklust over op hun kinderen. Daar heb ik gewoon geluk mee gehad. Daar moet je je van bewust zijn. Dat krijg je mee in je genen. Ze werkten beiden in het Medisch Centrum Leeuwarden en waren actief betrokken bij de PvdA.’ Vader Rik Schaafstal was wethouder in de gemeente Kollumerland, moeder Jikke, overleden in 2014, zat jarenlang voor de partij in de provinciale staten en zus Gryte zit in de raad van de gemeente Noardeast-Fryslân. Allemaal overtuigde sociaal-democraten.

‘Ik kom uit de linkse kerk en ben altijd politiek betrokken geweest. Op mijn twintigste ben ik vertrokken uit Friesland. Ik wilde heel graag weg, de wereld zien. Het is prima om hier op te groeien, maar ik wilde verder. Toen ik verkering kreeg met een meisje uit Stiens die Chinees wilde studeren vertrokken we naar Maastricht, de enige plaats in ons land waar dat gestudeerd kon worden. In Heerlen volgde ik een opleiding bouwkunde aan de hts. Daarna verhuisden we naar Leiden, waar zij verder studeerde en ik in Delft architectuur oppakte. Ze kreeg een baan aangeboden op de ambassade van Peking en ik ging mee.’ De liefde ging echter voorbij en Wopke Schaafstal verkaste naar Amsterdam waar hij met zijn eigen bedrijf visualisaties maakte van architectuurprojecten. ‘Dat was in die tijd, begin 2000, nog zeer complex. Met de kennis van een Chinees bureau kon ik hier die visualisaties voor een kwart van de prijs aanbieden. In Amsterdam maakte ik mijn studie architectuur af.’

(...)

‘Met SL!M gaan we niet iedereen vragen wat men ervan vindt. We willen met vaart problemen in wijken en dorpen ophalen en die naar het stadhuis brengen.’ Er zijn genoeg zaken die om aandacht schreeuwen, volgens SL!M. ‘Ik baal ervan dat mijn lieftallige ‘s avonds niet meer alleen met de fiets de stad in durft.’ Ergernis is er over het project Bouwurk van Arcadia dat vorig jaar honderd dagen voor de Oldehove stond. ‘Dat kostte 36.000 euro per dag, honderd dagen lang. Er ging een sloot geld naar de twee directeuren. Ik snap best dat je eens wat moet proberen, maar bij de eerste geheime bijeenkomst werd al duidelijk dat er veel geld naar een Amsterdams projectbureau ging. Die gingen ons hier uitleggen wat Mienskip inhield. De gemeente Leeuwarden had moeten zeggen: we willen een fris idee en om dat uit te voeren moet een belangrijk deel van de medewerkers (ontwerpers, grafici, bouwkundigen) uit Friesland komen. Ik ben drie keer op het Oldehoofsterkerkhof geweest en heb er toen niemand gezien. Een Duits bureau is nu ingeschakeld voor de herinrichting van de binnenstad.’

‘Ik heb nu een dochter van zeven jaar oud en besef terdege dat in een stad waar het voor vele inwoners goed gaat iedere dag 700 kinderen met honger naar school gaan. Soms krijgen ze een bevroren frikandel in een bakje mee. In heel Friesland zijn dat er 8000. Daar heb ik heel veel moeite mee. Ik ken alleenstaande moeders die met drie kleine baantjes nog niet rond kunnen komen. Het is meestal niet hun eigen schuld wanneer mensen in financiële problemen komen. In deze gemeente zou geen voedselbank mogen zijn. Een voorstel van die strekking werd niet door mijn PvdA opgepikt.’

Dit is een deel van het verhaal. Lees het hele verhaal in het laatste nummer van het Stadsblad Liwwadders. Op 170 plaatsen verkrijgbaar. Ook bij Franke Atsma's boekhandel in Burgum.

Restaurant Viridi        foto: Marchje Andringa‘Elk gerecht ontstaat vanuit respect voor de producten’‘Viridi betekent g...
26/06/2026

Restaurant Viridi foto: Marchje Andringa

‘Elk gerecht ontstaat vanuit respect voor de producten’

‘Viridi betekent groen. En dat staat voor mij voor een manier van denken’

‘We moeten nog een beetje finetunen, maar in de basis zit het goed met ons nieuwe restaurant Viridi.’ Sjoerd Kramer is ingenomen met zijn restaurant in de Kleine Kerkstraat in Leeuwarden. Onlangs opende hij hier ‘een plek waar alles draait om beleving: sfeer, lekker eten en goed gezelschap.’

Viridi heeft de Franse keuken als basis. Een van de grote voorbeelden van Kramer is Alain Ducasse. Daarmee legt de jonge restaurateur de lat hoog, want Ducasse was de eerste chef-kok met restaurants in drie verschillende steden die met Michelinsterren werden bekroond. Ook laat Kramer zich inspireren door kok René Redzepi, die tot voorkort in Kopenhagen producten uit de regio g***s gaf. ‘Ik omarm het principe dat je vooral gebruiktmaakt van de producten uit de directe omgeving. Dat deed Jonnie Boer van de Librije in Zwolle en dat doet Albert Kooij uit Leeuwarden ook.’

In de keuken van Viridi staan ambacht en duurzaamheid centraal, dat mag duidelijk zijn. Sjoerd Kramer: ‘Elk gerecht ontstaat vanuit respect voor de producten. Die zijn vers, seizoensgebonden en met zorg geselecteerd. Daar ontleen ik ook plezier aan. Je bent de hele dag bezig iets te maken van mooie producten die je vervolgens met trots presenteert. Ingrediënten worden met aandacht toegevoegd. Over kooktechnieken is goed nagedacht. Elk detail telt.’

Sjoerd Kramer deed ervaring op bij Steef in Leeuwarden en Brut 172 van Hans van Wolde in het Zuid-Limburgse Reijmerstok. Zijn basisopleiding volgde Kramer bij het Friesland College in Sneek. ‘Bij Brut kook je op het hoogste niveau. Dat is de hele dag kijken, proeven en kennis in je opnemen. In die keuken werken zeventien koks die allemaal hun specifieke taak hebben. Dat is hard werken in een geoliede omgeving. Ik werkte daar vooral aan de koude kant. Je taak is om vier gerechtjes zo goed mogelijk af te leveren.’

Lees het hele verhaal in het Stadsblad Liwwadders. Op 170 plaatsen verkrijgbaar in en rond Leeuwarden.

Misschien moet ik mijn oordeel over voetballiefhebbers een beetje bijstellen, denk ikBOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 20 juni...
25/06/2026

Misschien moet ik mijn oordeel over voetballiefhebbers een beetje bijstellen, denk ik

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 20 juni

ik heb er over nagedacht, zeg ik tegen mijn eerste klant. Hij heeft me net gevraagd of we een speciaal tafeltje of kast met boeken over voetbal hebben. Het voetbal WK wordt immers gespeeld. Ik moet hem teleurstellen. Ik heb toevallig deze week gehoord dat er om het Wereldkampioenschap gevoetbald wordt. En er zullen best wel ergens een paar boeken over voetballen zijn, zeg ik, maar ik weet ze niet zo één twee drie te vinden. Ik hou niet van voetbal. En zeker niet met die malloten erbij die zich helemaal in het oranje hullen. Maar, ik moet je wel bekennen dat ik zonet een oranje tompouce heb gegeten. En voor mij als voetbalhater en republikein is dat al heel wat.

Misschien moet ik mijn oordeel over voetballiefhebbers een beetje aanpassen, denk ik als de man met een piepklein boekje met gedichten van Dylan Thomas de deur uitloopt.

Daarna verkoop ik achter elkaar nog meer poëzie. Eerst een bundel van Jules Deelder met de titel ‘Vrijwel alle gedichten’. We praten even over Deelder die ooit een keertje onaangekondigd voor mijn restaurant stond en verbaasd was dat ik geen tafeltje meer voor hem had. En daarna nog een keer op het Raadhuisplein waarbij hij op een snaredrum trommelde en dat hij dat zelf ook wel een beetje belachelijk vond omdat er een drummer met een compleet drumstel achter hem drumde. Maar hij had wel een geweldige saxofonist en een man met een hammondorgel bij zich die voortreffelijke jazz speelden.

Dan staat er een klant met een bundel van Gerrit Komrij, ‘Alle gedichten’ bij mijn tafel en met ‘Junkieverdriet’ een gedichtenbundel van Jotie T’Hooft. Als ik daarna even tijd heb voor een nieuwe espresso, zoek ik deze voor mij onbekende dichter op Google even op. Geboren in 1956 heeft hij als veelbelovend dichter en na een uitbundig leven op 21-jarige leeftijd zelfmoord gepleegd. Zijn leven was misschien uitbundig, maar wel een beetje kort, denk ik. Ik loop meteen naar de poëziekast om te kijken of er misschien nog meer van deze Belg in de kast staat. Nee dus.

Een Spaanstalig meisje komt met met het boek ‘Komt een vrouw bij de dokter’ van Kluun bij mijn tafel. Lees je Nederlands, vraag ik haar. Nee, maar ze wil het door dit boek te lezen leren. Ik weet niet of dit dan zo geschikt is, zeg ik. Maar ik kan haar niet overhalen een ander boek te kopen. Als je weer komt wil ik horen hoe goed je Nederlands spreekt, zeg ik.

Ben je hier ook nooit in begonnen, vraag ik een man die ‘In naam van de roos’ van Umberto Eco koopt. Of heb je ooit de film gezien? Hij heeft de film gezien en is in een ver verleden ook ooit aan het boek begonnen, zegt hij. Maar toen is hij tot pagina 60 gekomen. Die laatste 500 bladzijden had je toen geen zin meer in en nu wel, vraag ik. Maar ik krijg er geen antwoord op. Hij duwt me nog een ander boek in mijn handen: ‘Van oude mensen de dingen die voorbij gaan’ van Louis Couperus. Je houdt wel van spanning, zeg ik als hij zijn pas op het pinapparaat legt.

Heb ik nog wat te lezen vanavond als ik met een wijntje lekker aan de Dokkumer Ee zit, vraag ik me af als ik de winkel afsluit. Ik pak de biografie van Rob van Gennep, uitgever van links Nederland van een tafel en stop het in mijn tas. Waarom is dit boek nog steeds niet verkocht, denk ik. Heeft het met de politieke kleur van mijn klanten te maken? Een uurtje later zit ik aan het water te lezen over de man die het spraakmakende boekje ‘Tien over rood’ en het ‘Dagboek van Che Guevara’ uit gaf, en wentel ik me weer in jeugdherinneringen.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.

Kinderdagverblijf Barbaborah    foto: Marchje Andringa'We zetten net even een stap extra en investeren stevig in de peda...
25/06/2026

Kinderdagverblijf Barbaborah foto: Marchje Andringa

'We zetten net even een stap extra en investeren stevig in de pedagogische aanpak'

Kinderdagverblijf Barbaborah in Leeuwarden bestaat tien jaar. Waar Jolanda en Deborah (moeder en dochter) 10 jaar geleden vol passie met zijn tweeën het Kinderdagverblijf startten, is het nu een bloeiend kinderdagverblijf met inmiddels 22 enthousiaste personeelsleden en een tweede locatie in Stiens. Wat nooit veranderd is, is dat Jolanda en Deborah het werk rond het kinderdagverblijf nog met net zoveel passie doen als aan het begin.

Ze voeren hun werkzaamheden met professionele aandacht uit. ‘Je werkt met kinderen, met ouders en met gemotiveerd personeel. Dat is niet zomaar iets.’ Van de GGD, die in opdracht van de gemeente Leeuwarden ter controle periodiek langs de kinderdagverblijven gaat, ontvingen ze onlangs nog een mooi compliment. Deborah: ‘Ze zagen dat er weinig verloop is onder onze medewerkers. "Iedereen werkt hier nog", zeiden ze. Daarmee geef je een goed signaal af. Medewerkers vinden het prettig om hier te werken en voor de kinderen brengt het rust met zich mee. Door onze professionele aanpak versterk je de band met de ouders. Die kennen ons en wij kennen hen. We houden van goed overleg, korte lijntjes en we zijn als verantwoordelijke ondernemers direct aanspreekbaar.’

Lees het hele verhaal in het Stadsblad Liwwadders - verkrijgbaar op 170 plaatsen en en rond Leeuwarden

Weer een prachtig nummer. Vraag niet hoe het kan.....
17/06/2026

Weer een prachtig nummer. Vraag niet hoe het kan.....

Terschelling dagboek, de niet vertelde verhalen Oesters casino10 juni 2026  Koken met KlaasWilt u ook een oester vooraf,...
10/06/2026

Terschelling dagboek, de niet vertelde verhalen Oesters casino

10 juni 2026 Koken met Klaas

Wilt u ook een oester vooraf, vroeg de serveerster me vorige week in een restaurant tijdens mijn verblijf op mijn favoriete eiland Terschelling. Ik had op de menukaart al gezien dat ze oesters hadden en dat die per stuk verkocht werden.

Goh, doen jullie ook al aan die onzin mee, antwoordde ik. Bij ons in Leeuwarden doen ze dat ook; vragen of je 1 oester wilt. Een fatsoenlijk mens eet niet één oester. Die eet er minimaal zes stuks of nog liever twaalf. Eén oester is pure pesterij. De prijs van een oester op jullie menukaart ook trouwens. Het meisje leek wat geschrokken en stamelde dat de chef ze zelf had geraapt op het Wad. Toen ik later aan het, overigens uitstekende gerecht van gepekelde vis met lamsoor en asperges, zat heb ik even sorry gezegd tegen de serveerster.

Waar is de tijd van Brillat Savarin gebleven, dacht ik nog. Die at minimaal drie dozijn oesters voordat hij aan de maaltijd begon.

Lees verder op www.liwwadders.nl

Adres

M. H. Trompstraat 8
Leeuwarden
8921GH

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Liwwadders nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen