12/09/2026
Sobrang sakit makakita ng mga taong kapos na kapos sa buhay—yung tipong kailangan pang maghulog ng barya sa charging station para lang mapagana ang nebulizer at matulungan ang isang taong hirap huminga. Habang may mga ordinaryong Pilipino na nag-iisip kung saan kukuha ng pambayad sa gamot, pagkain, kuryente at iba pang pangunahing pangangailangan, nakakagalit isipin na may mga pondong dapat sana ay para sa serbisyo publiko na maaaring mawala dahil sa corruption, maling paggamit ng pera ng bayan, at kapabayaan.
Hindi naman hinihingi ng mga Pilipino ang sobra. Ang hinihingi lang ay serbisyong nararapat para sa kanila. Ang perang nakokolekta mula sa buwis ay pera ng taong nagtatrabaho, nagtitinda, nagbibiyahe, nagnenegosyo at araw-araw na nagsisikap mabuhay.
Nakakagalit dahil habang ang ilan ay nagpapakasasa, may mga taong kailangang magbilang ng bawat piso para lang makahinga.
Hindi dapat normal na ang mahihirap ang laging kailangang dumiskarte para sa serbisyong dapat sana ay maayos na naibibigay. Hindi dapat maging swerte ang pagkakaroon ng disenteng healthcare. At lalong hindi dapat kailangang magtiis muna ang isang tao bago siya mapansin.
Ang pera ng bayan ay para sa bayan. Ang serbisyo publiko ay hindi pribilehiyo—karapatan ito. 🇵🇭
Hindi lahat ng problema ay dahil sa corruption, pero kapag may corruption, ang pinakamalaking tinatamaan ay kadalasan ang mga taong wala nang kakayahang lumaban.