Giri raj

30/05/2026

न आज केही छ , न भोलि केही रहनेछ
जुन अदभूत छ,त्यो कसले जान्न सक्छ,
मन चल बिचल छ जसले रामो सङ
पढ्को छ त्यो पनि बिस्रन्छ
ॐ नम सिवय

29/05/2026

27/05/2026

26/05/2026

एउटा कमेन्ट hai

25/05/2026

बाबा आमा को सम्मान गर्दैनौ भने ,तिमि भगवान् सङ साचो रुप मा जोडियेका छैनौ किनकि भगवान् ले तिमिलाई एस संसार मा पठाउदा तिम्रो लागि आमा लाई रोज्नु भयेको हो

23/05/2026

रक्सीले त शरीरलाई मात्र हानी गर्छ तर घमण्डले त तिम्रो अस्तित्वलाई नै मेटाईदिन्छ।

16/05/2026

मान्छेको पतनको शुरुवात तब हुन्छ जब उसले आफ्नालाई बर्बाद पार्न पराईको सल्लाह लिन थाल्छ

13/05/2026

५० कटेपछि…

त्यसपछि मानिस विस्तारै बुझ्न थाल्छ
सबैलाई खुसी पारेर आफू कहिल्यै खुसी हुन सकिँदैन।
सबै सम्बन्धहरू सधैं एउटै रहँदैनन्।
र जीवन भनेको केवल कमाइ, दौडधूप र अरूलाई प्रमाणित गर्ने यात्रा मात्र होइन।

५० कटेपछि मानिसको सोच शान्त हुन थाल्छ।
पहिले जसले धेरै चोट दिन्थ्यो,
त्यसले अब त्यति असर गर्दैन।
किनकि अनुभवले सिकाइसकेको हुन्छ
हरेक कुरा आफ्नो नियन्त्रणमा हुँदैन।

मानिसले विस्तारै भीडभन्दा शान्तिलाई रोज्न थाल्छ।
ठूलो आवाजभन्दा आफ्नै मनको सन्नाटा प्रिय लाग्न थाल्छ।
कम बोल्ने,
धेरै बुझ्ने,
र भित्री शान्तिमा बस्ने इच्छा जाग्न थाल्छ।

त्यसपछि जीवनको प्राथमिकता पनि बदलिन्छ।

• धेरै साथी होइन, केही सच्चा मानिस पर्याप्त लाग्छन्।
• ठूलो घरभन्दा मन शान्त हुने वातावरण महत्त्वपूर्ण लाग्छ।
• देखावटी सम्बन्धभन्दा आत्मीयता मूल्यवान् लाग्न थाल्छ।
• पैसा आवश्यक त हुन्छ, तर शान्तिभन्दा ठूलो होइन भन्ने बुझाइ आउँछ।

५० वर्षपछि मानिसले एउटा गहिरो सत्य बुझ्न थाल्छ
जीवन धेरै छिटो बित्दोरहेछ।

हिजो जस्तो लाग्ने दिनहरू दशक बनिसकेका हुन्छन्।
धेरै मानिसहरू छुटिसकेका हुन्छन्।
धेरै सपना बदलिसकेका हुन्छन्।
र धेरै कुरा समयले आफैं उत्तर दिइसकेको हुन्छ।

त्यसपछि मानिस बाहिरभन्दा भित्र फर्किन थाल्छ।

आफ्नो स्वास्थ्यतर्फ।
आफ्नो मनतर्फ।
आफ्नो आत्मातर्फ।

र त्यही उमेरमा आएर बुझिन्छ
सफलता भनेको केवल धेरै पाउनु होइन,
मन हल्का हुनु पनि हो।

किनकि अन्त्यमा मानिसलाई याद रहने कुरा
उसले कति कमायो भन्ने होइन,
उसले कति शान्ति अनुभव गर्‍यो भन्ने हो।cop past