21/12/2025
Het zou verplichte kijkkost moeten zijn, deze kerstklassieker uit 1946. Ik schreef er vier jaar geleden over, toen we midden in een pandemie zaten. En nu beleven we opnieuw een wereldwijde volksziekte: eentje van onverdraagzaamheid, hebzucht en een totaal gebrek aan respect.
Deze film stipt het aan en heeft ook na tachtig jaar niets aan zeggingskracht verloren. Dit juweel leert ons dat we altijd kunnen kiezen tussen goed en kwaad. Altijd. Ook nu, wanneer het lijkt dat het woord alleen nog is aan degenen die het hardst schreeuwen, het meest liegen en het minst begrensd zijn.
Niet voor mij. De toekomst ligt niet bij hen die lijden aan hoogmoedswaanzin, ook niet bij nóg meer wapens, maar bij iedereen die liefheeft. Iedereen die elkaar ontmoet, samenwerkt, kennis deelt en bouwt aan innovatieve projecten, werkt aan een betere toekomst. En wie alleen al dicht bij huis zoekt, vindt liefde in overvloed.
Om met een andere favoriete film van mij te spreken: ‘It’s hard to stay mad when there’s so much beauty in the world’. Dus: communiceer. Laat je niet ophitsen en manipuleren door anderen die veilig aan de zijlijn blijven. Houd alles wat goed is, dicht bij je. Wees tolerant en lief. Fijne feestdagen, geniet van elkaar. Op naar een gloedvol 2026.
