31/08/2026
๐ฃ๐๐๐๐๐๐ฆ๐๐ก ๐ฃ๐ฅ๐ข๐๐๐๐ |
๐๐๐๐ก ๐๐๐ฅ๐๐ฆ๐ง๐ข๐ฃ๐๐๐ฅ ๐๐จ๐ก๐๐ก๐๐ก
๐๐ปโโ๏ธโจ๐ฆ
๐๐ฎ๐น๐ถ๐ธ-๐๐ฎ๐ป๐ด๐ผ๐ ๐๐ฎ ๐๐ฎ๐ป๐๐ฎ๐ป๐ด ๐ฃ๐ถ๐ป๐ฎ๐ด๐บ๐๐น๐ฎ๐ป
Isang mainit na tag-araw nang magsimula ang paglalakbay ni Jean Cunanan sa paglangoy. Mahilig siya sa tubig at unang natutong lumangoy gamit ang butterfly stroke. Kalaunan, natutunan niya ang apat na swimming strokes at nagsimulang sumabak sa mga kompetisyon bilang bahagi ng Camp Aguinaldo Swimming Team.
Dahil sa pandemya, napilitan siyang huminto nang halos tatlong taon. Bumalik siya sa paglangoy noong unang taon niya sa narsing, ngunit muli ring tumigil sa sumunod na taon. Sa kabila nito, hindi nawala ang kanyang pagmamahal sa isport. Ngayong papalapit na siya sa pagtatapos ng kolehiyo, nais niyang muling bumalik sa tubig at magkaroon ng isa pang pagkakataong makipagkompetisyon para sa College of Nursing.
๐ผ๐ฃ๐ ๐ข๐๐ ๐๐๐ง๐๐ง๐๐ฃ๐ ๐๐ช๐ข๐ช๐๐ค๐ ๐จ๐ ๐๐๐ฃ๐ฎ๐
Ang unang malaking kompetisyon ni Cunanan ay ang Pambansang Manlalangoy ng Pilipinas, kung saan nagtipon ang mga manlalangoy mula sa ibaโt ibang panig ng bansa. Bilang baguhan, nagulat siya sa sarili nang makapag-uwi siya ng gintong medalya sa parehong backstroke at freestyle.
Pagbalik niya sa kanilang tahanan sa La Carlota City, nagpatuloy siya sa pagsali sa mga division meets, area meets, at provincial meets bago tuluyang makarating sa Palarong NIR.
Nagpatuloy ang kanyang paglalakbay sa kolehiyo. Sa unang taon niya sa narsing, napanalunan niya ang lahat ng kanyang sinalihang event sa CONlympia 2023. Dahil sa kanyang mga naging resulta sa pagtatanghal, napili siyang maging kapitan ng menโs at womenโs swimming teams ng College of Nursing sa loob ng dalawang taon.
Sa kanyang ikalawang taon, nakapag-ambag si Cunanan ng 57 puntos mula sa kanyang mga swimming event para sa kampanya ng College of Nursing sa Perpetual Cup. Nakapag-uwi rin siya ng mga gintong medalya sa Animolympics at nagpatuloy ang kanyang winning streak sa 25-meter freestyle, kung saan nagtala siya ng 12.96 segundo.
Ngunit para kay Cunanan, ang pinakamahalagang tagumpay ay hindi isang medalya o rekord. Ito ay ang muling pagbabalik niya sa isport na kanyang minahal.
Dumating ang pinakamalaking pagsubok nang mapilitan siyang huminto sa paglangoy nang halos tatlong taon dahil sa pandemya. Muli siyang tumigil noong sumunod na taon, ngunit itinuro sa kanya ng karanasang ito na kung minsan, ang pansamantalang pagbitaw sa isang bagay na mahal natin ay bahagi rin ng pag-usad.
Ano ang Patuloy na Nag-uudyok sa Kanya
Noong bata pa si Cunanan, lumalangoy siya dahil mahal niya ito. Malaki ang naging papel ng kanyang pamilya, lalo na ng kanyang ama, sa kanyang paglalakbay. Ngunit habang siya ay lumalaki, mas lumawak ang kanyang dahilan sa paglangoy.
Nang magsimula siyang kumatawan sa College of Nursing, hindi na lamang para sa kanyang sarili ang paglangoy. Kasama niyang dala ang kanyang koponan, mga kasamahan, at ang buong kolehiyo.
Sa bawat karera, naaalala niya ang ibaโt ibang bersyon ng kanyang sarili na nagdala sa kanya sa kinaroroonan niya ngayonโang batang sabik matutong mag-butterfly stroke, ang manlalangoy na sumabak sa Manila, ang batang kumatawan sa La Carlota, ang estudyanteng muling bumalik sa paglangoy matapos ang pandemya, at ang captain na tumayo kasama ang kanyang mga kasamahan.
Sa bawat kabiguan at hamon, may isang katagang patuloy na nagtutulak sa kanya:
โ๐๐๐ ๐ ๐๐.โ
๐ฃ๐ฎ๐ด๐ต๐ฎ๐ต๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฎ
Para kay Jean, mahalaga ang tuloy-tuloy na training, conditioning, stretching, at paghasa ng bawat stroke. Mahalaga rin ang tamang paghinga upang maging handa sa kompetisyon. Bukod sa palanguyan, kailangan din niyang pagsabayin ang paglangoy, kolehiyo, at iba pang responsibilidad. Para sa kanya, ang balanse ay hindi tungkol sa pantay na oras, kundi sa pagbibigay ng buong makakaya sa bawat tungkulin.
๐๐ป๐ด ๐๐๐น๐ถ๐ป๐ด ๐๐ฎ๐ฏ๐ฎ๐ป
โ๐ ๐ธ๐ข๐ฏ๐ต ๐ต๐ฐ ๐จ๐ช๐ท๐ฆ ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐๐ฐ๐ญ๐ญ๐ฆ๐จ๐ฆ ๐ฐ๐ง ๐๐ถ๐ณ๐ด๐ช๐ฏ๐จ ๐ฐ๐ฏ๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ณ๐ฆ ๐ณ๐ข๐ค๐ฆ. ๐๐ฏ๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ณ๐ฆ ๐ง๐ช๐จ๐ฉ๐ต. ๐๐ฏ๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ณ๐ฆ ๐ค๐ฉ๐ข๐ฏ๐ค๐ฆ ๐ต๐ฐ ๐ฃ๐ณ๐ช๐ฏ๐จ ๐จ๐ญ๐ฐ๐ณ๐บ ๐ต๐ฐ ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ค๐ฐ๐ญ๐ญ๐ฆ๐จ๐ฆ ๐ ๐ฉ๐ข๐ท๐ฆ ๐ฉ๐ข๐ฅ ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐ฑ๐ณ๐ช๐ท๐ช๐ญ๐ฆ๐จ๐ฆ ๐ฐ๐ง ๐ณ๐ฆ๐ฑ๐ณ๐ฆ๐ด๐ฆ๐ฏ๐ต๐ช๐ฏ๐จ.โ
Lumangoy si Jean para sa mga medalya, rekord, at puntos, ngunit sa pagkakataong ito, nais niyang lumangoy para sa batang nagsimula ng lahatโang batang nasa ikatlong baitang na unang natutong lumangoy ng butterfly stroke at tumakbo sa opisina ng kanyang ama, basang-basa ngunit puno ng pagmamalaki. Wala siyang alam noon tungkol sa medalya o rekord; ang alam lang niya ay mahal niya ang paglangoy. Ngayong malapit na niyang tapusin ang kabanatang ito, nais niyang iwan hindi lamang ang mga tagumpay, kundi ang bahagi ng kanyang pagkatao na hinubog ng swimming. Isang huling karera, isang huling laban, at isang huling pagkakataong ibigay ang lahat para sa College of Nursing. Nais niyang magtapos kung saan siya nagsimulaโmay pusong tunay na nagmamahal sa paglangoy, patuloy na hinahangad ang ginto, ngunit hindi kailanman nakakalimot sa kanyang pinagmulan.
๐ต๐ญ๐๐ป๐บ๐ป
๐ฆ๐ฎ๐๐ฎ๐ ๐ป๐ด ๐๐๐น๐๐๐ฟ๐ฎ
Nagsimula ang paglalakbay ni Cunanan sa katutubong sayaw noong elementarya, nang kumatawan siya sa kanilang paaralan sa DAPS at NIDACS Meets. Sa paglipas ng mga taon, natutuhan at itinanghal niya ang ibaโt ibang katutubong sayaw ng Pilipinas tulad ng Tinikling, Lapay Bantigue, Sayaw sa Bangko, Libay, at Pasikat na Baso. Nagtanghal din siya ng mga katutubong sayaw sa mga talent portion ng pageant, kung saan pinalad siyang makatanggap ng Best in Talent awards.
Para kay Cunanan, nagbigay ang katutubong sayaw ng ibang uri ng entablado. Dito niya naipapahayag ang mga kuwento sa pamamagitan ng galaw at naipapakita ang kanyang koneksyon sa kulturang Pilipino.
Ang pinakagusto niya sa katutubong sayaw ay kung paano nito ipinapakita ang buhay at mga tradisyon ng mga Pilipino. Bawat galaw ay may dalang kasaysayan, habang bawat ritmo ay kumakatawan sa isang kuwento at komunidad.
โ๐๐ฉ๐ฆ๐ฏ ๐ ๐ฑ๐ฆ๐ณ๐ง๐ฐ๐ณ๐ฎ ๐ข ๐๐ช๐ญ๐ช๐ฑ๐ช๐ฏ๐ฐ ๐ง๐ฐ๐ญ๐ฌ ๐ฅ๐ข๐ฏ๐ค๐ฆ, ๐ ๐ค๐ข๐ณ๐ณ๐บ ๐ข ๐ฑ๐ช๐ฆ๐ค๐ฆ ๐ฐ๐ง ๐ฐ๐ถ๐ณ ๐ค๐ถ๐ญ๐ต๐ถ๐ณ๐ฆ.โ
๐ฃ๐ฎ๐ด๐๐ฎ๐๐ฎ๐๐ฎ๐ ๐ป๐ด ๐๐ถ๐๐ฎ๐ป๐ด ๐๐ถ๐น๐ถ๐ฝ๐ถ๐ป๐ผ
Para kay Cunanan, ang katutubong sayaw ay higit pa sa isang pagtatanghalโito ay paraan ng pagpapanatiling buhay ng kulturang Filipino. Sa mga galaw na ipinasa ng mga henerasyon, nagiging bahagi siya ng kuwentong nagpapanatili sa ating mga tradisyon. Ipinapaalala ng Buwan ng Wika na ang pagiging Filipino ay hindi lamang ipinagdiriwang tuwing Agosto, kundi isinasabuhay sa wika, kuwento, musika, sayaw, at tradisyon. Para kay Cunanan, ang pagiging Filipino ay pagkilala sa pinagmulan, pagmamalaki sa sariling ugat, at pagkakaroon ng tapang na magpatuloy.
๐ ๐๐น๐ฎ ๐๐ฎ ๐ฝ๐ฎ๐น๐ฎ๐ป๐ด๐๐๐ฎ๐ป ๐ต๐ฎ๐ป๐ด๐ด๐ฎ๐ป๐ด ๐๐ฎ ๐ฒ๐ป๐๐ฎ๐ฏ๐น๐ฎ๐ฑ๐ผ
Natutuhan ni Cunanan na hindi niya kailangang pumili sa pagitan ng kahusayan at pagkakakilanlan, o sa pagiging atleta at mananayaw. Maaari siyang mangarap nang malaki, makipagkompetisyon para sa mga medalya at tagumpay sa paglangoy, habang ipinagdiriwang naman ang kulturang Filipino sa pamamagitan ng sayaw. Tinuruan siya ng paglangoy ng pagtitiyaga, habang tinuruan siya ng katutubong sayaw ng pagpapahalaga; kapwa nila itinuro ang disiplina, pagkakaisa, kababaang-loob, at pagmamalaki. Higit sa lahat, natutuhan niya na ang kumatawan sa isang bagay na mas higit sa sarili ay isang karangalan at responsibilidad.
Gaya ng kanyang sinabi, โ๐๐ข๐ฃ๐ข๐ฏ๐จ ๐ฏ๐ข๐จ๐ฑ๐ข๐ฑ๐ข๐ต๐ถ๐ญ๐ฐ๐บ ๐ฌ๐ข, ๐ฉ๐ถ๐ธ๐ข๐จ ๐ฎ๐ฐ๐ฏ๐จ ๐ฌ๐ข๐ญ๐ช๐ฎ๐ถ๐ต๐ข๐ฏ๐จ ๐ต๐ถ๐ฎ๐ช๐ฏ๐จ๐ช๐ฏ ๐ฑ๐ข๐ฎ๐ช๐ฏ๐ด๐ข๐ฏ-๐ฎ๐ช๐ฏ๐ด๐ข๐ฏ ๐ด๐ข ๐ช๐บ๐ฐ๐ฏ๐จ ๐ฑ๐ช๐ฏ๐ข๐ฏ๐จ๐จ๐ข๐ญ๐ช๐ฏ๐จ๐ข๐ฏ ๐ข๐ต ๐ข๐ญ๐ข๐ญ๐ข๐ฉ๐ข๐ฏ๐ช๐ฏ ๐ฌ๐ถ๐ฏ๐จ ๐ด๐ข๐ข๐ฏ ๐ฌ๐ข ๐ฏ๐ข๐จ๐ฎ๐ถ๐ญ๐ข.โ
Maging sa starting block man o sa entablado, dala ni Cunanan ang mga taong, kulturang, at komunidad na kanyang kinakatawan.
Isinulat ni: Angela Molino
Mga Larawan ni: Bryce Escaran
Anyo ni: Francile Nifras at Sebastian Rupert Belonio
