06/01/2026
๐๐ง๐๐ฃ ๐๐ ๐๐ ๐ ๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐ฃ๐ ๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐ค๐๐๐๐๐ฅ ๐ค๐ฅ๐ฃ๐ ๐๐๐ ๐๐๐ฅ ๐๐๐ฅ ๐๐๐ง๐๐...
๐๐ธ๐ต๐พ๐ถ๐ท ๐ฆ๐ฒ๐ถ
Tussen twee heiligen door (Sint Maarten en Sint Nicolaas) hebben ik afscheid moeten nemen van een goede vriend: Jo Lenssen (78), een pure epicurist uit het sprookjesachtige Puth. Zรณnder ziekte of andere aanwijsbare voortekenen ging hij plotseling dood. "Midden in het leven, met een hoofd vol plannen, etentjes en feestjes. Een hart van goud. โGenietend van alles en iedereen om hem heenโ luidde de korte tekst op het herinneringsbriefje. Jo was een graag geziene gast in de Limburgse horeca. Overal waar hij verscheen vloeiden de wijnen, bruisten de bieren en rolden de fooien rijkelijk over het buffet. Jo verzamelde vrolijke mensen om zich heen om die dan vervolgens op breugeliaanse wijze te fรชteren. Hij leefde uitbundig doch wenste โals het ooit zo ver wasโ sober afscheid te nemen: gรฉรฉn heilige mis, gรฉรฉn toespraken, gรฉรฉn poespas. Energie moet je in het leven steken en niet in de dood. Jo wilde wรฉl dat zijn vrienden, gedachtig de dichter Rikus Waskowsky ("Rampspoed geeft recht op dronkenschapโ) voldoende dronken bij zijn afscheid. Aldus geschiedde. Lees de column van Wim Cremers verder in Gastvrij Magazine. Ook online: https://gastvrijmagazine.nl/ ๐๐ฐ๐ต๐ฐ ๐ท.๐ญ.๐ฏ.๐ณ.: ๐๐ฆ๐ต๐ฆ๐ณ ๐๐ฆ๐ญ๐ธ๐ช๐จ, ๐๐ฐ๐ถ๐ช๐ด ๐ฐ๐ฑ ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐๐ข๐ฎ๐ฑ, ๐๐ช๐ฎ ๐๐ณ๐ฆ๐ฎ๐ฆ๐ณ๐ด ๐ฆ๐ฏ ๐๐ฐ ๐๐ฆ๐ฏ๐ด๐ด๐ฆ๐ฏ