25/01/2026
🚗 My Twilight Journey to Mount Fuji
May mga sandali sa kalsada na ang destinasyon ay hindi lang isang lugar, kundi isang pangako. Habang umaandar ang sasakyan sa maayos na highway, marahang kumikislap ang ilaw ng dashboard, at unti-unting lumitaw sa malayo ang Mount Fuji — balot ng niyebe, tahimik, at napakaganda.
Ang langit ay nagkukulay mula sa malalim na bughaw hanggang sa banayad na lila, na para bang isang obra maestra ng kalikasan. Sa magkabilang gilid, nakatayo ang madidilim na kagubatan na tila naggagabay sa bawat mata patungo sa pinakatanyag na bundok ng Japan. Ang mga kumikislap na karatula sa daan ay paalala na kahit makabago ang kalsada, walang kapantay ang presensya ni Fuji.
Sa unahan, kumikislap ang mga pulang ilaw ng mga sasakyan, para bang mga alitaptap na sabay-sabay na naglalakbay. May ritmo ang lahat: ang ugong ng gulong, ang unti-unting paglaho ng liwanag, at ang matiyagang paglapit sa kagandahan ng bundok.
Ang Mount Fuji ay higit pa sa isang palatandaan. Isa itong sagisag ng katahimikan, tibay, at pagkamangha. Kaya’t hindi nakapagtataka na maraming makata, pintor, at manlalakbay ang patuloy na humahanap ng inspirasyon dito.
Para sa akin, ang biyahe ay hindi lamang tungkol sa pagdating. Ito’y tungkol sa pagdama ng bawat sandali — ang pananabik, ang tanawin, at ang paalala na minsan, ang mismong paglalakbay ang tunay na pakikipagsapalaran.