NewsDoko

NewsDoko NewsDoko is a digital-first news platform delivering trusted news, explainers, and stories that matter. https://vm.tiktok.com/ZGJkqCqdC/

नेपालमा आन्तरिक उडान भर्ने एयरलाइन्सहरूको मनपरी र घण्टौँ विमानस्थलमा कुरेर सास्ती व्यहोर्नुपर्ने यात्रुहरूको बाध्यता अब ...
03/08/2026

नेपालमा आन्तरिक उडान भर्ने एयरलाइन्सहरूको मनपरी र घण्टौँ विमानस्थलमा कुरेर सास्ती व्यहोर्नुपर्ने यात्रुहरूको बाध्यता अब अन्त्य हुने भएको छ। उडान ढिलाइ (Delay) वा रद्द (Cancel) भएमा वायुसेवा कम्पनीहरूले यात्रुलाई सुविधा र क्षतिपूर्ति अनिवार्य रूपमा उपलब्ध गराउनुपर्ने गरी सरकारले नयाँ कानुनी व्यवस्था गर्न लागेको छ।

संस्कृति, पर्यटन तथा नागरिक उड्डयन मन्त्रालयले राष्ट्रिय सभामा 'आन्तरिक वायुसेवाको दायित्व सम्बन्धमा व्यवस्था गर्न बनेको विधेयक, २०८३' दर्ता गरेको छ।

नेपालको हवाई इतिहासमै पहिलोपटक उडान विलम्ब वा रद्द हुँदा यात्रुले क्षतिपूर्ति पाउने यस्तो कानुनी व्यवस्था प्रस्ताव गरिएको हो। मन्त्रालयका प्रवक्ता जयनारायण आचार्यका अनुसार वायुसेवा कम्पनीहरूलाई यात्रुप्रति पूर्ण रूपमा जिम्मेवार र जवाफदेही बनाउन यो नयाँ विधेयक ल्याइएको हो।

१. उडान ३ घण्टाभन्दा बढी ढिला भएमा के हुन्छ?

विधेयकअनुसार वायुसेवा कम्पनीले तोकिएको समयमै यात्रुलाई गन्तव्यमा पुर्‍याउनुपर्नेछ।

३ घण्टाअघि सूचना दिनुपर्ने: यदि उडान ढिला वा रद्द हुने भएमा कम्पनीले कम्तीमा ३ घण्टाअघि यात्रुलाई जानकारी गराउनुपर्नेछ। यदि ३ घण्टाअघि जानकारी नदिई उडान रद्द वा विलम्ब भएमा कम्पनीले यात्रुलाई सुविधा र क्षतिपूर्ति दिनुपर्नेछ।

कुन अवस्थामा क्षतिपूर्ति पाइँदैन? खराब मौसम, प्राकृतिक प्रकोप, एयर ट्राफिक (ATC) को प्राविधिक कारण वा सुरक्षा निकायको रोकका कारण उडान ढिला/रद्द भएमा भने क्षतिपूर्ति बाध्यकारी हुनेछैन।

२. ब्यागेज हराएमा वा बिग्रिएमा अधिकतम $५०० सम्म क्षतिपूर्ति

विमानस्थलमा यात्रुको लगेज हराउने वा फुट्ने समस्याबाट पीडित यात्रुहरूका लागि पनि नयाँ विधेयकले राहतको व्यवस्था गरेको छ:

जिम्मा लिएको ब्यागेज हराएमा वा नोक्सान भएमा प्रतिकिलो २० अमेरिकी डलरका दरले अधिकतम ५०० डलर (करिब रु. ६७ हजार+) सम्म क्षतिपूर्ति दिनुपर्नेछ।

कम्पनीको लापरबाहीका कारण यात्रुको हातमा रहेको 'ह्यान्डक्यारी' (Hand Carry) नोक्सान भएमा पनि त्यसको दायित्व वायुसेवाले नै लिनुपर्नेछ।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ 'आन्तरिक वायुसेवा दायित्व विधेयक २०८३': मुख्य प्रावधानहरू │
├───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • उडान ढिला/रद्द: ३ घण्टाअघि जानकारी नदिए क्षतिपूर्ति र सुविधा अनिवार्य। │
│ • ब्यागेज क्षति: प्रतिकिलो $२० का दरले अधिकतम $५०० (अमेरिकी डलर)। │
│ • दुर्घटना बिमा: मृत्यु वा अङ्गभङ्ग भएमा $१ लाख (करिब १ करोड ३५ लाख रुपैयाँ)।│
│ • काजकिरिया खर्च: दुर्घटनामा मृत्यु भएमा शव बुझाउँदा नै ५ लाख रुपैयाँ नगद।│
└───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘

३. दुर्घटना बिमा ५ गुणा बढ्यो: मृत्यु भएमा १ लाख डलर!

अहिले दुर्घटनामा मृत्यु हुने यात्रुले पाउने क्षतिपूर्ति निकै कम (२० हजार डलर) रहेकोमा त्यसलाई ५ गुणा बढाएर १ लाख अमेरिकी डलर (करिब १ करोड ३५ लाख नेपाली रुपैयाँ) पुर्‍याउन प्रस्ताव गरिएको छ।

काजकिरियाका लागि तत्काल ५ लाख: दुर्घटनामा मृत्यु भएमा शव परिवारलाई हस्तान्तरण गर्दाकै बखत मृत्यु संस्कारका लागि कम्पनीले कम्तीमा ५ लाख रुपैयाँ नगद तत्काल दिनुपर्नेछ (यो रकम पछि कुल बिमा भुक्तानीमा कट्टा हुनेछ)।

तेस्रो पक्ष र घाइतेको दायित्व: दुर्घटनाबाट तेस्रो पक्ष (Third Party) वा जमिनमा भएको जनधनको क्षति र घाइतेको उपचार खर्चबापत पनि १ लाख डलरसम्मको दायित्व कम्पनीले बिमामार्फत वहन गर्नुपर्नेछ।

यात्रु अधिकारका लागि 'ऐतिहासिक कदम'

वर्षौँदेखि विमानस्थलको प्रतीक्षालयमा घण्टौँ थन्किएर बस्नुपर्ने, एयरलाइन्सको रुखो व्यवहार सहनुपर्ने र सामान हराउँदा क्षतिपूर्ति नपाउने यात्रुहरूका लागि यो विधेयक संसद्बाट पारित भएपछि नयाँ युगको सुरुवात हुनेछ।

💬 तपाईंको विचार के छ?

नेपालका आन्तरिक उडानहरूमा तपाईंले व्यहोर्नुपरेको ढिलाइ वा सास्तीको अनुभव कस्तो छ?

के यो नयाँ कानुन लागू भएपछि एयरलाइन्सहरू यात्रुप्रति बढी जिम्मेवार बन्लान्?

आफ्नो भोगाइ र धारणा कमेन्टमा साटासाट गर्नुहोस् र हवाई यात्रा गर्ने साथीहरूसम्म यो खबर सेयर गर्नुहोस्!

नेपाली अटो प्रेमीहरूका लागि खुसीको खबर! विश्वव्यापी रूपमा भर्खरै सार्वजनिक गरिएको निसानको नयाँ प्रिमियम एसयूभी 'अल न्यु ...
03/08/2026

नेपाली अटो प्रेमीहरूका लागि खुसीको खबर! विश्वव्यापी रूपमा भर्खरै सार्वजनिक गरिएको निसानको नयाँ प्रिमियम एसयूभी 'अल न्यु निसान टेक्टन' (All-New Nissan Tekton) अब नेपाली सडकमा गुड्न तयार भएको छ।

नेपालका लागि निसानको आधिकारिक वितरक पायोनियर मोटोकर्प प्रालिले आगामी साउन २६ देखि ३१ (अगस्ट ११ देखि १६, २०२६) सम्म काठमाडौँको भृकुटीमण्डपमा आयोजना हुन गइरहेको 'नाइमा नेपाल मोबिलिटी एक्सपो २०२६' मार्फत यसलाई पहिलो पटक सार्वजनिक गर्न लागेको हो।

गत जुलाई ९, २०२६ मा विश्व बजारमा डेब्यू गरेको यो एसयूभीले निसानको एसयूभी लाइनअपमा नयाँ उचाइ थपेको छ।

१. निसान 'प्याट्रोल' को ७५ वर्ष पुरानो विरासत र मस्कुलर डिजाइन

निसानको बहुचर्चित र शक्तिशाली एसयूभी 'निसान प्याट्रोल' बाट प्रेरित भई डिजाइन गरिएको टेक्टनले निसानको ७५ वर्ष लामो एसयूभी इतिहासलाई आधुनिक शैलीमा प्रस्तुत गरेको छ।

आकर्षक रोड प्रेजेन्स: यसको मस्कुलर बडी लाइन र मोजुदा सी-आकारका (C-Shape) एलइडी हेडल्याम्पले गाडीलाई जहाँ पुगे पनि सबैको ध्यान खिच्ने बनाउँछ।

फराकिलो क्याबिन र बुट स्पेस: दैनिक सहरको यात्रा होस् या लामो दूरीको साहसिक यात्रा, यसको फराकिलो क्याबिन र बुट स्पेसले पारिवारिक यात्रालाई निकै सहज बनाउँछ।

२. टर्बो टी१६० पावरट्रेन: शक्तिशाली कार्यसम्पादन

टेक्टनमा १००% टर्बोचार्ज्ड टर्बो टी१६० (Turbo T160) पावरट्रेन दिइएको छ। यसले गाडीलाई:

उत्कृष्ट एक्सेलेरेसन (Acceleration) र पावर प्रदान गर्छ।

इन्धन दक्षता (Fuel Efficiency) मा पनि राम्रो सन्तुलन कायम राख्छ।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ निसान टेक्टन (Nissan Tekton): मुख्य विशेषताहरू │
├───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • इन्जिन: १००% टर्बो टी१६० (Turbo T160) पावरट्रेन। │
│ • डिजाइन प्रेरणा: प्रसिद्ध निसान प्याट्रोल (Patrol) को विरासत। │
│ • स्मार्ट फिचर: गुगल बिल्ट-इन (Google Maps, Assistant)। │
│ • सुरक्षा प्रविधि: ६ वटा एयरब्याग + लेभल-२ एडास (ADAS) प्रविधि। │
└───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘

३. ६ वटा एयरब्याग र अत्याधुनिक एडास (ADAS) सुरक्षा

सुरक्षाका हिसाबले निसान टेक्टन निकै अगाडि रहेको छ। यसमा उच्च शक्तिको स्टिल बडी स्ट्रक्चरका साथै मानक (Standard) रूपमा ६ वटा एयरब्याग दिइएको छ।

साथै, सुरक्षालाई थप मजबुत बनाउन यसमा उन्नत ड्राइभर असिस्टान्स सिस्टम (ADAS) समावेश छ, जसमा:

- एडेप्टिभ क्रुज कन्ट्रोल (Adaptive Cruise Control)

- अटोनोमस इमर्जेन्सी ब्रेकिङ (Autonomous Emergency Braking)

- लेन किप असिस्ट (Lane Keep Assist)

- ब्लाइन्ड स्पट वार्निङ र ३६०-डिग्री क्यामेरा प्रणाली

४. गुगल बिल्ट-इन प्रविधि र स्मार्ट कनेक्टिभिटी

यात्रालाई आधुनिक र सहज बनाउन यसमा गुगल बिल्ट-इन (Google Built-in) प्रविधि जोडिएको छ। यसको माध्यमबाट चालकले गाडीभित्रै सजिलैसँग गुगल म्याप्स (Google Maps) र गुगल असिस्टेन्ट (Google Assistant) को प्रयोग गरी स्मार्ट कनेक्टिभिटीको अनुभव लिन सक्नेछन्।

नाइमा मोबिलिटी एक्सपोमा अवलोकन गर्ने अवसर

साउन २६ देखि ३१ गतेसम्म भृकुटीमण्डपमा हुने नाइमा मोबिलिटी एक्सपोमा पुग्ने आगन्तुकहरूले निसान टेक्टनलाई प्रत्यक्ष नजिकबाट अवलोकन गर्ने, यसका अत्याधुनिक विशेषताहरूबारे जानकारी लिने र निसानका प्रतिनिधिहरूसँग अन्तरक्रिया गर्ने मौका पाउनेछन्।

💬 तपाईंको विचार के छ?

निसानको नयाँ 'टेक्टन' को मस्कुलर लुक र टर्बो इन्जिन तपाईंलाई कस्तो लाग्यो?

के तपाईं यसलाई नाइमा एक्सपोमा नजिकबाट हेर्न जाँदै हुनुहुन्छ?

आफ्नो प्रतिक्रिया कमेन्टमा लेख्नुहोस् र गाडी मन पराउने साथीहरूलाई यो लेख सेयर गर्नुहोस्!

२०७२ वैशाख १२ गते। काठमाडौँको गोंगबुस्थित एक ८ तले होटल एकाएक तासको पत्ताझैँ ढल्यो। त्यही होटलको मलबेमुनि थिचिएका थिए,  ...
03/08/2026

२०७२ वैशाख १२ गते। काठमाडौँको गोंगबुस्थित एक ८ तले होटल एकाएक तासको पत्ताझैँ ढल्यो। त्यही होटलको मलबेमुनि थिचिएका थिए, १६ वर्षे दैलेखी ठिटो रमेश खत्री।

तीन दिनपछि शिक्षण अस्पताल (TUITCH) को बेडमा होस आउँदा उनका दुवै खुट्टा काटिइसकेका थिए।

आफ्नो परिवारको गरिबी मेटाउन, काठमाडौँका होटलमा वेटरको काम गर्न आएका एक किशोरका लागि दुवै खुट्टा गुमाउनु भनेको 'जिन्दगी नै सकिनु' सरह थियो। उनी गहिरो डिप्रेसनमा परे। तर, प्रकृतिले उनका खुट्टा खोसे पनि उनको 'अदम्य साहस र आत्मबल' भने खोस्न सकेको थिएन।

आज तिनै रमेश खत्री केवल दुर्घटनाका पीडित (Survivor) मात्र रहेनन्, उनी राष्ट्रिय पारालम्पियन पौडीबाज र नेपालमा अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूको अधिकारका लागि लड्ने 'प्यारा पल्स मिडिया' (ParaPulse Media) का संस्थापक बनेका छन्!

१. 'नाच्न सक्दैनौ' भन्नेलाई जितेर २२ पदक!

पुनर्स्थापनाका क्रममा कृत्रिम खुट्टा (Prosthesis) पाएपछि रमेशले खेलकुदलाई आफ्नो तनाव मेट्ने र बाँच्ने आधार बनाए।

उनी हरेक बिहान ९० मिनेट वेट ट्रेनिङ गर्थे, दिउँसो पौडी खेल्थे र सप्ताहान्तमा बास्केटबल र टेनिस!

कसैले "तिमी नाच्न सक्दैनौ" भनेपछि उनले जिद्धी गरेर नाच सिके र 'डिफरेन्टली एबल आइडल' को उपाधि जिते।

२०७५ (2018) सम्म पुग्दा उनले विभिन्न प्रतियोगिताहरूमा २२ वटा पदक जितिसकेका थिए।

पौडीको ५० मिटर फ्रीस्टाइलमा ४६.४९ सेकेन्डको कीर्तिमानी समय निकाल्दै उनले नेपालको प्रतिनिधित्व गरेर दक्षिण कोरियाको 'ड्रिम प्रोग्राम २०२०' सम्मको यात्रा तय गरे। यद्यपि, आर्थिक अभाव र सरकारी बेवास्ताका कारण उनले सन् २०१९ को लन्डन विश्व च्याम्पियनसिप गुमाउनुपरेको थियो।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ रमेश खत्री: त्रासदीदेखि नयाँ अध्यायसम्मको यात्रा │
├───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • २०७२ भूकम्प: गोंगबुको ८ तले होटलमा दुवै खुट्टा गुमाए। │
│ • खेलकुद यात्रा: २२ भन्दा बढी पदक, ५० मिनेट फ्रीस्टाइल पौडीमा राष्ट्रिय कीर्तिमान।│
│ • नयाँ फड्को: सन् २०२५ मा अपाङ्गता भएका खेलाडीका लागि 'प्यारा पल्स मिडिया' स्थापना।│
│ • मुख्य लक्ष्य: ह्विलचेयर बास्केटबल र प्यारा खेलकुदलाई राष्ट्रिय मूलधारमा ल्याउने। │
└───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘

२. समाज र सरकारको बेवास्ता विरुद्ध 'प्यारा पल्स मिडिया' (ParaPulse Media)

राष्ट्रिय स्तरमा पौडी खेल्दै गर्दा रमेशले एउटा तीतो सत्य बुझे, नेपालमा अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरू र प्यारा-खेलाडीहरूका लागि न पूर्वाधार छ, न सरकार र समाजको प्राथमिकता!

राष्ट्रिय टोलीका खेलाडी भइसक्दा पनि राज्यको बेवास्ता र मिडियाको उदासीनता देखेर उनले चुप लागेर बस्न चाहेनन्। सन् २०२५ मा रमेश खत्रीले 'प्यारा पल्स मिडिया' (ParaPulse Media) स्थापना गरे।

यस मिडिया र अभियानमार्फत उनले:

प्यारा-खेलकुदको प्रवर्द्धन: अपाङ्गता भएका प्रतिभाहरूलाई राष्ट्रिय मञ्च र मिडियामा ल्याउने काम गरिरहेका छन्।

वार्षिक ह्विलचेयर बास्केटबल: हरेक वर्ष अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूका लागि ह्विलचेयर बास्केटबल प्रतियोगिता सञ्चालन गर्दै आएका छन्।

पहुँचयुक्त खेलकुद (Accessible Sports): अपाङ्गता भएका कुनै पनि व्यक्तिले आफूलाई 'अक्षम' महसुस नगरून् र देशको नाम उच्च राख्न सकून् भन्ने वातावरण बनाउन उनी निरन्तर खटिरहेका छन्।

३. "सरकारले सहयोग गरेन, तर म अरूको जीवन बदल्नेछु"

अझै पनि काठमाडौँमा साथी दिबास परियारसँग सङ्घर्षपूर्ण जीवन बिताइरहेका रमेशले कोभिड लकडाउन र आर्थिक अभावका धेरै कठिन दिनहरू पार गरे। तर उनको मुहारको मुस्कान र आँखाको आशा कहिल्यै मरेन।

रमेश भन्छन्, "सरकार वा व्यवस्थाले मलाई सहयोग गरेन भनेर म निराश छैन। जीवनले मेरो अगाडि बारम्बार बाधा राखेको छ, तर म ती बाधा नाघेर अझ बलियो बनेको छु। अब मेरो जीवन म जस्तै अरू मानिसहरूलाई प्रोत्साहन गर्न र उनीहरूको अधिकारका लागि समर्पण गर्नेछु।"

💬 तपाईंको विचार र प्रेरणा:

भूकम्पको भयानक दुर्घटनापछि पनि उठेर देशकै नाम उच्च राख्ने र अरूका लागि लड्ने रमेश खत्रीको यो यात्राबाट तपाईंले के प्रेरणा पाउनुभयो?

नेपालमा अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरू र प्यारा-खेलाडीहरूका लागि राज्यले कस्तो नीति ल्याउनुपर्छ होला?

यो अद्भुत र प्रेरणादायी योद्धाको कथालाई सामाजिक सञ्जालमा सेयर गरेर धेरैभन्दा धेरै मानिससम्म पुर्‍याउनुहोस्!

८ वर्षकी उमेरमा प्रायः बालबालिकाहरू कार्टुन हेर्न वा खेलौनासँग खेल्न व्यस्त हुन्छन्। तर, इलामकी सानी एड्रिन धमला भने काठ...
03/08/2026

८ वर्षकी उमेरमा प्रायः बालबालिकाहरू कार्टुन हेर्न वा खेलौनासँग खेल्न व्यस्त हुन्छन्। तर, इलामकी सानी एड्रिन धमला भने काठमाडौँको 'कान्तिपुर थिएटर' को मञ्चमा ओर्लिँदा सिङ्गो हल स्तब्ध हुन्छ!

सयौँ दर्शकका आँखा रसाउँछन् र हल तालीको गडगडाहटले गुञ्जिन्छ।

कसैले उनलाई 'पार्वती' भन्छन्, कसैले 'तारा'। तर यी दुवै उनको वास्तविक नाम होइनन्। यी नाम त उनले सामाजिक सञ्जालका २० लाखभन्दा बढी दर्शक र नाटक पारखीहरूका मन जितेर पाएको 'जादुमयी पहिचान' हो।

एउटा सानो मोबाइलको स्क्रिनबाट सुरु भएको यो चामत्कारिक यात्रा कसरी काठमाडौँको रंगमञ्च (Theater) सम्म पुग्यो? यसको पछाडि छ, मामा र भान्जीको एउटा अनौठो र लोभलाग्दो जुगलबन्दी!

१. 'पार्वती हो नाउँ' बाट सुरु भएको भाइरल यात्रा

गत जेठ १७ गते सोसल मिडियामा एउटा छोटो भाइरल रिल्स आयो।

स्वरकिन्नरी तारादेवीको कालजयी गीत "हिमालको काखमा छ सानो मेरो गाउँ, पार्वतकी छोरी हुँ म पार्वती हो नाउँ..." मा ८ वर्षीया एड्रिनले यति जीवन्त र पुराना दिन सम्झाउने गरी अभिनय गरिन् कि त्यो भिडियो हेर्ने २० लाखभन्दा बढी मानिसहरू लोभिए। दर्शकहरूले कमेन्ट गरे, "अहो! सानी नानीले त हामीलाई पुरानै युगमा पुर्‍याइदिइन्!"

त्यो भिडियो उनलाई ६ वर्षकै उमेरदेखि नाच्न र अभिनय गर्न सिकाउने उनका २५ वर्षीय मामा नितेश विश्वकर्माले खिचेका थिए।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ एड्रिन र मामा नितेश: 'रंगमञ्च' सम्मको यात्रा │
├───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • सुरुवात: ६ वर्षको उमेरमा मामा नितेशले डान्स र अभिनय सिकाए। │
│ • भाइरल क्षण: 'पार्वती हो नाउँ' गीतको रिल्स २० लाखभन्दा बढीले हेरे। │
│ • टर्निङ पोइन्ट: लेखक अमर न्यौपानेको रोजाइमा 'सेतो धरती' नाटकमा प्रवेश। │
│ • सफलता: काठमाडौँको कान्तिपुर थिएटरमा १०० भन्दा बढी शो सम्पन्न। │
└───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘

२. टिकटकको भिडियोदेखि 'सेतो धरती' को १०० औँ शोसम्म!

अमर न्यौपानेको मदन पुरस्कार प्राप्त चर्चित उपन्यास 'सेतो धरती' को अडियो सुनेर लोभिएका मामा नितेशले तिहारमा घर जाँदा भान्जी एड्रिनलाई राखेर एउटा सानो क्लिप बनाएका थिए। गाग्रीमा सिक्का हालेको त्यो भिडियो यति धेरै भाइरल भयो कि स्वयम् लेखक अमर न्यौपानेले भिडियो हेरेर तारिफ गरे।

पाँच महिनाअघि कान्तिपुर थिएटरमा 'सेतो धरती' लाई नाटकको रूप दिने तयारी हुँदा, लेखक अमर न्यौपानेले मुख्य पात्र 'तारा' को बाल्यकालको भूमिकाका लागि एड्रिनकै नाम सिफारिस गरे।

इलामकी शिक्षिका आमा मुना लोहारले पनि भाइ नितेशको भरोसामा छोरीलाई काठमाडौँ पठाइदिइन्। गाडीमा आउँदा आमा सम्झेर रोएकी त्यही सानी एड्रिनले जब मञ्चमा अभिनय गरिन्, थिएटरका सञ्चालक प्रकाश पुरी भन्छन्, "यो उमेरमा यति परिपक्व र जीवन्त अभिनय गरेको देख्दा हामी टोली नै दङ्ग छौँ!"

गत चैतदेखि सुरु भएको यो नाटकले अहिलेसम्म १०० भन्दा बढी सो (Show) पूरा गरिसकेको छ र एड्रिनको अभिनय नै यसको मुख्य आकर्षण बनेको छ।

३. पर्दापछाडिका 'मास्टरमाइन्ड' मामा नितेश

भान्जीलाई देशकै चर्चित बाल-कलाकार बनाउने श्रेय उनका मामा नितेशलाई जान्छ। आफैँमा एक प्रतिभाशाली नृत्य प्रशिक्षक र 'संगिनी' (जसले राष्ट्रिय लघुत्तम् चलचित्र महोत्सवमा उत्कृष्ट अवार्ड जित्यो) जस्ता सर्ट फिल्मका निर्देशक नितेशले मोबाइलबाटै भान्जीको प्रतिभा तिखारेका हुन्।

सुरुमा फकाइफकाइ अभिनय गराउने मामा र शिक्षिका रहेकी आमाको प्रोत्साहनले आज एड्रिनलाई अभिनय नै आफ्नो पहिलो रोजाइ लाग्न थालेको छ।

अहिले काठमाडौँमा नयाँ साथीहरूसँग रमाउँदै, चित्र बनाउँदै र फुटबल खेल्दै गरेकी एड्रिनलाई जब सोधिन्छ, "ठूलो भएर के बन्ने?"

उनी बालसुलभ मुस्कानका साथ निर्धक्क भन्छिन्, "म पढेर डाक्टर बन्छु! बिरामी पनि जाँच्छु, अनि अभिनय पनि गर्छु!"

विचारणीय कुरा: 'डिजिटल युग' र प्रतिभाको नयाँ बाटो

कुनै समय थियो जब प्रतिभा देखाउन टेलिभिजन वा ठूला फिल्मकै पर्दा कुर्नुपर्थ्यो। तर, मामा नितेश र भान्जी एड्रिनको यो कथाले के सिद्ध गरेको छ भने, यदि प्रतिभा र सही मार्गदर्शन छ भने मोबाइलको सानो स्क्रिनबाट सुरु भएको यात्राले पनि रंगमञ्चको ठूलो उचाइ चुम्न सक्छ।

💬 तपाईंको प्रतिक्रिया के छ?

के तपाईंले पनि 'तारा' वा 'पार्वती' को रूपमा ८ वर्षीया एड्रिनको जादुमयी अभिनय हेर्नुभएको छ?

मामा र भान्जीको यो अद्भुत सहकार्य र एड्रिनको प्रतिभालाई एउटा शुभकामना/स्याबासी कमेन्टमा छाड्नुहोस्!

यो प्रेरणादायी बालप्रतिभाको कथालाई आफ्नो प्रोफाइलमा सेयर गर्नुहोस्!

(द्रष्टव्य: यो परदेशमा रहेकी एक नेपाली युवतीको वास्तविक जीवनको सत्य घटनामा आधारित कथा हो। गोपनीयता कायम राख्नका लागि नाम...
02/08/2026

(द्रष्टव्य: यो परदेशमा रहेकी एक नेपाली युवतीको वास्तविक जीवनको सत्य घटनामा आधारित कथा हो। गोपनीयता कायम राख्नका लागि नाम र केही व्यक्तिगत विवरणहरू परिवर्तन गरिएको छ।)

रात गहिरिँदै जान्छ। झ्यालबाहिर चन्द्रमा चुपचाप आकाशमा टाँसिएको हुन्छ, तर सौरभी (परिवर्तित नाम) का आँखामा भने निद्रा कहिल्यै टाँसिँदैन।

तकियामा टाउको राख्ने बित्तिकै एउटै प्रश्नले उसको मन चिथोर्छ, "आखिर मैले यस्तो के गल्ती गरेँ, जसको सजाय आजसम्म भोगिरहेकी छु?"

विदेशको एउटा सानो अपार्टमेन्ट नै उसको संसार हो। त्यही घरमा ऊसँगै एउटी युवती र एक प्रेमी–प्रेमिकाको जोडी बस्छन्। उसकी रूममेटको नेपालमा श्रीमान् छन्, तर विदेशमा अर्को प्रेमी। बिहानदेखि रातसम्म उनको फोन कहिल्यै मौन हुँदैन। कहिले श्रीमान्सँग मिठा कुरा, कहिले प्रेमीसँग हाँसो, कहिले कसैको माया, कसैको साथ।

सौरभी भने दिनभरि आफ्नो फोनलाई हेरिरहन्छे। स्क्रिन उज्यालो हुन्छ, तर प्रायः बैंकको सूचना, कम्पनीको इमेल वा विज्ञापन मात्रै। कसैले कहिल्यै लेख्दैन,

"खाना खायौ?"

"आज कस्तो महसुस भइरहेको छ?"

"थाकेकी छौ भने आराम गर, म तिम्रो साथमा छु।"

यी सामान्य शब्दहरू उसका लागि संसारकै सबैभन्दा ठूलो धनजस्ता लाग्छन्।

१. विश्वास, धोका र आँधीझैँ आएको सम्बन्ध
कुनै समय थियो, जब उसले पनि विश्वास गरेकी थिई, जीवनमा प्रेम सधैँ रहन्छ।

केही महिनाअघि एउटा अपरिचित मान्छे उसको जीवनमा आएको थियो। उसको बोलीमा मिठास थियो, व्यवहारमा अपनत्व थियो। उसले भविष्यका यति धेरै सपना बुनेको थियो कि सौरभीले पहिलो पटक आफ्नो मनको ढोका पूर्ण रूपमा खोलेकी थिई। उसलाई लाग्थ्यो, अब उसको एक्लोपन समाप्त भयो।

तर केही सम्बन्धहरू आँधीझैँ आउँछन्।

एक दिन उनी कुनै कारण नबताई हराए। न कुनै विदाइ, न कुनै स्पष्टीकरण, न एउटा अन्तिम सन्देश। यस्तो लाग्यो, मानौँ उनी कहिल्यै उसको जीवनमा आएका नै थिएनन्। त्यस दिनदेखि सौरभीले मुस्कान लगाउन सिकिन्, तर त्यो मुस्कानभित्र हरेक दिन एउटा मन चुपचाप रुँदै रह्यो।

२. मानिसहरूको भीड, तर मनभित्र पराइपन

सबैभन्दा गहिरो पीडा बाहिर होइन, घरभित्र हुन्थ्यो। जहाँ मानिसले आफ्नोपन खोज्छ, त्यहीँ उसले पराइपन भेट्थी। कुनै सामान्य विवाद हुँदा पनि अरूको पक्षमा उभिने मान्छे हुन्थे। सौरभी भने आफ्नै सत्य बोकेर एक्लै उभिनुपर्थ्यो। उसका आँसु कसैले देख्दैनथे, उसका मौनताले कसैलाई छुन्नथ्यो।

त्यसबेला उसलाई लाग्थ्यो, "सायद मानिसहरूभन्दा बढी मेरो साथी त यो मौनता नै हो।"

विदेश आएपछि उसले एउटा कठोर सत्य बुझी, मानिसहरूको भीडले कहिल्यै एक्लोपन हटाउँदैन। एक्लोपन त त्यो बेला हट्छ, जब एउटा मनले अर्को मनलाई निस्वार्थ बुझ्छ।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ परदेशको जीवन: पैसाभन्दा गह्रौँ 'एक्लोपन' │
├───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • सत्य घटना: व्यक्तिगत गोपनीयताका लागि पात्र र ठाउँको नाम परिवर्तन। │
│ • कठोर यथार्थ: पैसा कमाउनुभन्दा मन टुक्रिएका बेला साथ पाउनु धेरै गाह्रो। │
│ • एउटा आशा: गहिरो चोट खाएका मानिसहरू नै एक दिन उज्यालो भएर मुस्कुराउँछन्।│
└───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘
३. विदेशको जीवनमा सबैभन्दा गाह्रो कुरा पैसा कमाउनु होइन!

बाहिर सडकमा हात समाएर हिँडिरहेका जोडीहरू देख्दा, पार्कमा हाँसिरहेका साथीहरू देख्दा वा फोनमा कसैको "आई मिस यू" सुन्दा उसको मुटु हलक्क हुन्थ्यो। ऊ पनि त केवल यति मात्रै चाहन्थी, कसैले निस्वार्थ भएर भनिदियोस्, "सौरभी, तिमी एक्लो छैनौ।"

उसले कहिल्यै कसैको नराम्रो चाहिन। आफ्नो काम इमानदारीका साथ गरिरही। सकेसम्म सबैसँग मुस्कुराएर बोलिरही। तर जीवनले भने उसलाई बारम्बार परीक्षा मात्रै दियो।

त्यसैले कहिलेकाहीँ ऊ भगवान्सँग गुनासो गर्थी, "अरूको मन दुखाउनेहरू किन यति खुसी देखिन्छन्? अनि कसैलाई आँसु नदिनेहरूले नै किन आफ्नै आँसु लुकाएर बाँच्नुपर्छ?"

विदेशको जीवनमा सबैभन्दा गाह्रो कुरा पैसा कमाउनु रहेनछ। सबैभन्दा गाह्रो त त्यो क्षण रहेछ, जब मन टुक्रिएको हुन्छ र कसैले पनि "म तिम्रो साथमा छु" भनेर हात समात्ने हुँदैन।

४. आशाको त्यो सानो दीप...

कतिपय रातहरू यस्ता हुन्थे, जहाँ निद्राभन्दा धेरै आँसु आउँथे। सम्झनाहरूले मुटु चिथोर्थे। अनि झ्यालबाहिरको चन्द्रमालाई हेर्दै सौरभी चुपचाप भगवान्सँग सोध्थी, "के मेरो भागमा साँच्चै यति धेरै एक्लोपन मात्रै लेखिएको हो?"

तर जीवनको सबैभन्दा सुन्दर कुरा यही हो, आशा कहिल्यै पूर्ण रूपमा मर्दैन।

सौरभीको मनको कुनाकाप्चामा अझै एउटा सानो दीपक बलिरहेको छ। उसलाई विश्वास छ, कुनै दिन यस्तो बिहान पनि आउनेछ, जहाँ आँसुभन्दा मुस्कान धेरै हुनेछ। कुनै दिन यस्तो मान्छे पनि आउनेछ, जसले उसको मौनता शब्दभन्दा राम्रोसँग बुझ्नेछ, उसका आँसु पुछिदिनेछ, अनि कुनै स्वार्थ बिना भन्नेछ, "सौरभी, अब तिमी एक्ली छैनौ।"

त्यो दिन नआएसम्म सौरभी आफ्ना आँसुहरू मनभित्र लुकाएर, ओठमा मुस्कान सजाएर, आशाको सानो दीप निभ्न नदिई जीवनको यात्रामा अघि बढिरहनेछ।

किनकि कहिलेकाहीँ सबैभन्दा धेरै चोट खाएका मानिसहरू नै एक दिन सबैभन्दा उज्यालो भएर फेरि मुस्कुराउन सिक्छन्।

💬 तपाईंको विचार के छ?

के तपाईंले पनि विदेश वा घरबाहिर बस्दा यस्तै असीम एक्लोपन र मनको पीडा भोग्नुभएको छ?

परदेशमा रहेका साथीहरूलाई एउटा सानो "खाना खायौ?" वा "कस्तो छ?" भन्ने सन्देशले कति ठूलो हिम्मत दिन्छ होला?

आफ्नो भोगाइ र भावना कमेन्टमा साटासाट गर्नुहोस् र परदेशमा रहेका सम्पूर्ण नेपाली साथीहरूसम्म यो कथा सेयर गर्नुहोस्!

तपाईं आफ्ना जोडी (Partner) सँग कुरा गर्दा सधैँ डराउनुहुन्छ? "कतै मैले बोलेको कुराले उनी बिच्किने वा रिसाउने त होइनन्?" भ...
02/08/2026

तपाईं आफ्ना जोडी (Partner) सँग कुरा गर्दा सधैँ डराउनुहुन्छ? "कतै मैले बोलेको कुराले उनी बिच्किने वा रिसाउने त होइनन्?" भनेर हरेक शब्द जोखेर बोल्नुपर्छ?

यदि तपाईं सम्बन्धमा भएर पनि आफ्ना भावना, खुसी वा दुःख खुलेर भन्न सक्नुहुन्न र सधैँ 'अण्डाको बोक्रामा हिँडेझैँ' (Walking on eggshells) सतर्क भइरहनुपर्छ भने, तपाईंको सम्बन्ध भावनात्मक रूपमा असुरक्षित (Emotionally Unsafe) भइसकेको छ!

प्रख्यात अमेरिकी म्यारिज एन्ड फेमिली थेरापिस्ट इयान केर्नर (Ian Kerner) र अन्य मनोवैज्ञानिकहरूका अनुसार, सम्बन्धमा शारीरिक सुरक्षा जति नै 'भावनात्मक सुरक्षा' (Emotional Safety) पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुन्छ।

धेरै दम्पतीहरू झगडा होला भनेर मनका कुरा लुकाउँछन्, तर त्यही 'मौनता' ले सम्बन्धभित्र बारुदी सुरुङ (Minefield) बिछ्याइरहेको हुन्छ।

विशेषज्ञहरूको विश्लेषणसहित बुझौँ, भावनात्मक रूपमा असुरक्षित सम्बन्धका लक्षण र यसलाई सुधार्ने अचूक उपायहरू।

१. 'भावनात्मक सुरक्षा' (Emotional Safety) भनेको के हो?

मनोवैज्ञानिक मार्टी बाबिट्सका अनुसार, "सम्बन्धमा भावनात्मक रूपमा सुरक्षित महसुस हुनु भनेको, तपाईं जस्तो हुनुहुन्छ (Sincere & Authentic), तपाईंको पार्टनरले त्यसरी नै स्वीकार्नु हो।"

यसको अर्थ:

आफ्ना कमजोरी वा नराम्रा भावना पोख्दा पार्टनरले हप्काउने, जिस्क्याउने वा पर धकेल्ने डर हुँदैन।

विचार नमिल्दा पनि दुवैले एक-अर्काको कुरा गाली वा आरोपबिना सुन्छन्।

एक-अर्काप्रति गहिरो विश्वास र 'पूर्वानुमान' (Predictability) हुन्छ कि गाह्रो समयमा पार्टनरले सहानुभूति देखाउनेछ।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ सुरक्षित भर्सेस असुरक्षित सम्बन्ध (Safe vs Unsafe) │
├─────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • सुरक्षित (Safe): असहमतिमा पनि सम्मान, खुलेर कुरा गर्ने वातावरण, सहानुभूति। │
│ • असुरक्षित (Unsafe): मौनता (Silent Treatment), गाली/आरोप, कुरा लुकाउने बानी।│
└─────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘
२. सम्बन्ध 'असुरक्षित' भएको सङ्केत गर्ने ५ वटा लक्षण

यदि तपाईंको सम्बन्धमा यी ५ वटा कुरा भइरहेका छन् भने सतर्क हुनुहोस्:

१. कुरा लुकाउनु वा झुट बोल्नु: असन्तुष्टि जनाउँदा झगडा हुन्छ भनेर आफ्ना वास्तविक भावना र मनका कुरा पार्टनरबाट लुकाउनु।

२. सधैँ नकारात्मक अपेक्षा (Negative Expectation): "मैले जे भने पनि उ रिसाउँछ/खिस्याउँछ" भन्ने लागिरहनु।

३. शारीरिक दूरी र यौनइच्छा घट्नु: जब मन सुरक्षित महसुस गर्दैन, तब मस्तिष्कले स्ट्रेस हर्मोन उत्पादन गर्छ, जसले गर्दा रोमान्स र यौनइच्छा (Libido) मरेर जान्छ।

४. लगातार टार्ने वा भाग्ने (Avoidance): गम्भीर विषयमा छलफल गर्नुको सट्टा एक-अर्कालाई बेवास्ता गर्ने वा टोक्न खोज्ने।

५. कुलतको सहारा: सम्बन्धको तनाव र एक्लोपन भुल्न रक्सी वा अन्य पदार्थको सहारा लिन थाल्नु।

३. यो 'बारुदी सुरुङ' बाट सम्बन्धलाई कसरी जोगाउने?

सम्बन्ध विशेषज्ञहरूका अनुसार भावनात्मक रूपमा असुरक्षित भइसकेको सम्बन्धलाई फेरि स्वस्थ बनाउन यी उपायहरू अपनाउन सकिन्छ:

१. अविश्वास र त्रासको नाम लिनुहोस् (Name the Mistrust): समस्या समाधानको पहिलो पाइला नै समस्या स्वीकार्नु हो। पार्टनरसँग बसेर भन्नुहोस्, "मलाई अचेल हामीबीच कुरा गर्दा डर लाग्छ, यसलाई बदलौँ।"

२. 'आक्रामक नभई' कुरा गर्नुहोस् (Nonviolent Communication): पार्टनरलाई आरोप लगाउनुको सट्टा ("तपाईं सधैँ रिसाउनुहुन्छ"), आफ्ना भावना भन्नुहोस् ("तपाईं कराउँदा मलाई डर लाग्छ")।

३. झगडापछिको 'मर्मत' (Repairing): राम्रा र नराम्रा सम्बन्धबीचको एउटै फरक भनेको झगडापछि सम्बन्ध सुधार्ने क्षमता (Repair) हो। गल्ती स्वीकार्ने र गम्भीरतापूर्वक माफी माग्ने बानी बसाल्नुहोस्।

४. थेरापी वा परामर्शको सहयोग लिनुहोस्: यदि दुवै जना आफैँले स्थिति सम्हाल्न सकिरहनुभएको छैन भने म्यारिज काउन्सिलर वा थेरापिस्टको मद्दत लिनु कुनै लाजको कुरा होइन।

विचारणीय कुरा: 'पूर्ण सुरक्षा' होइन, 'सुधारको प्रयास' मुख्य हो

मनोवैज्ञानिक रेबेका सोकोल भन्छिन्, "सम्बन्धमा २४ सै घण्टा १००% भावनात्मक सुरक्षा सम्भव नहुन सक्छ। तर, एउटा यस्तो वातावरण बनाउनु जहाँ दुवैले कम्तीमा सुनिदिएको र बुझिदिएको महसुस गरून्, त्यही नै स्वस्थ सम्बन्धको जग हो।"

आफ्नो पार्टनरसँग बसेर कुरा गर्नुहोस्, किनकि पन्छाएर राखिएका भावनाहरू कहिल्यै हराउँदैनन्, तिनीहरू पछि झन् भयानक विस्फोट भएर निस्कन्छन्!

💬 तपाईंको विचार के छ?

के तपाईंले कहिल्यै आफ्नो सम्बन्धमा आफ्ना भावना दबाएर 'अण्डाको बोक्रामा हिँडेझैँ' महसुस गर्नुभएको छ?

सम्बन्ध जोगाउन 'सञ्चार' (Communication) कि 'सहनशीलता' (Patience), कुन बढी महत्त्वपूर्ण होला?

आफ्नो अनुभव कमेन्टमा साटासाट गर्नुहोस् र आफ्ना नजिकका साथीहरूलाई यो उपयोगी लेख सेयर गर्नुहोस्!

सन् २०२४ सेप्टेम्बर ४ का दिन अमेरिकाको जर्जियास्थित 'अपालाची हाई स्कुल' (Apalachee High School) मा १४ वर्षीय कोल्ट ग्रे ...
02/08/2026

सन् २०२४ सेप्टेम्बर ४ का दिन अमेरिकाको जर्जियास्थित 'अपालाची हाई स्कुल' (Apalachee High School) मा १४ वर्षीय कोल्ट ग्रे (C**t Gray) ले अन्धाधुन्ध गोली चलाएर ४ जना (२ जना विद्यार्थी र २ जना शिक्षक) को हत्या गरे।

उक्त बीभत्स काण्डपछि अदालतले १६ वर्षीय कोल्टलाई 'बिनाप्यारोल आजीवन कारावास' र उनका बुबा कोलिन ग्रेलाई १५ वर्षको जेल सजाय (छोरालाई हतियार किनिदिएको अभियोगमा) सुनाइसकेको छ।

तर, यो सम्पूर्ण भयानक काण्डको पर्दापछाडि एउटा यस्तो दृश्य सार्वजनिक भयो, जसले अदालतमा उपस्थित पीडित परिवार मात्र होइन, सिङ्गो विश्वलाई नै स्तब्ध बनाइदियो।

जेलमा रहेको छोरालाई भेट्न जाने र फोन गर्ने क्रममा उनकी आमा मार्सी ग्रे (Marcee Gray) ले छोरालाई हप्काउनु वा प्रायश्चित गराउनुको सट्टा, सामूहिक हत्याराहरू (Mass Killers) सँग दाँजेर बनाइएका उनका 'फ्यान आर्ट' (Fan Art) र तस्बिरहरू प्रिन्ट गरेर जेलभित्र पुर्‍याइदिने गरेकी थिइन्!

जेलको फोन संवादमा आमा मार्सीले छोरासँग निकै उत्साहित हुँदै भनेकी थिइन्, "मैले ती तस्बिरहरू प्रिन्ट गर्दैछु, साँच्चै उनीहरू एकदमै 'क्युट' (Cute) देखिन्छन्!"

आफ्ना सन्तान गुमाएका पीडित परिवारहरूले अदालतमा यो अडियो सुन्दा आँसु रोक्न सकेनन् र आक्रोशित हुँदै भने, "यो महिला पनि अहिल्यै जेलभित्र हुनुपर्थ्यो!"

तर, यति धेरै घृणित र गैरजिम्मेवार व्यवहार गर्दागर्दै पनि सरकारी वकिल र कानुनले उनलाई कुनै पनि आपराधिक मुद्दा चलाउन सकेन। आखिर किन?

१. 'फ्यान आर्ट' पठाउनु घृणास्पद हो, तर 'अपराध' होइन!

एमोरी युनिभर्सिटी ल स्कुलका प्राध्यापक जोन एसेभेडोका अनुसार, नैतिक रूपमा घृणास्पद हुनु र कानुनी रूपमा 'अपराध' हुनु फरक कुरा हुन्।

यदि मार्सीले छोरालाई गोली काण्डभन्दा पहिले उक्साएको वा हतियार जुटाउन मद्दत गरेको भए उनीमाथि 'अपराधको मतियार' (Aiding & Abetting) को मुद्दा लाग्थ्यो। तर:

हतियार उनका पूर्वपति (बुबा) ले किनिदिएका थिए।

मार्सीसँग छोराको हेरचाह (Custody) को अधिकार थिएन।

उनले आफ्ना सबै 'घृणित' कुराकानी गोली काण्डपछि (छोरा जेल परिसकेपछि) गरेकी हुन्।

जेलका नियमहरू मिचेर छोरालाई सामूहिक हत्याराका तस्बिर पुर्‍याउनु जेल प्रशासनको नियम उल्लङ्घन (Rule Violation) त हो, तर यसका आधारमा ४ जनाको हत्याको जिम्मेवारी उनलाई दिन कानुनी रूपमा मिल्दैन।

२. बालशोषणको मुद्दा चलाउँदा 'हत्यारा छोरा' नै पीडित बन्ने खतरा!

जर्जियाको बाल कल्याण विभागले अनुसन्धान गर्दा मार्सीले छोरा कोल्टलाई सानैदेखि extreme abuse (शारीरिक र मानसिक यातना) दिएको, खाना र औषधि नदिई बेवास्ता गरेको भेटिएको थियो।

जिल्ला न्यायाधिवक्ता (DA) ब्राड स्मिथले चाहेको भए मार्सीमाथि 'बालशोषण' (Child Abuse) को मुद्दा चलाउन सक्थे। तर उनले त्यसो गरेनन्।

कारण निकै दर्दनाक छ, यदि आमामाथि बालशोषणको मुद्दा चलाउने हो भने, अदालतमा ४ जनाको हत्या गर्ने त्यो 'राक्षस छोरा' (कोल्ट) लाई 'पीडित' (Victim) को रूपमा उभ्याउनुपर्ने हुन्थ्यो!

"म यस्तो मुद्दा चलाउन सक्दिनँ जहाँ ४ जना निर्दोषको ज्यान लिने कोल्ट ग्रे स्वयम् पीडितको कुर्सीमा बसोस् र आफ्नै आमाविरुद्ध साक्षी बनोस्। पीडित परिवारहरू त्यो दृश्य हेर्न चाहँदैनन्।"

- ब्राड स्मिथ, जिल्ला न्यायाधिवक्ता (District Attorney)

३. अभिभावकीय जिम्मेवारी (Parental Liability): नेपाल र विश्वका लागि पाठ

यो काण्डले विश्वभर एउटा ठूलो बहस छेडिदिएको छ, "के सन्तान अपराधी हुनुमा केवल सन्तान मात्र दोषी हुन्छन् कि तिनलाई हुर्काउने वातावरण दिने आमाबाबु पनि?"

यसअघि मिचिगन र जर्जियामा सन्तानलाई हतियार पहुँच गराउने बुबाआमालाई जेल हालिएको थियो। तर मार्सीको केसले देखाउँछ कि कसरी कतिपय आमाबाबुले आफ्नो कानुनी उम्किने बाटो (Loophole) खोजेर सन्तानको दिमागमा विष भर्दाभर्दै पनि जेल जानबाट जोगिन्छन्।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ मार्सी ग्रे (आमा) किन जोगिइन्? (कारण र तथ्य) │
├─────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • हतियार र पहुँच: हतियार बुबाले किनेका थिए, आमासँग कस्टडी नै थिएन। │
│ • कानुनी सीमा: जेलमा तस्बिर पठाउनु घृणित भए पनि हत्याको अपराध होइन। │
│ • रणनीतिक फैसला: बालशोषणको मुद्दा चलाउँदा 'हत्यारा छोरा' पीडित बन्ने डर।│
└───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘

विचारणीय कुरा: 'कानुनी छुट' मिल्यो, तर 'नैतिक अपराध' बाट मुक्ति मिल्ला?

आमा मार्सी ग्रेले सीएनएन (CNN) सँगको कुराकानीमा आफ्नो बचाउ गर्दै भनिन्, "म त केवल आफ्नो छोरासँग सम्बन्ध नबुटोस् भनेर उसको मुडअनुसार कुरा गरिरहेकी थिएँ।"

तर, आफ्नै सन्तानले स्कुलमा सहपाठीहरूको हत्या गर्दा पनि कुनै पश्चात्ताप नगरी जेलभित्रै उसको 'फ्यान फलोइङ' बढाउन मद्दत गर्ने आमाको यो व्यवहारले समाजको क्रूर रूप देखाउँछ।

अदालत र कानुनले प्राविधिक कारणले उनलाई जेल पठाउन सकेन। तर, ४ जना निर्दोष बालबालिका र शिक्षकको रगतको दागबाट उनी जीवनभर उम्कन सक्नेछैनन्।

💬 तपाईंको कडा प्रतिक्रिया के छ?

सन्तानलाई अपराधी बनाउन अप्रत्यक्ष भूमिका खेल्ने र जेलभित्रै उकास्ने यस्ता आमाबाबुलाई कानुनले सजाय दिन नसक्नु सही हो कि गलत?

के आमाबाबुको लापरवाही र विकृत हुर्काइका लागि पनि कडा कानुन बन्नुपर्छ?

आफ्नो गम्भीर विश्लेषणात्मक विचार कमेन्टमा लेख्नुहोस् र यो विशेष रिपोर्ट सेयर गर्नुहोस्!

भ्रष्टाचार गर्नेहरू सोच्छन्,  "पैसा बुझिसकेपछि र जागिर छाडिसकेपछि इतिहास मेटिन्छ!"तर, अपराधको रेखा जतिसुकै पुरानो र चलाख...
02/08/2026

भ्रष्टाचार गर्नेहरू सोच्छन्, "पैसा बुझिसकेपछि र जागिर छाडिसकेपछि इतिहास मेटिन्छ!"

तर, अपराधको रेखा जतिसुकै पुरानो र चलाख भए पनि त्यसले कुनै न कुनै दिन आफ्नो छाप छाडेकै हुन्छ। नेपाल टेलिकमका पूर्वअधिकृत गंगादत्त भट्ट र उनका साझेदार विवेक शर्माको हकमा पनि ठीक यही भयो।

सरकारी निकायमा हुने ठूला ठेक्कापट्टामा कसरी बिचौलिया र कर्मचारी मिलेर 'कमिसन र ब्ल्याकमेलिङ' को धन्दा चलाउँछन् भन्ने एउटा भयानक उदाहरण उदाङ्गो भएको छ। चिनियाँ ठेकेदार कम्पनीलाई ठेक्का दिलाइदिने र पछि पनि निरन्तर 'ब्ल्याकमेल' गर्ने नियतका साथ सोझै बैंक खातामै १ करोड रुपैयाँ घुस लिएको प्रमाण भेटिएपछि अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगले उनीहरूलाई नियन्त्रणमा लिएको छ।

उनीहरू गत २४ असारदेखि नै अख्तियारको हिरासतमा छन् भने उनीहरूमाथि अहिले विस्तृत अनुसन्धान चलिरहेको छ।

सरकारी अड्डामा 'सुशासन' कायम गर्न सरकार र अख्तियारले कसरी एकपछि अर्को एक्सन लिइरहेका छन्, यो काण्डको भित्री कथा बुझौँ।

१. 'नगद' होइन, सोझै 'खातामा' १ करोड!

सामान्यतया घुस लेनदेन लुकिछिपी वा नगदमै हुने गर्छ। तर, शक्तिको उन्माद र पहुँचको घमण्ड कतिसम्म थियो भने, पूर्वअधिकृत गंगादत्त भट्ट र विवेक शर्माले चिनियाँ ठेकेदारसँग १ करोड रुपैयाँ सोझै बैंक खातामै ट्रान्सफर गर्न लगाएका थिए!

भट्ट नेपाल टेलिकममै कार्यरत छँदा चिनियाँ कम्पनीलाई करोडौँको सरकारी ठेक्का दिलाउन मुख्य भूमिका खेलेका थिए। ठेक्का मिलाइदिएबापत 'सेटिङ' अनुसारको १ करोड रुपैयाँ उनीहरूले खातामै पचाए।

तर, धन्दा यतिमै रोकिएन।

जागिर छाडिसकेपछि पनि उनीहरूले चिनियाँ ठेकेदारलाई "थप रकम नदिए ठेक्का र भुक्तानी रद्द गराइदिने" धम्की दिँदै निरन्तर दुःख दिन थाले। बिचौलियाको ब्ल्याकमेलिङ र अत्याचार सहन नसकेपछि अन्ततः चिनियाँ ठेकेदार बैंक ट्रान्सफरको कडा प्रमाण (Bank Statements & Evidence) बोकेर सोझै अख्तियार पुग्यो।

२. राज्यको सन्देश: 'भ्रष्टाचारी जहाँ पुगे पनि छोडिनेछैन!'

नेपाल टेलिकमजस्तो सार्वजनिक र नाफामूलक संस्थामा चिनियाँ तथा बहुराष्ट्रिय ठेकेदारहरूसँग यसरी करोडौँको बार्गेनिङ हुनुले अन्तर्राष्ट्रिय जगतमै नेपालको छवि धमिल्याएको थियो।

अख्तियारले यो काण्डमा देखाएको तदारुकताले दुईवटा स्पष्ट सन्देश दिएको छ:

१. जागिर छाड्दैमा अपराध पखालिँदैन: पदमा छँदा गरेको भ्रष्टाचारबाट कसैले पनि पन्छिन पाउनेछैन।

२. प्रमाण भए 'विदेशी' ले पनि न्याय पाउँछन्: नेपालमा लगानी गर्ने वा ठेक्का लिने विदेशी कम्पनीहरूलाई धम्क्याएर घुस असुल्ने बिचौलियाहरूको जालो तोड्न यो कारबाही माइलस्टोन बन्नेछ।

┌───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ टेलिकम घुसकाण्ड: एक नजरमा मुख्य विवरण │
├───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┤
│ • मुख्य अभियुक्त: गंगादत्त भट्ट (नेपाल टेलिकमका पूर्वअधिकृत) र विवेक शर्मा। │
│ • घुस रकम: रु. १ करोड (सोझै बैंक खातामै ट्रान्सफर गरिएको प्रमाण)। │
│ • पीडित पक्ष: नेपाल टेलिकमको ठेक्का पाएको चिनियाँ ठेकेदार कम्पनी। │
│ • हालको अवस्था: गत २४ असारदेखि अख्तियारको हिरासतमा, विस्तृत छानबिन जारी। │
└───────────────────────────────────────────────────────────────────────────┘

सुशासनका लागि 'शून्य सहनशीलता' (Zero Tolerance)

सरकारी संस्थाहरूमा हुने यस्ता 'सेटिङ' र घुसकाण्डले गर्दा नै विदेशी लगानीकर्ताहरू नेपाल आउन डराउँछन्। ठेक्काको लागत बढ्न जान्छ र अन्ततः त्यसको प्रत्यक्ष मार सर्वसाधारण जनताको खल्तीमा पर्छ।

अख्तियारले पूर्वकर्मचारी भट्ट र शर्मालाई हिरासतमा लिएर सुरु गरेको यो कारबाही प्रशंसायोग्य छ। तर, के यो १ करोडको खेलमा भट्ट र शर्मा मात्र थिए त? के टेलिकमभित्रका अरू उपल्ला अधिकारीहरूको संलग्नताबिना यति ठूलो ठेक्का र १ करोडको घुस सम्भव थियो?

अख्तियारले यो लहरो तान्दा पहरो नै थर्कने गरी टेलिकमभित्रका अन्य ठूला माछाहरूलाई पनि कानुनको कठाघरामा उभ्याउनुपर्छ।

💬 तपाईंको कडा प्रतिक्रिया के छ?

सरकारी ठेक्कापट्टामा विदेशी ठेकेदारहरूसँग घुस असुल्ने यस्ता बिचौलिया र पूर्वकर्मचारीहरूलाई कस्तो कडा सजाय हुनुपर्छ?

के अख्तियारको यो एक्सनले सरकारी निकायमा हुने भ्रष्टाचार र 'सेटिङ' रोक्न मद्दत गर्ला?

आफ्नो विश्लेषणात्मक धारणा कमेन्टमा लेख्नुहोस् र यो विशेष रिपोर्ट सेयर गर्नुहोस्!

Address

Dillibazar
Kathmandu
44605

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when NewsDoko posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to NewsDoko:

Shortcuts

Share