08/06/2026
Sinasabi nilang ang pag-ibig ay isang mahabang paglalakbay...
Kung gayon, ikaw ang dulo ng paglalakbay na ito..
Sa mundong maingay, magulo, at walang katapusang humihingi ng patunay, ang piling mo ang tanging lugar kung saan hindi ko kailangang magpaliwanag...
Sa bawat yakap mo, tila nananahimik Ang aking isipan..
Nawawala ang pagod ng nagdaang araw, at sa unang pagkakataon, hindi ko na hinahanap ang susunod na pupuntahan..
Ikaw ang aking tahanan.
Hindi dahil gawa ka sa apat na sulok ng dingding o may bubong na sumasalo sa ulan..
Kundi dahil sa tabi mo, malaya akong maging ako..
Ligtas ako.. Ligtas ang aking mga kahinaan, ligtas ang aking mga pangarap, at ligtas ang aking puso..
Sa iyong pagmamahal, walang pangamba na ako ay huhusgahan o iiwan kapag naging madilim ang kalangitan..
Kapag ang pag-ibig ay tunay, hindi ito nagdadala ng patuloy na kaba o pag-aalinlangan.
Ang pakiramdam ay panatag. Para kang nakasandal sa isang matatag na puno habang pinapanood ang paglubog ng araw—walang pagmamadali, walang takot sa bukas..
Kasama mo, nahanap ko ang kapayapaang kaytagal kong hinahanap sa maling mga daan...
Hindi ko na kailangang tumakbo pa.
Narito na ako. Sa wakas, nakauwi na ako..