We zijn toch niet gek?

We zijn toch niet gek? Podcast van Suzanne Rethans over overgangsverschijnselen, misdiagnoses én mogelijke oplossingen.

We noemen GABA de rem van ons brein… maar wat als die rem ineens een gaspedaal wordt?Dat klinkt tegenstrijdig, maar het ...
25/08/2026

We noemen GABA de rem van ons brein… maar wat als die rem ineens een gaspedaal wordt?

Dat klinkt tegenstrijdig, maar het kan helpen verklaren waarom progesteron bij sommige vrouwen rust geeft, terwijl een ander er juist angstig, opgejaagd of zelfs heel somber van kan worden.

In deel twee van mijn reeks schreef ik al dat PMDD niet bij iedere vrouw hetzelfde werkt. Deze keer ga ik in op de vraag:

Waaróm reageert het ene brein zo anders dan het andere?

Het antwoord lijkt voor een deel te liggen in wat progesteron aantreft wanneer het het zenuwstelsel binnenkomt, want GABA is niet onder alle omstandigheden remmend. Hoe het GABA-systeem reageert, wordt mede bepaald door processen in de zenuwcel. En die processen kunnen veranderen.

Daar wordt het interessant.

Onderzoek naar onder andere chronische stress en trauma laat zien dat langdurige ontregeling sporen kan achterlaten in het stresssysteem. Zelfs de activiteit van bepaalde genen kan daardoor langdurig veranderen.

Dat betekent niet dat PMDD standaard door trauma wordt veroorzaakt, maar bij een deel van de vrouwen zou het wél een ontbrekend puzzelstuk kunnen zijn in de vraag waarom hun brein zo anders reageert op hormonale veranderingen.

En precies daarom moeten we veel verder kijken dan alleen hormoonwaarden.

In deel drie van mijn reeks over PMDD duik ik in die laag eronder: GABA, stress, trauma, FKBP5 en de mechanismen die mogelijk verklaren waarom een stof die hoort te kalmeren soms precies het tegenovergestelde doet.

Je leest deel 3 hier: https://suzannerethans.substack.com/p/de-rem-die-een-gaspedaal-werd?r=1qw10y&utm_campaign=post-expanded-share&utm_medium=web

Progesteron kan ervoor zorgen dat een vrouw zich eindelijk weer rustig voelt, maar diezelfde progesteron kan bij een and...
18/08/2026

Progesteron kan ervoor zorgen dat een vrouw zich eindelijk weer rustig voelt, maar diezelfde progesteron kan bij een andere vrouw extreme angst, onrust of zelfs donkere gedachten veroorzaken.

Hoe kan hetzelfde hormoon zulke tegenovergestelde effecten hebben?

Bij PMDD zie je dit vaker. Achter dezelfde klachten kunnen namelijk verschillende mechanismen zitten. En dat heeft nogal wat consequenties.

Een vrouw die zich slechter voelt van progesteron kan bijvoorbeeld denken: dit is duidelijk niets voor mij. Maar zelfs dát hoeft niet altijd de juiste conclusie te zijn.

Bij de ene vrouw kan de dosering een rol spelen. Bij een andere vrouw kan progesteron juist echt de verkeerde route zijn. En weer een andere vrouw reageert misschien veel sterker op de schommelingen van oestrogeen.

Aan de buitenkant kan het allemaal op PMDD lijken. Vanbinnen gebeurt er iets anders. En als je niet weet waar je naar moet kijken, wordt behandelen al snel uitproberen en hopen dat het goed gaat.

Bij een aandoening die zo diep kan ingrijpen in het leven van vrouwen vind ik dat niet goed genoeg.

In deel twee van mijn reeks over PMDD duik ik daarom in de verschillende vormen en waarom de één enorm kan opknappen van progesteron, terwijl de ander zich er juist vreselijk door voelt.

Je leest deel 2 hier: https://suzannerethans.substack.com/p/waarom-de-een-opknapt-van-progesteron?r=1qw10y&utm_campaign=post&utm_medium=web&showWelcomeOnShare=true

Sinds ik deel één van mijn reeks over PMDD publiceerde, kreeg ik tientallen berichten met ongeveer dezelfde vraag:Kun je...
14/08/2026

Sinds ik deel één van mijn reeks over PMDD publiceerde, kreeg ik tientallen berichten met ongeveer dezelfde vraag:

Kun je in mijn DNA zien of ik PMDD heb?

Ik snap die vraag heel goed.

Als je jarenlang met klachten rondloopt, te horen krijgt dat je hormoonwaarden normaal zijn en misschien zelfs gaat twijfelen aan jezelf, wil je op een gegeven moment gewoon iets zwart-op-wit.

Een uitslag die zegt: kijk, híér zit het.

Zeker omdat ik in deel één schreef dat we inmiddels tot op celniveau verschillen zien bij vrouwen met PMDD. Dus zou je denken: dan moeten we die gevoeligheid toch ook gewoon in je DNA kunnen vinden?

Helaas is het niet zo simpel. PMDD gaat namelijk voor een belangrijk deel over respons.

Hoe reageert jouw brein wanneer hormonen schommelen? Wanneer ontstaan je klachten? Wanneer verdwijnen ze weer? En wat gebeurt er - en hoe snel -als je progesteron gebruikt?

En juist daarom is er in dit geval iets anders dat nog veel meer laat zien dan je DNA:

je eigen patroon.

Door minimaal twee cycli nauwkeurig bij te houden, kun je informatie verzamelen die geen enkele DNA- of hormoontest je op dit moment kan geven.

In deze post leg ik uit wat DNA ons inmiddels wél en niet kan vertellen over PMDD, waarom sommige mechanismen niet uit een genetische test zijn af te lezen en waar je dan wél naar kunt kijken.

En omdat je daar vandaag al mee kunt beginnen, heb ik ook een gratis PMDD-dagboek gemaakt waarmee je twee cycli kunt bijhouden.

👉 Lees de uitleg + download het gratis dagboek via mijn Substack (link in bio)

Een paar weken geleden verloor Jeannette Troost de strijd tegen PMDD.Ze deed mee aan mijn podcast omdat ze wilde dat and...
11/08/2026

Een paar weken geleden verloor Jeannette Troost de strijd tegen PMDD.

Ze deed mee aan mijn podcast omdat ze wilde dat andere vrouwen niet hetzelfde zouden hoeven meemaken als zij.

Jeannette hoopte dat door haar verhaal te delen, andere vrouwen eerder de juiste diagnose krijgen, maar vooral: eindelijk serieus genomen zullen worden.

Ik ga door met haar zaak, want PMDD wordt nog altijd behandeld alsof het een zware vorm van PMS is. Maar dat is het dus niet!

PMDD staat voor premenstruele dysfore stoornis, waarbij het brein in de tweede helft van de cyclus ernstig ontregeld raakt. Dit kan leiden tot extreme angst, wanhoop en gedachten die verdwijnen zodra de menstruatie begint, om twee weken later opnieuw terug te keren.

Gemiddeld duurt het twaalf jaar voordat een vrouw met PMDD de juiste diagnose krijgt. Dat is twaalf jaar te lang…

Daarom begint mijn nieuwe reeks niet bij de behandeling, maar bij de vraag die voor nog te weinig mensen, waaronder zorgverleners, duidelijk blijkt te zijn:

Wat ís PMDD eigenlijk?

In deel één leg ik uit wat er biologisch gebeurt, waarom een gewone hormoontest meestal niets laat zien en waarom de sleutel niet in de hoeveelheid hormonen zit, maar in de manier waarop het brein erop reageert (Substack link in bio)

31/07/2026

We zijn doodsbang voor borstkanker. Heel begrijpelijk natuurlijk, maar daardoor onthouden we vrouwen soms behandelingen die juist veel kunnen betekenen voor hun gezondheid en kwaliteit van leven.

Rachel Rubin zei het ooit: “We’re killing women by trying to protect them.”

Daar hebben huisarts Lotte van Dijk en ik het in dit fragment over.

Want terwijl borstkanker heel zichtbaar en invoelbaar is, blijven hart- en vaatziekten veel abstracter. Totdat je zelf een infarct krijgt en ontdekt dat je daarna ook niet zomaar weer de oude bent.

Toch wordt bij hormoontherapie vooral gekeken naar wat er misschien mis zou kunnen gaan, terwijl de mogelijke voordelen voor onder andere hart, vaten, botten, brein en dagelijks functioneren veel minder zwaar lijken mee te wegen.

Dit is overigens geen pleidooi om risico’s te negeren. Juist niet.

Het is een pleidooi om eindelijk het hele plaatje te bekijken, in plaats van vrouwen uit angst bij voorbaat iets te ontzeggen.

Ik denk dat het niemand zal verbazen dat de aflevering met Lotte de meest beluisterde aflevering van het afgelopen seizoen was!

Wil je de hele aflevering luisteren? Je vindt hem via de link in mijn bio.

En wil je je verder verdiepen in hormoonsuppletie en de perimenopauze? Dan schreven Lotte en ik samen ‘De Perimenopauze Ontrafeld’.

In de gids leggen we uit wat er in deze levensfase gebeurt, welke behandel- en leefstijlopties er zijn en hoe je goed voorbereid het gesprek met je huisarts of gynaecoloog kunt aangaan.

Want hoe beter je begrijpt wat er met je lichaam gebeurt, hoe beter je samen de keuzes kunt maken die bij jou passen.

Het begon met een paar nachten slecht slapen. Eerst dacht Nienke nog dat het door drukte kwam, of door dat ene glas wijn...
28/07/2026

Het begon met een paar nachten slecht slapen. Eerst dacht Nienke nog dat het door drukte kwam, of door dat ene glas wijn...

Maar na een paar weken werd ze steeds vaker wakker met haar hart in haar keel, alsof haar lichaam al in paniek was voordat haar hoofd begreep wat er gebeurde.

Nienke was 44 en had natuurlijk een druk leven. Werk, kinderen, een relatie, ouders die ouder werden, een huishouden dat altijd doorging. Maar dat leven had ze al jaren. Wat nieuw was, was dat haar systeem het ineens niet meer leek te dragen.

Op haar werk merkte ze het misschien nog het meest. Ze opende een mail, las dezelfde zin drie keer en voelde de paniek langzaam opkomen. Iets wat altijd vanzelf ging, kostte ineens moeite en haar brein deed ineens niet meer wat zij wilde.

Thuis werd ze kortaf op een manier die ze niet van zichzelf kende.

Het geluid van bestek op een bord, een kind dat voor de vijfde keer “mama?” zei, haar partner die een gewone vraag stelde op een verkeerd moment.

Alles kwam harder binnen dan vroeger. En ’s avonds, als het huis eindelijk stil was, voelde ze zich vooral schuldig. Want zo was ze toch niet?

Wat de dokter zei:

"Uw bloedwaarden zijn normaal. U zit nog niet in de overgang."

Nienke knikte, omdat ze opgelucht wilde zijn. Maar buiten stond ze met één vraag: Als alles normaal is... waarom voelt mijn leven dan niet normaal?

De perimenopauze laat zich niet altijd vangen in één bloedtest, omdat het vrouwenlichaam in deze fase geen stilstaand plaatje is.

Het is beweging, timing, schommeling... Een systeem dat soms van week tot week, en soms zelfs van dag tot dag, anders reageert.

Op dinsdag kunnen je waarden er keurig uitzien, terwijl je brein op maandag nog een hormonale crash probeerde op te vangen.

Vrouwen voelen het patroon → een bloedtest meet een punt.

Daarom moet er niet alleen naar een bloedtest worden gekeken, maar ook naar het patroon van de klachten.

→ Zijn je menstruaties veranderd in duur, hevigheid of regelmaat?
→ Word je ineens wakker met hartkloppingen?
→ Slaap je slechter in bepaalde weken van je cyclus?
→ Heb je last van brain fog, angst, prikkelbaarheid of een gevoel van overbelasting dat je vroeger niet kende?

Al die veranderingen kunnen aanwijzingen zijn…

Niet één losse waarde, maar het totaalplaatje vertelt het verhaal.

In de gids De Perimenopauze Ontrafeld leggen huisarts Lotte van Dijk en ik uit welke signalen op de perimenopauze kunnen wijzen, zodat je goed voorbereid het gesprek met je (huis)arts kunt aangaan.

Je vindt de gids via mijn website: https://suzannerethans.nl/product/gids-perimenopauze/ of via die van Lotte: https://www.doordebomenhetbos.nu/perimenopauze-linkedin

20/07/2026

Een man met erectieproblemen krijgt een behandeling. Een vrouw met pijn bij seks krijgt vaak het advies om te ontspannen… Alsof het probleem vooral tussen haar oren zit? 🤨

Terwijl we bij mannen heel logisch redeneren: als iets lichamelijk niet meer goed werkt, kijken we hoe we dat lichamelijk kunnen ondersteunen.

Waarom doen we dat bij vrouwen zo veel minder?

Pijn bij seks, een orgasme dat steeds moeilijker wordt, een va**na die minder soepel wordt of een cl****is die kleiner en minder gevoelig wordt, zijn vaak geen gevolg van te veel stress. Het zijn lichamelijke veranderingen die kunnen ontstaan door hormonale tekorten.

En daar kun je vaak iets aan doen.

In deze aflevering ga ik daar met Penny Pijnenburg dieper op in. Over het Genitourinary Syndrome of Menopause (GSM), de zorgkloof tussen mannen en vrouwen, waarom zoveel vrouwen onnodig blijven rondlopen met deze klachten en waarom de behandeling vaak verrassend eenvoudig kan zijn.

Goede zorg begint met erkennen dat het probleem bestaat!

🎧 Je luistert de volledige aflevering nu via je favoriete podcastapp of op Substack. Voor betalende leden staan de uitgebreide shownotes weer klaar, met extra verdieping. Link in bio.

15/07/2026

Deze week ontving ik het verdrietige nieuws dat Jeannette Troost de strijd tegen PMDD alsnog heeft verloren. Afgelopen zaterdag, 11 juli, is ze in het bijzijn van haar dochter overleden.

Ik heb lang zitten nadenken over wat ik hierover wilde schrijven, omdat elk woord al snel te klein voelt voor wat zij heeft meegemaakt en voor wat haar kinderen en dierbaren nu moeten dragen.

Jullie kennen Jeannette misschien wel uit de aflevering 63 en 64 van We zijn toch niet gek? waarin ze haar verhaal vertelde. Ze had jarenlang geprobeerd uit te leggen wat er in haar lichaam en hoofd gebeurde, hoe extreem haar hormonale ontregeling was en hoe slecht ze reageerde op bepaalde behandelingen. Toch werd er niet naar haar geluisterd, werd er over haar beslist in plaats van met haar, en moest ze zelf blijven zoeken naar kennis en artsen die haar wel serieus namen.

Tijdens ons gesprek zei ze dat de volgende generatie vrouwen dit niet meer mocht overkomen. Dat was waarom ze haar verhaal wilde vertellen.

Daarom voelt haar overlijden niet alleen verdrietig, maar ook woedend makend. Jeannette heeft zo lang om passende hulp gevraagd en is door de medische zorg diep in de steek gelaten… Haar verhaal legt bloot hoeveel er nog misgaat wanneer klachten niet in één richtlijn of specialisme passen.

Haar verhaal mag daarom niet verdwijnen nu zij er niet meer is. Het moet juist harder blijven klinken.

Voor haar dierbaren én voor alle vrouwen die nu nog achter een gesloten deur liggen en proberen vol te houden terwijl niemand ze de nodige hulp biedt.

Jeannette, dank je wel dat je je verhaal met zoveel moed hebt verteld. Hopelijk heb je nu de rust gevonden, die je zo verdiende. ❤️

Afgelopen week tikte We zijn toch niet gek? een fantastische mijlpaal aan:1 miljoen luisteraars op Spotify!!! 🎧Eén miljo...
13/07/2026

Afgelopen week tikte We zijn toch niet gek? een fantastische mijlpaal aan:

1 miljoen luisteraars op Spotify!!! 🎧

Eén miljoen keer werd er geluisterd naar gesprekken over de overgang, hormonen, het vrouwenbrein en alles wat nog te vaak wordt gemist, onderschat of verkeerd begrepen.

Daar ben ik ontzettend trots op, maar vooral heel dankbaar voor iedereen die luistert, afleveringen deelt, berichten stuurt en helpt om dit onderwerp steeds verder uit de taboesfeer te halen. Dank jullie wel!

En dan nog iets leuks:

Aanstaande donderdag, 16 juli, wordt de Gouden Saar uitgereikt. Tot die tijd kan er nog gestemd worden.

Ik ben genomineerd tussen vijftig vrouwen (en een enkele man) die zich inzetten om het leven van vrouwen boven de vijftig leuker, eerlijker, vrijer of minder ingewikkeld te maken.

Wil je nog op mij stemmen? Dat kan via: https://www.saarmagazine.nl/degoudensaar/

Ondertussen ben ik er even tussenuit met We zijn toch niet gek? voor de zomer. In september ben ik terug met nieuwe afleveringen en in de tussentijd kun je me natuurlijk wel hier vinden op de socials!

Dank voor alles tot nu toe en voor iedereen een hele fijne zomer!

Liefs,
Suzanne

Een man met erectieproblemen krijgt een behandeling. Een vrouw met pijn bij seks krijgt een wijntje aangeraden, yoga, gl...
08/07/2026

Een man met erectieproblemen krijgt een behandeling. Een vrouw met pijn bij seks krijgt een wijntje aangeraden, yoga, glijmiddel… Of, zoals Penny zelf ooit kreeg geadviseerd: een verdovende crème.

Dat klinkt als een slechte grap, maar het gebeurt iedere dag…

Het probleem is dat we nog steeds praten over een ‘droge va**na’ alsof het alleen gaat om wat minder vocht. Veel vrouwen herkennen zich daar helemaal niet in en veel zorgverleners vragen ook niet verder.

Want misschien heb je helemaal geen droog gevoel. Misschien heb je steeds blaasontstekingen, pijn bij seks, branderigheid, jeuk, urineverlies, een orgasme dat steeds moeilijker wordt, of zelfs een cl****is die kleiner wordt…

En juist daarom spreken internationale experts tegenwoordig over GSM (Genitourinary Syndrome of Menopause): een parapluterm voor alle veranderingen die kunnen ontstaan door oestrogeentekort in het urogenitale gebied.

Mijn gast van deze week, Penny Pijnenburg, weet als geen ander hoe groot de gevolgen kunnen zijn. Ze liep dertien jaar rond met deze klachten voordat ze zichzelf uiteindelijk diagnosticeerde.

In deze aflevering hebben we het over de enorme impact van GSM, waarom zoveel vrouwen onnodig lang met klachten blijven rondlopen én waarom de behandeling vaak verrassend eenvoudig is.

En ja, Penny bracht zelfs een PVC-buis mee naar de opname. Laten we zeggen: daarna kijk je anders naar de va**na…

🎧 De aflevering is nu te vinden via je favoriete podcastapp of op Substack. Voor betalende leden staan de uitgebreide shownotes weer klaar, met alle onderzoeken en aanvullende informatie: https://open.substack.com/pub/suzannerethans/p/aflevering-69-van-droge-doos-naar?r=1qw10y&utm_campaign=post&utm_medium=web

Adres

Hanenpad 46
Zaandam
1501WD

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer We zijn toch niet gek? nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type