De Biograaf

Wil je je levensverhaal schrijven of dat van je ouders of grootouders? Biograaf Tim de Hullu helpt j In ieder levensverhaal schuilt een kleine geschiedenis.

Van een bijzondere familie, een bevlogen carrière, een grote liefde of een prachtige stad. Daarom is ieder leven het lezen waard. En verdient ook jouw levensverhaal een goed geschreven biografie in boekvorm. Natuurlijk kun je je biografie zelf schrijven. De benodigde herinneringen en verhalen zitten immers in jouw hoofd. Maar hoe maak je een boek dat lekker leest en mooi vormgegeven is? Zo goed da

t jouw unieke geschiedenis nog vele generaties zal ontroeren of aan het lachen zal maken? Een goede biograaf is dan het antwoord. Biograaf Tim de Hullu helpt je graag om jouw levensverhaal of het levensverhaal van je ouders of grootouders te vatten in een boek. Hij schrijft jouw biografie, aan de hand van interviews en archiefwerk óf begeleidt je bij het schrijven van je eigen boek. Ook regelt hij vormgeving en drukwerk. Daarnaast geeft Tim workshops levensverhalen schrijven, die je op weg helpen bij het maken van je eigen biografie.

05/01/2026

Superleuk idee van eindredacteur Anneke Paul van Leidsche Rijn Magazine: een sneeuwfoto van vroeger per redactielid, als creatief colofon. Vervlogen tijden, dacht ik bij het aanleveren, want wanneer sneeuwt het nou nog?

Nou, deze dagen dus! En dat geeft extra cachet aan de herinnering die ik met onze lezers deelde:

Sneeuw met Roosvicee.
Als het winter was in het Twentse Boekelo, ik sneeuwballen had gegooid met buurjongens, door de bossen had gebanjerd, sneeuwpoppen had gemaakt, mijn zusje op de slee heel hard rennend door de straten had getrokken en ik koukleumend maar voldaan mijn schoenen uitklopte op de deurmat; dan wist ik: naast een kop warme chocolademelk en speculaas zet mijn moeder straks nog iets klaar. Een kommetje sneeuw met siroop. Lekker joh!

Vandaag kon ik de foto opnieuw maken. Iets meer rimpels, maar net zo gelukkig!

19/12/2025

‘Ik trek je over de streep’, had de rij-examinator gezegd. Op een bloedhete dag in de jaren negentig had ik een afslag gemist, maar dat goed gemaakt met inparkeren dat ik nooit meer zou evenaren. In één keer geslaagd. Ik kon mijn rijbewijs ophalen.

Met het papiertje op zak toog ik met de trein vanuit Zwolle naar Hengelo, waar mijn moeder mij blij stond op te wachten. Ik had nog helemaal niet nagedacht over wanneer ik dan voor het eerst echt zou gaan rijden, maar toen mijn moeder met haar sleutels zwaaide ‘Rij jij?’, vond ik dat ik geen nee kon zeggen. Ook al voelde ik me moe en had ik eigenlijk helemaal geen zin.

Op de weg richting mijn ouderlijk huis in Boekelo kwam er een bocht naar rechts die ik niet goed kon inschatten. Ik nam ‘m veel te ruim, maar goed, het ging. Ware het niet dat er een tegenligger aankwam die ik niet meer kon ontwijken. Er volgde een lichte touchering tussen de hoeken van onze bumpers.

Een grote man stapte uit. Boos en recht voor z’n raap. Hij keek direct naar zijn bumper, waar een krasje op zat dat je met een natte vinger zo weg kon vegen. ‘Dit is wel schade he. We kunnen twee dingen doen: of we halen de politie erbij of je geeft me honderd euro en we hebben het nergens meer over.’ Mijn moeder was net zo bevroren als ik en nog bevangen door de schrik kozen we voor de tweede optie. Ik wilde zo snel mogelijk naar huis.

Ik weet eigenlijk niet eens meer of ik heb teruggereden. Nee, de eerste keer autorijden na het behalen van mijn rijbewijs was geen succesverhaal. Maar wél een verhaal.

‘De eerste keer’ is het thema van de vierde editie van Waargebeurd Utrecht op 8 februari 2026. Het ligt voor de hand dat je gedachten dan uitgaan naar de eerste kus, de eerste keer seks of de eerste keer zonder ouders op vakantie. Misschien wel een combinatie daarvan. Maar met dit thema kun je alle kanten op: een eerste vechtpartij, je eerste blunder, je eerste ontslag of een eerste keer op latere leeftijd. Eerste keren die je overkwamen of die je juist hebt afgedwongen. Eerste keren die wij nu nog niet kunnen bedenken, dus we laten ons verrassen!

Meer info? Stuur me een bericht of kijk op www.waargebeurdutrecht.nl.

16/12/2025

In alerte ontspanning ontstaan bijzondere momenten, vertelde kunstenaar Johan Klijn bij de laatste editie van Waargebeurd Utrecht. Ineens herinner ik me zo’n moment, toen ik mijn jongste dochter ophaalde van de BSO.

Het was in de week voor Sinterklaas, in een scoutinggebouw in de bossen. Mijn dochter was nog niet klaar met een knutselwerk en vroeg me mee te helpen. Van het knippen en plakken werd ik heel rustig en in een bepaalde staat van zijn keek ik de ruimte rond, toen ik ineens een bekend gezicht zag. ‘Hey, dat is Mette!’. Ik stond op, liep naar het gedenkhoekje. Er stond een knuffeltje bij, Bagheera. Haar scoutingnaam.

Al veertien jaar lang schrijf ik voor het AD/UN wekelijks levensverhalen van overleden mensen in de regio Utrecht. Je hebt van die verhalen die op je netvlies blijven, en dat geldt ook voor dat van Mette. Ze was in 2018 aan de gevolgen van een epileptische aanval overleden.

Een creatief, gevoelig en inventief meisje dat soms moeite had om haar plek te vinden in systemen, maar bij de scouting volledig tot wasdom kwam. Ik kan me het gesprek met de ouders en haar vriendje en vrienden nog goed herinneren. Zo veel verdriet, zwaarte. Ik bleef rustig en de woorden kwamen vanzelf. Op de foto straalde ze de krant uit.

Later werd ik in interviews of gewoon privé wel eens gevraagd welk verhaal me bijbleef. Vaak noemde ik het verhaal van Mette, omdat zij me op de een of andere manier had geraakt. Ik moest bij Mette ook een beetje aan mijn oudste dochter denken, die daarna ook op scouting zou gaan.

De BSO-juf zag me kijken en kwam naar me toe. Ik vertelde het verhaal. Mooi, bedacht ik, gedenkhoekjes. Ze brengen je weer helemaal terug naar bijzondere herinneringen.

12/12/2025

Soms moet iets gewoon geschreven worden. De wereld in. Toen Peter Henneveld mij vroeg om hem te helpen met het schrijven van zijn boek, voelde ik direct een ‘Ja’. De kennismaking was halverwege en we knikten al: dit gaat ‘m wel worden.

Wat volgde was een serie prachtige gesprekken over het onderwerp van zijn boek: Verstoorde Velden. Ik schreef, hij schreef en samen met een groep kritische intimi gaf hij zijn boek verder vorm. Waar het over ging? Iedereen kent het wel: je komt ergens in een werkomgeving en de sfeer is om te snijden. Er zijn onuitgesproken conflicten, verwachtingen of onverwerkt verleden, die een team of organisatie geen goed doen.

Peter kijkt naar de diepere lagen die maken dat er nog zwaarte blijft hangen op een werkplek. Zo heeft veel te maken met familiesystemen. Dat jij telkens de kriebels krijgt van je leidinggevende, zou heel goed te maken kunnen hebben met jouw band met je ouders. Maar er is meer dan systemisch werk. Soms zijn er krachtenvelden, waar je niet echt goed de vinger op kunt leggen. Peter neemt ons mee langs de krachtenvelden uit de antroposofie die een stoorzender kunnen zijn in een werkveld.

Uiteindelijk is de sleutel tot inspiratie en werkvreugde niet zo ingewikkeld: meer menselijkheid op de werkvloer. Zo wordt soms zomaar afscheid genomen van werknemers, zonder daar een mijlpaal van te maken, er echt bij stil te staan. Dat werkt door op een team. Stel vragen, praat met elkaar. En hecht waarde aan rituelen, zoals de Native Americans doen, schrijft Peter in zijn boek.

Donderdag 4 december was de boekpresentatie in de kerk van Op Hodenpijl in Schipluiden. Ik reed zonder verwachting de parkeerplaats op en werd door meerdere parkeerbegeleiders naar achteren gedirigeerd. In de kerk luisterden zo’n 160 mensen naar een lezing over het boek. Ja, dit boek moest geschreven worden.

‘Verstoorde Velden – menselijkheid als medicijn tegen giftige werkplekken’, is nu overal te bestellen. Met dank ook aan uitgever Geert Kimpen voor het bij elkaar brengen van ons en het uitgeven van dit belangrijke werk.

10/12/2025

Ik kondigde een verteller aan, zag hoe verwachtingsvol het publiek keek en dacht: ‘Zo, wat kan een nieuw initiatief snel groeien en volwassen worden.’

Het was de derde editie van Waargebeurd Utrecht in Stadsbrouwerij RoodNoot. Ik had meer spanning dan anders, omdat we een bomvol programma hadden, maar alles liep en ontstond in het moment. Het zangkwartet ging van tevoren even oefenen, waarna Johan Stinesen naar me toe kwam en zei: ‘Is het een idee dat wij straks achterin de zaal beginnen met zingen?’. Ik zei meteen ja. Leuk, verrassend.

Het thema was ‘Is dit echt of is het een droom.’ De verhalen waren zeer divers. Over een onmogelijke liefdesrelatie, een ontmoeting met Huub van der Lubbe, een jeugddroom die toch anders liep, de symboliek van een vlinder, een spannende ontknoping van een Magic-kaarttoernooi in Amerika en over hoe je je dromen kunt verwezenlijken.

Tussendoor hielpen we Rieke Olgers met het realiseren van haar droom: ze speelt nu twee jaar trombone en wilde dat graag een keer voor een publiek doen en onder begeleiding van een pianist (Edo van de Velde). Het was prachtig en ontwapenend.

Verder interviewde compagnon Mirande de Jong Ilse van der Jagt over de betekenis van dromen. Ilse liet de hele zaal zich verplaatsen in een droomfiguur of favoriet dier en voelen wat het effect daarvan is. Mooi om te zien hoe enthousiast er vervolgens ervaringen werden uitgewisseld.

De volgende editie is op zondag 8 februari. Met als thema ‘De eerste keer’. Vrij te interpreteren. We komen nog met meer info en een leuke winactie voor mensen die de eerste tickets kopen. En wil je vertellen? Stuur me dan een berichtje.

Waargebeurd Utrecht wordt mede mogelijk gemaakt door Ondernemersfonds Utrecht en Leidsche Rijn Magazine. Foto’s: Neeltje Kleijn.

04/12/2025

Ik kijk naar de rubriek-pagina Op de huid op de site van het AD Utrechts Nieuwsblad denk: wat veel mooie en trotse mensen hebben Angeliek de Jonge en ik geportretteerd het afgelopen jaar. ‘Dit zijn wij’, straalt het uit.

Tegen anderen zeg ik telkens dat ik de rubriek AD-rubriek Op de huid een maand of acht geleden heb bedacht, maar nu zie ik ineens dat we al ruim een jaar bezig zijn. ‘Kom je dan niet op een gegeven moment dezelfde verhalen tegen?’, vroeg iemand mij. Het antwoord: absoluut niet.

Het mooie van tatoeages is: veel mensen kiezen voor iets dat bij henzelf en hun levensverhaal past. Daarom zie ik zo veel trots als ik alle beelden zo in het overzicht zie. Ze stellen zich kwetsbaar op door soms zelfs met ontbloot bovenlijf op de foto te gaan en open te vertellen over het verhaal achter de tattoo. En dat is altijd zó specifiek dat elk verhaal blijft boeien, met thematiek die herkenbaar is voor lezers.Eerlijk is eerlijk; op het moment dat het me even niet lukte om verhalen te vinden, dacht ik: misschien is het wel klaar zo. Even later kwamen er weer parels van tattooverhalen voorbij. Ik loop door de straten, doe m’n eigen dingen, heb spontane ontmoetingen zoals altijd en dan ineens is ’t weer bingo. Zijn mensen enthousiast om over hun tatoeage te vertellen en blijkt er later tijdens een interview een prachtig verhaal achter te schuilen. Met universele onderwerpen die soms ook iets vertellen over onze maatschappij; van prestatiedruk, je hart volgen en (nieuwe) liefdes tot pesten, leren van vorige generaties en leven na een ziekte.

Ik zit continu in de verhalen. Dan is het soms lekker om uit te zoomen en even een overzichtje te bekijken. Om stil te staan bij hoe mooi en divers de mensheid is.

27/11/2025

In aanloop naar Waargebeurd Utrecht, komende zondagmiddag, stel ik de vertellers en hun verhalen aan jullie voor. Vandaag: Richard.

Richard is niet iemand van de gebaande paden en hij kleurt ook niet graag binnen de lijntjes. Hij schildert en schrijft zijn eigen teksten, onder meer voor stand-up. Nu heeft hij een poëtisch verhaal, dat hij graag wil delen op het podium. Het heet ‘Blauwtje’.

Als je niets probeert af te dwingen, valt alles op zijn plek. Richard had een vederlichte droom, waar hij nog wel langer in zou willen verkeren. Maar toen werd hij wakker. Toch ging het verder. Vanuit zijn droom schildert Richard met lichte toets de dag. Hij neemt ons mee langs diverse onverwachte ontmoetingen.

Benieuwd naar het verhaal van Richard en dat van de anderen?

Waargebeurd Utrecht
30 november 2025 - ‘Is dit echt of is het een droom?’
Stadsbrouwerij RoodNoot
Tickets: www.waargebeurdutrecht.nl

25/11/2025

In aanloop naar Waargebeurd Utrecht, komende zondagmiddag, stel ik de vertellers en hun verhalen aan jullie voor. Vandaag: Stijn.

Net als bijna iedereen had Stijn ooit plannen om een boek te schrijven. Zijn schrijfdocent concludeerde al gauw: ‘Scherpe dialogen, alleen alle personages klinken hetzelfde: zoals jij.’ Dan maar verhalen vertellen uit eigen ervaring, met eigen stem. Stijn doet dat dagelijks in zijn groep 6 op school, en af en toe op een podium.

Jaren '90, middelbare school. Elke tiener is in de ban van de American Dream. Maar hoe kom je dichterbij dat beloofde land? Waarschijnlijk niet door je in een stoffige kelder bezig te houden met vuurspuwende draken en stinkende zombies. Of is er een sluiproute naar succes? Stijn neemt je mee op reis.

Benieuwd naar het verhaal van Stijn en dat van de anderen? Wees er snel bij, want er zijn nog zes kaarten.

Kaarten > www.waargebeurdutrecht.nl.

21/11/2025

In aanloop naar Waargebeurd Utrecht op zondag 30 november, stel ik de vertellers aan je voor. Deze keer: Valesca Van Diejen.

Valesca schrijft met licht en woorden. Ze zet graag haar creatieve brein aan door te experimenteren en spelen met (beeld)taal. Ook in fotografie.

Het verhaal dat ze op 30 november vertelt, heet ‘Camper’. Over de liefde, dromen en realiteit.

Benieuwd naar Valesca’s verhaal en dat van anderen? Kom zondag 30 november naar Waargebeurd Utrecht. Van 15.00 tot 17.00 uur, in Stadsbrouwerij RoodNoot.

Tickets via waargebeurdutrecht.nl.

20/11/2025

Op zondag 30 november vindt de derde editie van Waargebeurd Utrecht plaats. De komende week stel ik vertellers aan je voor. Te beginnen met: Jan Fokke Oosterhof.

Tien jaar lang wordt hij gepest op school. Hij vlucht in boeken over grote avonturiers, wereldzeilers oceaanroeiers, bergbeklimmers, poolreizigers en ultralopers. Stiekem droomt om hun voorbeeld te volgen, maar hij doet er niets mee. Daar heeft hij immers de skills niet voor. Tot er iets gebeurt dat alles verandert.

Benieuwd naar de rest van zijn verhaal? En dat van de andere vijf vertellers?Dan zien we je graag 30 november! Nog tien tickets beschikbaar.

18/11/2025

Ik schakelde in bij Jinek, zag Armin van Buuren zitten en was direct gebiologeerd, terwijl ik geen liefhebber ben van zijn muziek.

Hij vertelde over de pianomuziek die hij had gemaakt en hoe deze tot stand was gekomen. In 2018 was hij begonnen met lessen; vijf jaar later ging hij aan de slag met composities. Een reis die samen opging met een zoektocht naar gezonder leven. Betere voeding, geen alcohol meer, ademwerk, meditaties. Toen hij bezig was met componeren, voelde hij wat hij wilde overbrengen met de muziek en daar paste geen beat bij. Het werden composities die pasten bij de emoties achter het stuk.

Na het interview nam hij plaats achter de piano en werd begeleid door strijkers. Ik zag onwennigheid. Even dacht ik aan de meningen die ongetwijfeld over de socials zouden vliegen, maar ik heb ze niet gecheckt. Wat mij zo raakt is, dat Armin duidelijke keuzes maakt, zich eraan houdt, door het gezonde leven meer creatiekracht in zichzelf ontwikkelt en zich tegelijkertijd laat leiden door zijn gevoel.

Een mooie manier om dromen te verwezenlijken, kwam in me op, denkend aan het thema Dromen van vertelpodium Waargebeurd Utrecht op 30 november. Utrechters vertellen er over het verwezenlijken van hun dromen, dromen die in duigen vielen en dromen in de nacht. Armin komt niet, maar we hebben onze eigen topper Edo Van de Velde die met zijn impro-muziek de middag begeleidt.

De komende weken zal ik de vertellers en andere bijdragers aan jullie voorstellen. De zaal stroomt gestaag vol; er zijn nog tickets te verkrijgen op www.waargebeurdutrecht.nl. Zie ik je dan?

14/11/2025

Wat is de beste manier om een verhaal te vertellen? Of het nu op schrift is of in vertelde vorm; soms weet ik: dit is het nog niet helemaal. Een andere jas past beter.

Toen ik de basiscursus Verhalen vertellen volgde aan de Vertelacademie, oefende ik met een verhaal over een vrouwelijke Utrechtse verzetskoerier. In kleine groepen gingen we sparren, voordat we het verhaal aan iedereen vertelden. Ik vertelde het verhaal, toen een mede-cursiste zei: ‘Waarom doe je niet alsof je zelf die vrouw bent?’ Wat er toen gebeurde was heel bijzonder: door het in de ik-vorm te vertellen was ik ineens één met het verhaal. Ik voelde het helemaal en het kwam veel beter over.

Momenteel ben ik bezig met de biografie van een groot familiebedrijf. Er lag al een basis, die vanuit de derde persoon was geschreven. Daar sloot ik op aan, maar ik voelde ergens: dit is het nog niet. Ik bedacht: dit is het verhaal van mijn opdrachtgever. Hij heeft het stokje doorgegeven aan de vierde generatie en wil zijn verhalen delen met relaties en zijn familie. Waarom schrijf ik het niet vanuit hem? Dat deed ik en het schreef ineens als vanzelf.

Voor de rubriek Op de huid in AD Utrechts Nieuwsblad had ik afgesproken met Claudia Hoogenboezem en haar dochter Charlotte (foto) van 18. Voor een duo-interview. Over hun gezamenlijke tatoeage, de band met de moeder van Claudia en een link met vastlopen in het onderwijs. Ik luisterde naar een bijzonder verhaal: het reguliere onderwijs was een traumatische struggle voor Charlotte. Drie weken voor het overlijden van haar oma Jannie, was er een bevrijdend gesprek daarover tussen oma en kleindochter. „Ze begreep me.” Na het vuur waarmee Charlotte had gesproken, dacht ik toen ik terugliep naar huis ineens: Voor het verhaal is het beter als ik Charlotte alleen aan het woord laat. Soms past een wisselwerking tussen twee personen het beste, maar dit moest en zou een monoloog worden (link in comments).

Het is lastig uit te leggen waarom de ene vorm beter voelt dan de andere. Alles gaat om overkomen, denk ik. Als je weet waar de spark van een verhaal zit, kun je ook de beste vorm vinden.

Foto: Angeliek de Jonge

Adres

Oudenoord 340
Utrecht
3513SE

Telefoon

+31645263618

Website

http://www.biografieschrijven.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer De Biograaf nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar De Biograaf:

Snelkoppelingen

Wilt u dat uw bedrijf hét hoogst genoteerde Mediabedrijf in Utrecht wordt?

Type

Media-/nieuwsbedrijf

Our Story

Human stories werken verbindend. Persoonlijke verhalen zijn inspirerend, herkenbaar en roepen op tot contact. Daarom interview ik professionals en 'onbekende' mensen. Met mooie en eerlijke verhalen laat ik ze zien zoals ze zijn.