Kp sharma regmi "KK"

Home
Nepal
Surkhet
Kp sharma regmi "KK"

🙏 गीता मार्गदर्शन
📖 Gita Wisdom | 💰 Wealth Mindset | 🚀 Success
🧠 Think Millionaire • Build Billionaire Habits • Live with Purpose. I am a writer.

First of all, hello everyone and welcome to this page. Everyone who loves me and hates me is the same. From this page I will learn about our language, religion, culture, caste identity, culture, morality, dignity, politics, entertainment, humor, inspiring expressions, love life, education, country and country. Expression, research, science, sociology, education, agriculture, business management, y

outh enlightenment, justice, constitution, monarchy, foreign affairs, From this group of people and all things, I will keep the information I have read and understood, I will keep myself informed. Therefore, it is my duty to write everything and explain the truth to everyone. As I am a Nepali, it is my duty to stand up for the mothers of Nepal. I am not afraid of anyone's threats, nor can I hurt myself by falling into someone's temptation. I want this page to be universal. Welcome and greetings to all Nepali brothers and sisters. Jai Nepal Jai Gorkhanartha, Jai Pashupartinath..Jai Mahakali ...
____________________________________________________________________________

सर्वप्रथम सम्पुर्णलाइ नमस्कार तथा यस पेजमा स्वागत छ। मलाइ माया गर्ने,घृर्णा गर्ने सबैलाइ समान छ। याे पेजबाट म हाम्राे भाषा,धर्म,सँस्कृति,जात पहिचाहन,कुरित कुसस्कार,नैतिकता,मर्यादा,राजनिति,मनाेरन्जन,हास्यबङ्गे,प्रेरणादायि अभिब्यक्ती,प्रेम-जिवन,शिक्षा,देश-देशान्तर माटाे सुवाउदाे अभिब्यक्ती,खाेजअनुसन्धान,बिज्ञान समाजशास्त्र,शिक्षा,कृषि ,ब्यवसाय प्रबद्भन,युवा उजागर,न्याय,कानुन सबिधान राजतन्त्र,जन्ता देश-बिदेशका कुराहरू तथा सम्पुर्ण कुराहरूकाे यस समुहबाट मैले भेटेका जानेका बुझेका लेखेका पढेका कुराहरू स्वस्पुर्थ राख्ने छु जानकारी दिने छु। म एक लेखक हु। त्यसैले मैले हरेक कुरामा लेख्नु सबैलाइ बुझाउनु सत्य उजागर गर्नु मेराे कतब्य दाहित्व हाे। म नेपाली भएकाले नेपालकाे देशकाे माटाेकाे अामाकाे पक्षमा बाेल्नु मेराे दाहित्वयुक्त कर्तब्य अधिकार देशप्रेम हाे। नत म कसैकेा धम्कीले डराउछु न त म कसैकाे प्रलाेबनमा परेर अाफैलाइ घात अधात पुर्याउन सक्छु। याे पेज सर्वमान्य हाेस भन्ने मेराे चाहना हाे। सम्पुर्ण नेपाली दाजुभाइ दिदिबहिनीहरूमा नेपाली गाेर्खे सलाम स्वागत तथा नमस्कार.जय नेपाल जय गाेरखनार्थ,जय पशुपर्तिनाथ..जय महाकाली...
-------------------------------------------------------------------------------
मेराे राजनितिक पक्षः #प्रजातान्त्रिक समाजवाद तथा जन्ताकाे नैसर्गिक जनबाद.
____________________________________________________________________________

मैले मनै देखि मान्य राजनैतिक सिद्धान्तः #पृथ्वीपर्थ// #महेन्द्रपर्थ// #बिरेन्द्रपर्थ// जंगेपर्थ..
-------------------------------------------------------------------------------
मैले मान्य राजनैतिक ब्यवस्थाः #जन्ताकाे संबैधानिक,प्रजातान्त्रिक राजतन्त्र..
------------------------------------------------------------------------------
मैले मान्य सिद्धान्त र अठाेटः #घुस दिन्या र घुस लिन्या दुबै राष्ट्रका अपराधी हुन।// राष्ट्रिय अपराधि,गद्धार र देशद्राेहिलाइ भेटायाै भन्ने साेयम जन्ता चार जना साचि राखि काटिदिनु।( #जंगेपर्थ)// भष्टचार गरेर खानुभनेकाे अामाकाे रगत खानु सराबरी हाे।(राजेन्द्र लिङ्देन)
-------------------------------------------------------------------------------
मैले मान्य धर्मः #हिन्दु धर्म,बाैद्ध धर्म,
-------------------------------------------------------------------------------
रूचिः नयाँ ठाँउहरू घुम्नु// खाेजी अनुसन्धान गर्नु// साहित्य रचनाहरू गर्नु// राजनितिक बिशलेषण गर्नु// किताब लेख्नु// एकान्तप्रेमी// प्रकृतिप्रेमी// अनलाइन ब्यवसायि// टेक्नाेलेाजीमा काम गर्नु अादि
-------------------------------------------------------------------------------
शिक्षाः कृषी(बालि बिज्ञान) प्रबिणता तह(सिटिभिटि)//ग्रामिण पशुसेवा कार्यकता तह(सिटिभिटि)/पल्मबर /घरेलु/,टायलमार्बल/सिटिभिटि/हावस वाइरिङ्ग/सिटिभिटि/शिक्षा(अंग्रजी बिषय) ब्याचलर तह(टियु)// डिजिटल मार्केटिङ्ग(गुगल ग्यारेज) त्यसैगरी इलेक्ट्रिसियन,// प्राेफेसनल डिप्लाेमा इन कम्पिउटर एपलिकेसन तह(सिटिभिटि) त्यसैगरी भिडियाे इडिटिङ्ग,ग्राफिक्स डिजाइनर,वेवसाइड डिजाइनर,साहित्य लेखन अादि

10/08/2026

What kind of justice is this?You still say that all sacrifices should be performed by Brahmins and Kshatriyas.We have already formed a commission for them, why is it still not enough?

09/08/2026

कर्णाली… ❤️

कर्णालीको भूगोल र यहाँका मान्छेहरूलाई हेर्ने आँखा त धेरैसँग छन्, सुन्ने कानहरू पनि छन्।
तर कर्णालीको वास्तविक पीडा, संघर्ष, सम्भावना र आत्मसम्मानलाई बुझ्ने मनहरू अझै कम छन्।

हिमाल, पहाड र कठिन बाटो मात्रै होइन, कर्णाली भनेको साहस, संस्कृति, इतिहास र सम्भावनाको भूमि हो।

आवश्यकता दया होइन, अवसर र सम्मानको हो।
कर्णालीलाई बुझ्न केवल हेरेर पुग्दैन, महसुस गर्ने मन पनि चाहिन्छ।

कर्णालीलाई चिनौँ, बुझौँ र यसको सम्भावनालाई साथ दिऔँ। ❤️🏔️

#कर्णाली #कर्णालीकोपहिचान #नेपाल #सम्भावना

09/08/2026

नयाँ पुस्ताले देश मात्रै बनाउनु छैन, आफ्नो संस्कृति र मौलिकता पनि सँगसँगै बोकेर लानु छ। 🙏🇳🇵

आधुनिक सोचसँगै आफ्नो जरा, संस्कार र परम्परालाई सम्मान गर्नु नै वास्तविक प्रगति हो।

MRR को भजन कार्यक्रमले यही सन्देश दिएको छ — नयाँ पुस्ता केवल परिवर्तनको वाहक होइन, आफ्नो संस्कृति र पहिचानको संरक्षण गर्ने जिम्मेवार पुस्ता पनि हो।

जहाँ आधुनिकता र मौलिकता सँगसँगै अघि बढ्छन्, त्यहीँ समाज अझ बलियो बन्छ।

संस्कृति जोगाऔँ, मौलिकता बचाऔँ, नयाँ पुस्तालाई गौरवका साथ अघि बढाऔँ। 🙏✨

जय संस्कृति। जय मौलिकता। 🇳🇵

#भजनकार्यक्रम #संस्कृति #मौलिकता #नयाँपुस्ता

09/08/2026

“संसारकै उत्कृष्ट मेयरले ३ वर्षमा व्यवस्थित बनाएको भनिएको सिसडोल डम्पिङ्ग साइट…”

तर वास्तविकता भने फरक देखिन्छ।
फोहोर व्यवस्थापनको समस्या समाधान हुने अपेक्षा गरिएको ठाउँ आज पनि दुर्गन्ध, अव्यवस्था र जनताको पीडाको केन्द्र बनेको छ।

ठूला दाबी र प्रचारभन्दा महत्वपूर्ण कुरा कामको वास्तविक परिणाम हो। विकास भनेको भाषण, नाराबाजी वा प्रशंसाले होइन, जनताले अनुभूति गर्ने परिवर्तनले प्रमाणित हुन्छ।

सिसडोलका स्थानीयको समस्या समाधान कहिले हुन्छ?
फोहोर व्यवस्थापनको दीर्घकालीन समाधान कहिले आउँछ?

जिम्मेवार नेतृत्वको मूल्यांकन शब्दले होइन, कामले हुन्छ।

#सिसडोल #फोहोरव्यवस्थापन #जवाफदेहिता #काठमाडौं

09/08/2026

यस्तो जाेखिम हुदा हुदै किन जानु काल खोज्न गएकाे जस्तो भएन र

07/08/2026

अब सबैले आफ्नो आफ्नो श्रीमती अङालो हाल्दै भनौ बालेन ले देश बनाउछ श्रीमती नहुने बुङाहरुले चाइ सिलिन्डर अङालो हालेनी हुन्छ देश बन्छ।

07/08/2026

आउदै छ घरघरमा हाेम डेलिबेरी युक्त पासवर्ड कस्तो लाग्यो नयाँ सरकारकाे घाेषणा नसक्ने काम किन बाेल्नु।

07/08/2026

Mount Everest at night is a scary but spectacular place.🇳🇵

07/08/2026

के 35 बर्षकाे कुरा गर्छौ आफैले गरेकेा चार महिना कस्तो रह्यो हेरौ।

05/08/2026

धेरै हिँडियो अरूको सहारामा… अब जे गर्नु छ, आफ्नै गर्नु छ।

कहिलेकाहीँ राति एक्लै बसिरहेको हुन्छु। वरिपरि खासै केही हुँदैन, मोबाइल एकातिर राखेको हुन्छु, अनि अचानक मनमा एउटा प्रश्न आउँछ— “यत्रो वर्ष कहाँ–कहाँ पुगिएछ? र अझै कहाँ पुग्न बाँकी छ?”

उत्तर खोज्न खोज्छु, तर फेरि आफैं हाँस्छु। 😄

किनकि मेरो जीवनको कथा त्यस्तो छैन, जसलाई एउटा लाइनमा लेखेर “यो हो मेरो career” भन्न सकियोस्।

कहिलेकाहीँ त मलाई आफैंले आफ्नो CV हेरेर सोध्न मन लाग्छ— “भाइ, तिमी आखिर के बन्न खोजेको?” 😂

तर सायद समस्या त्यहीँ छैन।

सायद मैले जीवनभर एउटै कुरा बन्न खोजेको नै थिइनँ।

म त हरेक चरणमा केही नयाँ बन्न खोज्दै, केही नयाँ सिक्दै, केही नयाँ अनुभव गर्दै हिँडिरहेको रहेछु।

म गरिब परिवारमा जन्मिएँ।

यो कुरा लेख्दा आज मलाई कुनै लाज लाग्दैन। बरु लाग्छ, मेरो जीवनको सबैभन्दा ठूलो विश्वविद्यालय त्यही थियो।

जन्मिँदै हामीले पैसा, सुविधा र अवसरको ग्यारेन्टी बोकेर आएका थिएनौँ। दुःख पनि थियो, अभाव पनि थियो, चाहना पनि थियो, तर सबै चाहना पूरा गर्ने क्षमता थिएन।

सानोमा संसार ठूलो थियो, तर हाम्रो पहुँच सानो।

धेरै कुरा टाढाबाट हेर्नुपर्थ्यो।

कतिपय कुरा अरूले पाएको देखेर आफूले पनि पाउन पाए हुन्थ्यो जस्तो लाग्थ्यो।

तर बिस्तारै बुझियो— अभावले मानिसलाई दुईमध्ये एउटा कुरा सिकाउँछ—या त ऊ हार मान्छ, या उसले बाटो खोज्न सिक्छ।

मलाई सायद बाटो खोज्नै मन लाग्यो।

सानोमा बुवा, आमा, बाजे–बज्यैको सहारामा हिँडियो।

त्यतिबेला आफूलाई केही थाहा थिएन। लाग्थ्यो, घरका ठूला मान्छेहरू सधैं साथमा हुन्छन्।

अलि ठूलो भएपछि साथीभाइको सहारा चाहियो।

त्यसपछि शिक्षक र गुरुहरूको सहारा आयो।

अझै अगाडि बढेपछि आफूभन्दा धेरै सफल भइसकेका businessman हरू भेटिए। उनीहरूको अनुभव सुनियो, गल्तीहरूबाट सिकियो, सफलताका तरिकाहरू बुझियो।

कसैले हात समाते। कसैले बाटो देखाए। कसैले धकेले। कसैले रोक्न खोजे। कसैले “तिमी सक्छौ” भने। कसैले सायद मनमनै “यसले के नै गर्न सक्छ र?” पनि भने होलान्।

जीवनमा सबै प्रकारका मानिस भेटिए।

तर आज आएर कसैप्रति गुनासो छैन।

किनकि सबैले आफ्नो–आफ्नो भूमिका खेले।

कसैले प्रेरणा दिए।

कसैले चुनौती दिए।

कसैले अवसर दिए।

कसैले अस्वीकार गरे।

र कहिलेकाहीँ अस्वीकार गर्ने मान्छेले नै सबैभन्दा ठूलो प्रेरणा दिए।

तर अहिले आएर एउटा प्रश्नले कहिलेकाहीँ भित्रैदेखि झस्काउँछ—

“कति हिँड्ने अरूको सहारामा?”

बुवा–आमाले हिँड्न सिकाउनुभयो।

गुरुले सोच्न सिकाउनुभयो।

साथीहरूले साथ दिनुभयो।

व्यवसायीहरूले business बुझाए।

कम्पनीहरूले अवसर दिए।

विदेशी कम्पनीहरूले global कामको अनुभव दिए।

तर अब?

कहिले आफ्नो नामले केही चिनिने?

कहिले यस्तो product बनाउने, जसलाई देखेर कसैले “यो कहाँको हो?” भनेर सोध्दा कुनै अर्को कम्पनीको नाम लिन नपरोस्?

कहिले आफ्नो brand को परिचय आफैं दिन सकिने?

सायद यही प्रश्नले मलाई अहिले सबैभन्दा धेरै सताइरहेको छ।

स्कुल लाइफको अन्तिमतिर पुग्दा मेरो जीवनमा कुनै स्पष्ट योजना थिएन।

अरूलाई हेर्दा लाग्थ्यो, सबैजना आफ्नो भविष्यबारे मभन्दा धेरै confident छन्।

म भने कहिले के गर्ने, कहिले कहाँ जाने, कहिले कुन क्षेत्रमा लाग्ने—त्यही सोच्दै थिएँ।

तर एउटा कुरा चाहिँ थियो— नयाँ कुरा देखेपछि त्यसमा हात हाल्न मन लाग्ने।

कहिले digital marketing।

कहिले business।

कहिले creative design।

कहिले education।

कहिले agriculture।

कहिले travel।

कहिले technology।

कहिले यस्तो काम, जसको नाम नै मैले पहिले राम्रोसँग सुनेको हुँदैनथ्यो। 😂

यसरी “यो पनि गरौँ न” भन्दै गर्दै आज थाहा पाउँदा ११+ वर्ष बितिसकेछ।

म IT sector मा आएको पनि कुनै IT background बोकेर होइन।

तर जीवनमा एउटा अचम्मको कुरा हुँदो रहेछ।

तपाईंले कहाँबाट सुरु गर्नुभयो भन्ने कुरा सधैं महत्त्वपूर्ण हुँदैन रहेछ।

तपाईंले कति छिटो सिक्नुभयो, कति पटक आफूलाई परिवर्तन गर्नुभयो र कति गहिरोसँग काम बुझ्नुभयो भन्ने कुरा धेरै महत्त्वपूर्ण हुँदो रहेछ।

आज IT background भएका केही मानिसहरू मसँग compete गर्नुअघि सोच्नुपर्ने अवस्था आउँछ।

Marketing मा दशकौँदेखि काम गरिरहेका मानिसहरू पनि कहिलेकाहीँ मेरो कामसँग compete गर्दा सजग हुनुपर्ने अवस्था आउँछ।

त्यसपछि म आफैंलाई कसरी भनूँ—

“म त केही होइन।”

कसरी भनूँ—

“म असफल मान्छे हुँ।”

होइन।

म असफल भएको छु।

धेरैपटक भएको छु।

तर असफल हुनु र असफल मान्छे हुनु एउटै कुरा होइन।

यो कुरा बुझ्न मलाई धेरै वर्ष लाग्यो।

जीवनमा यति धेरैपटक फेल भएको छु कि सबै गन्न बस्ने हो भने सायद अर्को एउटा किताब नै लेख्नुपर्छ। 😄

तर अहिले आएर मलाई लाग्छ—

फेल हुनु पनि एउटा कला रहेछ।

किनकि पास हुँदा सबै खुसी हुन्छन्।

तर फेल भएर पनि अर्को दिन उठेर फेरि काम सुरु गर्न सक्नु चाहिँ अलि गाह्रो कुरा हो।

अस्वीकृत भएपछि फेरि कसैलाई आफ्नो idea सुनाउन सक्नु गाह्रो कुरा हो।

हारिसकेपछि फेरि “ल, अर्को पटक गरौँ” भन्न सक्नु गाह्रो कुरा हो।

त्यसैले आजकल म फेल हुँदा पहिले जस्तो डराउँदिनँ।

बरु कहिलेकाहीँ मनमनै भन्छु—

“ल, यो chapter पनि सकियो। अब अर्को chapter सुरु गरौँ।” 🙂

यदि अगाडि बढ्न नसकेको भए आज म सायद कुनै राम्रो गाडीको driver हुन्थें होला।

वा विदेशको कुनै कुनामा labour भएर आफ्नो जीवन चलाइरहेको हुन्थें होला।

तर म त्यो सम्भावित जीवनलाई पनि सम्मान गर्छु।

किनकि कामको स्तरले मानिसको मूल्य निर्धारण गर्दैन।

आज technology मा काम गरिरहेको छु भन्दैमा हिजो हिलोमा काम गर्ने मानिसभन्दा ठूलो भएको होइन।

हिजोको हिलो र माटोले नै आजको technology सम्म ल्याएको हो।

त्यो जीवन पनि मेरो हो।

त्यो संघर्ष पनि मेरो हो।

त्यो अभाव पनि मेरो हो।

त्यसैले म मेरो विगतलाई लुकाएर आजको फोटो राम्रो बनाउन चाहन्नँ।

मेरो आजको पहिचानमा हिजोको माटो पनि मिसिएको छ।

नेपालबाट काम सुरु गरेर विदेशी कम्पनीहरूसम्म जोडिन पाएँ।

कसैले असाध्यै माया गरे।

कसैले सम्मान गरे।

कसैले विश्वास गरे।

कसैले अपहेलना पनि गरे।

कहिलेकाहीँ राम्रो काम गर्दा पनि credit नपाएको अनुभव भयो।

कहिलेकाहीँ आफूले धेरै दिएको ठाउँबाट फर्केर केही नपाएको अनुभव भयो।

तर समयसँगै बुझियो—

जीवनले सबैलाई तपाईंलाई खुसी बनाउन पठाएको हुँदैन।

कसैले तपाईंलाई खुसी बनाउन आउँछ।

कसैले तपाईंलाई सिकाउन आउँछ।

कसैले तपाईंलाई बदल्न आउँछ।

र कसैले त तपाईंलाई यति धेरै दुःख दिन्छ कि त्यसपछि तपाईं आफैं पहिलेको मान्छे रहनुहुन्न।

सायद अनुभवले मान्छेलाई यही तरिकाले खार्दो रहेछ।

आज कतिपय कम्पनीहरूले दैनिक १ लाखभन्दा माथि कमाउने अफर गर्दा पनि उनीहरूलाई नै “सरी, माफ गर्नुहोला” भन्नुपर्ने अवस्था आएको छ।

किन?

किनकि अब मनले भन्छ—

“अरूको product बनाउनुभन्दा आफ्नै product बनाऊ।”

सत्य कुरा भन्नुपर्दा, यो निर्णयले मनमा शान्ति दिएको छैन।

बरु कहिलेकाहीँ झन् डर लाग्छ।

आफ्नै product बनाउने भनेको आफ्नै पैसा, आफ्नै समय, आफ्नै जोखिम, आफ्नै असफलता हो।

तर अर्को आवाज पनि आउँछ—

“कति समय अरूको सपना पूरा गर्ने?”

अब चाहे नेपालमा बसेर होस्।

चाहे विदेश गएर।

तर अब जे गर्नु छ, आफ्नै गर्नु छ।

सायद मैले जीवनमा सोचे जति पैसा कमाउन सकिनँ।

तर जीवनले मलाई अर्को कुरा चाहिँ निकै महँगोमा सिकाएको छ—

मानिस कसरी बाँच्ने?

यही प्रश्नको उत्तर खोज्दै जाँदा किताब पढियो।

सफल मानिसका biography पढियो।

Business पढियो।

Psychology पढियो।

Leadership पढियो।

करिब ५०० भन्दा बढी जीवनी, सफलता र personal development का किताबहरू पढियो।

अनि फेरि मनले भन्यो—

“अझै पुगेन।” 😂

त्यसपछि जीवन र जगत बुझ्ने क्रममा आध्यात्मतिर पनि पुगियो।

गीता पढियो।

बाइबल पढियो।

त्रिपिटक पढियो।

मानिसले हजारौँ वर्षदेखि खोजिरहेको सत्य पढ्ने प्रयास गरियो।

तर अचम्म के भयो भने—

जति पढ्दै गएँ, उति नै महसुस भयो कि मलाई जीवनको बारेमा अझै धेरै कुरा थाहा रहेनछ।

आज कसैले मलाई सोध्यो—

“जीवन के हो?”

सायद म तुरुन्त उत्तर दिन सक्दिनँ।

सायद हाँस्दै भन्छु होला—

“काम गर्नु हो कि!” 😄

किनकि मैले अहिलेसम्म यही गरें।

काम गरें।

सिकें।

फेल भएँ।

फेरि काम गरें।

मान्छे भेटें।

मान्छे गुमाएँ।

अवसर पाएँ।

अवसर गुमाएँ।

फेरि नयाँ बाटो खोजें।

तर साँचो कुरा भन्नुपर्दा—

मलाई नै थाहा छैन वास्तविक जीवन के हो।

किनकि मेरो जीवनको शिक्षा हरेक पाइला परिवर्तन भएको छ।

आज जुन कुरा सही लाग्छ, भोलि त्यसलाई अर्को दृष्टिकोणबाट हेर्न सक्छु।

हिजो सफलता जस्तो लागेको कुरा आज सामान्य लाग्न सक्छ।

हिजो हार जस्तो लागेको कुरा आज मेरो सबैभन्दा ठूलो सिकाइ हुन सक्छ।

त्यसैले म कसरी एउटा ठाउँमा उभिएर भनूँ—

“यही नै जीवन हो।”

मलाई लाग्छ, जीवन त्यस्तो चीज होइन जसलाई एउटा परिभाषामा बन्द गर्न सकियोस्।

जीवन त हरेक दिन आफैंलाई फेरि बुझ्ने प्रक्रिया रहेछ।

कहिलेकाहीँ साँच्चै खाली–खाली लाग्छ।

सोच्छु—

हिजो हिलो र माटो देखियो।

आज technology को संसार देखियो।

Business देखियो।

Education देखियो।

Agriculture देखियो।

Travel देखियो।

Marketing देखियो।

IT देखियो।

नेपालदेखि विदेशसम्मका काम देखियो।

माया पनि देखियो।

अपहेलना पनि देखियो।

सफलता पनि देखियो।

असफलता पनि देखियो।

त्यसपछि मनले कहिलेकाहीँ सोध्छ—

“अब के अनुभव गर्न बाँकी छ?”

त्यो प्रश्नको उत्तर मसँग छैन।

तर अर्को बिहान फेरि उठेपछि नयाँ technology सिक्न मन लाग्छ।

नयाँ idea सोच्न मन लाग्छ।

नयाँ product बनाउन मन लाग्छ।

नयाँ business model सोच्न मन लाग्छ।

सायद यही नै मेरो जीवनको paradox हो—

सबै कुरा बुझिसकिएजस्तो लाग्छ, तर फेरि नयाँ कुरा सिक्ने भोक कहिल्यै सकिँदैन।

आज मलाई कसैले के भन्छ भन्ने कुराले पहिले जस्तो धेरै फरक पार्दैन।

न कसैसँग गुनासो छ।

न धेरै तुलना गर्न मन लाग्छ।

न कसैप्रति डाहा।

न ठूलो भीड चाहिन्छ।

न धेरै देखावटी सम्बन्ध।

बरु शान्त भएर काम गर्न मन लाग्छ।

सिक्न मन लाग्छ।

बनाउन मन लाग्छ।

र आफ्नै नामले चिनिने केही छोडेर जान मन लाग्छ।

अब जीवनमा के पाउनु छ?

सायद धेरै कुरा छैन।

के गुमाउनु छ?

त्यो पनि खासै डर लाग्दैन।

किनकि धेरैपटक गुमाइसकेपछि एउटा अचम्मको आत्मविश्वास आउँदो रहेछ—

“गुमाउनुपर्ने सबै गुमाए पनि फेरि सुरु गर्न सकिन्छ।”

त्यसैले अब डर कम छ।

आफ्नो बाटो रोज्ने इच्छा बढी छ।

मलाई अहिले सबैभन्दा धेरै आकर्षित गर्ने कुरा पैसा होइन।

निर्माण हो।

कुनै idea लाई वास्तविक बनाउनु।

कुनै समस्या समाधान गर्नु।

कुनै product बनाउनु।

कुनै brand उभ्याउनु।

कसैलाई काम दिन सक्नु।

कसैको जीवनमा सानो भए पनि positive impact पार्न सक्नु।

सायद यही नै अबको यात्रा हो।

धेरै हिँडियो अरूको सहारामा।

बुवा–आमाको सहारामा।

बाजे–बज्यैको आशीर्वादमा।

साथीहरूको साथमा।

शिक्षक र गुरुहरूको ज्ञानमा।

सफल मानिसहरूको अनुभवमा।

कम्पनीहरूको platform मा।

विदेशी संस्थाहरूको अवसरमा।

र म ती सबैप्रति सधैं आभारी रहनेछु।

तर अब—

अरूको काँधमा टेकेर उभिएको मान्छेले आफ्नै खुट्टामा उभिएर कति टाढा पुग्न सक्छ, त्यो हेर्न मन छ।

चाहे नेपाल होस्।

चाहे विदेश।

चाहे आजको योजना भोलि फेरि बदलियोस्।

तर अब एउटा कुरा चाहिँ पक्का छ—

जे गर्नु छ, आफ्नै गर्नु छ।

सफल भए आफ्नै कथा हुनेछ।

फेल भए आफ्नै पाठ हुनेछ।

ढलेँ भने आफ्नै घाउ हुनेछ।

उठेँ भने आफ्नै जित हुनेछ।

तर यसपटक—

कथा अरूको होइन, आफ्नै हुनेछ।

✍️

र अन्त्यमा, कसैले फेरि मलाई सोध्यो भने—

“तपाईंको जीवनको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि के हो?”

सायद म तुरुन्त कुनै पद, पैसा, कम्पनी वा पुरस्कारको नाम लिन्नँ।

सायद यति मात्र भन्छु—

“म अझै सिक्दैछु।”

किनकि ११+ वर्ष हिँडिसकेपछि पनि यदि नयाँ कुरा सिक्ने इच्छा बाँकी छ भने…

सायद यात्रा अझै बाँकी छ।

र सायद—

मेरो जीवनको सबैभन्दा रोचक अध्याय अहिलेसम्म लेखिएकै छैन। ❤️‍🔥🚀🌱🌍

Address

Surkhet
21700

Telephone

+9779844480480

Website

https://www.kps54.com.np/

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Kp sharma regmi "KK" posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Kp sharma regmi "KK":

Want your business to be the top-listed Media Company in Surkhet?

Kp sharma regmi "KK"

10/08/2026

09/08/2026

09/08/2026

09/08/2026

09/08/2026

07/08/2026

07/08/2026

07/08/2026

07/08/2026

05/08/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request