28/05/2026
Ang sakit pakinggan, no?
Yung taong minsan mong inintindi,
pinagbigyan,
inalalayan,
at hindi pinabayaan noong kailangan ka niya...
Siya pa pala ang unang kayang magsabi
na masama kang tao.
Minsan mapapaisip ka na lang.
“Ganun ba kabilis makalimutan lahat?”
Yung mga araw na nag-abot ka kahit ikaw mismo kapos.
Yung mga panahong pinili mong manahimik
kahit may karapatan kang magreklamo.
Yung mga pagkakataong inuna mo siya
kahit may sarili ka ring problema.
Yung pag-unawa mong ibinigay
noong wala siyang ibang malapitan.
Tapos ngayon,
dahil hindi mo na kayang ibigay ang gusto niya,
ikaw na ang masama.
Dahil natuto ka nang maglagay ng limit,
ikaw na ang nagbago.
Dahil hindi ka na pumayag maubos,
ikaw na ang madamot.
Dahil hindi ka na basta-basta nagpapagamit,
ikaw na ang walang puso.
Ganyan minsan ang masakit sa pagtulong.
May mga taong hindi pala tulong ang hinahanap.
Kundisyon.
Yung habang sumusunod ka sa gusto nila,
mabait ka.
Habang nagbibigay ka,
mabuti ka.
Habang available ka,
mahalaga ka.
Pero sa oras na tumanggi ka,
sa oras na nagsabi kang “hindi ko na kaya,”
sa oras na pinili mo ring protektahan ang sarili mo
doon lalabas ang tunay nilang tingin sayo.
Hindi ka pala nila minahal bilang tao.
Minahal ka nila bilang pakinabang.
Kaya huwag kang masyadong masira
sa opinyon ng taong nasanay lang sa kabutihan mo.
Hindi ka masamang tao
dahil napagod ka.
Hindi ka masamang tao
dahil may hangganan ka.
Hindi ka masamang tao
dahil hindi mo na kayang saluhin
ang problemang paulit-ulit niyang ginagawa.
May mga taong tatawagin kang masama
dahil hindi ka na madaling utuin.
May mga taong sasabihing nagbago ka
dahil hindi ka na nila makuha sa dati nilang paraan.
May mga taong sisiraan ka
para hindi mahalata
kung gaano nila inabuso ang kabutihan mo.
Pero hayaan mo.
Hindi lahat ng kwento kailangan mong ipaliwanag.
Hindi lahat ng paninira kailangan mong sagutin.
Hindi lahat ng taong tinulungan mo
marunong tumanaw ng utang na loob.
Minsan, sapat nang alam mong noong kailangan ka niya,
hindi ka nagdamot.
Noong hirap siya,
hindi mo siya pinahiya.
Noong wala siyang malapitan,
naging mabuti ka.
Kung nakalimutan niya iyon,
problema na iyon ng puso niya.
Hindi mo kailangang maging masama
para lang patunayan na hindi ka tanga.
Hindi mo kailangang manumbat
para lang ipaalala ang ginawa mo.
Hindi mo kailangang gumanti
para lang mabawasan ang sakit.
Minsan, ang pinaka-mature na sagot
ay tahimik na paglayo.
Yung hindi mo na ipagpipilitan ang kabutihan mo
sa taong ginawang sandata ang sariling pagkukulang.
Hayaan mo.
May mga tao talagang hindi nasasaktan
kapag tinulungan mo sila.
Nasasaktan lang sila
kapag hindi ka na nila magamit.
