04/08/2026
Ik dacht oprecht dat dit een goed idee was...
"Ik neem mijn laptop mee naar Spanje. Tussen het zwembad, een wandeling en een terrasje door werk ik eindelijk eens al dat editwerk voor mezelf af."
Klonk als een fantastisch plan.
Yeah right dacht mijn laptop.
CapCut blokkeerde.
Opus deed bijna vier uur over één upload.
Canva weigerde video's.
Mijn telefoon wilde geen bestanden downloaden.
En de wifi dacht: ik doe gezellig mee.
Na een tijdje stapte ik behoorlijk gefrustreerd naar mijn man. Die was net wakker.
Ik vertelde hem wat er allemaal misliep.
Hij keek me aan en vroeg heel rustig:
"Wat zou jij tegen je beste vriendin zeggen als zij nu in jouw schoenen stond?"
Ik zuchtte en ik wist het antwoord onmiddellijk.
"Laat het los. Sta jezelf toe om gewoon te genieten."
Grappig hoe gemakkelijk we mild zijn voor een ander.
En hoeveel moeilijker dat soms is voor onszelf.
Dus ik deed iets wat ik al veel eerder had moeten doen.
Ik klapte mijn laptop dicht.
Sprong het zwembad in.
En bracht de rest van de namiddag door met mijn zoon.
Met een duikbril op.
Onder water.
Op zoek naar speelgoed op de bodem van het zwembad.
En ergens halverwege dacht ik...
"Verdorie... ik was gewoon vergeten hoe leuk dit eigenlijk is."
Na drie jaar ondernemen aan een tempo waar ik oprecht trots op ben, besef ik dat vakantie nemen blijkbaar iets anders is dan werken met een mooier uitzicht.
De wereld is niet gestopt met draaien.
Mijn klanten ook niet.
Alleen mijn hoofd werd eindelijk een beetje stiller.
Ik ben benieuwd...
Wat helpt jou écht om je werk los te laten? Niet wat je zou willen doen... maar wat werkt er écht?
Liefs vanuit Spanje.
