Liwwadders, M. H. Trompstraat 8, Leeuwarden (2026)

02/06/2026

Bij Oosterpoort warme herinneringen aan verkeersschool Berend Knol

Oosterpoort Opleidingen, al sinds 1964 actief in Noord-Nederland, heeft de afgelopen jaren een nieuwe fase ingeluid na de overname van Verkeersschool Berend Knol. De organisatie gaat sindsdien verder onder de naam Oosterpoort Opleidingen, maar de historie en vertrouwde aanpak zijn nadrukkelijk behouden gebleven.

Veel mensen kennen de locatie nog van Verkeersschool Berend Knol en bewaren daar warme herinneringen aan. Niet voor niets kreeg het terrein een blijvende verwijzing in de vorm van het Berend Knolplein.

“Onze belangrijkste activiteiten richten zich op beroepsopleidingen, rijopleidingen en veiligheidstrainingen,” vertelt operationeel directeur Gertjan Schreuder. “Daarnaast verzorgen we ook nascholingen en praktijkgerichte opleidingen voor zowel particulieren als bedrijven.”

Het bedrijf is actief in Groningen, Friesland en Drenthe en beschikt over moderne opleidingslocaties in Leeuwarden, Groningen en Assen. Daarmee is Oosterpoort Opleidingen uitgegroeid tot de grootste transport- en logistieke opleider van Noord-Nederland.

Volgens Schreuder ligt de kracht van het bedrijf in de diversiteit van de opleidingen. “We werken voor een brede doelgroep: van particulieren die rijlessen volgen of hun vaarbewijs willen halen tot mkb-bedrijven en grote organisaties en overheidsinstanties met vraagstukken op het gebied van onder andere BHV en veiligheidstrainingen. Geen dag en geen opdrachtgever is hetzelfde.”

Lees verder in het Stadsblad Liwwadders

02/06/2026

Studio8 nu in Franeker

‘Franeker is voor mij een openbaring. Het is een leuke, kleine stad waar opmerkelijk veel gebeurt. Ik voel mij hier in de Dijkstraat als een vis in het water.’ Debby van der Henne van Studio 8 Lifestyle is na Leeuwarden neergestreken op een uitdagende locatie in de Dijkstraat in Franeker. Het is een sfeervolle winkelstraat in de door veel toeristen bezochte kaatsstad. ‘De stad heeft mij echt verrast. Ik was op zoek naar een plek met verbinding waar ik kan groeien.’

Vorige maand ging Studio 8 Lifestyle van start in een volledig gerenoveerd winkelpand waar eerder elektronicazaak Expert gevestigd was. ‘Hiertegenover is nog niet zo lang geleden een boekhandel geopend, dat geeft extra reuring in een stad waar altijd toch al veel te beleven is.’ Van der Henne noemt de Agrarische Dagen, het modeweekend, de Oldtimerdagen en uiteraard het wereldberoemde kaatsfestijn de PC, waar tout Nederland ieder jaar op af komt.

‘Het zijn allemaal activiteiten waarbij vooral uitgegaan wordt van de wensen van de bezoekers en de inwoners. Het zijn veelal kleinschalige, overzichtelijke, herkenbare en kosteloze evenementen, waar velen plezier aan beleven. Niet al te moeilijk. Toen ik hier mijn winkel opende, kwamen de collega-winkeliers en de winkeliersvereniging met bloemen aanzetten. Ik vond dat geweldig. Waar zie je dat nog?’

Het warme welkom voor Studio 8 was voor Debby van der Henne een signaal dat haar modecollectie een mooie aanvulling is op het bestaande aanbod. ‘Iets toevoegen aan wat er al is. Dat heb ik met mijn winkel altijd nagestreefd. Dat was al zo toen ik op de Verlengde Schrans in Leeuwarden met mijn winkel in de voormalige bloemenzaak Lotus begon. Je wilt als ondernemer iets aparts aanbieden met kwalitatief goede merken. Je merkt aan je klanten dat ze dat waarderen. Ik heb nu bijvoorbeeld aantrekkelijke, kleurige jasjes uit India.'

Lees het hele verhaal in het Stadsblad Liwwadders

29/05/2026

Kasma op vakantie

Terschelling dagboek donderdag Bloemkool steak

29 mei 2026 Koken met Klaas

Het is dat ik zo gek op Terschelling ben, anders zou ik gewoon altijd thuis blijven. Als ik op woensdag met dit Terschelling dagboek verder zal gaan, meldt mijn laptop dat hij aan de stroom wil. Ik duik in mijn koffer en pak het snoer. Maar wanneer ik geen pingetje hoor dat hij weer geladen wordt, merk ik dat ik niet de oplader van mijn laptop heb meegenomen maar die van mijn scheerapparaat. Was ik maar gewoon thuis denk ik

Waardeloos natuurlijk. Even overweeg ik om met de boot heen en terug te gaan om het snoertje op te halen. Maar eigenlijk heb ik daar helemaal geen zin in. Ik vraag in café de Zwaan of er op het eiland een computeronderdelen winkel is. Alle stamgasten gaan zich er mee bemoeien. Na zes rondjes bier en enkele tientallen adviezen weet ik dat ik bij Colin in de Mentzstraat moet zijn. Ondertussen is het door de rondjes bier en alle adviezen wel zo laat geworden is dat de winkel gesloten is.

Dus zit ik nu na een hiaat van 2 dagen weer aan mijn Terschelling dagboek te schrijven. Na een maaltijd van geroosterde bloemkool.

Lees verder op de website www.liwwadders.nl

28/05/2026

Uitvaartondernemer Sido Post

‘Eerlijk, professioneel en onafhankelijk'

‘Eerlijk, professioneel en onafhankelijk. Dat zijn de kenmerken van mijn uitvaartonderneming.’ Uitvaartondernemer Sido Post stapte over van het onderwijs naar het uitvaartwezen. Voor zijn overstap was Sido uitvaarverzorger bij een grote organisatie en locatiemanager van het crematorium van Heerenveen. ‘Na die periode kwamen een aantal dingen bijeen: het werken met mensen, goed luisteren naar wat men wil en het gestructureerd aanpakken van een overzichtelijke opdracht.’ Het was tijd voor een eigen onderneming. ‘Ik was er met al mijn opgedane expertise klaar voor. Je begint niet op je achttiende in de uitvaartbranche.’

Achter zijn computerscherm, met uitzicht op het Van Harinxmakanaal, houdt Sido Post de uitvaartwereld nauwgezet in de gaten. ‘Na tien jaar gewerkt te hebben in de uitvaartbranche weet je wel wat er speelt in deze wereld. Je kent in dit vak de hoed en de rand. Ik hou van gestructureerd werken, een kleine overzichtelijke organisatie en hanteer daarbij een redelijk tarief, omdat dat kan.’ Want de vraag was: hoe je je onderscheidt in een markt van uitvaartbegeleiders die steeds meer lijkt uit te dijen? ‘Ja, het vak van uitvaartbegeleider lijkt booming. Vaak zijn het vrouwen die er iets bij willen doen.’ Geen punt volgens Sido, als het vak maar vakkundig wordt uitgevoerd. ‘Je doet dit er niet zomaar even bij.’

‘Dit is een vak waarbij je je geen fouten kunt permitteren. Ik hou van korte, overzichtelijke projecten, vandaar dat het uitvaartvak mij goed past. Het gaat hier om de details en gevoelens. Gelukkig kan ik bogen op een ruime ervaring en weet precies wat te doen en wat niet te doen. Daarnaast kies ik bewust voor een kleine organisatie, waarbij empathie de boventoon voert. Je moet je goed kunnen inleven in de situatie waarvoor je komt te staan. Dat betekent overigens niet dat je alles maar over je heen moet laten komen. Bij ruzies binnen de familie, ook dat komt voor, streef ik naar rust. Ik ben wel eens vertrokken toen het er heftig aan toe ging. Emoties die hoog oplopen, dan zeg ik: morgen ben ik er weer. Ik wil geen ruzie en gedoe.’

Lees het hele verhaal in het Stadsblad Liwwadders

25/05/2026

‘Leeuwarden en etalages? Een regelrechte ramp.’

‘Leeuwarden en etalages? Een regelrechte ramp.’ Laat bij etaleur Ulke Wiersma het woord etalages vallen en hij wordt somberder dan somber. Vooral vanwege die in Leeuwarden. ‘Ze bakken er in Leeuwarden helemaal niks van.’ Wiersma ziet veel ondernemers hun etalage afraffelen. Het is een sluitpost, terwijl het een visitekaartje zou moeten zijn. ‘Ze doen het wel zelf, hoor ik dan. Als ik pijn in de mond heb, dan ga ik naar een tandarts en niet naar de loodgieter.’

Wiersma, al veertig jaar in het vak, werd met zijn commentaar aangestoken door de serie van André Keikes over uitstalkasten in deze krant. ‘Uitstalkasten? Ze, de ondernemers, doen er veel te weinig mee.’ Wiersma is van de school waar men serieus omgaat met wat men ooit leerde. Etaleren is een vak, een creatief vak waarin men bezig is met materialen, verhoudingen, kleur, sfeer en compositie. ‘Ik heb het mooiste vak van de wereld, alleen het wordt te weinig gezien en dat is jammer.’

Bekende Friese kunstenaars als Jerre Hakse en Jan Stoosma beoefenden voordat zij zich als kunstenaar manifesteerden het etaleursvak uit. Het warenhuis Vroom en Dreesmann was als het ware een gerenommeerd opleidingsinstituut. ‘De etaleurs van Vroom en Dreesmann maakten er wat van. Als jonge jongen ging ik met pa en ma in de Sinterklaasperiode naar de Nieuwestad om te kijken wat ze gemaakt hadden. Alles bewoog in die etalages. De Pieten klommen in touwen en slingerden heen en weer. Treintjes reden er rond. Het was een lust voor het oog.’

Nu is de belangstelling voor het vak van etaleur miniem. ‘Dat ligt aan de leraren die de aardigheid van het vak niet meer weten over te brengen op hun leerlingen. Ze vechten er niet meer voor. Dan krijg je als vakman stagiaires die van toeten noch blazen weten. Het is jammer dat ik het zeg, maar die leraren hebben het vak naar de kl**en geholpen. De laatste stagiaire die ik heb gehad zat de hele dag met een koptelefoon op haar hoofd. Ik dacht: wat moet je er mee?’

Lees het hele verhaal in het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders

21/05/2026

'Of Salverda uit Leeuwarden verdwijnt? Dat is nog niet helemaal duidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat we op 23 mei met de winkel in de Kleine Kerkstraat stoppen.' Jet en Marc Postma hebben enkele stevige weken achter de rug. De overname van banketbakkerswinkel Salverda (sinds 1914) was nagenoeg rond toen het faillissement van de bakkerszaken van overnamekandidaat Van der Kloet zich aandiende. 'Ze wilden onze zaak overnemen en er hun verkoop van brood aan toevoegen. Het faillissement van de bakkersketen kwam keihard binnen. Alles was geregeld en dat dit', vertellen Jet en Marc Postma.

Inmiddels hebben ze zich herpakt en koersen de twee ondernemers aan op sluiting van de zaak in de Kleine Kerkstraat en voortgang van hun bakkerij in Easterein, de plek waar ze ook wonen. 'En mocht er een vakkundige bakker belangstelling hebben voor overname van de winkel, dan is die van harte welkom.'

Marc Postma begon in 1989 als negentienjarige leerling met zijn werkzaamheden bij banketbakkerij Salverda, die altijd een vooraanstaande plaats heeft ingenomen in de Leeuwarder banketbakkerswereld. 'Salverda was een begrip, net als Halbesma, waar ik als 17-jarige was begonnen.' In die tijd klonken namen van zaken als Groenewoud (Sint Jacobsstraat), Theo de Jong (Oude Oosterstraat), Nijstad (Schrans) en Langendijk (Zuidergrachtswal) als een klok. Ieder had zijn eigen specialiteiten. 'Langendijk stond bekend om zijn hazelnootschuim en wij om onze slagroomtruffels. Ieder had wel wat speciaals. Dat deed je om je te onderscheiden en om te laten zien wat je kon. Niks standaard. Je had plezier in het ambacht.'

Dat plezier nam langzaam af naar mate de kennis van de leerlingen, die later als stagiair in de bakkerij hun praktijkopleiding vervolgden, in kwaliteit afnam. 'Wij werken al jaren niet meer met stagiairs en dat is niet voor niets. De motivatie bij veel leerlingen om een vak te leren is weg. Als je ziet met welke problemen ze binnenkomen dan ben je als opleider vooral een sociaal werker geworden. Ik heb stagiairs waar een weetlucht omheenhing naar huis gestuurd. Dan krijg je huilende vaders in de winkel. Ik werd er helemaal gek van. Je ziet bij binnenkomst meteen of je een goeie hebt en dan nog volgt er vaak een teleurstelling.'

Volgens Postma schort het aan de juiste mentaliteit en consequente opleiding. 'Ik volgde in Groningen de banketbakkersopleiding. Dat was niet niks. Dan had ik een takenboek. Er kwam een consulent in de bakkerij langs om mijn producten te beoordelen. Die moest je wél af hebben.En nu? Een ramp.'

Lees het hele verhaal in het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders

14/05/2026

Als ik zoiets lees word ik kwaad en denk ik: wees blij met een dochter idioot!

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 9 mei

Raar eigenlijk, dat je blij kunt worden van het verkopen van een boek, denk ik als mijn eerste klant, een jong meisje de deur uitloopt. Misschien komt het doordat ik het leuk vind dat mensen mooie boeken kopen. Boeken die ik zelf ook zou willen kopen als ik die nog niet gelezen had. Maar dit boek heb ik lang geleden al gelezen. Het was het laatste boek uit de scheepsboekenkist dat ik nog niet gelezen had. En in de haven van Rosario in Argentinië lag geen ander Nederlands schip waar ik de boekenkist mee kon ruilen. Dus begon ik tegen heug en meug aan de twee delen ‘Ik beken, ik heb geleefd’ van de Chileense dichter, diplomaat en Nobelprijswinnaar Pablo Neruda. Het eerste deel las ik diezelfde dag nog uit en het tweede er snel achteraan. Geweldig boeken. Twee weken geleden kreeg ik deze uitgave van privé-domein binnen en nu heeft dit meisje ze gekocht. En op één of andere manier ben ik er vrolijk van geworden.

Terwijl ik nog aan het nagenieten ben legt een man het boek ‘De Amerikaanse prinses’ van Annejet van der Zijl voor me neer. Het is een historische roman over Allene Tew tegen de achtergrond van het interbellum. Deze graag, zegt hij en kan ik pinnen. Het kan.

Ik ben er ooit in begonnen, zeg ik tegen een man die het boek ‘Duizend schitterende zonnen’ van Khaled Hosseini wil kopen. Nee, ik heb het niet uitgelezen, zeg ik als hij me vragend aankijkt. Ik kan niet tegen zulke verhalen. Meisjes van vijftien die worden uitgehuwelijkt aan iemand die dertig jaar ouder is. Daar erger ik me aan. En dan neemt die l*l er ook nog een vrouw bij omdat die hem een zoon moet schenken. Als ik zoiets lees word ik kwaad en denk ik: wees blij met een dochter idioot! Het hebben van een piemel is geen reden om je beter te voelen dan een vrouw. Maar dat is de cultuur daar in Afghanistan, zegt de man een beetje verbouwereerd. Dat zal best maar ik hoef het niet te lezen. Misschien was ik in een vorig leven wel een struisvogel met zijn kop in het zand. Maar veel plezier met het boek. Ik heb er veel enthousiaste verhalen over gehoord.

Het boek dat ik hierna verkoop heb ik wel helemaal uitgelezen. Maar dat verhaal speelt in Meppel. Daar worden geen meisjes uitgehuwelijkt, hoop ik. Daar ga je dood aan verveling las ik in het boek ‘Vertrouwd, voordelig’ van Peter Middendorp. Een jongen die twee keer achterelkaar van de middelbare school is gestuurd, gaat een poos in de Blokker winkel van zijn vader werken. In het doodsaaie Meppel.

Een man die al een poosje door de winkel scharrelt koopt het boek ‘Azië is de toekomst’. Weet je zeker dat je dit boek wilt kopen, vraag ik de man die bij mijn tafel staat. Ik ken het boek niet. Maar aangezien onze boeken meestal al een paar jaren geleden zijn uitgegeven, kan het maar zo zijn dat de toekomst ondertussen veranderd is in heden. Maar hij wil het boek echt kopen. Dan heb ik nog wel wat leuks voor je, zeg ik en laat hem een boek over de Grote Leider Xi Jinping zien. Deze man was ook toekomst en is nu heden, zeg ik. Maar ik kan hem niet verleiden.

Misschien is Meppel wel net zo erg als Afghanistan, denk ik als ik naar huis loop. Ik moet toch nog maar eens een keer in het boek van Kahled Hosseini beginnen. Uiteindelijk heb ik Meppel ook overleefd.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.

10/05/2026

'Saté van de houtskoolgrill voert bij ons nog altijd de boventoon. En dat blijft zo. We willen onze gasten laten proeven van de Aziatische keuken, met daarbij onze verschillende fijne satés.' Anders de Boer legt momenteel de laatste hand aan zijn spiksplinternieuwe horecazaak TOTT (Talk of the Town) in de Grote Hoogstraat. De eerste reserveringen staan al genoteerd. De deuren gaan binnenkort open in het pand dat voorheen onder meer Bar Q, disco Ode en café Hemingway herbergde.

Na de brandschade die het restaurant in januari na de verwoestende brand in de naastgelegen pizzeria Sardegna trof, maakte De Boer snelheid met de verhuizing naar het nieuwe pand. Die stond al op de rol. 'Een brand in je zaak, dat wil je niet meemaken. Hoe je het ook wendt of keert, je komt er toch altijd als verliezer uit. De zaak komt abrupt tot stilstand, het personeel zoekt een goed heenkomen en zelf bind je noodgedwongen de strijd aan met de verzekeraar. Op een gegeven moment daalt het besef in: ik moet verder, hak de knoop door. Ik ben ondernemer en wil handelen.'

'Je kunt wel lang gaan onderhandelen met je verzekeraar, maar op een gegeven moment is dat wel klaar. Ik wilde weer vooruit. Gasten ontvangen zoals we dat bijna elf jaar professioneel gedaan hebben, en met succes.' Anders de Boer begon klein in het pand dat bij oudere Liwwadders bekend staat als het broodjeshuis Bôllehúske. 'Na 9 maanden geopend te zijn geweest heb ik de zaak uitgebreid van 24 naar 45 zitplaatsen. In deze vorm heeft TOTT 10 jaar succesvol gedraaid.'

Lees het hele verhaal in het laatste nummer van het Stadsblad Liwwadders

08/05/2026

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 2 mei

Waarom houden we dit boek, heb ik vaak gedacht. Het is een fotoboek over Amsterdamse markten. Uit de jaren ‘70 van de vorige eeuw. De enige reden dat het boek er nog is, is omdat er een foto op de achterkant staat van een hal op de Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat. In een ander leven deed ik daar iedere week boodschappen en at dan bij Broodje Bommels een haring en een broodje ossenworst voor ik weer richting Leeuwarden reed. Maar nu, terwijl ik nog bezig ben de winkel te openen, is er een mevrouw die het boek wil kopen. Ze heeft nog even onenigheid met haar man over wie het boek moet betalen. Als jullie er niet uitkomen mogen jullie ook beide betalen, zeg ik. Ik ga daar niet moeilijk over doen.

Ik heb vroeger wel eens wat van hem gelezen, zeg ik tegen een meisje dat een boek van Bert Keizer wil afrekenen. ‘Het refrein is Hein’ is de titel. Leven en sterven in een verpleeghuis, staat er onder. Het is de kroniek van een arts die met zo min mogelijke illusies voor zijn patiënten een weg zoekt naar het graf en daarbij botst op twee mythes, godsdienst en geneeskunde, lees ik op de achterflap. Denk je dat het een leuk leven is, zonder illusies, vraag ik het meisje. Ze haalt haar schouders op en antwoordt niet. Dit is geen illusie, zeg ik en duw haar het pinapparaat onder de neus.

Je hebt een geschiedenisboek gevonden, zeg ik tegen een jongen met een ‘metal’ t-shirt aan. Hij grijnst wat en legt het geld neer en loopt met het fotoboek ‘Rock ‘n Roll dreams’ de winkel uit.

Een man die de de bundel ‘Verzamelde gedichten’ van schrijver, dichter en bioloog Dick Hillenius wil kopen, laat zijn oog ook vallen op een boek over de beeldhouwer Pier Pander. Hij staat even te twijfelen, maar met 2 euro korting haal ik hem over het boek er bij te nemen. Ik krijg een vaag complimentje dat ik een goede boekverkoper ben. Beginnend mijnheer, ik ben beginnend boekverkoper.

Daarna keutelt de middag een beetje door met ansichtkaartjes, een boek met uitspraken van ‘Loesje’, Engelse pockets en een boek over meditatie. Ik drink te veel koffie en eet de koekjestrommel leeg. Als ik kijk hoe laat het is, zie ik dat het nog te vroeg is voor een glas wijn.

Een meisje vraagt waar de klassieke Engelse literatuur staat. Ik wijs haar de kast met Engelse boeken en even later komt ze terug met een uitgave van ‘The Jungle Book’ van Rudyard Kipling. Ik dacht altijd dat het een kinderboek was, zeg ik. Maar volgens het meisje heb ik dat mis. Harry Potter heeft ze ook gelezen, zegt ze. Dat bedoel ik dus, antwoord ik.

Ik kijk in een tasje boeken dat gisteren is binnengekomen. En daar vind ik zomaar een boek van de Japanse schrijver Haruki Murakami. ‘De jacht op het verloren schaap’. Ik stop het boek in mijn tas. Dat gaat mee naar huis. In hetzelfde tasje zit ook het boekje ‘Sex & Drugs’ van René van Stipriaan. Het is een vermakelijk boekje met verhalen over optredens en de bijbehorende excessen van optredens van onder meer de Rolling Stones, de Beatles en Grace Jones in Nederland. Als ik het neerleg omdat een man een boek met interviews door Sonja Barend wil afrekenen, wil die ook dit boekje kopen. Dat kan niet, zeg ik. Dit boek is pas te koop als ik het uit heb.

Ik drink een glaasje wijn en loop dan terug naar huis, me verheugend op een avondje Murikami.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.

05/05/2026

'Is het geen tijd voor een kopje soep, mevrouw Venema?'

'Is het geen tijd voor een kopje soep, mevrouw Venema?' Jerrel Ramdat van de Stichting 058 Samen Sterk houdt het gezelschap in zijn 'huiskamer' aan het Willem Alexanderplein scherp in de gaten. Wat met bewegingslessen begon is uitgedijd tot een centrum voor verschillende activiteiten voor mensen van divers pluimage waar met enthousiasme wordt gewerkt. 'We zijn hier bezig om een beetje te genieten van het leven. Zo niet? Dan word je een zure dakduif.'

De deelneemsters aan de naaicursus die deze woensdagmorgen op het programma staat zijn stuk voor stuk te spreken over de tips en aanwijzingen die ze van de de cursusleidster ontvangen. Die zegt dat erin het verleden nog wel eens een verkeerde pijp van een broek werd geknipt, maar dat die tijd ver achter ons ligt. De deelnemers konden een jaar geleden nauwelijks overweg met de naaimachine, maar leveren nu resultaat af waarmee ze vooruit kunnen. 'Ze verstellen kleding, korten kledingstukken in en hebben zelfs tassen gemaakt.'

Wanneer de gebonden en heerlijk hartige tomatensoep arriveert hebben de deelnemers aan de cursus het hoogste woord. De deelnemers blijken uit alle delen van de stad naar het Willem Alexanderplein toe te komen. Waarom, terwijl er in hun buurt ook voorzieningen zijn waaraan ze deel kunnen nemen? 'Ik vind het hier gewoon gezellig', zegt de gepensioneerde lerares. Ze woont in Bilgaard maar stapt graag op de fiets om bij Samen Sterk een workshop te volgen. Ook een deelneemster uit de Schepenbuurt vindt de afstand geen beletsel om in het winkelcentrum lessen of een cursus te volgen. 'Af en toe worden er door Samen Sterk specialisten uitgenodigd die over hun vakgebied vertellen. Dan gaat het bijvoorbeeld over aspecten van de gezondheidszorg. Daar heb je wat aan en het is gemoedelijker dan het korte bezoekje aan je dokter. Die zit bij wijze van spreken al snel op zijn horloge te kijken. Hier neemt men de tijd.'

Lees het hele verhaal in het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders (op 170 plaatsen verkrijgbaar in en rond Leeuwarden)

Liwwadders

02/06/2026

02/06/2026

29/05/2026

28/05/2026

25/05/2026

21/05/2026

14/05/2026

10/05/2026

08/05/2026

05/05/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type