02/09/2026
De scholen zijn weer begonnen.
Broodtrommels gevuld.
Gymtas gepakt.
Nieuwe schoenen aan.
Een dikke kus bij de deur.
En dan…
gaat het gewone leven weer beginnen.
Voor veel gezinnen betekent dat:
school, werk, sport, vriendjes en weer terug in het ritme.
Maar voor ons, vrouwen in de binnenvaart, betekent het soms ook iets anders.
⚓️ We stappen weer aan boord.
👋 We zwaaien onze kinderen uit.
❤️ En ineens is dat kleine handje niet meer binnen handbereik.
We zijn trots op wat we doen.
We houden van het water.
We houden van ons werk.
Maar laten we ook eerlijk zijn:
je kunt ergens ontzettend van houden
en tegelijkertijd iemand ontzettend missen.
Want terwijl andere moeders misschien mopperen over de eerste schoolweek…
denken wij soms:
“Had ik maar één extra knuffel gekregen.”
“Had ik maar wat langer naar je kunnen kijken.”
“Was ik maar thuis als je uit school komt.”
En dat maakt ons geen slechte moeders.
Dat maakt ons moeders. ❤️ 🫶🏼
Dus aan alle LangsZij-vrouwen die deze week weer aan boord stappen:
Je mag trots zijn.
Je mag verdrietig zijn.
Je mag het missen.
Je mag alles tegelijk voelen.
En weet je?
Je hoeft het bij LangsZij niet alleen te dragen. ⚓️
In onze app wordt er gekletst, gelachen, geklaagd en soms gewoon even gezegd:
“Ik mis mijn kind vandaag ook zo.”
Geen oordeel. Geen uitleg nodig.
Gewoon vrouwen die begrijpen hoe het is.
Die naast je staan, ook als ze kilometers verderop aan boord zijn.
Want dat is LangsZij.
Er voor elkaar zijn.
Aan de wal en aan boord.
In de leuke dagen, maar juist ook in de dagen die wat moeilijker zijn.
Want achter iedere vrouw die haar koers vaart,
staat soms een klein mensje dat haar heel hard mist.
En daarom varen we niet alleen.
We varen LangsZij.
👇🏼👇🏼Wat zou jij tegen je kind(je) willen zeggen als je nu één minuut bij hem/haar kon zijn? Laat het weten in een reactie 👇🏼👇🏼
