25/08/2026
Araw ng sahod.
Araw ng saya—
o dapat sana.
Kasi weekly ang sahod namin,
cash basis ang usapan.
Kaya bawat Biyernes,
ang kamay ko'y handang tumanggap,
ang bulsa ko'y handang bumuka,
at ang wallet ko'y handang—
mabuhay muli.
Pero ngayong Biyernes…
May sahod ba?
Wala.
May cash ba?
Wala.
May dahilan ba?
Meron.
“Delayed.”
Ah.
De-lay.
Kaya pala nakahiga pa rin
ang sahod ko.
Hindi pala delayed…
naka-lay.
Parang manok.
Pero ako ang niluluto.
Weekly ang sahod.
Pero ang paghihintay…
weakly.
Mahina ang bulsa.
Mahina ang wallet.
Mahina ang loob.
Pero malakas ang—
mga bayarin.
Kuryente.
Tubig.
Utang.
Ulam.
At yung tindera sa kanto
na hindi man nagtapos ng accounting,
pero kabisado ang balance ko.
“Boss, bayad na po ba?”
Ay hindi pa nga dumating ang boss ng wallet ko!
Cash basis.
Cash.
Pero ang tanong:
Where's the cash?
Kasi sabi nila,
“May sahod.”
Sabi ko,
“May sahod nga…”
pero parang sahod ng hangin.
Naririnig ko,
pero hindi ko mahawakan.
Parang pangako.
Parang “mamaya.”
Parang “konti na lang.”
Parang “parating na.”
Parating saan?
Baka kailangan ko pang sunduin.
Ang sahod ko,
parang bisita.
Inaabangan ko.
Pinaghahandaan ko.
Pero kapag dumating,
sandali lang.
Tapos aalis din.
Kaya minsan naiisip ko,
baka hindi talaga siya sahod.
Sahod-linggo.
Sahod ngayon,
sahod bukas.
Sahod sa kaliwa,
bayad sa kanan.
Pagdating sa kamay,
hindi pa man nakakapag-“hello”…
goodbye na agad.
Pero seryoso.
Sa likod ng biro,
may taong umaasa.
May pamilyang naghihintay.
May hapag na kailangang punuin.
May pamasahe para bukas.
May mga pangarap na kailangang buhayin.
Kaya ang delayed na sahod,
hindi lang perang naantala.
Panahong nasasayang.
Dahil ang oras namin,
oras din.
Ang pagod namin,
pagod din.
At ang trabaho namin,
trabaho rin.
Kung ang serbisyo ay kailangang nasa oras,
sana pati ang bayad,
may oras din.
Pero hanggang wala pa…
hihinga muna.
Maghihintay.
Magpapakatatag.
Dahil ang pera,
puwedeng ma-delay.
Ang sahod,
puwedeng ma-late.
Pero ang sipag,
huwag sana.
Ang pag-asa,
huwag sana.
At ang pangarap…
huwag na huwag mong i-delay.
Dahil baka ang sahod mo,
de-lay.
Pero ang buhay mo,
hindi naka-pause.
Kaya laban lang.
Trabaho ngayon.
Pangarap bukas.